Τελειώσε ο χρόνος κι εγώ να μεγαλώνω στην πόλη που αγαπώ!
Τελειώσε ο χρόνος κι εγώ κι η πόλη μου μεγαλώνει ακόμα ένα χρόνο μα έχω την εντύπωση ότι εμείς οι δυο πάντα παιδιά θα μείνουμε γιατί έχουμε θύμησες!
Τέτοιες μέρες πάντα κάνω το σεργιάνι μου στο χθες παρέα με τα χρώματα της νιότης μου, με τις μουσικές που έπαιζε το ράδιο στο σπιτικό μας, με τις φωνές της Βέμπο, της Μαίρη Λο και το ταγκό του πατέρα και της μάνας μου στους ήχους του Αττίκ.
Μέρες γιορτινές του τότε και η βόλτα στα μαγαζιά του κέντρου στον Λαμπρόπουλο, στην Μέλισσα, στην Μέλκα για τα γιορτινά δώρα, Βενιζέλου και Ερμού, Εγνατία, Τσιμισκή και Μητροπόλεως.
Ένα πέρασμα από την Μοδιάνο και η χαρά μου να τρώω με τον πατέρα μου μαζί τα μπιφτέκια του Θωμά βλέποντας το πλήθος των ανθρώπων πολύβουο και χρωματιστό να ψωνίζει από την Μοδιάνο και το Καπάνι.
Εγώ να συνεχίζω την βόλτα μου στην Σαλονίκη και να θυμάμαι το στρατιωτικό θέατρο την Μαίρη Σοίδου και το πρώτο μου ποίημα στην σκηνή, το Βασιλικό θέατρο αγκαλιά με τον Λευκό τον Πύργο και θύμησες εφηβικών ερώτων στα εκεί παγκάκια χαραγμένα με ονόματα και με καρδούλες!
Θέατρο Μακεδονικών Σπουδών και φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου και μετά για συζητήσεις ολονύχτιες στο Ντορέ!
Πιο πάνω και αφού πέρασα το ανοιχτό γήπεδο του μπάσκετ της ΧΑΝΘ και το υπέροχο κτήριο με μάγεψαν οι μουσικές και τα τραγούδια του φεστιβάλ Ελληνικού τραγουδιού, ακόμα έχω μέσα μου την φωνή της Τζένης Βάνου και του Γιάννη Βογιατζή!
Ακόμα και σήμερα βλέπω εκείνη την παρέα με τον Πεντζίκη, τον Χριστιανόπουλο, τον Αναγνωστάκη, τον Κανελλόπουλο, τον Σαββόπουλο, τον Παπάζογλου σ΄ ένα τραπεζάκι να μιλούν για την ίδια ερωμένη που είχαν κι αυτοί κι εγώ, την Σαλονίκη μας!
Έκανα μια στάση στον Ρογκότη για σουτζουκάκια και για την υπέροχη ρωσική του, πέρασα από τα Λαδάδικα και είδα οικογένειες να ψωνίζουν τα λάδια τους και άλλα προϊόντα σε τιμές χονδρικής, προχώρησα να φάω ένα παγωτό από την Ωραία, πέρασα για ένα καφέ από το Ελιζέ να θυμηθώ μπασκετικές συναντήσεις μετά στην Παύλου Μελά στο ουζερί Τσιτσάνης και στα κούτσουρα του Δαλαμάγκα, όλη η Παύλου Μελά, όλη η Σαλονίκη ένα μπουζούκι να παίζει αυτό του Τσιτσάνη.
Οδός Ανθέων τότε που ήταν Θάλασσα και που από το ιστορικό Ε΄ Γυμνάσιο οι κοπάνες γινόταν με βάρκα, η Ανθέων με τα νεοκλασικά της και με τις τριανταφυλλιές να μοσχοβολούν λίγα μέτρα πρίν οι θύμησές σου σε οδηγήσουν στον Καραμπουρνάκι και στα καλοκαιρινά μπάνια που σε πήγαιναν οι γονείς σου με τα κεφτεδάκια, τα ντολμαδάκια της μάνας σου κι εσύ πασαλημένος με την νιβέα να βλέπεις τα κύματα και να ταξιδεύει ο νούς σου, αυτό δεν μου πέρασε ποτέ και όσο κι αν μεγαλώσω γιατρειά μάλλον δεν έχω, ευτυχώς!
Πρίν τελειώσω την βόλτα μου σήκωσα το κεφάλι μου και έριξα μια ματιά σαν ερωτευμένος πιγκουίνος στα κάστρα και στην Άνω Πόλη, έτσι στέκεται η Σαλονίκη μέσα μου ψηλά και ανεμισμένη!
Πάντα τέτοιες μέρες θα περάσω από την παλιά μου γειτονιά, οι παλιές μας γειτονιές είναι γραμμένες με ανεξίτηλο τρόπο στα μέσα μας και μας ακολουθούν για πάντα!
Οδός Ξενοφώντος αριθμός 78 πάντα όταν φτάνω εκεί έχει πέσει το σκοτάδι, πάντα είναι παραμονές γιορτών, πάντα ακούω φωνές παιδιών να ετοιμάζονται για τα κάλαντα, πάντα βλέπω τις νοικοκυρές να ετοιμάζουν τα γλυκά και την Βασιλόπιτα, πάντα κοιτάω μέσα από τις γρίλιες και βλέπω την οικογένεια μου γύρω από την ξυλόσομπα κι εμάς τα παιδιά να ακούμε τις ιστορίες της γιαγιάς μου από το Σουφλί!
Πάντα βλέπω τον πατέρα μου να μας ψήνει φέτες ψωμιού στην σόμπα αλειμμένο με λίγδα, τις τσιγαρήδες και τα Σουφλιώτικα λουκάνικα να σου παίρνουν την μύτη με την μυρωδιά τους.
Πάντα βλέπω τέτοιες μέρες την μάνα μου κουρασμένη από τις δουλειές να κάθεται ευτυχισμένη δίπλα στον πατέρα μου και όλη μαζί να κοιτάνε το παραθύρι που στέκομε εγώ και να μου χαμογελάνε κι εγώ να σκέφτομαι ότι είναι μια εικόνα από το παρελθόν η μια εικόνα από το μέλλον?
Η γιορτινή βόλτα τελείωσε να είμαι γερός να την κάνω μαζί σας και του χρόνου, μιά βόλτα στην Σαλονίκη που είμαι ερωτευμένος χρόνια τώρα!
Πήρα τον δρόμο σιγοτραγουδώντας Μητροπάνο....
Σ' αναζητώ
Σ' αναζητώ στη Σαλονίκη
Ξημερώματα
Λείπει το βλέμμα σου
Απ' της αυγής τα χρώματα
Σ' αναζητώ
Σ' αναζητώ μ' ένα βιολί κι ένα φεγγάρι
Λείπει το όνειρο εσύ και το δοξάρι!
Καλή Χρονιά με υγεία γείτονες και με πολλά όνειρα και φαντασία γιατί αυτά είναι που μας κρατάνε πιτσιρικάδες κι αυτά είναι που θα μας σώσουν τελικά!
θεία Ευτέρπη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου