Σάββατο 20 Ιουνίου 2026

Υπάρχουν πολλοί προβληματικοί άνθρωποι σήμερα και δεν είναι εύκολο να τους ηρεμήσεις.

«Υπάρχουν πολλοί προβληματικοί άνθρωποι σήμερα και δεν είναι εύκολο να τους ηρεμήσεις. Σε αυτό βρίσκεται η σοφία του πνευματικού πατέρα, του ποιμένα των ψυχών. Υπάρχουν εκείνοι που έχουν λίγη σοφία στο μυαλό τους, αλλά είναι περήφανοι στην καρδιά τους. Άλλοι δεν έχουν τίποτα στο κεφάλι τους, αλλά νομίζουν ότι έχουν κάτι και είναι περήφανοι μάταια. Οι περισσότεροι είναι πνευματικά άρρωστοι λόγω της υπερηφάνειας και συχνά εργάζονται μάταια προσπαθώντας να τους θεραπεύσουν και να τους βγάλουν από την εμμονή τους μαζί τους. Εγώ, που δεν έχω σχεδόν τίποτα - πώς μπορώ να διδάξω αυτούς τους ανθρώπους;»

Άγιος Παΐσιος της Σίχλα
1987 Συνέντευξη με τον Πατέρα Ιωαννίκιε (Μπαλάν)

3 σχόλια:

Σπυρος είπε...

Το '87 ήταν προβληματικοί πολλοί σήμερα τι είναι;

Άγνωστος είπε...

Δαιμονισμένοι...

ἐμπεσῶν εἰς λάκκον τις είπε...

... δὲν πέρασαν
δυό χρόνια,
(ἀπὸ τὸ ʹ87)

καὶ οἱ ἰθύνοντες
κι ἀπόλυτοι κυρίαρχοι,
τῆς σάπιας ἡγεμονεύουσας παράταξης

στὴν Ρουμανία,

μὰ καὶ... "πνευματικοί" ταγοί της,

βρῆκαν ἕνα τέλος, ἀνάλογο
μὲ τὴν... "δικαιοσύνη"
ποὺ ἀπέδιδαν στὸν λαό τους...

(ἄντε καὶ στὰ δικά μας... ! )


ὅμως... ,
ἀπ τὰ... "σκληρά",
οἱ Ρουμάνοι,
πέσαν στὰ...

μαλακά
(ναρκώτικς...)

καὶ ζοῦν τώρα,
τὰ ὄσα ζήσαμε κι ἐμεῖς
ἐν τῇ ἐουρώπᾳ μας τὴν γλυκυτάτην (κι ἑρασμία)

ποὺ... ξέρει ἄλλα κόλπα...


ξέρει καλά
πὼς νὰ μοίράζει χρῆμα

γιὰ νὰ ,
δ ι α β ρ ώ ν ε ι

νὰ ἐκμαυλίζει,

καὶ νὰ...
ἐλαστικοποιεῖ τὶς συνειδήσεις,

κι ἀντί γιά ἕναν ,
Ν ο ῦ

ποὺ θὰ...
α ὐ τ ο κ υ ρ ι α ρ χ ε ῖ τ α ι
καὶ... θὰ...

ν ο ι ώ θ ε ι ...

βρισκόμαστε
ἐ γ κ ε ν τ ρ ι σ μ έ, ν ο ι ,

σὲ... ἕνα... μουλτικόλορ

φαντασιακό

ποὺ
βυθίζεται...
ἐγκλωβίζεται...
κι ἔτσι ἀφιονισμένο
βολοδέρνει...

σὲ... συναισθήματα...
σαράντα κύματα...



μὰ φυσικά, ὅλα αυτά ἔχουν νὰ κάνουν,
μὲ τὴν συνολική κατάσταση ἑνός λαοῦ
καὶ τὴν συλλογική κατάντια του,

καὶ δὲν μᾶς ἀπαλλάσουν
ἀπὸ τὶς χωρίς τέλος

προσωπικές μας

εὐθύνες,

νὰ ἐναγκαλιζόμαστε
τὰ... ὅποια... φροῦτα
καὶ μὲ μανία
νὰ τὰ καταβροχθίζουμε
σὰν λωτοφάγοι

λησμονῶντας τὸν Θεό

πόσο μᾶλλον, ὅταν τὸ ἴδιο μας τὸ πρόσωπο,
ὑφίσταται ὡς τέτοιο,

μὸνον σὲ σχέση μὲ τὸν Θεό,

ποὺ ἀπερίσκεπτα παραμερίζουμε
ἀπʹτὴν ζωή μας
(λατρεύοντας κάθε λογῆς βιτρῖνες)

παρότι ὁ Θεός μας
ὡς Φίλος
καὶ Φιλάνθρωπος

εἶτε στὰ εὔκολα
εἶτε στὰ δύσκολα
(ἤ... στὰ... "ἀδύνατα")

πάντοτε

παραστέκεται

βοηθός

ἀλλʹ ὅταν τὸν παραμερίζουμε,
κάθε μας σχέση τότε
μὲ ἄλλα πρόσωπα,

θὰ καταλήγει

ἕνα... ἁπλό καὶ ἄθλιο
δοῦναι καὶ λαβεῖν...
κι ἔχουμε ἀκέραιη τὀτε
τὴν ἐθύνη,

γιὰ τὴν παράχρηση τῆς

ἐνυπάρχουσας ἐλευθερίας

ποὺ ἔτσι ἀκυρώνεται,
διαστρεβλώνεται,

καὶ καταντᾶ
ἕνας Γόρδιος δεσμός...

τσιγκέλι...

κι ἀλυσσιδα... !