Τετάρτη, 22 Σεπτεμβρίου 2021

Δυο καταπληκτικές μαρτυρίες _Πως σε μια ταινία ενός Αγίου μπορεί να ομορφύνει η ζωή σου έστω και αν παίρνεις μέρος ως ηθοποιός...

 Η Μαρθίλια Σβάρνα και η Κορίνα-Άννα Γκουγκουλή μας μίλησαν για τον Άνθρωπο του Θεού, την ταινία της Yelena Popovic που έχει ως θέμα της το βίο του Αγίου Νεκταρίου.

6 σχόλια:

Φαίη είπε...

Είναι δυνατόν να μην γινότανε αναφορά στον φεμινισμό; Και στην ταινία για την Αγία Φιλοθέη το ίδιο έγινε.
Ο φεμινισμός, ως ζωτικής σημασίας πρόταγμα της νέας τάξης, πρέπει να αποκτήσει άγιες... ρίζες και γενικώς βλέπουμε ότι η «Εκκλησία» καλείται να δώσει θρησκευτική διάσταση σε όλα τα νεοταξικά προτάγματα. Ένα άλλο παράδειγμα εκτός του φεμινισμού που χρειάζεται «αγιοποίηση» είναι το περιβάλλον.
Ο Χριστός όμως δεν ήλθε στη γη για να αλλάξει τα κοινωνικά συστήματα ούτε φέρει νέες ιδεολογίες. Δεν μπορεί ό,τι όμορφο απορρέει από την Εν Χριστώ ζωή να το «στριμώχνουμε« μέσα στα δικά μας (πολλές φορές προερχόμενα από διαβολικά μυαλά) κοινωνικά συστήματα και ιδεολογήματα. Είχε λέει στοιχεία πρώιμου φεμινισμού το σενάριο. Δεν έχω δει την ταινία για να έχω άποψη αλλά δεν θα απορούσα κι αν είχε. Είναι της μόδας τώρα κάτι τέτοια... Πάντως είναι σα να λέμε ότι ο φεμινισμός είναι μία εξέλιξη μετά τον Χριστό. Ότι είναι ανώτερος, ότι είναι πρόοδος. Ο Χριστός όμως είναι ο αυτός εις τους αιώνας. Δεν υπάρχει κάτι μετά από Αυτόν. Ο Χριστός έφτιαξε τον άνθρωπο κατ' εικόνα, ελεύθερο, για να φθάσει στο καθ' ομοίωση. Λέει κάτι τέτοιο ο φεμινισμός;; Που οδήγησε ο φεμινισμός την υποτιθέμενη ελευθερία των γυναικών; Δεν είχανε ρόλο λέει οι γυναίκες στην κοινωνία. Είχανε τον καλύτερο ρόλο: ΑΝΑΘΡΕΦΑΝΕ ανθρώπους. Τώρα που θα ΕΚΤΡΕΦΕΙ ανθρώπους το ολοκληρωτικό σύστημα θα δεις τι ωραία που θα 'ναι. Βγήκανε λέει οι γυναίκες από τον οίκο. Οι γυναίκες, όπως και οι άντρες, εντάχθηκαν στην εν Χριστώ κοινότητα, στο κοινόβιο (όπως καλύτερα εκφράζεται σήμερα στον ΜΟΝΑΧΙΣΜΟ), εντάχθηκαν ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. Όντως λοιπόν, υπό αυτήν την έννοια ο Κύριος -και όχι ο φεμινισμός και το φεμινιστικό σενάριο της ταινίας- «έβγαλε τις γυναίκες από τον οίκο». Ας κοιτάξουνε οι 2 κυρίες την Παναγία που είναι το ύψιστο γυναικείο πρότυπο για εμάς τις γυναίκες και το τελειότερο πλάσμα στην γη. Εκεί ανύψωσε την γυναίκα η Εκκλησία. Τί σχέση έχει η Παναγία με τις φεμινίστριες και τα αιτήματά τους; ΕΛΕΟΣ.
Συμπέρασμα: Ας αφήσουμε τους -ισμούς έξω από την Εκκλησία. Δεν έχουνε καμία θέση και καμία σχέση.

ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ είπε...

Ωραία η ανάλυση ,ευχαριστούμε .Όμως , εμας μας συγκίνησε οτι δυο νεοι ανθρωποι εστω παιζοντας ενα ρολο, τους δοθηκε η ευκαιρα να μυρισουν λιγο απο την ευλογημενη παραδοση μας και με αφορμη αυτη την εμπειρια να τους βοθησει ο καλος θεος να ψαξουν λιγο περισοτερο ...

Σε ενα τοσο περιβαλλον μπερδεμένο και σε σύγχυση χαίρετε κανείς όταν αντικρίζει καθαρά βλέμματα καθαρές κουβέντες . Δεν συνηθίζουμε να βάζουμε τον πήχη ψηλά για ταλαιπωρημένες ψυχές ασφαλώς ειναι άσχετες αλλά με πολύ καλή διάθεση ,αυτό χαρήκαμε ,αυτό μοιραστήκαμε...

Φαίη είπε...

Η αλήθεια είναι ότι ο άνθρωπος που δεν «γεύεται» τα Μυστήρια της Εκκλησίας, εύκολα θα συγκρίνει αυτά που βλέπει επιφανειακά στην Εκκλησία με τα υπάρχοντα κοσμικά συστήματα/ιδεολογήματα. Αυτό κάνουν οι δύο κυρίες. Ίσως κι εγώ να το έκανα κάποια στιγμή στη ζωή μου. Μακάρι η εμπειρία τους να τις οδηγήσει να ψάξουν περισσότερο και να καταλάβουν ότι η Εκκλησία είναι πάνω απ' όλα αυτά. Απλά φοβάμαι τον μπερδεμένο κόσμο, τώρα που μεσουρανεί ο οικουμενισμός και του πλαστικοποιούν τα Μυστήρια της Εκκλησίας, τί θα καταλάβει αυτός ο κόσμος; Δεν έχω δυστυχώς την υπομονή και την αισιοδοξία την δική σας.

Ανώνυμος είπε...

Να διαβάζετε τους βίους των αγίων και ν αφήστε τις ταινίες

Pashal είπε...

Η αίσθηση μου βλέποντας την ταινία είναι ότι η Κορίνα που υποδύεται την τυφλή έλαμπε ως Άγγελος στις σκηνές όπου μιλούσε.

δον κιx ο τις είπε...

...ζούμε τα πιό τρελλά πράγματα...
και... δεν έχουμε...

ούτ'ένα τραγούδι
...να τραγουδήσουμε τον καϋμό μας,

ούτε δυό φίλους παλιούς
να πιούμε ένα ποτηράκι,
για τα φαρμάκια
που μάς πικραίνουν τις καρδιές...

...

αυτή η γενιά μας έλαχε...

μόνο... να δώσει ο Θεός,
που συμπληρώνει και υπεραναπληρώνει
όλα τα...μισά πού ζούμε...
γιατί
περάσαν βλέπεις και τα χρόνια,

και τα γόνατα, μάς το θυμίζουν...!

Νάχουμε γόνατα λοιπόν...
να μάς θυμάται κι ο Θεός...!