«Καράβι στολισμένο βγαίνει στα βουνά
Κι αρχίζει τις μανούβρες βίρα - μάινα» !
Η γραφίδα του μεγάλου μας νομπελίστα ποιητή,
του Οδυσσέα του Αιγαίου ,
Ελύτη τουπίκλην,
ο Όμηρος μας έχει τραγουδήσει στο χάραμα
της ιστορίας τον άλλο μέγιστο,
τον Οδυσσέα του Ιονίου,
κι είναι αυτή η πένα, η Ελυτική,που στα 1971 ,
ήγουν, σε καιρούς δύστηνους και χαλεπούς
για την Ελλάδα και τους Έλληνες,
τότες που οι επίορκοι συνταγματάρχες της Χούντας, βιαστές της Δημοκρατίας και της Λευτεριάς,
αθλίως προετοίμαζαν την προδοσία της Κύπρου,
αυτός ο κάλαμος είναι ,
ο ποιητής αίρεται στο ύψος των περιστάσεων,
ως Υποφήτης των γεγονότων κι
ως Προφήτης των μελλουμένων,
βγαίνει στη βουνοκορφή για να εμψυχώσει
τον Λαό, και
με γραφή εξόχως ποιητική ,
με στίχους ως εν παραβολαίς,
με λόγο ωσάν προφητικό,
τον πλού αυτού του παντέρμου Λαού περιγράφει,
την διαχρονία του στις θάλασσες
των αιώνων,
«από τα βάθη φτάνει, τους παλιούς καιρούς»
τι βαπόρι ,
«είναι από μαύρη πέτρα κι είναι απ’ όνειρο»,
τον λόγο του Διονυσίου Σολωμού θυμίζει,
λένε , ήδη κάποιοι,
καιρός τάχα μας έμεινε για φιλολογικές αναλύσεις,
όχι, αδέλφια, περί Πολιτικής
ο Λόγος,
τι βαπόρι κι ετούτο,
«Χρόνους μας ταξιδεύει δεν βουλιάξαμε
Χίλιους καπεταναίους τους αλλάξαμε»
θαρρείτε
πως τάχα μόνον σήμερα,
θαρρείτε
πως μόνον στην συγκυρία αυτή
ξέμεινε ο Λαός από ισχυρή ηγεσία ,
όπως σήμερα,
όχι,
χίλιους καπεταναίους τους αλλάξαμε,
αδέρφια,
περί Ελπίδας ο ποιητικός
ο Λόγος ,
«Κατακλυσμούς ποτέ δεν λογαριάσαμε
Μπήκαμε μέσα σ’ όλα και περάσαμε»,
αγάντα , συνεχίζουμε,
ναί, αλήθεια είναι ότι
ξεμείναμε,
από ηγεσία ορφανέψαμε,
πολιτικής χρείαν
έχουμε,
«όνειδος εγεννήθημεν τοις γείτοσιν ημών»,
καθώς διαπιστώνει ο Προφήτης Δαβίδ,
τι Τρελοβάπορο,
«Έλα, Χριστέ και Κύριε, λέω κι απορώ»
τώρα, όπως και τότες,
ούτε φουρτούνες, ούτε καταιγίδες ούτε κατακλυσμούς δεν λογαριάζουμε,
ένας Λαός με ψυχή ,
στα τρίστρατα της Οικουμένης ,
από το προς πρωί πρωί,
της ιστορίας
ναυβάτες και κωπηλάτες,
στο τρελοβάπορο της Ρωμιοσύνης,
οι Έλληνες,
νυν και αεί ,
στα κουπιά και στα πανιά , αντιμαχόμαστε σθεναρά,
όπως άλλοτες εκείνοι στο στενό της Σκύλας
και της Χάρυβδης,
τον Αλεξανδρινό στίχο του Κωνσταντίνου Π. Καβάφη
παρηχούντες,
έχοντας στο κατάρτι μας βιγλάτορα
παντοτινό τον Ήλιο
τον ηλιάτορα !
Το κεφάλι ψηλά , μην σκύβετε το κεφάλι ,
αδέρφια ,
«Μπήκαμε μέσα σ’ όλα και περάσαμε»,
και τούτο το κακό
θα περάσει,
κι αυτό το καθεστώς ξεδοντιάστηκε,
ψυχομαχεί, πέρασε , όπως
όλα τα προηγούμενα,
Αγάντα, στα κουπιά, στα πανιά
σύντροφοι του πολυμήχανου ,
στο τρελοβάπορο
με ψυχή !
Νύν καιρός ευπρόσδεκτος !
Μάρκος Μπόλαρης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου