Η στολή

 

Να ράψεις κι εσύ μια στολή. Σαν αυτή που φορούσαν οι παππούδες μας. Να ράψεις και να τη φοράς τις γιορτές. Όλοι φοράνε. Εσένα δεν σε είδα ποτέ. Ούτε στον Σύλλογο. Όλοι ήταν στο χορευτικό. Εσύ ποτέ. Και στον γάμο στην τηλεόραση παπάς ντύθηκες. Μια φορά σε καμάρωσα με φουστανέλα. Στο δημοτικό. Τότε που είπες το ποίημα " με βλέπετε, είμαι Έλληνας. Για τούτο καμαρώνω". Από τότε ποτέ. Ράψε τώρα μια στολή. Είσαι και καθηγητής Λαογραφίας. Εσύ έπρεπε πρώτος από όλους να έχεις. Να τη φοράς στο πανηγύρι τουλάχιστον....

 

Αλήθεια, γιατί το αρνείσαι πεισματικά; 

Το σκέφτηκες ποτέ; 

Τι σε πειράζει να κάνεις κι εσύ μια στολή; Όχι ψεύτικη. Αυθεντική! 

Σαν αυτή που φόραγαν οι παππούδες σου. Εντάξει, ο Τασιούλης φόραγε μαύρη , των κυρατζήδων. Με αυτή σε έπαιρνε τρυφερά στην αγκαλιά του. Σε έπαιζε στα γόνατα του. Έχεις ακόμα την αίσθηση αυτή. Και την εικόνα του. Όταν τον φόρτωσαν στην Παγώνα άρρωστο με δύο φορτωτήρες από οξιά χιαστί στην πλάτη του. Για να πάνε στο Μιροσλάβιτς κι από εκεί με φορτηγό, στα χειμαδιά, στην Άψαλο, όπου και πέθανε λίγο μετά. Οι άλλοι, στις γιορτές φόραγαν άσπρες. Τους πρόλαβα. Τον Μιχάλη του Αντρόχια, τον Αλέξη του Τάση, τον Τζιότζιο στο Μουσαλάρι, τελευταίο.

Τι σε ενοχλεί, αλήθεια; 

Μήπως το πώς ένιωσες μια φορά που φόρεσες αλλουνού κι ένιωσες καρναβάλι; 

 Μήπως φοβάσαι τη γραφικότητα; 

Μήπως το νιώθεις ιεροσυλία; 

Εκτός τόπου και χρόνου; 

Μήπως ασέβεια; Μα όλοι το κάνουν από σεβασμό και περηφάνια! Μήπως δεν είσαι περήφανος για την καταγωγή σου; Μήπως αρνήθηκες στο υποσυνείδητο την καταγωγή σου;

 

 

Σκέψου. 

 Τι από όλα αυτά; Δεν ξέρεις. Κι όμως ξέρεις, Το σώμα σου αρνείται. Το σώμα ξέρει. Το σώμα θυμάται. Την ιερότητα του ταχταρίσματος στα γόνατα σε μαύρη φουστανέλα...Το σώμα αρνείται να ενδυθεί την προσποίηση. Αρνείται να αρνηθεί την πραγματικότητα. Δεν στέργει τη νοσταλγία. Ποια νοσταλγία; Πονάν οι θύμησες. Κι πόνος δεν αστειεύεται. Δεν αγαπά τη γραφικότητα. Αρνείται το ψέμα. 

Το ψέμα της επιστροφής στις ρίζες. 

Τις ρίζες δεν τις βρίσκεις, εάν δεν τις έχεις μέσα σου βαθιά!

 Βασίλης Νιτσιάκος