Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017


 
Φαντάσου:
ούτε ένας παπάς
της εποχής εκείνης,
δεν ήταν φίλος
του Χριστού,
και δεν περπάταγε
μαζί Του!...

Οι μαθητές του Χριστού, εκείνο τον καιρό, ήταν μια απλή ομάδα ανθρώπων που δεν έλεγε κάτι σε κανέναν, δεν ήταν τίποτα ραβίνοι ή ιερείς. Εμείς τώρα τους τιμούμε κλπ, μα τότε, ήταν η απλή παρέα του Χριστού. Ασημαντότητες. Ψαράδες.
Αν ζούσε σήμερα ο Χριστός, και περπατούσε ανάμεσά μας, το πιθανότερο να έτρεχα κοντά Του, νομίζοντας πως το δικαιούμαι και θα με δεχτεί στους κοντινούς και κολλητούς Του.
Και θα το πάθαινα το ελαφρύ εγκεφαλικό μου, αν Τον έβλεπα να μιλάει με άτομα άσχετα με μένα, με παιδιά των Εξαρχείων, παιδιά από συναυλίες, αλητείες, νυχτερινή ζωή, ναρκωτικά, ουσίες, χαλκάδες, μαλλιάδες, με σκουλαρίκια και τατουάζ.
Και θα ‘σπρωχνα να περάσω να χωθώ μπροστά, να βρω τη θέση που μου αξίζει.
Και θα με κοίταγε και μένα ο Χριστός και θα μου έλεγε ¨Εεε ..,τι θες εσύ εδώ;.. Για πού το ‘βαλες παλικάρι μου; Γιατί τόση βιασύνη και άγχος; Και γιατί σπρώχνεις τους φίλους και τις φίλες μου;…¨
Και δεν θα ‘ξερα τι να πω, μόνο θα απορούσα που κι ο ίδιος ο Θεός δεν καταλαβαίνει την αξία μου και το ποιος είμαι εγώ.

Και γενικώς, μια απογοήτευση θα μου ‘μενε, μια αναστάτωση, ένα άγχος και μια σύγχυση, και πολλές απορίες:
Ποιος είναι Αυτός τελικά, πώς σκέφτεται έτσι παράξενα και αρκετά άδικα, τι είναι το πρώτο και το δεύτερο στα μάτια Του, τι μετρά και τι αξίζει.
Και ποια η σχέση μου με την Αλήθεια, με το Χριστό.
Και ποιο το παραμύθι που κατάντησα να ζω στο Όνομά Του, ένα ψέμμα αυτοδικαίωσης, μια γλυκιά αυτοϊκανοποίηση ότι πάω καλά, ότι τα ξέρω όλα, ότι εγώ το πιθανότερο θα πάω στον Παράδεισο και θα σωθώ, ότι όλοι γύρω μου βαδίζουνε στην Κόλαση, ενώ εγώ ο Ορθόδοξος ξέρω πολύ καλά τα πάντα, το παρόν, και το μέλλον το δικό μου και του κόσμου όλου!

Και θα ανέβαινα στο διαμέρισμά μου θυμωμένος, μιας και δεν θα μπορούσα να χαρώ μαζί με την αντισυμβατική χαρά του Χριστού που έκανε παρέα με τόσους άσχετους ανθρώπους, που δεν μυρίζανε καθόλου λιβάνι.
Και θα κοίταζα το Χριστό ενοχλημένος και με ζήλεια, απ’ το μπαλκόνι, να συνεχίζει να βαδίζει με την αγνή αλητοπαρέα Του.
Και εντύπωση θα μου ‘κανε πολύ ότι τα μάτια όλων γύρω Του έλαμπαν. Κι ότι οι ναρκωμένοι και χαπακωμένοι ξαστερώσαν στα μυαλά τους, και έβγαζαν σπίθες ευτυχίας και γαλήνης απ’ τα μάτια τους, και κάποιοι ήταν κιόλας δακρυσμένοι.

Δίπλα σ’ Αυτόν.
Που δεν έκρινε κανέναν, δεν μάλλωνε,
δεν απειλούσε, δεν τιμωρούσε,
δεν απαιτούσε, δεν έπνιγε.
Μόνο έδινε οξυγόνο και χαρά, κι αγάπη.
Αγάπη και αποδοχή. Αγάπη και αλήθεια.
Και απέραντη ειλικρίνεια. Χωρίς να ζητά λεφτά.
Χωρίς να ζητά οπαδούς, να γραφτούν,
να γίνουν μέλη μιας παράταξης, μιας οργάνωσης,
μιας κλίκας ή ενός συστήματος.

Όλα χύμα με το Χριστό.
Περπάτημα στο δρόμο κι όπου βγει,
στάση σ’ ένα πάρκο,
κουβέντα όπως προκύψει,
όλα αυθόρμητα, φυσικά,
πηγαία, απρογραμμάτιστα.

Ένα χάος γαλήνιο.
Μια ακαταστασία αρμονική.
Μια ασυνταξία σκέτη ποίηση.
Ένας Θεός όλος γλύκα.
Κι εγώ να ματώνω στα κουτάκια μου.
Να λιώνω στη χρυσή μου φυλακή.
Να πνίγομαι στις αναθυμιάσεις του λιβανωτού μου.
Να χάνω τη φρεσκάδα του Χριστού μου.
Πώς γίναμε έτσι…




Ω πόσο δημιουργικό ακόμη και το άλλο κοίταγμα, ευχαριστούμε τον φίλο που μας έστειλε το mail

Γέροντα μου, έγραψες πώς ο Χριστός δεν διάλεξε παπάδες για φίλους του.Έγραψες και για "κύκλο" μαθητών. Δεν το διάβασα στον τοίχο σου.Σε ιστολόγιο το διάβασα και μάλιστα χωρίς αναφορά στο όνομα σου, αλλά κατάλαβα ποιός το έγραψε. Σήμερα πού είναι η μέρα της Παναγιάς και είναι όλα διάφανα και χωρίς καμιά διάθεση για προστριβές που συνηθίζουν μόνο αλλότριοι με την πίστη μας, θα σου πώ κι εγώ την αλήθεια μου σαν συμπρεσβύτερος και αδελφός σου. Γέροντα, τα δίπολα πρέπει να τα εξοβελίσουμε πιά από το ήθος και την εκκλησία μας. Ο Χριστός μας ποτέ δεν ήταν του δίπολου "καλός/κακος". Ποτέ δεν έβλεπε αμαρτωλούς και δίκαιους στα πρόσωπα των ανθρώπων. Ασθενείς έβλεπε ΣΕ ΟΛΟΥΣ,πού πήρε πάνω Του την φύση τους για να την θεραπεύσει. Και η ασθένεια είναι μία, η αποστασία από Αυτόν και η φυλακή στο εγώ μας. Παλιότερα, είμασταν της νοοτροπίας και του ήθους: οι καλοί δίκαιοι χριστιανοί, οι κακοί αμαρτωλοί άπιστοι. Ξέρεις ποιοί τα πρέσβευαν και ποιοί τα επέβαλλαν αυτά, σχεδόν καταναγκαστικά, με διάθεση μονοπωλίου στο ήθος και στην ηθική των άλλων.Σήμερα άλλαξαν οι όροι στην αντίθεση:οι κακοί φαρισαίοι/άνθρωποι της Εκκλησίας-οι καλοί περιθωριακοί τύποι/εκτός της εκκλησίας.
Γέροντα, οι όροι άλλαξαν, ο ευσεβισμός και ο διαχωρισμός και η κατάκριση έμεινε.Η καταβολή από τους παλιούς πατέρες μας πού ζούσαν σε ομάδες και κύκλους είναι η ίδια.Εύκολο είναι να μην πέσεις εκεί πού βλέπεις.Πρέπει να προσέξουμε για να μην πέσουμε όλοι μας από κεί πού δεν βλέπουμε,γέροντα μου.
Ήθελα να στα στείλω ιδιωτικά όλα αυτά αλλά μια πού βλέπω φίλους να σχολιάζουν θετικά και τόσα απωθημένα μέσα τους, τα έγραψα δημόσια, μήπως δείξω και μια άλλη οπτική, με την οποία βλέπουμε τα πράγματα εμείς οι υπόλοιποι.Και δεν θα ήθελα να διαβάζω πώς από θέση είμαι καταδικασμένος στα μάτια του Χριστού,Τον οποίο βλέπω σαν μόνο Φίλο, καν δεν το αξίζω.

Χρόνια πολλα και την ευχή σου!
π.Παντελεήμων

7 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Ελα τρελλέ μου , καλά , υπερβολές ! Μήν εξαγιάσουμε τώρα και ΄΄ το μπάρ τό ναυάγιο΄΄ διότι η παθούσα φαίνεται -- δέν ξέρω άν το δήλωσε η ίδια -- οτι ήταν λεσβία και κανείς δέν το ξέρει άν ΄΄ πρόλαβε να μετανοήσει ΄΄ , ούτε και κανείς ξέρει άν θα το προλάβει Είναι σάν να ευχόμαστε , προκειμένου να εκτιμήσουμε το αγαθό της ζωής και της υγείας να πάθουμε καρκίνο να φάμε μερικές ακτινοβολίες και τότε, σέ περίπτωση και άν ξεφύγουμε τά κυπαρίσσια , να ζούμε μέ τον φόβο του υποτροπιασμού Αυτά είναι πολύ βαρειά αμαρτήματα από τά οποία δέν ξεπλένεται η συνείδηση του ανθρώπου Το υποσυνείδητο του ανθρώπου είναι πάρα πολύ δύσκολο να καθαρίσει , πόσω μάλλον όταν πρόκειται για βαρειά αμαρτήματα , αυτά που στήν εποχή μας θεωρούνται απλά όπως η πορνεία ,οι εκτρώσεις κ.τ.λ. και γενικώς μία παραβατική ζωή

Ανώνυμος είπε...

πάλι ζωγραφίζουμε ένα Χριστούλη βολικό για τα μέτρα μας
Ο Χριστός τους κάλεσε όλους και τις Πόρνες και τους Τελώνες
Δεν είναι μόνο αυτοί φίλοι του
Είναι και οι Παρθένοι και οι Ταπεινοί
Βασικά μόνο Όσοι Θέλοιν να ΣΩΘΟΥΝ!!
Τώρα το στυλ ο καλούλης ΘΕΟΣ που ΔΕΝ Μαλώνει και Αγαπά
να σας θυμίζω ότι ξέρανε την συκιά επειδή δεν είχε καρπό!!
Έτσι απλά!!
Μας έδωσε μήνυμα.. Μάλλον ο κύριος που γράφει τον προβληματισμό του στο παραπάνω άρθρο δεν το έχει πάρει ακόμα το Μήνυμα.
Κοιμηθήτε ακόμα φίλοι μου
Είναι φαινόμενο της εποχής μας

Ανώνυμος είπε...

ούτε ένας παπάς δεν ήταν φίλος του Χριστού εκείνη την εποχή!!!
Μάλλον αυτός που τα γράφει δεν γνωρίζει ότι στην Αγία Γραφή ο άγιος Νικόδημος ήταν Φαρισαίος και ήταν μαθητής του Χριστού και ο Ιωσήφ ο Αριμαθαίας ήταν μέλος του συνεδρίου της Ιερουσαλήμ
Ο Γαμαλιήλ επίσης ήταν Φαρισαίος.
Χαλαρώστε δεν ήρθε μόνο για τις Πόρνες ο Χριστός!!!

Ανώνυμος είπε...

Οπου υπαρχει λογος αληθινος Του Θεου,εκει μεσα ειναι και Εκεινος!
Αυτο σημαινει πως ειναι παρων,γιατι η σοφια Του Θεου ειναι ανεξαντλητη κ κανεις δεν μπορει να ισχυρισθη πως εχει την τελειοτητα στη Γνωση κ στις αρετες..
Το δυσκολοτερο σημειο,οπως μου φαινεται ειναι,που μπορει να κανω κ λαθος,οτι για να αξιωθουμε μιας ελπιδας σωτηριας,περα απο τα εργα τα αγαθα,ειναι να κατανοησουμε απολυτως καλα πως δεν μπορουμε να συντασσομαστε με Τον Θεο και παραλληλα να υποτασσομαστε στον διαβολο.Εκει πανω σε αυτη τη διακριση,εχουμε την αναγκη της Εκκλησιας,του ιερεα,ο οποιος μεσιτευει ,επειτα ερχεται κ η Θεια Μεταληψη.Ο Ληστης ηταν φονιας κ ανθρωποκτονος,ο Ιουδας ηταν αποστολος.Ο πρωτος σωθηκε,ο δευτερος χαθηκε επειδη απελπιστηκε.Πολλοι αμαρτησαν πολλες φορες κ τρεξαν στο εξομολογηταριο καταλαβαινοντας το μεγεθος των αμαρτιων τους.Ο Θεος δεν τους αφησε ομως!!!
Αλλα ειναι και αλλα πολλα που πρεπει να μαθουμε,κυριως το παθος της μνησικακιας που αναφυεται καθε φορα που ο αλλος σε σκανδαλιζει,σε πειραζει .
Τα ζητουμενα στην πιστη μας ειναι πολλα,το θεμα ειναι τι μπορεις εσυ να κανεις.
Ελεγε ο π.Παισιος σε καποιον.
''...Τι μπορεις να κανεις,εαν θελεις.
Φερ'ειπειν μπορεις να εκκλησιαζεσαι τακτικα;''
Λεει ο αδελφος ''...Μπορω!...''[απο το βιβλιο Λογοι]
''Μπορεις να εξομολογεισαι π.χ καθε μηνα''
''Μπορω και αυτο!''..
''Μπορεις να νηστεψεις ;;;''
''Δυσκολευομαι αλλα μπορω''[καπως ετσι το θυμαμαι]
''Ε, κανε εσυ την αρχη-λεει- και ασε Τον Θεο να βαλει τη συνεχεια...''...
σιγα σιγα χτιζεται ο οικος της ψυχης και φυσικα απο τους τελειους Ο Κυριος ζητα την τελειοτητα,ενω απο τους υπολοιπους να κανουν ο,τι μπορουν!
ΚΑΛΗ Παναγια!

Ανώνυμος είπε...

«Ἴδε ὑγιής γέγονας∙ μηκέτι ἁμάρτανε, ἵνα μή χεῖρόν σοί τι γένηται» Ο Χριστός είναι υπέρ της σωτηρίας όλων των ανθρώπων αλλά κατά της αμαρτίας γιατί η αμαρτία χωρίζει τον άνθρωπο από τον Θεό.

Αθ. Δημητριαδης είπε...

Όταν ο Χριστός μιλάει για πρώτους που θα γίνουν έσχατοι και για έσχατους που θα γίνουν πρώτοι, ποιούς να εννοεί άραγε ;

Ανώνυμος είπε...

Τον Τρελογιάννη τον ξέρουμε πολύ καλά , πρόκειται για μία διεστραμμένη προσωπικότητα , που θέλει συνεχώς να προκαλεί τά χρηστά ήθη .....Χα , χά !

Ο Τρελογιάννης δημιουργεί ήθος με τον δικό του ΄΄ τρελλό ΄΄ και αυθεντικό τρόπο! Ολα αυτά είναι Ντοστογιεφτιστικού χαρακτήρα και δέν έχουν καμμία σχέση με την μιζέρια των παπάδων,γιατί ξέρουμε οτι ο Τρελογιάννης ως άνθρωπος δέν είναι μίζερος , αλλά έχει την αρχοντιά του αυθεντικού ανθρώπου

Δέν είναι και τόσο ωραίο πράγμα να πηγαίνει κανείς στην εκκλησία και να ακούει τον παπά νά τον αποκαλεί υποκριτή Καί ο ίδιος τί είναι ; Απο πού εξασφάλισε την εξαίρεση του κανόνα , για να μιλά μέ τόση υπεροχή ; Κάτσε κάτω ρέ ! που πήρες ένα μικρόφωνο στά χέρια σου και έγινες και καρδιογνώστης , κομπλεξικέ !