Ένας
υπέροχος ύμνος από την Κυριακή του Ασώτου, που χρησιμοποιεί μεταφορικά
εικόνες από τον κύκλο της γεωργίας του σιταριού για να εκφράσει την
πνευματική πορεία από τη πτώση στη μετάνοια και τη σωτηρία.
καὶ ζωηράν ἐπιστεύθην,
γεωσπορήσας τὴν ἁμαρτίαν,
τῇ δρεπάνῃ ἐθέρισα
τοὺς στάχυας τῆς ἀμελείας,
καὶ δραγμάτων ἐστοίβασα,
πράξεών μου τὰς θημωνίας,
ἃς καὶ κατέστρωσα
οὐχ ἅλωνι τῆς μετανοίας.
Ἀλλ' αἰτῶ σε, τὸν προαιώνιον
γεωργὸν ἡμῶν Θεόν,
τῷ ἀνέμῳ τῆς σῆς φιλευσπλαγχνίας
ἀπολίκμισον τὸ ἄχυρον τῶν ἔργων μου
καὶ σιτάρχησον τῇ ψυχῇ μου τὴν ἄφεσιν,
εἰς τὴν οὐράνιόν σου συγκλείων με
ἀποθήκην καὶ σῶσόν με.❞

«Εἰς ἀναμάρτητον χώραν καὶ ζωηρὰν ( = γεμάτη ζωή) ἐπιστεύθην, γεωσπορήσας τὴν ἁμαρτίαν.»
«Τῇ δρεπάνῃ ἐθέρισα τοὺς στάχυας τῆς ἀμελείας.»
«Δραγμάτων ἐστοίβασα πράξεών μου τὰς θημωνίας.»
«Ἃς καὶ κατέστρωσα οὐχ ἅλωνι τῆς μετανοίας.»
«Τῷ ἀνέμῳ τῆς σῆς φιλευσπλαγχνίας, ἀπολίκμισον τὸ ἄχυρον τῶν ἔργων μου.»
«Καὶ σιτάρχησον τῇ ψυχῇ μου τὴν ἄφεσιν, εἰς τὴν οὐράνιόν σου συγκλείων με ἀποθήκην.»
Αριστοτεχνικά
ο υμνογράφος, μοιράζει τον κύκλο του σταριού σε δύο φάσεις: οι μισές
εργασίες είναι του ασώτου, οι άλλες μισές του Θεού...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου