Τ'αφεντη Χριστού στο Γιουχτα και στο Λίθινο.

 

Έφτασε η μέρα του Χριστού
Τ' αφέντη του μεγάλου
Που στις κορφές στολίζονται ναοί και εξωκλήσια
Τρέχουνε άγιοι κι ασκητες κι ειν όλα παραδεισια

Θα τρέξει η Κρήτη ολακερη
Στο Γιουχτα θα ανέβει
Κεριά να βάλει στο Χριστό που όλους αγναντευει
Κι όπου αλλού έχει ναους
Θα απλωθεί θυμιάμα
λιτές θα στείλουν οι πιστοί να τον παρακαλεσουν, άλλος υγειά του για να δει
άλλος να βρει μια λύση
απ'ουλα του τα βάσανά που σκόρπισε του ή ζηση

Κι εγώ.. Θωρώ ευλαβικά σαν ήρθε μια εικόνα
Εκιο τον Άγιο ασκητή ετούτου του αιωνα
που στ' ακρωτήρι Λιθινο
στο όρος το Κεφάλι
εκτυπαγε το σήμαντρο γιορτή είναι μεγαλη

Τρέχω ψηλά στην εκκλησιά που Λάμπει στα λευκά της, να ιδω τον παπαθοδωρου, που' ναι στην αγκαλιά της
Λιβάνι βάνει μυριστο και στο ψαλτηρι ψέλνει
Είναι γλυκό το δειλινό που την ψυχή ανασταινει

Πιάνει στο χέρι το σταυρό, μ' αγάπη ευλογαει
Όλο θαρρείς το, το κακό μακρυά μας το πετάει
Δεν ξέρω αν θα ξαναρθω καντηλια να αναψω
Και στη γλυκειά του τη μορφή μπροστά του για να κλαψω

Μόνο θωρώ το, σεργιανα
στον κόσμο στέλνει μυρα
απ το λιβάνι του Θεού και τ' ουρανού τη γυρα
Χαμογελάει στους πιστούς, π' ανέβηκαν επάνω, τιμή να δώσουν στο Χριστό, να τους μεταμορφωσει
Να γίνουν όλοι φωτεινοί
Την πίκρα τους να διωξει

Ανιστορωντας σήμερο θεέ μου όλη τη δοξα
απάλυνέ μας Κύριε, ψυχή μας πούχει τοσα
Δείξε το φως Σου Κυριε
Έλα κι αγκάλιασε μας
Κι απ το κακό που μας φθονει
Έλα κι απαλλαξε μας

Κ. Λ inokrini
Απ τη συλλογη της κρητης τα γυρισματα