Ένα τραγούδι που από μόνο του είναι όμορφο, γίνεται όμως πανέμορφο και βαθιά συγκινητικό όταν το τραγουδά ο καλλιτέχνης της κομπανίας μας, ο Πέτρος, και το αφιερώνει με περισσή αγάπη, ψυχή και συναίσθημα στη γυναίκα της ζωής του, που «έφυγε» πριν από τρία χρόνια.
Τρία χρόνια πέρασαν… Κι όμως, η αγάπη δεν μετριέται με τον χρόνο. Κάποια τραγούδια δεν είναι απλώς τραγούδια είναι μνήμες, είναι στιγμές, είναι όλα εκείνα που η καρδιά αρνείται να ξεχάσει. Είναι ένας τρόπος να κρατάς κοντά σου, έστω και μέσα από μια μελωδία, εκείνον που τόσο σου λείπει.
Και ίσως, μέσα από κάθε στίχο, κάθε νότα και κάθε λέξη που τραγουδά ο Πέτρος, να ταξιδεύει ακόμη ένα «Πού να ’σαι τώρα…» προς εκείνη.
Εκεί ψηλά, όπου η αγάπη δεν τελειώνει ποτέ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου