ἅλλομαι ~

Το ρήμα "άλλομαι", αρχαίο ελληνικό ρήμα που σημαίνει "αναπηδώ", "πηδώ", έχει ιδιαίτερη σημασία στη θεολογία και την υμνογραφία. Μερικές πολύ χαρακτηριστικές εμφανίσεις του.

 

 

 

"Ύδωρ ἁλλόμενον": Αυτή η φράση, την οποία χρησιμοποιεί ο Χριστός στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη για να αντιδιαστείλει το νερό της Σαμαρείτιδας με το νερό που δίνει ο ίδιος, όπως ήδη επισημάνθηκε από όλους τους φίλους, αναφέρεται στο πνευματικό νερό που δίνει ο Χριστός και «ξεπηδά» μέσα μας ως πηγή αιώνιας ζωής. Είναι πολύ χαρακτηριστική η επιλογή του ρήματος, καθώς δίνει την εικόνα ενός πίδακα ή συντριβανιού.

Ο χορός του Δαυίδ: Στον κανόνα της Αναστάσεως, ο Δαυίδ περιγράφεται να "άλλεται" (χοροπηδάει) από χαρά μπροστά στην Κιβωτό του Κυρίου. Αυτό υποδηλώνει την έντονη χαρά και τον εορτασμό.

Η θεραπεία των χωλών: Στον Ησαΐα, αναφέρεται ότι οι χωλοί θα "άλλονται" σαν έλαφοι, συμβολίζοντας την πλήρη θεραπεία και την αποκατάσταση.