Τα πολύτιμα τριαντάφυλλα

  

1915, στη Γκρας στη νότια Γαλλία, οι εργάτριες κάθονταν ώμο με ώμο πάνω από μεγάλα καλάθια, χωρίζοντας υπομονετικά το ένα πέταλο μετά το άλλο από τα φρεσκοκομμένα τριαντάφυλλα. Η Γκρας, στην καρδιά της Προβηγκίας, ήταν το κέντρο της γαλλικής αρωματοποιίας εκείνη την εποχή. Στα εργοστάσια της πόλης, τα λουλούδια από τα γύρω χωράφια υποβάλλονταν σε επεξεργασία - ειδικά τα πολύτιμα τριαντάφυλλα.

Τα πέταλα έφταναν σε ξύλινες στοίβες και σάκους, αρωματικά και ακόμα υγρά από την πρωινή δροσιά. Ταξινομούνταν και προετοιμάζονταν με το χέρι, ώστε να μπορούν να μετατραπούν, μέσω μεθόδων έντασης εργασίας όπως η ενφλέραση και η απόσταξη, σε ροδέλαιο και αρωματικά απόλυτα. Μεγάλο μέρος της ήταν πραγματικά απαιτητική εργασία - πολλές μέρες από το πρώτο φως μέχρι το βράδυ, που γίνονταν κυρίως από γυναίκες που μόλις και μετά βίας είχαν ένα διάλειμμα κατά την περίοδο της ανθοφορίας.

Και όμως, στη μέση όλης αυτής της προσπάθειας, υπήρχε κάτι σχεδόν μαγικό. Ολόκληρη η πόλη ήταν γεμάτη με το άρωμα των τριαντάφυλλων - και από αυτά τα απλά πέταλα προερχόταν αυτό το λεπτό, αόρατο είδος πολυτέλειας που αργότερα θα πωλούνταν σε μικροσκοπικά μπουκάλια σε όλη την Ευρώπη.