Η παραβολή της Μέλλουσας Κρίσης κατά τον Ντοστογιέφσκι στο Έγκλημα και τιμωρία
Ο Ντοστογιέφσκι με την εις βάθος ψυχογραφική ανάλυση του ήρωά του κατάφερε το έργο του να χαρακτηριστεί ως ένα αριστούργημα της παγκόσμιας λογοτεχνίας και να μελετάται σε γνωστά πανεπιστήμια ως ξεχωριστό μάθημα στα τμήματα ψυχολογίας.
Όταν γύρω στα 1865 ο Ντοστογιέφσκυ άρχισε να γράφει το «Έγκλημα και Τιμωρία», το υπέροχο μυθιστόρημα που άπλωσε τη φήμη του έξω από τη Ρωσία, ήταν και ο ίδιος πνιγμένος στα χρέη, όπως ακριβώς και ο ήρωας του Ρασκολνικώφ, ο νεαρός φοιτητής που δολοφονεί, στη συνέχεια της ιστορίας αυτής, μια απαίσια γριά τοκογλύφο για τα χρήματα της. Μέσα από το δράμα του Ρασκόλνικωφ, που κατατρέχεται από τις τύψεις του, ο Ντοστογιέφσκυ καταπιάνεται με ένα πανανθρώπινο πρόβλημα, που είχε συλλάβει για πρώτη φορά όταν ήταν εξόριστος στην Σιβηρία. Ο αναγνώστης της γλαφυρής αυτής μετάφρασης θα γνωρίσει ακόμα, στο "Έγκλημα και Τιμωρία", μια υπέροχη πινακοθήκη χαρακτήρων και εκείνη τη βαθιά διορατικότητα του Ντοστογιέφσκυ που φθάνει ως τα μύχια της ανθρώπινης ψυχής και τον κάνει τον πιο συγκλονιστικό απ' όλους τους συγγραφείς.
Ξεκινώντας από ένα έγκλημα για το οποίο υπεύθυνη είναι η ίδια η κοινωνία, ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, στο πρόσωπο του θύτη, που είναι συγχρόνως και θύμα, προβάλλει την υπαρξιακή του αγωνία σε έναν κόσμο ζοφερό. Με το «Έγκλημα και τιμωρία» ο συγγραφέας θέτει ενώπιόν μας το υπαρξιακό πρόβλημα: Ο φοιτητής Ρασκόλνικωφ, που έγινε δολοφόνος διαμαρτυρόμενος για την κοινωνική αδικία και καταγγέλοντάς την, προβληματίζεται αν σε τελευταία ανάλυση είναι ο ίδιος εγκληματίας, τη στιγμή που όσοι κάνουν τους πολέμους ευθύνονται για εκατομμύρια θανάτους σε όλο τον κόσμο. Η ψυχολογική ανάλυση του ήρωα από το μεγάλο Ρώσο συγγραφέα δίνει στο έργο βάθος και ο προβληματισμός του το καθιστά διαχρονικό. Δίκαια θεωρείται ένα από τα μεγάλα μυθιστορήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας και διδάσκεται σε πολλές σχολές Ψυχολογίας πανεπιστημίων του σύγχρονου κόσμου.
🔴 Έγκλημα και τιμωρία (Μέρος 1ο), ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 η συνέχεια
