Η δημόσια σύγκρουση παίρνει διαστάσεις, με αιχμές, προσωπικές αναφορές και σοβαρά ερωτήματα για ρόλους, προθέσεις και όρια στη δημόσια αντιπαράθεση.Ηένταση μεταξύ της Μαρίας Καρυστιανού και του επικοινωνιολόγου Νίκου Καραχάλιου κλιμακώνεται με αφορμή πρόσφατες δηλώσεις του δεύτερου περί της προσωπικής σχέσης και συμβουλευτικής στήριξης που φέρεται να ζήτησε η Καρυστιανού. Σε πρωινή τηλεοπτική της εμφάνιση, η πρόεδρος του Συλλόγου Πληγέντων από την τραγωδία των Τεμπών απάντησε με σφοδρότητα, χαρακτηρίζοντας τις αιτιάσεις Καραχάλιου «παραλήρημα» και οδηγώντας την αντιπαράθεση σε νέα φάση δημόσιου διαλόγου.
Η Καρυστιανού επανέλαβε ότι έχει έναν πνευματικό και μια ηγουμένη σε ορθόδοξο μοναστήρι, αλλά διευκρίνισε κατηγορηματικά ότι δεν αντιλαμβάνεται πώς αυτά τα γεγονότα συνδέονται με όσα έχει πει ο Καραχάλιος για «παραθρησκευτικά» ή «μαγείες».
Στην ίδια συνέντευξη, η ίδια είπε ότι δεν γνωρίζει ούτε αποδέχεται τις κατηγορίες που άφησε ο Καραχάλιος σχετικά με τον τρόπο που εργαζόταν με εκείνον ή τις υποτιθέμενες αναφορές του για τα τραγικά γεγονότα των Τεμπών, ενώ τόνισε ότι οποιοσδήποτε ισχυρισμός περί τέτοιων θέσεων πρέπει να συνοδεύεται από τεκμηριωμένα στοιχεία.
Η Καρυστιανού περιέγραψε τη σχέση της με τον πνευματικό και την ηγουμένη ως προσωπική, αποτέλεσμα προσωπικής αναζήτησης δύναμης μετά από τραγικά γεγονότα, χωρίς καμία συσχέτιση με πολιτικά ή οργανωτικά ζητήματα. «Η σχέση μου με την εκκλησία δεν ήταν στενή μέχρι τον χαμό της κόρης μου· από εκεί αντλώ δύναμη να σταθώ στα πόδια μου», σημείωσε.
Για τις δηλώσεις του Καραχάλιου που φέρονται να αναφέρουν ενδεχόμενη συνεργασία ή ιδιαίτερο ρόλο του στο υπό σύσταση οργάνωμά της, η Καρυστιανού δήλωσε ότι δεν έλαβε ποτέ τέτοιες προτάσεις και δεν υπήρξε τέτοιο περιεχόμενο στις συνομιλίες τους. Μάλιστα, έκανε λόγο για απλές, περιορισμένες επαφές κοινωνικής ευγένειας και καθόλου για επαγγελματικές συναντήσεις που να δικαιολογούν πολιτικές ερμηνείες.
Στην εκπομπή, η ίδια ανέφερε ότι σε μερικές από αυτές τις συνομιλίες, ο Καραχάλιος φέρεται να μιλούσε για θέματα που αφορούν τη Νέα Δημοκρατία, υπονοώντας ότι δεν υπήρξε ποτέ ουσιαστική επαφή για οργανωτική ή πολιτική συνεργασία. Η ίδια μίλησε για σοβαρότητα και επαγγελματισμό, επιμένοντας ότι δεν έλαβε τέτοια στάση από τον επικοινωνιολόγο.
Σε άλλο σημείο της απάντησής της, η Καρυστιανού τόνισε ότι θεωρεί πως ο Καραχάλιος θα πρέπει να εξεταστεί από ειδικό, σχολιάζοντας με ένταση τις αιτιάσεις που φέρεται να έχει διατυπώσει περί «μαγείων» και παραθρησκευτικών πρακτικών. Αυτή η εκτίμηση πυροδότησε έντονες αντιδράσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στα πολιτικά μέσα σχολιασμού, όπου πολλοί αξιολογούν την αντίδραση της Καρυστιανού ως προσπάθεια αποστασιοποίησης από προσωπικές επιθέσεις.
Η δημόσια αυτή αντιπαράθεση εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο της συζήτησης για το αν και πώς η δραστηριοποίηση των θυμάτων κοινωνικών τραγωδιών μπορεί να μετατραπεί σε πολιτική δράση ή δημόσια παρέμβαση. Είναι πρόδηλο ότι υπάρχει βαθιά ένταση και διαφορετική αντίληψη για τους ρόλους, τις προθέσεις και την ερμηνεία γεγονότων μεταξύ της Καρυστιανού και του Καραχάλιου, με την πρώτη να επιμένει στη δική της εκδοχή των πραγμάτων και τον δεύτερο να συνεχίζει τις αιτιάσεις του δημόσια.
