Πεπρωμένον φυγείν αδύνατον Αλέξη...

Του Κώστα Στούπα

Το εκλογικό αποτέλεσμα της Κυριακής συνιστά νίκη του Αλέξη Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ. Η επανάληψη της νίκης με την ίδια πάνω κάτω ποσοστιαία διαφορά σε λιγότερο από 12 μήνες καταδεικνύει πως ο κ. Τσίπρας δεν είναι περαστικός και παρένθετος από την πολιτική συγκυρία.

Καταδεικνύει επίσης την απουσία κάποιας ρεαλιστικής και πειστικής αντιπρότασης από τα κόμματα της αντιπολίτευσης αλλά και κάποιου προσώπου το οποίο με όρους θεάματος ή συναισθηματικής μόχλευσης, θα κάνει "γκελ" στην κοινή γνώμη.

Ο κ. Τσίπρας κέρδισε τις εκλογές του περασμένου Ιανουαρίου με σύνθημα το σκίσιμο των μνημονίων και πάνω-κάτω την επάνοδο στα προ χρεοκοπίας 2010 επίπεδα ευημερίας με δανεικά.

Περί τους 8 μήνες αργότερα κέρδισε τις εκλογές με σύνθημα πως μπορεί να εγγυηθεί την εφαρμογή ενός μνημονίου με βαρύτερους όρους από εκείνο που απέρριψε.

Εν τω μεταξύ έχουν προηγηθεί κλεισίματα τραπεζών, capital controls, αρχές ελλείψεων στη αγορά, διεθνής εξευτελισμός της χώρας ο οποίος μάλιστα στο εγχώριο κοινό πουλήθηκε σαν περήφανη στάση.

Η εμφάνιση καθώς και η άνοδος και πτώση του κ. Βαρουφάκη συνιστά εξευτελισμό της χώρας διεθνώς όπως και η δήθεν σκληρή γραμμή διαπραγμάτευσης. Η ρήξη και μετά η άτακτη υποχώρηση του κ. Τσίπρα καταδεικνύει έλλειψη στοιχειώδους σχεδιασμού και επαφής με την πραγματικότητα.

Εν συγχύσει...

Δεν χρειάζεται ανάλυση και απόδειξη του γεγονότος πως η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε γενικότερη σύγχυση και ο πολιτικά ενεργός πληθυσμός κινείται με βάση συντεχνιακά, αντιφατικά και αλληλοεξουδετερούμενα μικροσυμφέροντα.

Μια πρώτη ματιά στη σύνθεση του εκλογικού αποτελέσματος δείχνει πως ο ΣΥΡΙΖΑ άντλησε τον κύριο όγκο της επιρροής του από τρεις βασικές κατηγορίες.

Το σκληρό πυρήνα των πελατών του δημοσίου και της κομματοκρατίας. Τους ανέργους του ιδιωτικού τομέα με μεγαλύτερη έμφαση στις νεότερες ηλικίες. Και μια σημαντική μερίδα της μεσαίας τάξης και των επαγγελματιών που φοβήθηκαν περισσότερο το ΣΥΡΙΖΑ στην αντιπολίτευση να άρχει διαφόρων θορυβωδών μειοψηφιών του πεζοδρομίου και να ξανακυλάει στο διχαστικό αντιμνημονιακό αντιευρωπαϊσμό.

Ο κ. Τσίπρας με τη νίκη της Κυριακής κατάφερε να προσγειώσει το συνονθύλευμα του ΣΥΡΙΖΑ από τις αντιμνημονιακές φαντασιώσεις διαφόρων ακραίων στοιχείων χωρίς εμφανείς εκλογικά απώλειες. Μετακίνησε ένα μόρφωμα της "παλαβής" αριστεράς μερικά κλικ προς το κέντρο.

Με ένα κόστος μερικών δεκάδων δισ. ευρώ για την κοινωνία, κατάφερε να αποκτήσει ένα πιο ομοιογενές κόμμα. Αν οι εκλογές γίνονταν 2-3 μήνες αργότερα με τις κρατικές υπηρεσίες να κατάσχουν μισθούς και περιουσιακά στοιχεία έναντι φόρων και εισφορών που δεν θα μπορούν να πληρωθούν, το αποτέλεσμα θα ήταν διαφορετικό.

Επίσης η μνημονιακή στροφή του κ. Τσίπρα έχει σχηματίσει μια φιλομνημονιακή πλειοψηφία στη Βουλή και την κοινωνία, γεγονός που έχει εξαλείψει τον εθνικό διχασμό των τελευταίων ετών. Αυτό είναι το μόνο κέρδος.

Η ελληνική παρακμή...

Εκτός της σύγχυσης το εκλογικό αποτέλεσμα υποδηλώνει και την προϊούσα παρακμή της ελληνικής κοινωνίας εν μέσω δολοφονικής αδιαφορίας.

Ενώ διανύουμε μια από τις πλέον κρίσιμες περιόδους των 200 ετών του νεοελληνικού μορφώματος τόσο λόγω της πιθανότητας εξόδου από το ευρώ, όσο και λόγω δημογραφικής γήρανσης και μεταναστευτικής πίεσης από την Ασία και την Αφρική, η αποχή από τις εκλογές έφτασε το 45% των εγγεγραμμένων στους καταλόγους.

Όλα τα κόμματα πλην του Βασίλη Λεβέντη, ακόμη και αν διατήρησαν τα ποσοστά τους, συγκέντρωσαν μικρότερο αριθμό ψήφων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ μαζί με τη ΛΑΕ συγκέντρωσαν αθροιστικά μεγαλύτερο ποσοστό από εκείνο του  περασμένου Ιανουαρίου, 35,5% +2,86% τώρα, έναντι 36,3%, με μικρότερο αριθμό ψήφων. Συγκέντρωσε δηλαδή περί τις 350 χιλ. λιγότερες ψήφους από τα 2,24 εκατ. του Ιανουαρίου με τη ΛΑΕ να αποσπά μόνο 150 χιλ.

Η ΝΔ με ποσοστό 28,07 έναντι 27,81% συγκέντρωσε 200 χιλ. λιγότερες ψήφους.

Η νέα κυβέρνηση θα έχει μια οριακή πλειοψηφία 155 βουλευτών πολλοί από τους οποίους εμφανίζουν δυσανεξία προς το μνημόνιο, τους εφαρμοστικούς νόμους, τις ιδιωτικοποιήσεις κλπ.

Είναι πολύ πιθανό σύντομα να ζήσουμε σκηνές σαν αυτές του περασμένου καλοκαιριού όταν χρειάζονταν οι ψήφοι της αντιπολίτευσης για να περάσουν οι νόμοι από τη Βουλή.

Κατά συνέπεια το εκλογικό αποτέλεσμα δεν έβγαλε κάποια στοιχειωδώς κυβερνητική σταθερότητα. Αυτό θα έχει τις ανάλογες συνέπειες στην οικονομία.

Πολλοί πιστεύουν πως το εκλογικό αποτέλεσμα της περασμένης Κυριακής εμπεριέχει κάποια ψήγματα σοφίας που πρέπει να αποκωδικοποιήσουμε.

Αν υπάρχει σοφία ή απλά σύγχυση και απόγνωση στο εκλογικό αποτέλεσμα θα το μάθουμε τους προσεχείς μήνες από το αν θα βελτιωθεί η κατάσταση της οικονομίας και κοινωνίας ή όχι...

Πιστεύω πως μπροστά μας βρίσκεται ένας δύσκολος χειμώνας. Πιθανότατα ο δυσκολότερος της πενταετίας της χρεοκοπίας.

Συμπέρασμα...

Το πολιτικό παρόν και μέλλον του κ. Τσίπρα θα κριθεί στην οικονομία. Κατά το πρώτο εξάμηνο με κόστος δεκάδων δισ. και κυρίως μέσω των 100 δόσεων και της στάσης πληρωμής στον ιδιωτικό τομέα απέφυγε το κόστος αυτό.

Στους επόμενους 6 μήνες ο λογαριασμός επιστρέφει αυξημένος και η ισχνή πλειοψηφία θα δοκιμαστεί δεόντως.

πηγή