ΕΚΟΙΜΉΘΗ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ (ΨΑΡΟΓΙΑΝΝΗΣ)

 

Γεννήθηκα στ' Ανώγεια.

Ο Νίκος Ξυλούρης είναι αδερφός μου.

Ήμασταν ένα.

Δεκατριών ετών με πήρε ο Νίκος

και ξεκινήσαμε να παίζουμε μαζί.

Στα καφενεία, τότε,

ζητούσανε τους λυράρηδες και

ο Νίκος ήταν πρώτος στις επιλογές τους.

Έχουμε πάει σε όλα τα χωριά

της Κρήτης, σε γάμους, σε πανηγύρια,

κάναμε παρέες, καντάδες

για να διασκεδάσουμε τον κόσμο.

Το 1958 πήγαμε στο Ηράκλειο.

Παίζαμε ρούμπα, τανγκό...

Μόνοι μας εκπαιδευτήκαμε.

Τ' ακούγαμε, τα μαθαίναμε,

και τα παίζαμε με δεξιοτεχνία.

Προωθούσαμε όμως και τα κρητικά.

Διασκευάσαμε

τα Ριζίτικα, τον Ερωτόκριτο,

τα πήγαμε ένα βήμα παραπέρα.

Κάναμε κρητικά τραγούδια,

δικής μας έμπνευσης, όπως ο δίσκος:

Τα που θυμούμαι τραγουδώ.

Το 1968 πήγαμε στην Αθήνα.

Εμφανιστήκαμε σε αρκετά μαγαζιά.

Έκαναν πρόταση στον Νίκο να πει

τραγούδια που δεν ήταν κρητικά.

Δέχτηκε.

Συνεργαστήκαμε με τον Γιάννη

Μαρκόπουλο, τον Σταύρο Ξαρχάκο,

τον Χρήστο Λεοντή, του Λουκά Θάνο,

τον Λίνο Κόκοτο.

Ο Νίκος τραγουδούσε

κι εγώ έπαιζα λαούτο και λύρα.

Ένα βράδυ, μετά τη μπουάτ,

βρεθήκαμε στο Πολυτεχνείο.

Ύστερα μας πήγανε σ' ένα διαμέρισμα

στον Άγιο Παντελεήμονα.

Ήθελαν να μας προστατεύσουν.

Μετά από τα επεισόδια πηγαίναμε

και παίζαμε στις πλατείες της Αθήνας.

Μας καλούσαν και πηγαίναμε

κάθε Κυριακή σχεδόν.

Το 1978 επέστρεψα στην Κρήτη.

Έκανα δικό μου συγκρότημα

και συνεργάστηκα με τον

Κώστα Μουντάκη, στο ωδείο του,

ως δάσκαλος λαούτου και λύρας.

 

 

Γράφει ο Λουδοβίκος των Ανωγείων

 

Η απώλεια του μεγάλου μουσικού μας Γιάννη Ξυλούρη μας αιφνιδίασε

το έργο με το προσωπικό του αποτύπωμα είναι θεμελιωδες για την ιστορία της Κρητικης

μουσικής.

χιλιάδες νότες υποκλίνονται στην τέχνη του

Γιάννη

Ξυλούρη

Μια τέχνη που την

υπηρέτησε για πάνω από εξήντα πέντε χρόνια

με αφοσίωση

αφήνοντας μεγάλο έργο

Τα Στοιχεία που κανουν το έργο του μοναδικό είναι η κομψότητα και το αίσθημα που αποπνεει κάθε του ηχογράφημα

καθώς και η υψηλή τεχνική του που τη ζήλεψαν όλοι οι μεταγενέστεροι μουσικοί του Λαγουτου

Τα Ανώγεια αποχαιρετούν έναν άξιο άντρα που η Μουσικη τον έχει καταχωρησει στο βιογραφικό της .