Ω τι θάνατος που είναι αφορμή για αθανασία καθώς ανατέλλει τη ζωή!
Ω τι κάθοδος στον άδη, που γίνεται γέφυρα για όσους πέθαναν από την αρχή, να αναστηθούν!
Ω τι μεσημέρι, που ανακαλεί την καταδίκη που έγινε το δειλινό στην παράδεισο!
Ω τι Σταυρός, που θεραπεύει την παράβαση του δέντρου. Ω τι καρφιά που στερέωσαν τον κόσμο στη θεογνωσία, και σούβλισαν τον θάνατο!
Ω τι αγκάθια που είναι τα σταφύλια του Ιουδαϊκού αμπελιού!
Ω τι χολή, που προξενεί το μέλι της πίστεως και κατηγορεί την πονηρία των Ιουδαίων!
Ω τι σπόγγος που σπόγγισε και καθάρισε την αμαρτία του κόσμου!
Ω τι καλάμι που πολιτογράφησε τους πιστούς στους ουρανούς και κατέστρεψε την τυραννία του πρώτου κακού φιδιού!
Ω τι μυστήριο, που είναι απίστευτο στους απίστους, που όμως προσκυνείται ακατάπαυστα από όλους τους πιστούς!
Ω τι μυστήριο για το οποίο φέρνουν αντίρρηση οι άπιστοι, και οι πιστοί το δοξάζουν!
Ω τι μυστήριο, το οποίο είναι σκάνδαλο για τους Ιουδαίους και για τα έθνη ανοησία, αλλά για εμάς είναι «ο Χριστός δύναμη και σοφία του Θεού», όπως λέει ο απόστολος Παύλος «ότι αυτό που μοιάζει με μωρία του Θεού είναι σοφότερο από την σοφία των ανθρώπων» (Α΄ Κορ. α΄ 23-25), γιατί κατήργησε τον θάνατο και λαφυραγώγησε τον άδη και έδωσε ζωή σ’ αυτούς που πέθαναν από την αρχή!
ΑΓΙΟΣ ΠΡΟΚΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ
