Στο μοναστήρι με τις 800 μοναχές, στον άγιο Σεραφείμ του Σαρώφ

 

 

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΏΤΗ ΚΑΠΑΡΉ το σωτήριο έτος 2005

Ο παππούλης με τα σκόρπια μαλλιά και το σκυμμένο στον ένα ώμο κεφάλι, ακουμπισμένος σε ένα ραβδί στο δεξί του χέρι και στο αριστερό να βαστά ένα κομποσκοίνι, ο Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ, είναι ο πολυαγαπημένος άγιος όλων των Ρώσων και όχι μόνο. Ο Φώτης Κόντογλου έγραψε ότι το πρόσωπό του λαμποκοπά από την καλοσύνη και το ρασοφορεμένο σώμα του με τα χοντροπάπουτσά του έχει μια σεβάσμια κι αξιαγάπητη κίνηση, γεμάτο αγιοσύνη και πραότητα. Ο Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ, χαιρετούσε τους συνανθρώπους του με τη φράση: "Καλημέρα, χαρά μου", "Χριστός Ανέστη, χαρά μου" και η παραδείσια χαρά του αγίου αναδύεται και σήμερα τόσο στο Μοναστήρι του, στο Ντιβέγιεβο της Ρωσίας, όσο και σε όλο τον κόσμο, όπου οι πιστοί προστρέχουν στη χάρη του.

Σε όλες τις Εκκλησίες της αχανούς Ρωσίας, υπάρχει σε κεντρικό σημείο η εικόνα του Αγίου. Είναι κάτι ανάλογο με τον Άγιο Γεώργιο που υπάρχει σε όλες της Εκκλησίες της Κύπρου. Η χάρις του νεοφανούς αγίου Σεραφείμ είναι απίστευτη, ενώ απίστευτα πολλά είναι και τα θαύματα που επιτελεί. Βεβαίως για να γίνει ένα θαύμα απαιτείται και η αίτηση του πιστού και η πίστη των Ρώσων είναι εντυπωσιακή. Στο μοναστήρι του Αγίου δίπλα στην πόλη Ντιβέγιεβο - 800 χιλιόμετρα από τη Μόσχα - ασκούνται περίπου 800 μοναχές. Χιλιάδες είναι οι πιστοί οι οποίοι καθημερινώς επισκέπτονται το μοναστήρι για να προσκυνήσουν τα λείψανα του Αγίου και να δεχθούν τα θαύματα του. Το μοναστήρι είναι μια τεράστια πολιτεία από μόνο του, με δύο μεγάλους ναούς, πάρα πολλούς μικρότερους ενώ συμπληρώνεται από πολλά κτίρια όπου διαμένουν οι μοναχές.

 

 

Χωρίς τείχη

Το μοναστήρι δεν διαθέτει τείχη γύρω - γύρω, όπως όλα σχεδόν τα μοναστήρια στον κόσμο. Ο Άγιος έδωσε παραγγελιά στις μοναχές, να περιφρουρούν με τις προσευχές τους τη μονή, εντολή την οποίαν τηρούν κατά γράμμα. Επί 24ώρου βάσεως δύο μοναχές, εναλλάξ, γυρίζουν προσευχόμενες το μοναστήρι, σε ένα διάδρομο δίπλα στην περίφραξη και έτσι το μοναστήρι, δεν έχει να φοβηθεί από κανένα. Ο άγιος έλεγε ότι η Παναγία έχει περπατήσει τη τάφρο του Μοναστηριού και κάθε εικοσιτετράωρο επισκέπτεται τη Μονή, για το λόγο αυτό η τάφρος φέρει το όνομά της. Αν σκεφτεί κανείς ότι στη Ρωσία η εγκληματικότητα είναι σε απίστευτα ψηλά επίπεδα και ότι το μοναστήρι είναι αρκετά πλούσιο, τότε καταλαβαίνει κανείς το θαύμα που επιτελείται. Αυτή τη διαδρομή ακολουθούν και όλοι οι πιστοί που προσέρχονται στο μοναστήρι. Σιωπηλοί περπατούν αργά - αργά προσευχόμενοι και δεόμενοι για τους δικούς τους και τα πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

 

 

Ο Μόρφου Νεόφυτος

Ο μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος επισκέφθηκε πρόσφατα το μοναστήρι του Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ, μεταφέροντας εικόνα των Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης, στην οποία υπήρχαν τοποθετημένα τεμάχια από τα λείψανα των αγίων. Ως αντάλλαγμα δέχθηκε εικόνα του Αγίου Σεραφείμ, με ανάλογο τεμάχιο του αγίου. Η Εικόνα θα τοποθετηθεί σε Εκκλησία που θα ανεγερθεί στο ασκητήριο της Μητρόπολης Μόρφου στο δάσος της Σκουριώτισσας. Εκεί ασκείται σήμερα ο Ρώσος Αρχιμανδρίτης Αμβρόσιος.

Μιλώντας στο εκκλησίασμα ο Πανιερότατος ανέφερε ότι μέσα από τη Θεία Λειτουργία όλοι βιώνουμε το κοινό σώμα του Χριστού και όλοι ξεπερνούμε φυλετικές, εθνικές και άλλες διαφορές και γινόμαστε αδέλφια. Οι άγιοι Κυπριανός και Ιουστίνη θα πλουτίζουν με την ενέργειά τους τη Ρωσία και αντιστρόφως ο Άγιος Σεραφείμ την Κύπρο. Ευχήθηκε σύντομα να εγκαινιάσει στη Μητρόπολή του, εκκλησία του Αγίου Σεραφείμ. Ο Μητροπολίτης της περιοχής, Γεώργιος, ανέφερε ότι όταν οι κομμουνιστές χαλούσαν τους ναούς, χαλούσαν και πολλές ψυχές ανθρώπων. Οι έλευση των αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης και οι προσευχές των πιστών θα γιατρέψουν τις αδυναμίες μας, είπε.

 

 

800 μοναχές

Πολλές είναι οι εντυπωσιακές πινελιές που αντικρίζει κανείς στο μοναστήρι του Αγίου Σεραφείμ. Μερικές από αυτές παρατίθενται σκόρπιες πιο κάτω.

Ένα μοναστήρι με 800 μοναχές είναι από μόνο του, ένα τεράστιο πρόβλημα, τόσο για τη συντήρηση όσο και τη διοίκηση του. Ωστόσο όλα φαίνεται να λειτουργούν άψογα, υπό την πνευματική καθοδήγηση της ηγουμένης. Κάθε μοναχή με το διακόνημά της, ανάλογα με την ηλικία και τα ταλέντα της. Εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι οι μοναχές εξομολογούνται σε 15 έγγαμους κληρικούς. Η ηγουμένη φυσικά έχει και αυτή την πνευματική ευθύνη για τις μοναχές, αλλά σε άλλο επίπεδο. Πάντως ο συνδυασμός φαίνεται να δένει τέλεια αν κρίνει κανείς από το αποτέλεσμα του μοναστηριού.

Στο μοναστήρι υπηρετούν 12 ιερείς και διάκονοι, στην πλειοψηφία τους έγγαμοι. Όλη μέρα τελούνται παρακλήσεις και προσευχές στο χώρο όπου βρίσκονται τα θαυματουργά λείψανα του Αγίου Σεραφείμ, ενώ ατέλειωτες είναι οι ουρές προσκυνητών που παρακαλούν με δάκρυα τον άγιο να κάνει το θαύμα του.

Οι ιερείς και οι μοναχές διαβάζουν καθημερινώς χιλιάδες ονόματα, ανθρώπων ζωντανών και τεθνεώτων, τα οποία δίδουν οι προσκυνητές, οι οποίοι επισκέπτονται τη Μονή. Ακόμη υπάρχει η συνήθεια οι προσκυνητές να βοηθούν στην καθαριότητα των ναών του μοναστηριού, είτε σκουπίζοντας, είτε σφουγγαρίζοντας, είτε απλώς κουβαλώντας κάποια αντικείμενα.

 

Εντός του μοναστηριού υπάρχουν πολλά μικρά περίπτερα όπου οι μοναχές πωλούν εικονίτσες και άλλα αναμνηστικά του μοναστηριού. Ανάμεσα σε αυτά και παξιμάδια κομμένα σε πολύ μικρά κομματάκια, φαγητό που έτρωγε ο άγιος. Οι πιστοί καταναλώνουν τα παξιμάδια εις ανάμνησιν του αγίου και επιζητώντας τη χάρη του.

Μερικά μέτρα έξω από το Μοναστήρι του Αγίου Σεραφείμ βρίσκεται το αγίασμα. Σε δύο μικρά παραδοσιακά σπιτάκια οι πιστοί χειμώνα-καλοκαίρι, κάνουν μπάνιο με το αγίασμα για να απαλλαγούν από ασθένειες και άλλα βάσανα. Το νερό είναι κατά κανόνα παγωμένο, αλλά οι Ρώσοι δεν έχουν κανένα πρόβλημα.

 

 

Ο άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ

Ο άγιος Σεραφείμ γεννήθηκε στο Kουρσκ το 1759 και κοιμήθηκε το 1833. Tο κοσμικό του όνομα ήτανε Προχόρ. Σε ηλικία τριών χρόνων έμεινε ορφανός από τον πατέρα του και μεγάλωσε με τη μητέρα του. Σε ηλικία 19 ετών πήγε με δύο φίλους του, στο μοναστήρι του Σαρώφ. Εκεί έγινε δόκιμος, στη συνέχεια αναγνώστης και ανέλαβε το διακόνημα του νεωκόρου δηλαδή να υπηρετεί στον ναό. Ακολούθως εκάρη μοναχός, με το όνομα Σεραφείμ. Στη συνέχεια αναχώρησε στο δάσος όπου ασκήτευε σε μια καλύβα. Κατά τη διάρκεια της αναχώρησης του στο δάσος, πέρασε από το φοβερό πειρασμό της ακηδίας. Xίλια μερόνυχτα προσευχότανε για να τον βοηθήσει ο Θεός να νικήσει το σατανά. Ακολούθως επέστρεψε στο μοναστήρι όπου κλείστηκε στο κελί του. Πέντε χρόνια έμεινε κλεισμένος, κατά διαταγή της Θεοτόκου, όπως είπε αργότερα. Kαι πάλι η Παναγία παρουσιάσθηκε και του είπε να βγει από το κελί. O άγιος Σεραφείμ απέκτησε ιδιαίτερα χαρίσματα όπως το διορατικό και το προφητικό χάρισμα. Σε όσους τον ρωτούσαν πώς μπορούσε να γνωρίζει τι είχε κάνει ο κάθε άνθρωπος, έλεγε: "Tέκνον μου, δεν λέγω σ' όποιον έρχεται σε μένα τίποτ' άλλο παρά ό,τι με προστάζει ο Θεός". Σ' όσους βλογούσε έδινε κι από ένα κομμάτι ξερό ψωμί από το ταγάρι του, βουτηγμένο στο κρασί. Συχνά τους άλειφε με λάδι από το καντήλι της Παναγίας.

Πολλοί είδανε τον άγιο Σεραφείμ να στέκεται στον αέρα, πάνω από τη γη. Συχνά σκόρπιζε την κακοκαιρία, πρόβλεπε την πείνα κι ειδοποιούσε τους χωριάτες να μαζέψουνε τις προμήθειές τους, έδιωχνε τις επιδημίες ενώ πρόλεγε και τους πολέμους, όπως τον Κριμαϊκό. Aγαπούσε υπερβολικά τα παιδάκια και έπαιζε μαζί τους, σαν να 'τανε κι εκείνος μικρό παιδί. Tην πρωτοχρονιά του 1833, σε ηλικία 73 ετών αναχώρησε από τα επίγεια για τα ουράνια