ΚΟΡΩΝΑΣ-ΘΡΟΜΒΩΣΕΙΣ-ΑΚΙΔΕΣ.

ΚΑΠΟΙΕΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΕΧΟΥΝ ΞΕΧΑΣΕΙ ΟΙ ΗΟΑΧΕΣ.

 

 

1. Δεν είναι επιστήμονες

2. Δεν είναι δημοσιογράφοι

3. Οτι εμφανίστηκαν να κάνουν τον αστυφύλακα στο fb πριν σκάσει ο κορώνας... μαζί με τον Μόσιαλο. Τυχαίο;

4. Ενδιαφέρον είναι πως παραδέχτηκαν πως οι ακίδες με τα λιπίδια έφτασαν στους ιστούς!!! Εξαφάνιση λιπιδίων στους ιστούς δεν σημαίνει πως κάποιος έφαγε τις ακίδες. Αυτές κάπου κόλησαν στα καρδιαγγειακό σύστημα. Δεν εξαφανίστηκαν... και ο ΕΜΑ δεν εχει πληρώσει να βγεί καμμιά μελέτη που να εξηγει την εξαφάνιση , προκειμένου οι έμποροι να συμεχίσουν να πουλάνε εμβόλια.

5. Πως η φράση "οι ακίδες απο εμβόλια δεν μπαίνουν στα κύτταρα" είναι όρος αμόρφωτου σε βιοχημεία. Οπως βγαίνουν απο τα κύτταρα έτσι και μπορούν να μπούν! Απλα τα περισσότερα λόγω διάχυσης (θα με μάθουν για αυτό;) βγαίνουν έξω απο τα κυτταρα

5. Το ότι η δόση που μπήκε στα ποντίκια ήταν πολύ μεγάλη στην Ιαπωνική μελέτη είναι άλλο και ότι οι ακίδες εντοπίστηκαν σε όργανα είναι άλλο. Αυτο ενδιέφερε στη μελέτη και αυτό διαπιστώθηκε. Να φανεί που θα πάνε να κάτσουν γιαυτο το λενε και βιοΚΙΝΗΤΙΚΗ ή βιοΚΙΝΗΜΑΤΙΚΗ μελέτη. Θέε μου με ποιούς ασχολούμαι!!!

6. Το πότε μια μελέτη γίνεται είναι ασήμαντο. Πότε χρησιμοποείται, τι λέει και το πώς το λέει είναι το σημαντικό ποντίκες. Μιλάω για την Ιαπωνική μελέτη. Το αν ο Bridle πήδηξε τη γυναίκα του εστιάτορα δεν τον καθιστά απατεώνα! Το ότι άλλαξε ότι έλεγε σημαίνει πως κάποιοι τον πίεσαν.

7. Υπάρχει και το μηχανικό κομμάτι της κίνησης των ακίδων μέσα στα αγγεία - που δεν το αντιλαμβάνονται οι Hoaxes χωρίς πτυχίο - και που ήδη το εξήγησα σε προηγούμενη ανάρτηση. Προσκόληση ακίδων στα αγγεία σημαίνει bonding και αυτό φλεγμονή. Δεν χρειάζομαι το τι θα πεί o Bridle και ο κάθε βλάκας που κάνει τον ντετέκτιβ.

8. Πως εν τέλει τις φλεγμονές κάτι τις δημιουργεί στα αγγεία και το μόνο ενεργό μέρος είναι οι ακίδες είτε του ιού είτε εκ του εμβολίου. Φυσικά μπορεί να υπάρξουν και άλλες επιπλέον ερμηνείες για το θέμα των θρομβώσεων και αναφέρονται στη βιβλιογραφία. Αλλα οι φλεγμονες δημιουργούνται απο τα εμβόλια και αυτό είναι γεγονός. Η έκταση τους και η συνολική διαχρονική βλάβη δεν είναι γνωστή. Φλεγμονές σημαίνει θρομβώσεις.

9. Η παρουσία του ADE σαφώς συνδέεται με την ανάπτυξη των φλεγμωνών. Πως αποδεικνύεται; Θα έλεγα κάτι...

Τι ηλίθιοι! Για δικηγόροι ΔΕΝ κάνουν.

 Καθηγητής Δρ. Γεώργιος Ζουγανέλης

 

 

Θα βγάλουμε λένε την μάσκα σε εξωτερικούς χώρους.

Μα, καλά, πότε την βάλαμε;;

 

ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΘΑΛΑΣΙΑ

 Ποίηση : Γ. Ανωμερίτης 

Μουσική : Γ. Μπάϊλας 

Ερμηνεία : Γ. Μπάϊλας

 Κιθάρα : Γ. Μπάϊλας 

: Έφη Τερζίδου 

Video : Studio Varthalitis

Ο βοσκός που εκουβέδιαζε με τον Χριστό!

 

«Ένας βοσκός πήγε στον ιερέα να εξομολογηθεί και αυτός του είπε: «Να βαδίζεις στον ίσιον δρόμο και θα σωθείς». Βγήκε έξω και είδε δρόμο εδώ, δρόμο εκεί, και πιο πέρα ένα ίσιο δρόμο. Αυτόν θα πάρω, είπε, γιατί ο ιερέας μου είπε να βαδίζω στον ίσιο δρόμο.

Βάδιζε λοιπόν δυο ημέρες και έφθασε σ’ ενα μοναστήρι και κτυπά την πόρτα. Ο μοναχός που του άνοιξε τον ερώτησε «τι θέλεις;» «Είμαι βοσκός. Επήγα εξομολογήθηκα και μου είπε ο ιερέας να βαδίζω τον ίσιον δρόμο. Αφού λοιπόν ήλθα εδώ, κρατήσετέ με να σώσω την ψυχούλα μου».

«Να το πούμε στον Ηγούμενο» Πηγαίνουν λοιπόν και λέει ο μοναχός «Είναι βοσκός και θέλει να σώσει την ψυχή του». Τότε ο Ηγούμενος λέει: «Είσαι γέρος, αγράμματος, τι να σε κάνουμε στο μοναστήρι. Αλλά αφού θέλεις να μείνεις, έλα και θα σκουπίζεις μόνο την εκκλησία».

Πηγαίνουν στην εκκλησία και βλέποντας τον Χριστό επάνω στον σταυρό, γεμάτος αθωότητα, λέει: «Γιατί εσταυρώσατε τον αδελφόν εκεί πάνω;» «Γιατί δεν εσκούπιζε την εκκλησία» του λέει ο μοναχός.

Καθίζει μια, δυο τρεις ημέρες, δεν άντεξε άλλο ο βοσκός και πηγαίνει στον Εσταυρωμένο και του λέει: «Τρεις ημέρες είμαι εδώ και δεν είδα κανένα να σου δίνει λίγο νερό και σε λυπούμαι. Μα μάρτυς μου ο Θεός δεν θα φάω εάν δεν κατέβεις να φάμε μαζί».

Ο Πανάγαθος είδε την αθωότητα και κατέβηκε πραγματικά από τον σταυρό και έφαγαν. Όταν ετελείωσαν, του λέει ο βοσκός «Ανέβα πάλι επάνω, να μη σε δουν και σε τιμωρήσουν περισσότερο, γιατί σε λυπούμαι», και ανέβηκε πάλι ο Χριστός.

Επέρασαν πάλι τρεις ημέρες και είπε πάλι ο βοσκός «Δεν θα φάω αδελφέ μου, αν δεν κατέβεις και σύ να φάμε μαζί». Κατεβαίνει πάλι ο Χριστός και όταν έφαγαν του λέει «Έχω ένα πατέρα που είναι βασιλιάς και πολύ πλούσιος. Επειδή λοιπόν με εφιλοξένησες χωρίς να το ξέρει κανείς, θα σε πάρω κι εγώ στο παλάτι του πατέρα μου να σε φιλοξενήσω».

Εκείνη την ώρα περνούσε ένας μοναχός τους είδε, και πηγαίνει στον Ηγούμενο και του λέει: «Ηγούμενε, ο άνθρωπος που έφερες, κουβεδιάζει με έναν ληστή και θα μας ληστέψουν». Ο Ηγούμενος του λέει: «Πήγαινε να τον ερωτήσεις με ποιον εκουβέδιαζε».

Πηγαίνει λοιπόν και τον ερωτά: «Σε είδα που εκουβέδιαζες, ποιος ήταν;» «Μη το πεις στον Ηγούμενο, Τον αδελφό που έχετε σταυρωμένο εκεί πάνω. Φέρνω την μερίδα μου και τρώμε μαζί, και μου είπε πως ο πατέρας του είναι βασιλιάς και θα με πάρει να με φιλοξενήσει.

Τα έχασε ο μοναχός. Πηγαίνει στον Ηγούμενο και του λέει: «Αυτός ο άνθρωπος είναι άγιος. Αυτό και αυτό συμβαίνει». Τότε ο Ηγούμενος του λέει: «Φέρε μου τον βοσκό». Έρχεται ο βοσκός, και του λέει ο Ηγούμενος: «Σε παρακαλώ πες στον αδελφό μας να με φιλοξενήσει και μένα».

«Θα του το πω» Πάει λοιπόν στην εκκλησία και λέει στον Χριστό: «Αδελφέ μου. Να πάρουμε και τον Ηγούμενο στην φιλοξενία του πατέρα Σου;» Δεν είναι δεκτός ο Ηγούμενος, του λέει ο Χριστός».

Πηγαίνει στον Ηγούμενο και του λέει: «Μου είπε ο αδελφός μας πως δεν είσαι δεκτός». Ο Ηγούμενος όταν το άκουσε αυτό παραλίγο να πεθάνει από την στενοχώρια του και του λέει «Πήγαινε παιδί μου να τον παρακαλέσεις να με πάρει και μένα»

Πηγαίνει ο βοσκός και λέει στον Χριστό «Αδελφέ μου για το χατίρι το δικό μου να τον πάρουμε, αφού μας δίνει και ψωμί και φαγητό να τρώμε». «Για το δικό σου το χατίρι να του πεις να ετοιμαστεί γιατί σε εννέα ημέρες θα τον πάρουμε». Ο βοσκός του το λέει και ο Ηγούμενος ετοιμάσθηκε, εξομολογήθηκε, εκοινώνησε και σε εννέα ημέρες απέθανε. Τον έσωσε η αθωότητα και η καθαρότητα της ψυχής του βοσκού.

Να το προσέξουμε λοιπόν αυτό, γι’ αυτό ο Χριστός λέει: «Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι».

 

Υ.Γ. Στους έσχατους καιρούς που έχουμε πάρει την κάτω βόλτα, η ελπίδα μας είναι στους ανθρώπους του Θεού, που ο Κύριος έφερε στο δρόμο μας και αποτελούν το μεγαλύτερο δώρο της ευσπλαχνίας Του! Για χατίρι δικό τους και για να μην καταστεί μάταιος ο αγώνας τους, ο Κύριος να μας ελεήσει και να μας σώσει.

Παραγγελιά

 

Γράφει ο Θεόφιλος Πουταχίδης

Η λεγόμενη «παραγγελιά» αποτελεί αίτηση ενός θαμώνα σε χώρο διασκέδασης προς την ορχήστρα. Ο μερακλωμένος θαμώνας ζητά από τους μουσικούς να παίξουν κάποιο συγκεκριμένο τραγούδι. Το αίτημα συνοδεύεται από αμοιβή. Παλαιότερα, στην πιο εμβληματική εκδοχή της, τα χαρτονομίσματα επικολλώνταν δίκην γραμματοσήμου –μετά σιέλου– στο μέτωπο του αρχιμουσικού. Σε μια πιο διακριτική εκδοχή, τα χρήματα τοποθετούνται στην τσέπη του μουσικού, ενώ κατά τα ελληνοαμερικανικά ήθη της νυχτερινής διασκέδασης τα μονοδόλαρα σκορπίζονται στην πίστα.

Αν μπορούσε κάποιος να φανταστεί, πάντως, έναν πρωθυπουργό του ελληνικού κράτους να κάνει μια τέτοια παραγγελιά, αυτός σίγουρα θα ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Τηρουμένων των αναλογιών με τον αλλοτινό άσπονδο πολιτικό αντίπαλο της οικογένειάς του, τον μακαρίτη τον Ανδρέα, ο νυν πρωθυπουργός έκανε κι αυτός τις προάλλες μια παραγγελιά. Όχι προς κάποιο νυχτερινό κέντρο, αλλά προς την Εκκλησία. Όχι προς κάποιον λαϊκό τραγουδιστή, αλλά προς τον σεβασμιότατο μητροπολίτη Ιωαννίνων. Δεν αναφερόταν σε ρεπερτόριο τραγουδιών, αλλά σε κήρυγμα από άμβωνος.

Νά ποια ήταν η παραγγελιά του: «Παρακαλώ σεβασμιότατε να πείτε στο επόμενο κήρυγμα σας ότι δεν θέλετε κανέναν ανεμβολίαστο… Πρέπει όλοι όσοι δεν εμβολιάστηκαν στο πρώτο κύμα, τώρα που βλέπουν ότι τα εμβόλια δεν είναι απλά αποτελεσματικά, αλλά και απολύτως ασφαλή, να σπεύσουν να το κάνουν».

Αν ήταν λίγο πιο ευφάνταστος θα μπορούσε να ζητήσει απ’ τον δέσποτα να ψάλει κιόλας σε ήχο πλάγιο β’ το σουξέ: «Κάντε όλοι, κάντε όλοι, το θαυματουργό το μπόλι».

Στο άρθρο μου «Εμβάλλω σε σκέψεις» από τον Δεκέμβριο του προηγούμενο χρόνου είχα κάνει την κριτική μου απέναντι σε συναδέλφους επιστήμονες, αλλά και άλλους που διακήρυσσαν ότι τα εμβόλια για τον SARS-CoV-2 «είναι αποτελεσματικά και απόλυτα ασφαλή» ή «είναι αποτελεσματικά και εκατό στα εκατό ασφαλή».

Είχα επίσης γράψει: «Οι πάπες και οι πάπισσες της επιστήμης και οι υπόλοιποι που μιλούν στα κανάλια με όρους απόλυτης βεβαιότητας προφητεύοντας απόλυτους αριθμούς αποτελεσματικότητας και ασφάλειας των συγκριμένων εμβολίων, είναι προδήλως εκτός των ορίων σοβαρότητας του επιστημονικού λόγου».

Με τον εξοπλισμό των βασικών στοιχείων της ελληνικής γλώσσας και των μαθηματικών του δημοτικού, σχεδόν όλοι γνωρίζουμε τη σημασία της λέξης «απολύτως», αλλά και το μαθηματικό νόημα του «εκατό στα εκατό». Με βάση αυτήν τη γνώση, είναι πασίδηλο και αδιαφιλονίκητο ότι όλοι όσοι υποστήριξαν δημόσια την «απόλυτη ασφάλεια» των εμβολίων κατά του SARS-CoV-2 είναι ήδη εκτεθειμένοι∙ υπάρχει πρόβλημα με την αξιοπιστία και την επιστημονική ακρίβεια του λόγου τους.

Βλέπετε, περιπτώσεις σοβαρών παθολογιών και θανάτων που ακολούθησαν τον εμβολιασμό έχουν ήδη δει το φως της δημοσιότητας στην Ελλάδα και διεθνώς. Το γιατί ο πρωθυπουργός της χώρας κάνει την «παραγγελιά» στον ιεράρχη, επιμένοντας στο εκτός πραγματικότητας και κοινής λογικής επιχείρημα των απολύτως ασφαλών εμβολίων, είναι εντελώς ακατανόητο.

Το πρόβλημα, βέβαια, στην ουσία του γίνεται αρκετά οξύτερο με την υποψία μιας προβληματικής ή αναξιόπιστης πρακτικής στην καταγραφή των ανεπιθύμητων ενεργειών και πιθανών θανάτων μετά από τον εμβολιασμό. Στο πλαίσιο αυτό, η κριτική που ασκεί με την επιστολή  της παραίτησής του από την Επιτροπή Φαρμακοεπαγρύπνησης του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων, ο καθηγητής Π. Βλαχογιαννόπουλος, είναι ανησυχητική.

Αυτά που εισπράττω, πάντως, από την όποια δημόσια συζήτηση περί της καταγραφής των ανεπιθύμητων ενεργειών των εμβολίων με τρομάζει.

Η συζήτηση βρίσκεται σε απολύτως λανθασμένη επιστημονική βάση. Δεν μπορεί, για παράδειγμα, να αποφαινόμαστε για το εάν μια θανατηφόρα παθολογία σχετίζεται ή δεν σχετίζεται με το εμβόλιο αβασάνιστα ή κατά τα φαινόμενα ή με βάση, έστω, τα μέχρι τώρα γνωστά και δεδομένα. Η συνεχιζόμενη χορήγηση των εμβολίων κατά του SARS-CoV-2 είναι μια πειραματική κλινική δοκιμή, είναι δηλαδή μια ερευνητική διαδικασία σε εξέλιξη. Ερευνάς γιατί δεν γνωρίζεις.

Πώς αποφαίνεσαι, λοιπόν, ότι η τάδε θανατηφόρα παθολογία δεν σχετίζεται με το εμβόλιο; Πες μου ποιες παθολογίες σχετίζονται με το εμβόλιο, για να μου πεις ύστερα ποια δεν σχετίζεται!

Σε μια κλινική δοκιμή το πρωτόκολλο είναι αυστηρό και απαράβατο. Όλα –εννοώ, όλα!– τα προβλήματα που εμφανίζονται μετά τη χορήγηση του δοκιμαζόμενου σκευάσματος αναφέρονται και καταγράφονται. Είναι αδιανόητο κάποια κλινική που συμμετέχει στη δοκιμή να αποφασίζει τι είναι σχετικό ή άσχετο με τη χορήγηση και να το αναφέρει ή όχι κατά το δοκούν! Δεν λειτουργούν έτσι τα πράγματα…

Η ορθή πρακτική επιτάσσει: Υποχρεωτικώς καταγράφονται τα πάντα. Κατά τη διάρκεια και στο τέλος της δοκιμής, η στατιστική επεξεργασία των παθολογιών και των θανάτων που καταγράφονται, δείχνει εάν υπάρχει στατιστικώς σημαντική θετική συσχέτισή τους με τη χορήγηση του φαρμάκου. Έτσι, αποκαλύπτονται οι –έτσι κι αλλιώς– εκ των προτέρων άγνωστες αντενδείξεις του φαρμάκου, και διερευνάται έπειτα ο μηχανισμός της πρόκλησής τους. Εάν παραβιάζεται με οποιοδήποτε τρόπο η συγκεκριμένη πρακτική στην περίπτωση των εμβολίων κατά του SARS-CoV-2, τότε υπάρχει σοβαρότατο ζήτημα.

Τέλος, δυο λόγια και για το θέμα των προνομίων ή των διευκολύνσεων για τους εμβολιασμένους. Όταν ανάμεσα σε δύο με τα ίδια δικαιώματα δίνεις στον έναν κάτι παραπάνω για να τον ανταμείψεις, αυτό λέγεται προνόμιο. Όταν στερείς κι από τους δύο δικαιώματα και διατείνεσαι ότι θα τα επιστρέψεις μόνο σε όποιον κάνει αυτό που θες, αυτό λέγεται εκβιασμός.

«Φίλοι κι αδέρφια» από τον Νίκο Ξυλούρη. Παραγγελιά… Τώρα!

 πηγή

Γιατί οι μπολιασμένοι με τα διαβόλια ασθενούν τους υγιείς;;

Ξύπνα Έλληνα το διαβόλιο ειναι ένα βιολογικό όπλο!

*** Το διαβόλιο βγήκε από τον παράδεισο ***

Στην ταινία “Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο”, ο Αλέκος Σακελλάριος βάζει στα χείλη του ιδιόρρυθμου γυμνασιάρχη μια φράση που σήμερα έχει την τιμητική της, εκθέτοντας τους οπαδούς του φιλελευθερισμού οι οποίοι μέχρι πρότινος αναγνώριζαν την πρωτοκαθεδρία του ατομικού συμφέροντος:

«Καλή σταδιοδρομία, επ' αγαθώ της κοινωνίας, βεβαίως-βεβαίως!».

Στην εποχή του κορωνοϊού, όπου οι άνθρωποι έχουν μετατραπεί σε ζώα (οι υγειονομικοί διαχειριστές αρχικώς τους έκλεισαν στα “κλουβιά” τους μέσω των λοκντάουν και μετά τους φόρεσαν “φίμωτρο παντού”), το φλέγον αγαθό της κοινωνίας (διατυπωμένο στην γλώσσα των πρώην ανθρώπων και νυν ζώων) είναι η “ανοσία της αγέλης” (herd immunity). Αυτή θα χτισθεί, υποτίθεται, με την χρήση πειραματικών σκευασμάτων δοκιμαζόμενων μαζικά “στου κασσίδη το κεφάλι”. Έτσι οι πάλαι ποτέ άνθρωποι, αφού έγιναν ζώα, μετεξελίχθηκαν σε πειραματόζωα, για την απώλεια των οποίων άπαντες νίπτουν τας χείρας τους. Καιροί της ατομικής ευθύνης γαρ – έτσι διασώζουν την τιμή τους οι φιλελεύθεροι!

Αναζητείται ο διάδοχος του Σακελλάριου, ο οποίος θα γράψει ένα θεατρικό που θα έχει τον τίτλο:

“Το διαβόλιο βγήκε από τον παράδεισο”.

Μέσω ενός τέτοιου έργου οι “τρελαμένοι τρυποκάρυδοι” θα μπορέσουν να απογειώσουν την προπαγάνδα τους υπέρ του μαζικού τρυπήματος βάζοντας στα χείλη κάποιου σύγχρονου γυμνασιάρχη (πρόθυμα συνεργαζόμενου με το ιατροφασιστικό καθεστώς) την ακόλουθη ω φ ε λ ι μ ι σ τ ι κ ή φράση, την οποία θα απευθύνει στην μοντέρνα εκδοχή του φτωχού καθηγητή Πάνου Φλωρά που, για να διατηρήσει την θέση του, θα εξαναγκασθεί να συμμαχήσει με τον διάβολο:

“Ας χαθούν οι λίγοι επ’ αγαθώ της κοινωνίας, βεβαίως-βεβαίως!”.

 

ΥΓ 1: Ο συσχετισμός “διαβόλιο” – “τρύπημα” – “παράδεισος” έχει μεγάλη ιστορία πίσω του:

Όταν στις αρχές του 18ου αιώνα εισήχθη στην Αγγλία η νέα τεχνική του τρυπήματος για την αναχαίτιση των ασθενειών, μετά από λίγο σκόνταψε σε θρησκευτικές ενστάσεις. Για να τις αντιμετωπίσουν οι “τρυποκάρυδοι” της εποχής, εφήρμοσαν την τέχνη της ανάποδης λογικής: Το τρύπημα ήταν “δώρο από τον Θεό” (“gift from God”)! Την ίδια φράση ακούμε και σήμερα από τους φρικτούς λογοκλόπους της παγκόσμιας ιστορίας… 

 

ΥΓ 2: Για τον κάθε σύγχρονο Πάνο Φλωρά που ενδίδει στο τρύπημα, η απάντηση βρίσκεται στον Ντοστογιέβσκη, Ο μέγας ιεροεξεταστής, εις: Αδελφοί Καραμάζοβ, Δεύτερο Μέρος, Τέταρτο Βιβλίο, μτφ.: Άρ. Αλεξάνδρου, εκδ. Γκοβόστη, Αθήνα 1954, σελ. 106:

«Τι ε λ ε υ θ ε ρ ί α θα είναι αυτή όταν η υ π α κ ο ή θα εξαγοραστεί με ψ ω μ ι ά;».

 Κωνσταντίνος Βαθιώτης

Μόρφου Νεόφυτος: «Πνεῦμα Ἅγιον, Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας, καθάρισόν με»

 ηρύγμα Μητροπολίτου Μόρφου  Νεοφύτου κατὰ τὴ Θεία Λειτουργια τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ποὺ τελέσθηκε στὴν πανηγυρίζουσα ἱερὰ μονὴ Ἁγίου Νικολάου παρὰ τὴν Ὀροῦντα τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου (21.6.2021).

Άγιος Βάρβαρος ο Μυροβλήτης και Θαυματουργός

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

     Άγιοι της Εκκλησίας μας δεν προέρχονται από πολιτισμένους λαούς, αλλά και από απολίτιστους και βαρβάρους. Άγιοι επίσης αναδείχτηκαν και μεγάλοι κακούργοι, οι οποίοι μετανόησαν και άλλαξαν ζωή. Στην κατηγορία αυτή ανήκει και ο άγιος Βάρβαρος ο Μυροβλήτης.

        Έζησε τον 9^ο αιώνα και καταγόταν από τα μέρη της Αφρικής. Ήταν μεγαλόσωμος, μελαψός στην όψη και θηριώδης στο χαρακτήρα. Προφανώς το θρήσκευμά του ήταν το Ισλάμ, ή η ειδωλολατρία. Από μικρός είχε προσκολληθεί σε μια άγρια πειρατική συμμορία, η οποία έκανε επιδρομές σε παραλιακές περιοχές της μεσογείου, ληστεύοντας, λεηλατώντας και σκορπίζοντας τον τρόμο και το θάνατο, όπου περνούσαν. Συχνά λεηλατούσαν και μέρη της Ελλάδος, κύρια της Ηπείρου και της Δυτικής Στερεάς. 

         Σε μια από τις εξορμήσεις της συμμορίας βρέθηκαν στο Ξηρόμερο της Ακαρνανίας και ανηφορίζοντας προς το βουνό Περγαντί, λήστευαν, σκότωναν και κατέστρεφαν τα χωριά της περιοχής. Όμως οι Ακαρνάνες, οι οποίοι φημίζονταν για την ανδρεία τους, συνασπίσθηκαν και αντέδρασαν δυναμικά. Τους έστησαν καρτέρι στο χωριό Δραγαμέστο (σημερινό Καραϊσκάκη) , όπου νίκησαν τους πειρατές και τους σκότωσαν όλους, εκτός από έναν, ο οποίος πρόλαβε και τους ξέφυγε και κρύφτηκε σε παρακείμενο αμπέλι. Για πολύ καιρό κρυβόταν στα γύρω απόκρημνα μέρη, ζώντας σαν θηρίο. Για να ζήσει συνέχισε να κλέβει και να ληστεύει τους κατοίκους, Μάλιστα οι αντίξοες συνθήκες τον έκαμαν πιο αιμοβόρο και αδίστακτο και γι’ αυτό έγινε ο φόβος και ο τρόμος της περιοχής.

       Όμως ο Θεός, ο Οποίος γνωρίζει τα βάθη της ψυχής μας,  γνώριζε πως μέσα στα κατάβαθα της ψυχής του, έκρυβε σπίθα μετάνοιας και διάθεση σωτηρίας. Γι’ αυτό τον οδήγησε στον τόπο, όπου πράγματι βρήκε τη σωτηρία. Περιπλανώμενος στα χωριά του Ξηρομέρου, έφτασε το χωριό Τρύφος και στην τοποθεσία Νύσσα, όπου υπήρχε ναός του Αγίου Γεωργίου. Είδε τον ιερέα Ιωάννη Νικοπολίτη να μπαίνει στο ναό να λειτουργήσει και σκέφτηκε ότι ήταν ευκαιρία να τον ληστέψει, και να σκοτώσει τον ιερέα, για να μην τον προδώσει. Αλλά ώσπου να καταστρώσει το σχέδιό του ο ιερέας είχε προχωρήσει στη Θεία Λειτουργία. Ο βάρβαρος ληστής μπήκε στο ναό, με άγριες διαθέσεις, αλλά εκεί τον περίμενε μια θαυμαστή έκπληξη. Είδε τον ευλαβή λειτουργό να στέκεται μπροστά στην Αγία Τράπεζα, να μην πατά στη γη, να τον λούζει ένα εκτυφλωτικό φως και να του παραστέκουν δύο φωτόμορφοι νεαροί. Μια άρρητη ευωδία είχε πληρώσει το ναό και άγγελοι έψελναν γλυκύτατες μελωδίες! Αλλά η έκπληξη συνεχίστηκε πιο θαυμαστή. Είδε ουράνια φωτεινά όντα να κατεβάζουν από τον ουρανό ένα χαριτωμένο βρέφος και να το τοποθετούν επάνω σε δίσκο στην Αγία Τράπεζα. Μετά τον καθαγιασμό των Τιμίων Δώρων είδε έντρομος τον ιερέα να παίρνει μαχαίρι και να σφάζει το βρέφος και να χύνει το αίμα του σε χρυσό ποτήρι και το σώμα του να το τοποθετεί σε χρυσό δίσκο. Μετά τη Θεία Μετάληψη είδε να ανοίγει η στέγη του ναού και τα ουράνια όντα να μεταφέρουν  στον ουρανό ακέραιο το βρέφος!

      Το θαυμαστό αυτό φαινόμενο τον συντάραξε. Κατάλαβε ότι αυτός ο ελεεινός ληστής αξιώθηκε να γίνει θεατής θεϊκού γεγονότος, προφανώς για τη μεταστροφή και μετάνοιά του. Χωρίς να το σκεφτεί πολύ, πήρε τη μεγάλη απόφαση να μετανοήσει. Η καρδιά του μαλάκωσε, τα άγρια και αιμοβόρα ένστικτά του ημέρεψαν. Πίστεψε ότι η πίστη των Χριστιανών ήταν η αληθινή πίστη και πως ο ίδιος βρισκόταν σε πλάνη και σε κτηνώδη ζωή. Ώσπου να τελειώσει η Θεία Λειτουργία, αναλογίστηκε την αμαρτωλή ζωή του και άρχισε να κλαίει με γοερούς κλαυθμούς αληθινής μετάνοιας και συντριβής.

      Πλησίασε έρποντας προς τον ιερέα, όπου γονατιστός μπροστά του εξομολογήθηκε τα πολλά κρίματά του, διαβεβαιώνοντάς τον ότι θέλει να αλλάξει πορεία ζωής και το σπουδαιότερο να γίνει χριστιανός! Ο ταπεινός και ευλαβής π. Ιωάννης, του μίλησε με καλοσύνη και απλότητα, διαβεβαιώνοντας τον ότι ο Χριστός δέχεται όλους τους ανθρώπους, ακόμα και τους πλέον αμαρτωλούς, αρκεί να μετανοήσουν ειλικρινά. Πρώτη φορά άκουσε για την  αγάπη του Θεού. Τα λόγια του ιερέα τον παρηγόρησαν και μαλάκωσαν τον ταραγμένο ψυχικό του κόσμο.

       Αφού τον κατήχησε ο π. Ιωάννης, τον βάπτισε και τον ρώτησε πιο όνομα ήθελε να του δώσει. Εκείνος του είπε: Βάρβαρος, για να του θυμίζει τον παλιό αμαρτωλό του βίο και να βρίσκεται έτσι σε διαρκή μετάνοια. Του χάρισε και μια Αγία Γραφή, η οποία έγινε το αγαπημένο ανάγνωσμα του νεοφώτιστου. Μάλιστα γνώρισε στον ιερέα ότι ήθελε να γίνει μοναχός και να ζήσει ως ερημίτης.

       Μετά από αυτό γύριζε από τόπο σε τόπο και φώναζε με όλη τη δύναμη της φωνής του «Είμαι Χριστιανός»! Ανέβαινε στα ψηλώματα και στα βράχια και επαναλάμβανε αυτή τη φράση, να την ακούσουν όλοι! Η γοερή κραυγή του τάραζε την ησυχία της ερημιάς.  Κατοικία του έκανε τις σπηλιές των γύρω βουνών και τροφή του τα αγριόχορτα. Προσευχόταν αδιάκοπα και ξενυχτούσε θρηνώντας για τον πρότερο αμαρτωλό του βίο. Σύντομα φάνηκαν τα σημάδια αγιότητας σ’ αυτόν. Η φήμη του είχε διαδοθεί στη γύρω περιοχή, όπου έτρεχαν να πάρουν την ευλογία του. Εχθροί του δεν ήταν πλέον οι άνθρωποι, αλλά οι φθονεροί δαίμονες, οι οποίοι του είχαν κηρύξει ανελέητο πόλεμο. Είχαν εγκατασταθεί μόνιμα πέριξ του σπηλαίου του και δεν τον άφηνα να ησυχάσει, με τους συνεχείς θορύβους, αλαλαγμούς και ουρλιαχτά. Τον απειλούσαν και τον έβριζαν, λέγοντάς του: «γιατί μας καις; Πότε θα σταματήσεις τις προσευχές και τις νηστείες; Γιατί ήρθες εδώ στη έρημο να μας βασανίζεις;». Ο άγιος συνέχιζε με αδιαφορία τον πνευματικό του αγώνα, καθοδηγούμενος από τον π. Ιωάννη. Μάλιστα για να επιτείνει την ασκητικότητά του φόρεσε βαριές αλυσίδες, τριών πήχεων μάκρος, για να τιμήσει την Αγία Τριάδα. Τις έφερε αδιάκοπα και για έναν άλλο λόγο, να θυμάται πως με αυτές κάποτε έδενε τα αθώα θύματά του, αυτοτιμωρούμενος για τα εγκλήματά του.

      Ζούσε σαν αγρίμι στα δάση, ντυμένος με κουρέλια χειμώνα καλοκαίρι. Οι κάτοικοι του Τρύφου πήγαιναν συχνά για να πάρουν την ευχή του και να τον συμβουλευτούν. Τον παρακαλούσαν να εγκατασταθεί στο χωριό, μα εκείνος αρνιόταν κατηγορηματικά. Στο χωριό πήγαινε όταν ήθελε να κοινωνήσει των Αχράντων Μυστηρίων.

      Στη σπηλιά έζησε τρία χρόνια, όπου καθάρθηκε και έγινε σαν άγγελος του Θεού. Κάποια στιγμή έλαβε την πληροφορία από το Θεό ότι ήρθε ο καιρός να αφήσει τα εγκόσμια. Μια ουράνια χαρά και αγαλλίαση πλήρωσε την ψυχή του, διότι θα αναχωρούσε για την αιωνιότητα, να συναντήσει το Σωτήρα και Λυτρωτή της ψυχής του. Ο θάνατός του υπήρξε σημαδιακός. Κάποιο πρωί βγήκε από τη σπηλιά του να συλλέξει χόρτα για το λιτό φαγητό του. Όμως στην  περιοχή είχαν μεταβεί κάποιοι κυνηγοί από τη Πρέβεζα, για να κυνηγήσουν θηράματα. Διέκριναν πίσω από τους θάμνους να κινείται κάτι ζωντανό. Νομίζοντας ότι ήταν κάποιο θήραμα, το τόξευσαν. Όταν όμως πλησίασαν είδαν πως επρόκειτο για άνθρωπο. Ήταν ο όσιος Βάρβαρος, ο οποίος αξιώθηκε να τελειώσει τη ζωή του με τον τρόπο που κάποτε τέλειωνε τα θύματά του! Οι κυνηγοί πήραν το σώμα και πήγαν στο χωριό Τρύφος, να το παραδώσουν στους κατοίκους. Εκείνοι είδαν με έκπληξη ότι ήταν ο άγιος ερημίτης της περιοχής τους. Ήταν 23 Ιουνίου. Παρέλαβαν το άγιο σκήνωμα και το έθαψαν με τιμές.

      Από την ίδια στιγμή άρχισαν τα θαύματα. Μια τυφλή γυναίκα, η οποία βασανίζονταν επτά χρόνια θεραπεύτηκε. Πλήθος σωματικών και ψυχικών ασθενών

έτρεχαν στον τάφο του αγίου και λάμβαναν τη θεραπεία τους. Ο τάφος του αγίου έρεε για χρόνια αγιασμένο μύρο, με το οποίο χρίονταν οι πιστοί και θεραπεύονταν από αρρώστιες. Ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Κάλλιστος (14^ος αιώνας) και ο Ιωσήφ Βρυένιος (15^ος αιώνας) μας πληροφορούν πως με το μύρο αυτό έχριαν οι Βούλγαροι τους βαπτιζομένους. Ο Κων/νος Ακροπολίτης αναφέρει τη θεραπεία της κόρης του από λέπρα. Γι’ αυτό ο άγιος πήρε το όνομα μυροβλύτης.

     Το λείψανο του αγίου το άρπαξε ο Βενετός αξιωματούχος Σκλαβούνος το 1571 και το μετέφερε στην Ιταλία, όπου εξαφανίστηκε. Πληροφορίες αναφέρουν ότι υπάρχει στο μικρό ιταλικό χωριό San Barbaro (Άγιος Βάρβαρος). Το ιερό λείψανο είχε την τύχη πλήθος ιερών λειψάνων, τα οποία άρπαζαν οι αιρετικοί παπικοί και τα μετέφεραν στη Δύση, κάνοντας απίστευτες αγοραπωλησίες με αυτά, στους δεισιδαίμονες πιστούς τους. Στα χρόνια της τουρκοκρατίας χάθηκε και η αλυσίδα του αγίου, όταν οι τούρκοι κατέλαβαν το Ξηρόμερο.

      Η μνήμη του εορτάζεται στις 23 Ιουνίου, με επίκεντρο το χωριό Τρύφος Ξηρομέρου Αιτωλοακαρνανίας, τον  ομώνυμο ναό του αγίου, όπου υπάρχει ο τάφος του. 

 

Απλός και Κατανοητός! Ο Πετράκος λέει αυτά που δεν τολμάει να πει κανείς από την Showbiz

 Καλεσμένος στην εκπομπή Vicky-pedia της δημοσιογράφου Βίκης Πολύζου στο Alert Tv ήταν την Παρασκευή 18/06/2021 ο Γρηγόρης Πετράκος ο οποίος μίλησε για ακόμη μια φορά για την κατάσταση την οποία βιώνουμε εδώ και 1,5 χρόνο

Ειναι αληθεια τοσο ΑΝΟΗΤΟΣ ή εχει εκνευριστει επειδη διαψευδεται σ οτι λεει;;

22% εχουν κανει το σκευασμα...(και τις δυο δοσεις-φτανει στο 35% με μια)
Μονο..
Κοινως:ΦΑΓΑΤΕ ΠΟΡΤΑ!

Με εκβιασμους..πιεσεις κτλ κτλ
Αρα..αυτο το βλεμμα υπαρχει οταν ακουνε ανοητους σαν κι αυτον να λενε το αντιθετο και να προσπαθουν εις ματην!

Καλως ηρθες στη ζωη....
ΥΓ:ελα τι εγινε εμφανίστηκε;;
Τι εγινε τελικα με τα θρομβοεμβολικα του ASTRA ;;;
Ηταν λιγα;;
Ακουσα πως τ απαγορευσαν σε <60 χρ...
440 χιλ ανθρωποι ΣΑΣ ΚΥΝΗΓΟΥΝ;;
Για πες για πες....

Διασκεδασε μας...
μη μας αφηνεις ετσι..

 Φαιδων Βοβολης

Λαβράκι στο φούρνο

 

Ο ευλογημένος παπα- Δημήτρης ( Γκαγκαστάθης ), «Την Εκκλησίαν την καταστρέφομεν εμείς οι κληρικοί και ύστερα εσείς οι λαϊκοί»

Δημ. Γκαγκαστάθης Ιερεύς, 1902-1975

        … Λυπήθηκα που είδα να είναι μαζί με τον Φραγκόπαπαν και τους άλλους, συνεργάζονται μαζί με τους αιρετικούς; Θέλω να μάθω, τι πιστεύουν αυτοί οι κληρικοί, που κάθε ημέραν εργάζονται εις το Θυσιαστήριον του Κυρίου; Τυπικά εργάζονται; Δε μου το χωράει το μυαλό μου…

        Σήμερον που σου γράφω, είχα Λειτουργία εις τους Ταξιάρχας. Είχαν έλθει προσκυνηταί… Το βαμβάκι, που είχα εις την Αγίαν Τράπεζαν, το έδωκα ευλογία εις τον… για να δίνη εις τους Χριστιανούς. Πριν αρχίσω την Λειτουργίαν έβαλα άλλο.
Κατά την ώραν της επικλήσεως του Αγίου Πνεύματος εγέμισεν η Αγία Τράπεζα από εξαιρετικόν άρωμα, που ήτον χαρά Θεού και ευλογία Κυρίου. Αυτοί δεν βλέπουν τίποτας; Πωρώθηκεν η ψυχή τους και μολύνονται με τους ακαθάρτους!

        Εις εμένα, εδώ στο χωριό, είχεν έλθει μία Νηπιαγωγός, που γύριζεν άσεμνα και εις το Σχολείον και εις την Εκκλησίαν ήρχετο άσεμνα. Την έκανα την παρατήρησιν μία φορά, δύο φορές και την τρίτην μαζί με έτερον πρόσωπον. Της είπα, ή θα συμμορφωθής, σύμφωνα με τον νόμον της Εκκλησίας, ή θα σε βγάλω έξω. Δεν την χρειάζεται η Εκκλησία, διότι ως δασκάλα γκρεμίζει. Την συμμόρφωσα και εγνώρισεν το σφάλμα της. Η δική μου γνώμη είναι η εξής: Την Εκκλησίαν την καταστρέφομεν εμείς οι κληρικοί και ύστερα εσείς οι λαϊκοί. Το παράδειγμα σταματά και το κήρυγμα.  

        Μία Παρασκευή ο Επιθεωρητής των Σχολείων πήγε εις ένα πλησιέστερον χωριό, για να κάνει επιθεώρησιν, και πάντες οι διδάσκαλοι και οι προύχοντες τον ψήσανε αρνιά και φάγανε. Ο δε μικρός λαός κοιτούσε. Να ποιοι γκρεμίζουν την Εκκλησίαν, ο δάσκαλος που δίδασκεν και νόμον δεν κρατούσε!

Την άλλην εβδομάδα, ημέρα Τετάρτη, ήλθεν εις το χωριό μου, αλλά εμένα δεν μου ειδοποίησαν καθόλου. Το βράδυ, που είχαν φύγει, το έμαθα ότι φάγανε αρνί, την Τετάρτη. Στεναχωρέθηκα που δεν είχα μάθει. Ήξευρα τι να του πω, αλλά αφού ο άνθρωπος δεν φοβάται τον Θεόν, τον λαόν θα φοβηθή;

        Εις άλλο χωριό, πλησίον του ιδικού μας, πήγε την Μ. Σαρακοστή και ο ίδιος ο παπάς, για να τον ευχαριστήση, είχε το παιδί του δάσκαλον, τον έψησεν αρνί. Να πως γκρεμίζομεν την Εκκλησίαν…

Μετά απείρων ευχών ο αμαρτωλός

     Δημ. Γκαγκαστάθης Ιερεύς

ΠΑΠΑ-ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΚΑΓΚΑΣΤΑΘΗΣ 1902-1975 ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»
ΕΚΔΟΣΙΣ Γ΄ Κεφ. Δ΄ «Επιστολαί π. Δημητρίου προς κ. Αθ. Μουρμουρήν»
Πρόλογος:  Αρχιμ. Φιλόθεος Ζερβάκος
Επίλογος:  Αρχιμ. Αιμιλιανός Βαφείδης
Επιμέλεια:  Στυλιανός Ν. Κεμεντζετζίδης

 

Ακούστε επίσης μαρτυρίες για τον ευλογημένο παπα- Δημήτρη

Μακάριοι εἶναι ὅσοι πεινοῦν καί διψοῦν τόν ἐνάρετο τρόπο ζωῆς διότι αὐτοί θά χορτάσουν (Ματθ. ε΄6)

Ὁ π. Ἰωάννης Ρωμανίδης γιὰ τὴν Ἁγία Τριάδα

 

Ἡ ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸν κόσμο καὶ τὸν ἄνθρωπο καὶ ἀπὸ τὶς ἐπιθυμίες τῶν ἀνθρώπων. Ἡ ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ πρόκειται γιὰ μιὰ ἐμπειρικὴ πίστη καὶ ὄχι στοχαστικὴ διακήρυξη (Β, 48). Οἱ θεοπτες, κατὰ τὴν ἐμπειρία, βλέπουν «τρίφωτον θεότητα». Τὰ δυὸ Φῶτα ἔχουν πηγὴ τὸ πρώτον Φῶς, τὸ δεύτερο προέρχεται ἀπὸ τὸ πρῶτο, ἀλλὰ ἔχει σῶμα, καὶ τὸ τρίτο ἐκπορεύεται ἀπὸ τὸ πρῶτο Φῶς, ἀλλὰ δὲν ἔχει σῶμα (Β, 49).

 

Κατὰ τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, ἡ μόνη ἀπόδειξη περὶ τῆς ὑπάρξεως τοῦ Θεού δεν εἶναι ἡ εὐδαιμονία (Θωμὰς Ἀκινάτης), ἀλλά η ἀποκάλυψή Του στοὺς ἁγίους μεσα στὴ δόξα Του καὶ ἡ μετοχὴ τοῦ ἀνθρώπου στὴν θέα τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ, διὰ τῆς θεώσεώς του (Β, 50). Ὁ Θεὸς ἀνήκει στὸ ἀΐδιο, οἱ ἅγιοι καὶ οἱ ἄγγελοι στὸ αἰώνιο καὶ ὁ ἄνθρωπος στὸν χρόνο. Ἔτσι, ὁ ἄνθρωπος ποὺ ζεῖ στὸν κόσμο δὲν μπορεῖ νὰ συλλάβει ὅλα ὅσα γίνονται στὸν χρόνο Β, 52).

 

Γιὰ τὴν τριαδικότητα τοῦ Θεοῦ δὲν ὁμιλεῖ μόνον ἡ Καινὴ Διαθήκη, ἀλλὰ καὶ ἡ Παλαιά, μὲ ἄλλη ὁρολογία. 

 

Ὁ προφήτης Ἠσαΐας, ὀκτακόσια χρόνια πρὸ Χριστοῦ, εἶδε «τὸν Κύριον καθήμενον ἐπὶ θρόνου ὑψηλοῦ καὶ ἐπηρμένου» καὶ ἦταν «πλήρης ὁ οἶκος τῆς δόξης αὐτοῦ». Ἐδῶ ὑπάρχει ἐμφάνιση τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ διὰ τοῦ Κυρίου τῆς δόξης, τοῦ Γιαχβέ. Ἔτσι εἶναι: ὁ Θεὸς (Ἐλοχίμ), ὁ Κύριος της δόξης (Γιαχβὲ) καὶ τὸ....

«Πνεῦμα Κυρίου» (Β, 60).

 

Ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ ἐμφανίσθηκε στὴν καταφλεγόμενη καὶ μὴ κατακαιόμενη βάτο καὶ ὁ Μωϋσῆς ἔβλεπε τὴν δόξα τοῦ Θεοῦ ὡς φῶς καὶ αὐτὴ ἡ δόξα-φῶς εἶναι ταυτόσημη στὰ πρόσωπα τῆς ἁγίας Τριάδος Ἔχουν τὴν ἴδια δόξα, ὅπως φαίνεται καὶ στὴν ἐμπειρία (Β, 64). Ὁ ἄγγελος ποὺ ἐμφανίσθηκε στὸν Ἰακὼβ καὶ πάλεψε μαζί του ἤταν ο Μονογενὴς Υἱὸς τοῦ Θεοὺ (Β, 66).

 

Τὸ σημαντικὸ εἶναι ὅτι οἱ Προφῆτες ἐν τῷ ἀσάρκω Λόγω ἔβλεπαν τὸν Πατέρα καὶ γενικὰ τὸν Τριαδικὸ Θεὸ ὡς δόξα, ὡς φῶς. Οἱ Προφῆτες γνώρισαν τὸν Λόγο τοῦ Θεοῦ, γι’ αὐτὸ στὴν Μεταμόρφωση τοῦ Χριστοῦ ἐμφανίσθηκαν μαζὶ μὲ τὸν Χριστὸ ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἠλίας (Β, 67).

 

Σὲ ὅλες τὶς θεοφάνειες εἶναι ὁ Χριστὸς ποὺ ἐμφανίζεται στοὺς Προφῆτες. Σὲ ὅλες τὶς θεοφάνειες. Ὁ Χριστὸς στὴν Παλαιὰ Διαθήκη εἶναι ὁ Ἄγγελος Κυρίου, ὁ Κύριος τῆς δόξης, ὁ Γιαχβέ, ὁ Κύριος Σαβαώθ, ὁ Μεγάλης Βουλῆς Ἄγγελος κ.ο.κ. (Β, 69)...

πηγή

Δίκτυο Ἑλληνισμοῦ _Συνέντευξη Ἐφ’ ὅλης τῆς ὕλης Μέ τόν Ἀρχιμανδρίτη π. Ἀντώνιο Στυλιανάκη

ΠΡΟΣ ΒΙΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΗΘΙΚΗΣ ΚΑΙ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ ΤΩΝ ΜΜΕ

·

#Κάθε ΘΑΝΑΤΟΣ και σοβαρή ΕΠΙΠΛΟΚΗ, εντός των επόμενων 30 ΗΜΕΡΩΝ ,μετά από κάθε δόση του εμβολίου ΠΡΕΠΕΙ να θεωρείται ότι ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΣΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ, ΜΕΧΡΙΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΩΣ ΤΟΥ ΕΝΑΝΤΙΟΥ !

#Ακόμη και αν ο θάνατος οφείλεται σε …τρακάρισμα ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ΚΑΙ ΔΙΕΡΕΥΝΑΤΑΙ!

#Σας φαίνεται περίεργο; Και όμως μπορεί, το τρακάρισμα, να οφείλεται σε θρόμβωση μεγάλου ενδο ή εξωκράνιου αγγείου αποδιδόμενο στο εμβόλιο (ακίδα )

#Δεν λέμε κε Ιατροδικαστά ότι είχε «στένωση των στεφανιαίων», διότι όλοι έχουν μετά τα 40. Ούτε ότι «πέθανε από καρδιακή ανακοπή» διότι αυτή είναι σύμπτωμα και όχι η αιτία που οδήγησε στον θάνατο. Στέλνουμε , πάντα, το τοίχωμα του αγγείου με τον θρόμβο για ιστολογική , ανοσοιστοχημία και ηλεκτρονικό μικροσκόπιο για να απεικονιστεί τυχόν ύπαρξη «ακίδων».. Δεν το κάνατε όμως…

#Απορώ πώς αυτοί οι «καθηγητές» των καναλιών, που παίρνουν τεράστιες αμοιβές για «ερευνητικά πρωτόκολλα» δεν εφαρμόζουν και δεν συνιστούν αυτά που ισχύουν σε όλες τις φαρμακευτικές δοκιμές και των τριών σταδίων που κάνουν...

#ΕΣΕΙΣ ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΚΑΤΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΔΙΕΡΕΥΝΩΝΤΑΙ;

Δημήτριος Γάκης, Ιατρός, πρώην Διοικητής Νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ

 

Οσίου Νείλου_Κάποιοι που δεν είχαν παρρησία στο Θεό με τον τρόπο της ζωής τους, ενώ βρίσκονταν μέσα στην ομίχλη των παθών και των αμαρτιών και καταπνίγονταν από αυτά, μόνο που στέναξαν και να ανέφεραν τις συμφορές τους στον Θεό, προκάλεσαν τη συμπάθεια και την ευσπλαχνία του, με αποτέλεσμα χωρίς να το περιμένουν να απαλλαγούν από τά κακά. Γιατί αποτελεί συνήθεια στον φιλανθρωπότατο Θεό να ζωοποιεί τους νεκρούς και να παρηγορεί τους ολιγόψυχους και να ανυψώνει τους ταπεινωμένους.

“Θα σταματήσω να παίζω, παρά να κάνω το εμβόλιο!”

Αποφασισμένος να μην κάνει το εμβόλιο κατά του νέου ιού είναι ο αθλητής των Buffalo Bills, Cole Beasley μετά την γνωστοποίηση των νέων υγειονομικών πρωτοκόλλων του NFL (Αμερικάνικο ποδόσφαιρο). Αν και δεν είναι υποχρεωτικά, εντούτοις όσοι επιλέξουν να μην τα κάνουν θα πρέπει να υποβάλλονται σε συχνά τεστ, να φορούν μάσκες και να μην έρχονται σε επαφή με κανέναν όσο βρίσκονται μαζί με την υπόλοιπη ομάδα!

Ο ίδιος μεταξύ άλλων έγραψε στο twitter πως “δεν θα εμβολιαστώ. Θα είμαι έξω και θα συνεχίσω να κάνω αυτό που κάνω. Αν με φοβάστε τότε θα πρέπει να με αποφύγετε ή κάντε το εμβόλιο. Μπορεί να πεθάνω από το νέο ιό αλλά προτιμώ μα πεθάνω …ζώντας! Προτιμώ να χτίσω έτσι τη ανοσία μου. Τρώγοντας καλύτερα, πίνοντας νερό και κάνοντας άσκηση. Αυτή είναι η επιλογή μου η οποία βασίζεται στην εμπειρία μου για το τι είναι το καλύτερο”.

 news12.gr

 

«Ο λαός είναι υπνωτισμένος, έχει χάσει τα νερά του.

Μία φοβερή δαιμονική δύναμη μπήκε σε δράση. Βρίσκεται στον αέρα, διεισδύει παντού.

Παλιά κατοικούσε στα έλη και τα πυκνά δάση, επειδή οι άνθρωποι εκκλησιάζονταν, φορούσαν το σταυρό.

Τα σπίτια ήταν προστατευμένα από τις εικόνες, τα κανδήλια, τον αγιασμό.

Τα δαιμόνια πετούσαν από δίπλα και δεν μπαίνανε μέσα σ’ αυτά τα σπίτια.

Σήμερα όμως έχουν γίνει κατοικητήριο των δαιμόνων και οι ίδιοι οι άνθρωποι για την απιστία τους και την απομάκρυνσή τους από το Θεό».

Οσία Ματρώνα η αόμματη της Ρωσίας

Ερωτήματα γύρω από την επιστολή «της ΔΙΣ» προς την Εκκλησία της Κύπρου για τον Μόρφου!

«Η Εκκλησία της Ελλάδας εκφράζει παράπονο στην Κυπριακή Εκκλησία…»

«Παράπονο για ποιμαντική εισπήδηση στα εσωτερικά της Εκκλησίας της Ελλάδος από τον Μητροπολίτη Μόρφου Νεόφυτο εκφράζει σύμφωνα με τις πληροφορίες του ΡΙΚ η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Ελλαδικής Εκκλησίας. Το παράπονο διατυπώνεται με επιστολή που εστάλη στον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο και την οποία υπογράφει ο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος ως πρόεδρος της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου που μελέτησε το ζήτημα.…»

[Πηγή Βίντεο στο youtube]

Οι παραπάνω δηλώσεις έγιναν από το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου. «Σύμφωνα με τις πληροφορίες» τους, μας είπαν, η ΔΙΣ έστειλε επιστολή στον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου με την υπογραφή του προκαθήμενου της Ελλαδικής Εκκλησίας «που μελέτησε το ζήτημα»!

Η επιστολή αυτή δεν είναι δημοσιευμένη στην επίσημη ιστοσελίδα της Εκκλησίας της Ελλάδος στην κατηγορία «Επιστολές της Ιεράς Συνόδου». Επίσης, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος δεν ανέφερε τίποτε επί του θέματος στο Δελτίο Τύπου της τελευταίας συνεδρίας της.

Δημιουργούνται συνεπώς εύλογα ερωτηματικά ως προς ΤΗΝ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ αυτής της επιστολής.

Ειπώθηκε μάλιστα ότι ο Αρχιεπίσκοπος που υπογράφει την επιστολή «μελέτησε το ζήτημα.…» Μελέτησε και υπέγραψε, μας λένε. Τί πάει να πει «μελέτησε το ζήτημα»; Μόνος του το μελέτησε;

Τα αναπάντητα ερωτήματα ενισχύουν το σενάριο που λέει ότι η επιστολή αυτή προέκυψε από μεμονωμένους ρασοφόρους, οι οποίοι ενήργησαν αυτόκλητα, ενδεχομένως μετά και από υποδείξεις / πιέσεις του πολιτικού παράγοντα που έχει μείνει πίσω στο πρόγραμμα «εμβολιασμού».

Βλέπουμε πρωτοφανή πράγματα να συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό. 

Το Συνοδικό σύστημα της Εκκλησίας έχει διαλυθεί.

 Ούτε τα προσχήματα δεν κρατιούνται πια. 

Η εντολέας της ΔΙΣ, η Ιερά Σύνοδος, δεν συνέρχεται και η ΔΙΣ έχει μετατραπεί σε εκτελεστικό όργανο μιας κλίκας ρασοφόρων που βρίσκονται σε ανοιχτή γραμμή με την κυβέρνηση. 

Είδαμε το εξοργιστικό που ανέφερε η ΔΙΣ σε Δελτίο Τύπου, ότι θα σχηματίσει φακέλους εναντίον δύο παραδοσιακών Ιεραρχών της Εκκλησίας της Ελλάδος. Το πιο πιθανό είναι ότι το κάνουν για εκφοβισμό. Ποιά άλλη απόδειξη όμως χρειάζεται για να καταλάβει κανείς ότι η ΔΙΣ τελεί υπό κατάληψη; Και σα να μην μας έφτανε όλο αυτό βγαίνουν και διάφοροι Μητροπολίτες με αυτοκρατορικό αέρα και μας λένε ότι πρέπει να κάνουμε υπακοή στις Συνοδικές αποφάσεις της Εκκλησίας, εννοώντας αυτό το πράγμα! Να κάνουμε δηλαδή υπακοή σε αυτούς που έχουν καταλάβει την ΔΙΣ και με μαϊμού συνεδριάσεις την χρησιμοποιούν σα βιτρίνα για να κουνάνε τη βεντάλια στον Καίσαρα.

Αξίζει να αναφερθεί εδώ ότι τον προηγούμενο μήνα ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου, φωτογραφίζοντας τον Μητροπολίτη Μόρφου όπως και άλλους, είχε πει σε κήρυγμά του πόσο εμπιστεύεται το Συνοδικό σύστημα της Εκκλησίας και ότι η κρίση που διανύουμε ανέδειξε μία παθογένεια, όπως την ονόμασε, στην Εκκλησία, το ότι κάποιοι συγκεντρώνονται γύρω από έναν Γέροντα, Μητροπολίτη, Πνευματικό και δεν υπακούν στην «Εκκλησία ως σύνολο»!

Δεν μπορούμε λοιπόν να λέμε όταν έχουμε κρίσεις, και λέμε, α αυτό το οποίο είπε η σύνοδος δεν είναι σωστό, το δικό μου ήταν σωστό. Οι ατομικές γνώμες πρέπει να υποτάσσονται στη συλλογική απόφαση της Συνόδου.

Έτσι λέγω ότι αυτή η πανδημία ανέδειξε μερικές παθογένειες που υπάρχουν μέσα στον εκκλησιαστικό χώρο. Που συγκεντρώνονται μερικοί γύρω από έναν γέροντα, γύρω από έναν πνευματικό, γύρω από έναν μητροπολίτη, αλλά δεν είναι ούτε ο ένας μητροπολίτης, ούτε ο ένας γέροντας, ούτε ο ένας πνευματικός. Είναι η Εκκλησία ως σύνολο, και όσοι υπακούν στην Εκκλησία ποτέ δεν πάνε χαμένοι. Πάντα θα έχουν ωφέλεια στη ζωή τους.

Τώρα τί ακριβώς εννοούσε με εκείνο το «Εκκλησία ως σύνολο» μόνο εκείνος το ξέρει. Στην Εκκλησία γνωρίζει πολύ καλύτερα από μένα ο Σεβασμιώτατος ότι δεν κοιτάμε αριθμούς, πλειοψηφίες και σύνολα αλλά την Καθολική Αλήθεια που ενίοτε έχει εκφρασθεί και από έναν μόνο άνθρωπο όταν όλοι οι άλλοι είχαν πέσει στην αίρεση.

Πάντως φωτογράφισε τον Μητροπολίτη Μόρφου (μαζί με άλλους) ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου δείχνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την δυσαρέσκειά του που το ποίμνιο συγκεντρώνεται γύρω του και δεν εμπιστεύεται τις μυστικές συμφωνίες του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου με τους εκάστοτε πρωθυπουργούς.

Όσο για αυτό το Συνοδικό σύστημα που εμπιστεύεται, δηλαδή που εμπιστεύεται την φίμωση της Ιεράς Συνόδου και την χειραγώγηση της ΔΙΣ για να επικυρώνει κάθε φορά τις συναλλαγές του Αρχιεπισκόπου με το πολιτικό κατεστημένο, δυστυχώς δεν θα πρέπει να μας κάνει εντύπωση. Ας θυμηθούμε την αρθρογραφία του Μητροπολίτη Ναυπάκτου πριν συγκληθεί η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας για το Ουκρανικό. Τόσο πολύ εμπιστευόταν την απόφασή της! Αλλά και μετά την έκτακτη ΙΣΙ για το Ουκρανικό ας θυμηθούμε πως η Ιερά Σύνοδος αποφάσισε χωρίς να ψηφίσει!!

Όλη αυτή η ιστορία που εφηύραν για δήθεν «ποιμαντική εισπήδηση»! ήταν ένας πολιτικά ορθός τρόπος για να πουν… Πανιερώτατε κάνε στην άκρη… μας χαλάς τη σούπα!

Αυτά τα τραγικά που συμβαίνουν κάτω από τη μύτη μας όντως αναδεικνύουν μία τεραστίων διαστάσεων παθογένεια: το πόσο βαθιά διέφθειρε τον κλήρο η πολιτεία.

---

πηγή

σχόλιο:Οτι έχει βαλει το "χεράκι" του ο πολυπράγμων Ναυπάκτου  και εδώ... δεν το πιστεύουμε...

 

43 ετών, Νάξος.

Παρασκευή β' δόση, Σάββατο Νεκρή...

ΚΥΠΡΟΣ_Της φρίκης του ολέθριου 1974 κι ας μη ξέρουμε ισπανικά για τα όσα λέει...

Από τις σκηνές της ισπανικής τηλεόρασης του Ολέθριου 1974 στην Κύπρο, των αποφράδων 15ης και 20ης Δευτερογιούνη, εκεί στις σκηνές που απαθανάτισαν μέσα απ' το ξενοδοχείο, στη Μάχη του Λήδρα Πάλας.

 

Περιμένοντας τὰ ψίχουλα. Ἡ ἀξιοπρέπεια τοῦ πτωχοῦ.

«ΠΩΣ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΕΑΝ ΕΧΩ ΛΥΠΗ;»

Όταν βλέπη κανείς τον εαυτό του και τα χρόνια να περνούν, όταν βλέπη τις αποτυχίες του, τα τραύματά του, τις αμαρτίες του, τις εσωτερικές του πληγές, τις απιστίες του, τα συντρίμμια της υπάρξεώς του... τα πτώματα του λογισμού του, της καρδιάς του, με τα οποία γέμισε την ζωή του, όταν βλέπη πόσες φορές μετενόησε και τίποτε δεν έκανε, τον κυριεύει μία λύπη. Αυτή η λύπη μπορεί να προέλθη ακόμη και από τον ενστικτώδη εαυτό μας, δηλαδή από τον εγωισμό μας, από την υπερηφάνεια μας, διότι θα θέλαμε να είμαστε μεγάλοι, να μην είχαμε λογισμούς, να μην αποτυγχάναμε. Άπειρες ανεκπλήρωτες επιθυμίες μας λυπούν.

Καλύτερα να πέσης στα χέρια πονηρών δαιμονίων, λεγεώνων δαιμονίων, παρά να πέσης στο χέρι της λύπης, διότι δυσκολα κατορθώνης να την ξεπεράσης. Τον λογισμό τον ξεπερνάς, την αμαρτία την νικάς, τον διάβολο ομοίως, αλλά η λύπη δεν ξεπερνιέται.

Γι’αυτό «νήφε», να αγρυπνείς να μη σε κυιεύση η λύπη. Διαφορετικά γίνεται προβληματική η επιτυχία σου.

«Τα θηρεύματα»· κάθε λύπη αποκαλύπτει μία ενέδρα. Πόσοι άνθρωποι έγιναν θηράματα του δαίμονος της λύπης, ο οποίος στήνει τις ενέδρες του παντού.

Όσες ψυχές ποθούν τον Θεόν, τόσα δίκτυα ρίχνει ο δαίμων της λύπης, και τα θηράματα που πιάνει είναι ατέλειωτα.

Διότι η λύπη κρύβεται κάτω από την ταπεινοσχημία, κάτω από την ψευδή μετάνοια, κάτω από την ψευδαίσθηση της αγάπης του Θεού, κάτω από χίλια δύο πράγματα, γι’αυτό ο άνθρωπος, χωρίς να το καταλάβει, πιάνεται «και με τα τέσσερα» και αχρηστεύεται πέρα για πέρα.

Η λύπη είναι ικανή να εξαρθώνη τις δυνάμεις του ανθρώπου. Δεν σταματάει παρά μόνον όταν σε καθηλώση, όταν σε κάνη πέρα για πέρα αδύναμο για τα πάντα.

Και ο πιο έξυπνος τρόπος που χρησιμοποιεί (ο δαίμων-ο λογισμός), είναι ο λόγος του Κυρίου «μακάριοι οι πενθούντες». Όχι μας λέγει ο αββάς Ησαΐας, μην ξεγελιέσαι, αυτά είναι σατανικά, δεν είναι του Θεού.

«Η γαρ κατα Θεόν λύπη χαρά εστίν εν τω οράν σεαυτόν εν τω θελήματι του Θεού», λέγει ο αββάς Ησαΐας.

Ας υποθέσουμε ότι αμάρτησα, όπως η οσία Μαρία η Αιγυπτία, ότι μέχρι τώρα έζησα (σαράντα επτά χρόνια) μέσα στην διαφθορά και ότι την στιγμή αυτή λέγω, ήμαρτον Κύριε, θα σηκωθώ.

Πώς θα καταλάβω εάν έχω λύπη; Εάν συνεχίζω να σκέπτομαι την αμαρτία μου, η σκέψις μου είναι δαιμονική.

Εάν σκέπτομαι την μετάνοια, αυτό σημαίνει ότι θέλω το θέλημα του Θεού, και αμέσως έχω την χαρά της προγεύσεως του θελήματος του Θεού· αμέσως βάζω τον εαυτό μου ανάμεσα σε εκείνους οι οποίοι είναι αγνοί, καθαροί, οι οποίοι έχουν μετανοήσει· τοποθετώ τον εαυτό μου ανάμεσα στα νέφη των αγίων.

Με συγχέης λοιπόν την σατανική, την διαμονιώδη λύπη με την κατα Θεόν.

Η κατα Θεόν λύπη είναι χαρά, διότι προοράς ενώπιόν σου τον Θεόν, για τον οποίο ζει η καρδιά σου, και επομένως βασιλεύει εν σοι ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Αυτήν είναι η πραγματική (θεάρεστη) λύπη!

Γέροντας Αιμιλιανός ο Σιμωνοπετρίτης

 

'Όλοι θα βαστούν το σημάδι του...'' ~ Ἅγιος Ἐφραίμ ο Σύρος "περί ἐμφάνισης τοῦ ἀντιχρίστου"

"Διότι τοιοῦτον τρόπο χρησιμοποιεῖ ὁ τύραννος, ὥστε ὅλοι νά βαστάζουσιν τό σημάδι του, πρίν ἔρθει νά ἀπαιτήσει τά σύμπαντα..." ~ Ἅγιος Ἐφραίμ ο Σύρος "περί ἐμφάνισης τοῦ ἀντιχρίστου" (Ἀσκητικά)

Πρίν λοιπόν την εμφάνιση του αντιχρίστου, όλοι θα βαστούν στο χέρι τούς το σημάδι του (666) σε μια ψηφιακή κάρτα - ταυτότητα (και εμβολιασμού;). Όπως και είναι ειπωμένο πολλούς αιώνες πρίν: 

''Τό χάραγμα ἀρχικά θά δοθεῖ μέ τήν μορφή πλακιδίου (κάρτας) καθημερινῆς χρήσης...'' ~ Ἅγιος Ἀρέθας ἐπίσκοπος Καισαρείας καί διάδοχος τοῦ Μ. Βασιλείου. (Ἐξήγησις τῆς Ἱερᾶς Ἀποκαλύψεως PG 106)

Στήν εποχή μας τώρα, η σύγχρονη ανάλυση του Αγίου  Παϊσίου, δεν είναι τίποτα άλλο απο την ομοφωνία του Αγίου Πνεύματος διαμέσου των αιώνων...

''Ο Γέροντας πολύ ανησυχούσε, όταν έβλεπε κάποιους αδελφούς να μην «παίρνουν», όπως έλεγε , «χαμπάρι» τα όσα εκ των Γραφών εκπληρώνονται στις μέρες μας κι ενώ για εκείνον ήταν ολοφάνερα, άλλοι ούτε καν τα είχαν αντιληφθεί... Έλεγε λοιπόν:

Ο Χριστός διαμέσου των προφητών της Παλαιάς Διαθήκης και διαμέσου των δικών του προφητικών λόγων και συστάσεων ( « Ιδού προείρηκα υμίν... » ) και δια των αποστόλων Του μας ενημέρωσε για το τι θα προηγηθεί της Δευτέρας Παρουσίας...

Ο Χριστός μας έχει ενημερώσει ότι ο ''άλλος'', ο οποίος θα οικειοποιηθεί την ιδιότητα και το όνομά Του, δηλαδή ο αντίχριστος, θα έρθει στον κόσμο και θα επιβληθεί με ένα οικονομικό σύστημα, που θα ελέγχει το παγκόσμιο εμπόριο και δεν θα μπορούν να πωλούν και να αγοράζουν, παρά μόνο όσοι θα έχουν αποδεχτεί το χάραγμα του που θα φέρει τον συγκεκριμένο αριθμό 666...'' ~ Βιβλίο « Σκεύος εκλογής », Ιερομόναχου Χριστοδουλου Αγιορείτου, Άγιον Όρος 

''Το “666” λένε οι Γραφές ότι θα είναι ο αριθμός του αντίχριστου και τώρα, το οικονομικό σύστημα που ελέγχει το παγκόσμιο εμπόριο, μ’ αυτό τον αριθμό ενεργεί... κι όμως πάλι δεν μπορούν να καταλάβουν οι άνθρωποι, το τι συμβαίνει..!».

Γέροντα τι σχέση έχει αυτή η ταυτότητα με το σφράγισμα; - Η ταυτότητα δεν είναι σφράγισμα, είναι η εισαγωγή του σφραγίσματος. Η Εκκλησία πρέπει να πάρη μια θέση σωστή. Να μιλήση, να εξηγήση στους πιστούς, για να καταλάβουν ότι, αν πάρουν την ταυτότητα, αυτό θα είναι πτώση.

Αφού ξεκάθαρα τα γράφω στο φυλλάδιο "Σημεία των καιρών", ας ενεργήσει ο καθένας ανάλογα με την συνείδηση του. Βέβαια μερικοί είπαν: "Ε, αυτά είναι μια γνώμη ενός καλογήρου, δεν είναι η θέση της Εκκλησίας". Εγώ όμως δεν είπα δική μου γνώμη, αλλά διατύπωσα απλά τα λόγια του Χριστού, του Ευαγγελίου, γιατί την δική μας γνώμη πρέπει να την υποτάσσουμε στο θέλημα του Θεού, που εκφράζεται μέσα στο Ευαγγέλιο...'' 

Δυστυχῶς, καί πάλι ὁρισμένοι «Γνωστικοί» φασκιώνουν τά πνευματικά τους τέκνα σάν τά μωρά, δῆθεν γιά νά μή στενοχωριοῦνται. 

«Δὲν πειράζει αὐτό· δὲν εἶναι τίποτε. Ἀρκεῖ ἐσωτερικὰ νὰ πιστεύετε»! Ἢ λένε: «Μὴ μιλᾶτε γι᾿ αὐτὸ τὸ θέμα – γιὰ τὶς ταυτότητες, τὸ σφράγισμα –, γιὰ νὰ μὴ στενοχωριοῦνται οἱ ἄνθρωποι». Ἐνῶ, ἂν τοὺς ποῦν «νὰ προσπαθήσουμε νὰ ζοῦμε πιὸ πνευματικά, νὰ εἴμαστε κοντὰ στὸν Χριστό, καὶ μὴ φοβᾶστε τίποτε, στὸ κάτω-κάτω θὰ πᾶμε καὶ μάρτυρες», θὰ τοὺς προετοιμάσουν κάπως. 

Ἂν κανείς γνωρίση τήν ἀλήθεια, προβληματίζεται καί ταρακουνιέται. 

Πονάει γιά τήν σημερινή κατάσταση, προσεύχεται καί προσέχει νά μήν πέση σέ παγίδα...

«Να κρατήσετε τις παλιές ταυτότητες και να ξεσηκωθείτε, αν θελήσουν να σας δώσουν τέτοια ταυτότητα». 

~ Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου Λόγοι Β΄ Πνευματική αφύπνιση

πηγή

Η εκατόμβη της 9ης Ιουλίου - 5/6/2021 Β΄ Συνεδρία

Ιερομόναχος Παύλος Αγιοπαυλίτης (1939 –20 Ιουνίου 1995)

 

 

Ο κατά κόσμον Κωνσταντίνος Ηλία Καρασάββας γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αίγυπτου το 1939. Σπούδασε στην Ανώτερα Σχολή Ηλεκτρολογίας και Μηχανολογίας του Πανεπιστημίου Ρώμης της Ιταλίας. Προσήλθε στην ιερά μονή Αγίου Παύλου το 1963. Εκάρη μοναχός το 1964. Τη μονή της μετάνοιάς του αγάπησε ένθερμα και διακόνησε άοκνα, ταπεινά και αθόρυβα. Τον γνωρίσαμε και ωφεληθήκαμε από τη μετριοφρο­σύνη του και την καταδεκτικότητά του. Χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος το 1965.

Γράφαμε τότε: «Υπήρξε προϊστάμενος της μονής, τακτικός εφημέριος, αγαπητός αδελφός, κατηρτισμένος ιερομόναχος και πιστός στο ορθόδοξο φρόνημα και το αγιορείτικο ήθος. Η ξαφνική εκδημία του λύπησε τους πολλούς που τον εκτιμούσαν και τον αγαπούσαν για την αρετή του».

Ανεπαύθη εν Κυρίω στις 20.6.1995. Στη νεκρολογία του ο σεβαστός ηγούμενος Παρθένιος, μεταξύ άλλων ανέφερε: «Παρέδωκεν εαυτόν εις την ολοπρόθυμον διακονίαν, Θεού τε και ανθρώπων, υπηρετήσας το άγιον θυσιαστήριον επί τριάκοντα συναπτά έτη. Είναι βεβαίως γνωστή εις όλους η επί καθημερινής βάσεως ζέσις του προς τέλεσιν της θείας Λειτουργίας, εις την οποίαν “προσεκόμιζεν”, πάντοτε δαψιλώς, υπέρ πάσης ψυχής θλιβομένης τε και καταπονούμενης, ως φιλεύσπλαχνος. Πάντοτε πράος, πάντοτε ατάραχος, ηξιώθη να διακονήση την Εκκλησίαν του Θεού, και εκ του υπουργήματος του Εξομολόγου-Πνευματικού πατρός, αναπαύσας πολλούς πιστούς εν τω επιτραχηλίω αυτού, και εκ της διοικητικής θέσεως του Προϊσταμένου και του Επιτρόπου εν τη Ιερά Μονή ταύτη. Ούτω ειρηνικώς μετέβη προς Κύριον, μόλις τον εκάλεσεν. Και αν βεβαίως ανθρωπίνως λυπούμεθα νυν, διά την στέρησιν και τον χωρισμόν του αδελφού ήμών, έχομεν όμως χρηστάς ελπίδας, προς τον Πανάγαθον Θεόν ημών, προς την Κυρίαν ήμών Θεοτόκον, προς τους Αγίους Αγιορείτας Πατέρας, ότι η μακαρία αυτού ψυχή μετέβη εν χώρα ζώντων».

Σε επιστολή του, το 1990, προς ένα φιλομόναχο νέο, έγραφε, μεταξύ άλλων: «Μεγάλη ψυχική ωφέλεια θα έχετε αν λέτε καθημερινά τους Χαιρετισμούς. ‘Ομοίως και η ανάγνωση του Θεοτοκαρίου είναι καλή συνήθεια, την οποία η Παναγία μας αμείβει με την προστασία της σε δύσκολες στιγμές. Επίσης και η αδιάλειπτη προσευχή του Κυρίου και η μελέτη πνευματικών πατερικών βιβλίων μεγάλη βοήθεια παρέχει στην ψυχή. Χρειάζεται όμως βία, γιατί ο εχθρός μας διάβολος μας απασχολεί με πάρεργα και κάνει το παν για να μας εμποδίση από το κυρίως έργο της ψυχής, που είναι η ευχή και μελέτη του νόμου του Θεού, απαραίτητη για τη σωτηρία μας, που είναι και ο προορισμός του ανθρώπου στη γη… Τελικά η ταπείνωση και επιμονή θα νικήσει, θα κάμψει την ευσπλαχνία του Κυρίου και η εξομολόγηση σε καλό πνευματικό καταισχύνει τον εχθρό μας και ταπεινώνει τον εγωισμό. Εύχομαι καλή επιτυχία. Τα ονόματά σας έγραψα στο δίπτυχό μου και ευχαρίστως τα μνημονεύω».

Πηγές-Βιβλιογραφία:

Μοναχολόγιον Ιεράς Μονής Άγιου Παύλου. Μωυσέως Αγιορείτου μοναχού, Ανεπαύθησαν εν Κυρίω οι Αγιορείτες, Πρωτάτον 54/1995, σσ. 546-547. Παρθενίου Αγιοπαυλίτου αρχιμ., Ιερομόναχος Παύλος Αγιοπαυλίτης, Πρωτάτον 56/1995, σσ. 601-602. Παύλου Αγιοπαυλίτου ιερομ., Επιστολή περί πνευματικής ζωής, Πρωτάτον 56/1995, σσ. 603-604.

 

 

Πηγή: Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, Μέγα Γεροντικό εναρέτων αγιορειτών του εικοστού αιώνος Τόμος Β’ – 1956-1983, σελ. 1394-1397, Εκδόσεις Μυγδονία, Α΄ Έκδοσις, Σεπτέμβριος 2011.