Στο ημίφως του ναού, ο χρόνος μοιάζει να σταματά
ανάμεσα στην ευωδιά του μύρου
και το τρεμόπαιγμα των κεριών.
Κάθε άνθος πάνω στον Επιτάφιο είναι και μια ελπίδα,
κάθε προσκύνημα
μια σιωπηλή συνομιλία της καρδιάς με το Θείο.
Η φύση έξω αναγεννάται, όμως εδώ μέσα
η ζωή κοντοστέκεται για μια στιγμή, τιμώντας τη θυσία.
Προσκυνάμε την Άκρα Ταπείνωση,
προσδοκώντας τη νίκη της ζωής πάνω στη φθορά
και το αιώνιο φως που ανατέλλει μέσα από την αγάπη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου