Είχαν αρχίσει οι ζέστες -Ιούνιος μήνας-
άλλαζες κάθε τόσο θέση στο κρεβάτι
ζητώντας το δροσερό μέρος στα σεντόνια,
μη βρίσκοντας δροσιά. Κι αυτή η ταυτόχρονη
καταδίκη και αθώωση. Φωνάζανε οι γρύλοι.
Οι φρουροί
αποκοιμήθηκαν πάνου στα όπλα τους.
Το φεγγάρι στάθηκε να τους κοιτάζει.
Ένα πουλί ξύπνησε.
Το ποτάμι κυλούσε.
Τότε ακριβώς,
ο πιο μεγάλος έκανε μια κίνηση
σα ν' άπλωνε τον ουρανό
πάνου στα γόνατά του
κι άρχισε να ράβει
τ' αστέρια στη θέση τους
όπως ράβει ο φυλακισμένος
τα κουμπιά στο σακάκι του.
Γιάννης Ρίτσος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου