"Είχα το χούι του μοναχικού παιδιού: έφτιαχνα ιστορίες στο κεφάλι μου και μιλούσα σε ανύπαρκτους φίλους. Νομίζω ότι η αρχή της συγγραφικής μου φιλοδοξίας συνδέεται άρρηκτα με την αίσθηση απομόνωσης και υποτίμησης που ένιωθα. Καταλάβαινα ότι είχα ταλέντο στις λέξεις και τη δύναμη ν' αντιμετωπίζω τα δυσάρεστα γράφοντας. Έφτιαχνα έναν ολόδικό μου κόσμο όπου μπορούσα να γυρίσω την πλάτη στην καθημερινότητα που με απέρριπτε.
[...]
Όταν κάθομαι να γράψω, δε λέω μέσα μου «τώρα θα βγάλω ένα έργο τέχνης». Γράφω γιατί ανακάλυψα ένα ψέμα που θέλω να ξεμπροστιάσω, ένα γεγονός που θέλω να κοινοποιήσω και η πρώτιστη έγνοιά μου είναι να ακουστώ. Όμως δε θα κατάφερνα να βγάλω ένα βιβλίο, ούτε καν ένα μακροσκελές άρθρο, χωρίς την προσωπική μου άποψη και αισθητική."
---------------------------------------
Το «Why I Write» ─όπως ήταν ο πρωτότυπος τίτλος του─ γράφτηκε το 1946 και πρωτοδημοσιεύτηκε το καλοκαίρι του ίδιου έτους στο τέταρτο και τελευταίο τεύχος του Gangrel ─ενός βραχύβιου αγγλικού λογοτεχνικού περιοδικού.
| Επιμ:Δ.Ντζαδήμα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου