O σαλός

Βγείτε κυράδες στις αυλές και κόρες στα μπαλκόνια
άσε την κούπα κάπελα , νοτάριε την πένα
και του Βοσπόρου φύλακες , βαρδιάτορες οπλίτες
του Ιπποδρόμου ρήτορες Πράσινοι και Βενέτοι.


Σιμώστε μέθυσοι καλοί, συντρόφοι στο τραγούδι
εταίρες και καλόγεροι .όλοι ανταμωμένοι
της συντεχνείας μάστορες , μαϊστορες της τέχνης
αλήτες και πατρίκιοι, γριές μα και νυφάδες.


Και ελάτε να γλεντήσουμε τον θεοσημαδεμένο
τον σκύλο , τον ολότρελο τον γέρο κουρελιάρη
με τους πυρρούς τους οφθαλμούς, τα αφρισμένα χείλη
τα σχέδια τα θεατρικά και τους αισχρούς τους τρόπους.


Κοιτάξτε έξω απ΄την αυλή του άρχοντα σπαθαρίου
γρυλίζει και καμώνεται τάχατες το γουρούνι
και σαν κοράκι αρπαχτικό από τελώνη στόμα
κλέβει το κρέας το ψαχνό και το χρυσό κροντήρι.


Χωρίς αισχύνη βότσαλα πετάει στις κυράδες
που ευλαβικά προσεύχονται μες στο γυναικωνίτη
και απάνωθε απ’ τον άμβωνα γαβγίζει σαν τσακάλι
και τάχα υποκρίνεται την θεία ψαλμωδία.


Το σπίτι του φιλάργυρου δένει με αλυσίδες
στον κολωφόνιο μπροστά με ακκισμούς χορεύει
σαν άλογο του ιππόδρομου φρουμάζει μπρος στον πόρνο
και κατουρά στου νοθευτή το λάδι και τον οίνο.


Στους δρόμους τον εμπαίζουνε και τον πετροβολάνε
αδειάζουν τα καθίκια τους στο πρόσωπο του οι γέροι
με την βουκέντρα οι γεωργοί απ’τα χωριά τον διώχνουν
και τα παιδιά την σκούφια του κλέβουνε και γελούνε.


Άκουσα πώς οι επίσκοποι θε να τον αφορίσουν
και οι τοξότες της φρουράς θέλουν την κεφαλή του
παλατιανός την ζήτησε και τρέχουν να τον πιάσουν
μα αυτός πάντα θα χάνεται στης νύχτας τα ερέβη.



Και όταν φωτίσει ο ουρανός όταν φέξει η μέρα
πάλι μπροστά μας θα βρεθεί να μας θεατρινίσει
και ανατριχιάζω δέσποτα μήπως και με πετύχει
στην αγορά καταμεσίς και ανήλεα με ελέγξει.


Παντελεήμων Κρ. (2008)