Οι άνθρωποι φανερώνουν τον πραγματικό τους εαυτό όταν πια δεν σε χρειάζονται!
Υπάρχουν στιγμές στη ζωή που αισθανόμαστε πως κάποιοι άνθρωποι είναι αχώριστοι σύντροφοι, συνοδοιπόροι ή φίλοι. Μα όταν οι καταστάσεις αλλάζουν, όταν η ανάγκη τους για εμάς εκλείπει, τότε αποκαλύπτεται η αλήθεια. Γιατί η αλήθεια δεν κρύβεται για πάντα πίσω από λόγια, υποσχέσεις και προσωρινές σχέσεις συμφέροντος.
Όταν κάποιος δεν σε χρειάζεται πια, τότε βλέπεις την ειλικρίνεια – ή την έλλειψή της. Αν συνεχίσει να σε σέβεται, να σου φέρεται με αγάπη και ευγένεια, τότε έχεις απέναντί σου έναν αληθινό άνθρωπο. Αν όμως απομακρυνθεί αδιάφορα ή ακόμα χειρότερα, φανεί σκληρός ή αγενής, τότε ίσως ποτέ να μην σε είδε ως κάτι περισσότερο από μια βολική παρουσία.
Αυτό δεν είναι λόγος να χάσεις την πίστη σου στους ανθρώπους. Είναι όμως ένας πολύτιμος καθρέφτης. Διδάσκει πότε να δίνεις, πώς να προστατεύεσαι και κυρίως, πού να επενδύεις την καρδιά σου.
Ο χρόνος είναι ο καλύτερος αποκαλυπτικός μηχανισμός. Ό,τι δεν φαίνεται στην αρχή, ξεδιπλώνεται στην πορεία. Και εκεί, στα πιο απλά, καθημερινά περιστατικά, μαθαίνεις ποιος ήταν αληθινός και ποιος απλώς πέρασε για να πάρει κάτι και να φύγει.
Μην πικραίνεσαι. Να ευχαριστείς για τη γνώση που αποκτάς. Γιατί ακόμα και οι δύσκολες εμπειρίες σε διδάσκουν πώς να αγαπάς περισσότερο εσένα. Και σου δίνουν χώρο για να έρθουν εκείνοι οι άνθρωποι που μένουν, ακόμα και όταν δεν έχουν τίποτα να πάρουν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου