Επειδή δεν νήστεψαν σύμφωνα με την εντολή του Πλάστη,
οι Πρωτόπλαστοι, γευόμενοι τον καρπό του δέντρου της γνώσης,
θέρισαν τον θάνατο που γεννήθηκε από την παρακοή·
κι έτσι ξενιτεύτηκαν από το ξύλο της ζωής
και από τον Παράδεισο της τρυφής.
Γι’ αυτό, ας νηστέψουμε κι εμείς με πίστη —
όχι μόνο από φθαρτές τροφές,
μα κι από πάθη ολέθρια·
ώστε να τρυγήσουμε τη ζωή
που αναβλύζει από τον θείο Σταυρό,
και μαζί με τον ευγνώμονα Ληστή
να επιστρέψουμε στην αρχαία μας πατρίδα,
κομίζοντας από τον Χριστό, τον Θεό μας,
το μέγα Του έλεος.
*
Το πέλαγος της Νηστείας
αξίωσέ με, Χριστέ,
να το διαπλεύσω με γαλήνη·
κατασίγασε τα κύματα του νου μου,
που ταράζουν την καρδιά μου.
Και οδήγησέ με με ασφάλεια
στα λιμάνια της Αναστάσεως,
να αγκυροβολήσω στο φως της.
