Ενα θαυμαστό γεγονός σε Ιερό Μυστήριο της Βάπτισης

    Στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής στο New Mexico, πήγαν δυο Καθολικοί να γίνουν Ορθόδοξοι, ένας άντρας και μία γυναίκα.. Οι ιερείς τούς είπαν ότι μπορεί να γίνει κανονικά η βάπτιση, με κολυμπήθρα ή να τους διαβαστεί μία ευχή ( Σημ. Στῶμεν καλῶς : Μάλλον γιά Άγιο Χρίσμα θά τούς είπαν , διότι επιστροφή από τόν παπισμό μέ μόνο μία ευχή , είναι πρωτάκουστο φαινόμενο . Άλλωστε , ο ίδιος ο ιερεύς όπως θά δούμε παρακάτω , αναφέρει πώς : '' was finishing the chrismations..'' . Βέβαια , οι Οικουμενιστές φιλοδοξούν νά μήν διαβάζεται ούτε καί αυτή η απλή ευχή , αλλά δέν τολμούν νά εφαρμόσουν κάτι τέτοιο, διότι ξέρουν τί τούς περιμένει... . Πάντως , οι παπικοί πρέπει νά γίνονται δεκτοί από τήν Εκκλησία ΜΟΝΟΝ μέ Άγιο Βάπτισμα , καθώς έχουν , παντελώς διαφθείρει τόν τύπο τού Αγίου Βαπτίσματος ). Η γυναίκα διάλεξε την κολυμπήθρα και βαπτίστηκε πρώτη. Ο άνδρας διάλεξε να του διαβαστεί η ευχή και όχι να βαπτιστεί κανονικά. 

Κάποιος έβγαλε φωτογραφίες το «βάπτισμα» του ανδρός, και να τι είδε όταν τυπώθηκαν οι φωτογραφίες… 

 ἡ φωτογραφία τραβήχτηκε απο ραβίνο (δέν ἔχει πειραχτεῖ)

    Επικοινώνησα με τον Πάτερ Ιωάννη Bethancourt στην Holy Trinity (Antiochian) Orthodox Church in Santa Fe, New Mexico, όπου βγήκαν οι φωτογραφίες με την κοπέλα. Μου λέει ότι:

    «The pictures were taken a number of years ago at Holy Trinity (Antiochian) Orthodox Church in Santa Fe, New Mexico. I am the priest in the center of the picture and I had just completed three baptisms and was finishing the chrismations. The shorter young woman at the left hand side of the picture (not the one in bright light) was a convert from Judaism, and her father-- who is a rabbi-- took the pictures. So I know they weren't touched up in any way.»

πηγή

Σχόλιο:Χρόνια ὀλόκληρα ἀναζητοῦσα αὐτὴν τὴν φωτογραφίαν!
Τὴν εἶχα ἰδῆ εἰς ψηφιακὴν μορφήν, τὸν καιρὸν ποὺ ἀκόμη δὲν εἶχαν κυκλοφορήση εὑρέως αἱ φωτογραφικαὶ μηχαναί. Μάλιστα τὴν ἔκανα ζοῦμ καὶ εἶδα ἀκόμη καὶ τὰς τρίχας τῆς κεφαλῆς τῆς γυναικὸς νὰ λάμπουν, μία μία ξεχωριστὰ καὶ ἐθαύμασα!
Καὶ τότε ἀντελήφθην τί σημαίνει ὁ λόγος τοῦ Κυρίου «καὶ τότε οἱ δίκαιοι ἐκλάμψουσιν ὡς ὁ ἥλιος ἐν τῇ Βασιλείᾳ τοῦ Πατρός αὐτῶν» (κατὰ Ματθαῖον ΙΓ΄ 43), ἀλλὰ καὶ αἱ διηγήσεις εἰς τοὺς βίους τῶν Ἁγίων καὶ τῶν Γεροντικῶν, ποὺ περιγράφουν αὐτὴν τὴν κατάστασιν, ὅπως ἐπὶ παραδείγματι τὸ πρόσωπον τοῦ Ὁσίου Σισώη (6 Ἰουλίου) εἰς τὸ τέλος τῆς ζωῆς του, τὸ ὁποῖον δὲν ἠμποροῦσαν οἱ γύρω του νὰ ἀντικρύσουν ἀπὸ τὴν πολλὴν λάμψιν ποὺ ἐξέπεμπε!
 Ludmilla Simone

μας τόστειλε το mail

Η εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ στην ΔΕΘ, απο μέσα

Θεοδωρής Τσιαμίτας

Τη Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου, 2018, καταφέραμε να μπούμε μέσα στην εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ, που ήθελε να την παρουσιάσει ως ανοιχτή και δημοκρατική προς τα έξω, αλλά στην πραγματικότητα έπρεπε να έχεις μεγάλες ικανότητες υποκριτικής για να τους πείσεις οτι είσαι κομματόσκυλό τους ώστε να εισέλθεις μέσα. Η εκδήλωση υπολογίζουμε χοντρικά να είχε γύρω στα 100 άτομα. Αν έβγαζε επίσημη ανακοίνωση αριθμού πλήθους η Ελληνική Αστυνομία ωστόσο μπορεί να απαριθμούνταν γύρω στους 30.
     Η ομιλία κράτησε αρκετή ώρα, ίσως μιάμιση. Η ενημέρωση για τα οφέλη της συμφωνίας των Πρεσπών, που ουσιαστικά είναι απλώς ένα προσύμφωνο μεταξύ των ΥπΕξ Κοτζιά-Ντιμιτρόφ και τίποτα περισσότερο, δεν έγινε ποτέ. Περίπου δέκα λεπτά προς το τέλος των ομιλιών ο κύριος Τριαντάφυλλος Μηταφίδης του ΣΥΡΙΖΑ ως τελευταίος ομιλιτής έκανε μερικές πολύ γενικές θετικές αναφορές για τη "συμφωνία", μα καμία εξήγηση ή ανάλυση για οποιοδήποτε πραγματικό όφελος. Το περισσότερο της εκδήλωσης για τα οφέλη της συμφωνίας τελικά ήταν μια κακόγουστη φιέστα του κόμματος αφιερωμένη στην προπαγάνδα για την ιστορία των Σκοπιανών, στους οποίους αναφέρονταν συστηματικά με Μακεδονικό τρόπο, στα κακά του εθνικισμού και ιμπεριαλισμού που μας έχουν οδηγήσει εδώ και τον σωτήριο ρόλο του κομμουνισμού. Σαν να μην έφταναν όμως αυτά, ο πρώτος ομιλιτής, Βέμουντ Ώρμπακκε, θεώρησε πρέπον να μιλήσει για τους αγώνες του να αναγνωριστεί Τουρκική μειονότητα στη Θράκη, που εσφαλμένα ονομάζουμε ως μουσουλμανική, ασχέτως που έτσι αναφέρεται κι επισήμως στην συνθήκη Λωζάνης.
     Αφού αντέξαμε την χυδαιότητα και τη βαρβαρότητα των ιδεολογικά ανάπηρων ομιλιτών, που ακόμη και στην προδοσία δεν είναι ικανοί να πετύχουν τους στόχους τους, αφού θα τους σταματήσουμε, περάσαμε στο τελικό μέρος και τις ερωτήσεις. Μην περιμένοντας πως θα έχουν και κανονικό κοινό σε αυτή την "ενημέρωση", ξαφνιάστηκαν εντελώς όταν η πρώτη ερώτηση που έτυχε να γίνει απο εμένα, καθώς - ω κακή τους τύχη - με επέλεξαν πρώτο απο τους ακροατές, ήταν πάνω σε αυτό που είπε ο κύριος Μηταφίδης στον επίλογό τους, περί του τέλους της διεθνούς απομόνωσης της Ελλάδος μετά την υπογραφή αυτής της συμφωνίας: εφόσον η Ελλάδα είναι αναγνωρισμένο μέλος στα Ηνωμένα Έθνη, μέλος και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, ενώ τα Σκόπια δεν είναι πουθενά σε όλα αυτά, κι ακόμα και στον ΟΗΕ έχουν το προσωρινό τους όνομα με την αρχική λέξη "πρώην", πώς μας λέτε οτι η Ελλάδα είναι που είναι διεθνώς απομονωμένη, ενώ αυτό δεν στέκεται πουθενά, κι αντιθέτως ισχύει πλήρως για τα Σκόπια;
     Μας κοιτούσαν με γουρλωμένα μάτια, φανερά αποσβολωμένοι. Περάσανε μερικά δευτερόλεπτα μέχρι να συνειδητοποιήσουν οτι πρέπει κάτι να πουν για να μη φανούν τόσο έκδηλα εκτεθειμένοι. Αφού κοίταζαν ο ένας τον άλλον, ο κύριος Μηταφίδης σε κάποια φάση ψέλλισε κάτι το εντελώς γενικόλογο, που ίσα που ακουγόταν, και μάλλον ήταν κάτι σαν το "μας οφελεί η συμφωνία".
     Έπειτα πήρε τον λόγο ο συντονιστής Ευρωπαϊκής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Βερβέρης, για να πει άλλα αντί άλλων, παντελώς εκτός πλαισίου της ερώτησης. Κάποια στιγμή όμως, καθώς άρχισε να υπάρχει μια φανερή αμηχανία κι εκνευρισμός στην αίθουσα απο τους ομιλητές και μερικά κομματόσκυλα, ειπώθηκε - μάλλον απο τον ίδιο - πως δεν πρέπει να κρυβόμαστε πίσω απο το δάκτυλό μας, καθώς 140 χώρες τους έχουν αναγνωρίσει ως σκέτο Μακεδονία, Μακεδόνες, ομιλούντες τη Μακεδονική. Τότε πήρα και πάλι τον λόγο, μόνος μου αυτή τη φορά, καθώς μετά την πρώτη ερώτηση έκαναν τα πάντα για να με αποφύγουν και ήταν χρέος κάποιου να καταδείξει την αισχρή τους προπαγάνδα - και ζητώ συγγνώμη αν στέρησα τον λόγο απο κάποιον απο τους άλλους αντιστασιακούς που βρέθηκαν αυθόρμητα μαζί μας στην ίδια αίθουσα - και ρώτησα: Αυτές οι 140 χώρες που τους αναγνωρίζουν η κάθε μία ξεχωριστά σε διμερές πλαίσιο, τους αναγνωρίζουν με τον ίδιο τρόπο μέσα στον ΟΗΕ, που είναι και ο μόνος διεθνής θεσμός που είναι αρμόδιος για την αναγνώριση ενός κράτους; Όχι. Στον ΟΗΕ τους αποκαλούν αποκλειστικά ως ΠΓΔΜ. Μήπως οι 140 χώρες που τους έχουν αναγνωρίσει, και 200 να γίνουν, είναι αυτές που θα τους βάλουν στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ; Ή είναι μόνο η Ελλάδα που έχει την δικαιοδοσία να τους αρνηθεί και να τους εμποδίσει, ώσπου να συμβιβαστούν στο αυτονόητο και να σεβαστούν την ιστορία και ταυτότητά μας;
     Σε εκείνο το σημείο, αρνήθηκαν χαρακτηριστικά να απαντήσουν το οτιδήποτε, και μια κυρία που ήταν μαζί με τον άνδρα της απ'οτι φάνηκε διαμαρτυρήθηκε έντονα, ρωτώντας τους φωναχτά γιατί δεν απαντούν στις ερωτήσεις που τους θέσαμε. Λίγο μετά, επινόησαν τεχνικά προβλήματα τα οποία μας ανάγκαζαν να αποχωρήσουμε απο την αίθουσα και να βάλουμε τέλος στην εκδήλωση - φιέστα του ΣΥΡΙΖΑ. Ωστόσο, το κλείσιμο ήταν το ομορφότερο σημείο της εκδήλωσης αφού τέσσερα - πέντε νέα παιδιά αποκαλύφθηκαν κι αυτοί στο τέλος τραγουδώντας υπερήφανα και δυνατά το "Μακεδονία Ξακουστή". Ο ωραιότερος και πιό ενδεικτικός τρόπος κλεισίματος, που σύντομα θα σημάνει και το τελικό κλείσιμο της ακραίας αυτής φασιστερής παρένθεσης.
     Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε κι εμείς κι αυτοί, πως η αντίσταση του λαού μας απέναντι στο απαράδεκτο δεν κάμπτεται, μα αντιθέτως ενισχύεται, καθώς όλο και περισσότεροι νιώθουν πως οφείλουν να συμμετέχουν στον αγώνα, που αρχικά φαίνονταν αυτονόητος, μα τελικά αποδεικνύεται πως όταν η βαρβαρότητα προσπαθεί να κυριαρχήσει, χρειάζεται να αγωνιστούμε και για τα αυτονόητα, γιατί αλλιώς θα υπερισχύσει η λήθη. Όσοι αγωνιζόμαστε δίνουμε το παράδειγμα και στους άλλους, που έρχονται σιγά-σιγά κι αυτοί για να βάλουν το δικό τους λιθαράκι στην αντίσταση του λαού μας. Διότι είμαστε ο λαός που χύνει και το αίμα του για την δικαιοσύνη και την ελευθερία, δεν είναι λοιπόν που θα επιτρέψουμε σε μια παλαβή εξουσία ακραίων να μας στερήσει το είναι μας. Τα ακραία οικονομικά τους μέτρα μπορεί να τα πέρασαν, αλλά να που δεν είμαστε λαός του χρήματος μα της ελευθερίας και της δικαιοσύνης, και τα αντι-εθνικά τους μέτρα δεν πρόκειται να περάσουν. Θα παλέψουμε με κάθε τρόπο, ως την τελική νίκη.
     Καλό αγώνα!

πηγή

Γιώργος Παύλος,μήνυμα του Ελληνικού λαού πρoς τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Ευχαριστούμε πολύ!

Σηκώθηκε να φύγει, αλλά η πόρτα του κελιού δεν άνοιγε…

  Κάποια μοναχή πήγε στην Κηφισιά και πήρε ένα ταξί, για να ανέβει στο Μοναστήρι [στην Ιερά Μονή Άγιο Παντελεήμονα Ν. Πεντέλης]. Ο ταξιτζής, που την μετέφερε, είχε ακούσει για τον πάτερα Σίμωνα [Ιερομόναχος Σίμων Αρβανίτης]  και ρώτησε την μοναχή γιατί ανεβαίνει επάνω.
Εκείνη του είπε ότι πηγαίνει, για να εξομολογηθεί. Όταν άκουσε αυτό ο ταξιτζής, την ρώτησε με έκπληξη:
– Τι αμαρτίες έχεις εσύ που είσαι μοναχή;
Εκείνη του απάντησε πως όλοι έχουμε αμαρτίες. Όταν έφτασε κοντά στο μοναστήρι, η άσφαλτος τελείωνε και άρχιζε ο χωματόδρομος, που ήταν χαλασμένος, και είπε η μοναχή να την αφήσει εκεί, αλλά ο ταξιτζής της είπε:
-Θα σε πάω μέχρι το Μοναστήρι.

Όταν έφτασαν, η μοναχή του είπε να περάσει στην κουζίνα να πάρει έναν καφέ. Μόλις τελείωσε η μοναχή την εξομολόγησή της, είπε στον ταξιτζή:
– Θέλεις να πας μέσα να πεις καμιά λέξη να εξομολογηθείς και να πάρεις την ευχή του;
Ο ταξιτζής δέχτηκε, μπήκε μέσα, πήρε την ευχή του και άρχισε να εξομολογείται. Σηκώθηκε να φύγει, αλλά η πόρτα του κελιού δεν άνοιγε. Ο ταξιτζής λέει στον Γέροντα:
– Πάτερ Σίμων, η πόρτα του κελιού δεν ανοίγει.
Ο Γέροντας του απάντησε:
– Παιδί μου, δε έχεις εξομολογηθεί όλες τις αμαρτίες· γι αυτό δεν ανοίγει.
Ο ταξιτζής τα έχασε, συγκινήθηκε και εξομολογήθηκε όλες τις αμαρτίες του. Αφού είδε ο Γέροντας ότι τα είπε όλα, του διάβασε την ευχή. Όταν σηκώθηκε να φύγει, δεν πρόλαβε να να πιάσει την πόρτα και άνοιξε μόνη της. Μόλις βγήκε έξω τον ρώτησε η μοναχή:
– Πώς σου φάνηκε ο παππούλης;
– Τι να σου πω; Είχες δίκιο, αυτός είναι άγιος άνθρωπος, και της διηγήθηκε ό,τι συνέβη. Της είπε επίσης:
– Ευχαριστώ πάρα πολύ που μου είπες να εξομολογηθώ, γιατί αναπαύτηκε η ψυχή μου, αισθάνομαι άλλος άνθρωπος και φεύγω από δω όχι όπως ήρθα, αλλά σαν να έχω φτερά και πετάω.

ΠηγήΑπό το βιβλίο του Μοναχού Ζωσιμά, «Ιερομόναχος Σίμων Αρβανίτης, (1901-1988),
Μαρτυρίες για τη ζωή και το έργο του», τόμος Β΄.

H EΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΟ 1453 ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ !!

[....]Οἱ καλοὶ ἄνθρωποι εἶνε δυστυχισμένοι, ὑποφέρουνε, τυραννιοῦνται.
Ναί. Ὁ σατανᾶς τοὺς βασανίζει, τοὺς ρίχνει σὲ συμφορές. Μὰ ἔτσι γίνουνται ἀκόμα πιὸ καθαροί, σὰν τὸ χρυσάφι ποὺ πέφτει στὸ χωνευτήρι. Ζοῦνε φτωχικά, μακρυὰ ἀπὸ δόξες, κρυμμένοι, μὰ ζοῦνε ἀληθινά.
Νὰ μὴν ζεῖς βουτηγμένος μέσα στὴν ψευτιά. Αὐτὸ εἶνε ποὺ εἶπε ὁ Χριστὸς «Τί θὰ ὠφελήσει τὸν ἄνθρωπο ἂν κερδίσει ὅλον τὸν κόσμο καὶ ζημιωθεῖ τὴν ψυχή του;»
Αὐτός, ὁ φτωχός, ὁ παραπεταμένος, κέρδισε τὴν ψυχή του. Ἀφοῦ κέρδισε τὴν ψυχή του, τί ἔχασε; Ὅ,τι ἔχασε εἶνε τιποτένιο μπροστὰ σ᾿ αὐτὸ ποὺ κέρδισε[.....]

 Φώτης Κόντογλου

!!!

Η «συνταγή» σωτηρίας του Γέροντα προς όλους τους κοπιώντας και πεορτισμένους, ήταν απλή και σαφής:

-Αναζητήστε σανίδα σωτηρίας κοντά στο Θεό.

-Περιορίστε τις υλικές ανάγκες σας, γιατί δημιουργούν τεράστια βάρη και άγχη.

-Μη ζηλεύετε ανθρώπους που έχουν χρήματα, ανέσεις, δόξα και ισχύ, αλλά εκείνους που ζουν με αρετή, λογική και ευσέβεια.

-Μη ζητάτε από τον Θεό πράγματα που στηρίζουν μόνο το σώμα σας, αλλά, κυρίως, ό,τι είναι καλό και ωφέλιμο για τη ψυχή σας.

-Αλλάξτε ζωή, ανακαλύψτε το νόημα της ζωής, κερδίστε τον χρόνο που χάσατε στη μέχρι τώρα πορεία σας στη γη.

-Μη εμπιστεύεστε το φρόνημα κοσμικών ανθρώπων.

-Θεραπευτείτε από αρρώστιες που κυριαρχούν στη ζωή ανθρώπων που δεν έμαθαν να νηστεύουν, να εγκρατεύονται, να προσεύχονται, να ελπίζουν.

-Μην απελπίζεστε. Ο Θεός είναι πανταχού παρών και αγαπάει τον άνθρωπο.

-Κόψτε κάθε σχέση με το κακό, ζήστε ελεύθερα, σύμφωνα με το θέλημα του Κυρίου.

-Αποδείξτε την πίστη σας και με έργα αγάπης προς τον πλησίον.

-Αποφασίστε, τί θέλετε πιό πολύ: τη συμπάθεια του κόσμου ή την επιστροφή κοντά στο Θεό;

-Σχεδόν όλα τα προβλήματα ξεκινούν από το στόμα (από το πώς μιλάς) και, επίσης, από το πόσο εξαρτάσαι από τα πάθη σου.

-Να αγαπάς τη γυναίκα σου πιό πολύ απ’ τον εαυτό σου. Με έργα, όχι με λόγια. Και να μη της μιλάς ποτέ άσχημα, γιατί καμιά φορά η γλώσσα σκοτώνει και καταστρέφει την αγάπη. Επίσης, να προσέχετε, γιατί μερικοί γονείς χαϊδεύουν πολύ τα παιδιά τους και τους κάνουν όλα τα χατίρια. Και όταν χαϊδεύεις πολύ το παιδί, θα γίνει εγωιστής και θα πάρει στραβό δρόμο.

Πολλοί γονείς φροντίζουν περισσότερο να δώσουν υλικά πράγματα στα παιδιά τους. Αυτό είναι λάθος. Το σώμα έχει πολλές υλικές επιθυμίες, αλλά σύντομη ζωή. Η ψυχή έχει συνέχεια, άλλη πορεία. Η ψυχή δεν καταλήγει στο χώμα, άλλα στο Θεό. Όλοι σήμερα ασχολούνται με το σώμα τους, όχι με τις ανάγκες της ψυχής τους.

-Ποιες είναι οι ανάγκες της ψυχής;

-Να, πώς να στο πω; Οι ανάγκες της ψυχής είναι διαφορετικές. Και οι χαρές της ψυχής είναι αλλιώτικες από τις χαρές του σώματος. Το σώμα εύκολα το βολεύεις, τη ψυχή όχι. Αν έχεις λεφτά και μπεις σε ένα μεγάλο μαγαζί, το σώμα βολεύτηκε. Αλλά τί μπορείς να βρεις σε ένα, πώς τα λένε αυτά τα μεγάλα μαγαζιά, ναι, σουπερ μάρκετ, για τη ψυχή σου;

Η ψυχή χρειάζεται άλλα πράγματα. Η ψυχή έχει ανάγκη από ειρήνη, ησυχία, επικοινωνία με το Θεό. Για να συντηρηθεί το σώμα, χρειάζονται αργύρια και επιούσιος άρτος. Η ψυχή για να συντηρηθεί χρειάζεται θεία τάλαντα, τον επουράνιο Άρτο».

πηγή:Από το βιβλίο «Τέσσερις ώρες με τον π. Παΐσιο»

Πόσες φορές πρέπει να πλημμυρίσει η Αττική για να πάει η Δούρου σπίτι της;

τουλάχιστον «ενημερωθείτε» μεταξύ σας κατσαπλιάδες

Ο κατήφορος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συνεχίζεται καθώς οι 3 κουκουλοφόροι που εισέβαλαν στο γραφείο του Κ.​Κατσίκη δεν ήταν «ακροδεξιοί-εθνικιστές» αλλά ο... ακροαριστερός σύμμαχός τους Ρουβίκωνας!!

Ψῆφος στούς ἐκτός Ἑλλάδος Ἕλληνες ἤ στούς ἀλλοδαπούς;

Καί μάλιστα ἰσότιμος;
Μέ ποιό κριτήριον; Μέ τό καραμανλικό; Μέ τό μΠατΣοΚικό; Ἤ μέ τό ἀριστερο-ἐθνομηδενιστικό;
Μέ ποιό ἀπό ὅλα; Σέ ποιές ἡλικίες; Θά ψηφίζουν καί αὐτοί πού μόλις ἔφυγαν καί αὐτοί πού οὐδέποτε πάτησαν τά χώματά μας;
Μήπως ἀγνοοῦμε πώς οἱ περισσότεροι συμπατριῶτες μας (ἰδίως στὶς Η.Π.Α. καί, ἀπολύτως δικαιολογημένα*), εἶναι ἀπροκάλυπτα (στὴν πλειοψηφία τους) προσηλωμένοι σέ συγκεκριμένες κομματικές ὑστερίες, τάχα μου δεξιόστροφες;

Νὰ ψηφίσουν οἱ συμπατριῶτες μας, διότι τὸ δικαιοῦνται, λέει. Ἀλλά τί σημαίνει «δικαιοῦνται» ἐάν διαβιοῦν σέ μίαν ἄλλην κοινωνία, μακράν τῆς ἑλληνικῆς καθημερινότητος, ὅπου ἐκ τοῦ μακρόθεν πληροφορῶνται (κι ἐάν) κάποια ἐκ τῶν ἐδῶ γεγονότων;
Ποιός μπορεῖ νά γνωρίζῃ καλλίτερα τά τῆς κοινωνίας του, ἐάν καθημερινῶς δέν τήν «τρώῃ στήν μάπα»;
Ποιός δικαιοῦται νά ἐκφέρῃ λόγο γιά τό ποιός θά κυβερνήση ἕναν τόπο πλήν τοῦ διαβιοῦντος σέ αὐτόν τόν τόπο;
Πῶς λοιπόν συζητᾶμε γιά δικαίωμα λόγου καί ἀπόψεως σέ κάποιον πού παραμένει μακράν τῶν ἐδῶ τεκταινομένων; ἐάν ὁ ἴδιος δέν διαβιῇ ἐντός τῶν προβλημάτων, γιά νά ἔχῃ ἰδίαν ἄποψιν καί, σὲ ἕναν (κάποιον) βαθμό, ὀρθή πληροφορία;
Πῶς γίνεται νά ἐργάζεσαι, νά διαβιῇς καί νά δρᾲς σέ μίαν κοινωνία τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἀλλά νά ζητᾷς νά ἔχῃς λόγο γιά τήν κοινωνία τῆς Ἑλλάδος, ὅπου καί στὴν πραγματικότητα (εἴτε διότι ἔφυγες εἴτε διότι οὐδέποτε …«ἔτυχε» νὰ βιώσῃς ἐκεῖ) δέν δικαιοῦσαι λόγου;
Γιατί πρέπει νά ψηφίζουν οἱ ἐκτός Ἑλλάδος τήν στιγμή πού δέν ἀντέχουν τήν Ἑλλάδα καί τίς πολιτικές της;
Πῶς μπορεῖ κάποιος νά κρίνῃ ὀρθά γιά τό ποῦ θά καταθέση τήν ψῆφο του, ἀγνοώντας τό ὑπό ποῖες συνθῆκες οἱ ἰθαγενεῖς διαβιοῦν;
Καί, καταληκτικῶς, γιατί νά νομιμοποιηθῇ περαιτέρῳ τό παράνομον, ἀνθελλήνιστον καί μισάνθρωπον κρατίδιον τοῦ σαπροφυτικοῦ Ἑλλαδοκαφριστάν, ἀπό τούς μή διαβιοῦντες στήν χώρα Ἕλληνες, ἐφ΄ ὅσον οἱ ἐντός τῶν συνόρων διαβιοῦντες, συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς ἀποχῆς τους ἐκ τῶν ἐκλογῶν, ἐπιδιώκουν νά τό καταργήσουν πλήρως;
(Ἤ μήπως θεωροῦμε πώς τά σημίτεια νομομαγειρεύματα νομιμοποιοῦν τήν ἄρνησιν προσμετρήσεως τῆς ἀποχῆς καί τῶν λευκῶν;)

Ψῆφος στούς ἐμμίσθους ἰσλαμοταλιμπάν, πού γιά πενῆντα εὐρώπουλα τήν ῥίχνουν ὅπου ἡ Μ.Κ.Ο. ἤ ὁ «προστάτης»-νταβατζής τους ἤ ὁ ἰμάμης τους θά τούς ὑποδείξη;
Μέ ποιό κριτήριον; Μέ τό ποιός πληρώνει καλλίτερα; Ἤ μήπως λόγῳ γνώσεως τῶν ἐδῶ πολιτικοκοινωνικῶν καί οἰκονομικῶν δεδομένων; Μήπως, μέσῳ …ἐπιφοιτήσεως, γνωρίζουν ἄριστα τήν γλῶσσα καί ἐνημερώνονται ὀρθῶς; Ἤ μήπως τούς εἶναι ἀδιάφορος ἡ γλῶσσα καί ἁπλῶς ἐκτελοῦν ἐντολές, ὡς χρήσιμοι χειροκροτητές πού θά ἐξαργυρώσουν τά χειροκροτήματά τους, μέ μερικά ἀκόμη ἐπιδόματα;
Μήπως γνωρίζουν ὅλοι αὐτοί τά πραγματικά συμφέροντά τους; Ἤ μήπως ἔμαθαν τά πραγματικά πολιτικοκομματικά δεδομένα τῆς χώρας; Μήπως πρόκειται νά τά μάθουν ἤ μήπως εἶναι ἐδῶ γιά νά δροῦν ἐναντίον μας, νομιμοποιώντας καί παρατείνοντας τίς ἤδη παράνομες καί ἀνήθικες καί ὑπάνθρωπες ὑπογραφές τῶν (φερομένων ὡς) κυβερνώντων μας;;
Μήπως ἔφθασαν ἔως ἐδῶ γιά νά μᾶς …σώσουν; Ἤ μήπως ἔφθασαν ἔως ἐδῶ γιά νά μᾶς ἀποτελειώσουν;
Καλοὶ  καὶ  σπουδαῖοι ὡς μελλοντικοὶ ψηφοφόροι, ἀλλὰ ὄχι γιὰ ἐμᾶς, παρὰ μόνον γιὰ ὅλο αὐτὸ τὸ ἀνθελλήνιστο μόρφωμα. Ἀπολύτως …χρήσιμοι κι αὐτοί, ὅπως καὶ  κάθε μάζα, ὄχλος, χειραγωγούμενη ὁμάς.
Ὄχι καλά μου… ὥρα νὰ τελειώνουμε μὲ αὐτὰ τὰ παραμύθια καί, ἰδίως, ὥρα γιὰ νὰ κατανοήσουμε ἐπὶ τέλους τὸ τὶ ἀκριβῶς σημαίνει ἡ φῆφος.
Διότι ἡ ψῆφος θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐργαλεῖο τῶν ψηφοφόρων κι ὄχι ἐργαλεῖον τῶν κοσμο-εξουσιαστῶν, ποὺ στρέφεται κατὰ τῶν ψηφοφόρων.
Ἡ ψῆφος ἔπρεπε νὰ μοιράζεται μὲ γνώμονα τὸ κοινὸ καλὸ καὶ οὐδέποτε τὶς ἐμμονές μας ἢ τὰ προσωπικὰ φίλτρα μας.
Ἡ ψῆφος μας θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ὅπλο μας, γιὰ νὰ αὐξήσουμε τοὺς βαθμοὺς ἐλευθερίας μας καὶ οὐδέποτε μέσον γιὰ νὰ ἀπομειωθοῦν οἱ βαθμοὶ ἐλευθερίας μας.
Ἡ ψῆφος θὰ ὄφειλε νὰ ἀπεξαρτηθῇ ἀπὸ κομματικὲς γραμμὲς καὶ «ἐθνοσωτηρίους» ἡγέτες, κάτι πού, ἀκόμη τοὐλάχιστον, ὄχι μόνον δὲν ἰσχύει, ἀλλὰ θὰ μᾶς ταλανίζῃ γιὰ καιρὸ ἡ κομματοκρατία.
Καί, ὁπωσδήποτε, ἡ ψῆφος μας ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ ὅταν κι ἐφ΄ ὅσον θὰ γνωρίζαμε πλήρως, σὲ βάθος καὶ ἐπακριβῶς καὶ τὸ ποιοὶ εἶναι οἱ ὑποψήφιοι, μὰ κυρίως τὸ γιατὶ ἔγιναν ὑποψήφιοι. Νὰ γνωρίζουμε τὸ παρελθόν τους, τὶς οἰκογενειακές τους καταβολές, τὰ περιουσιακά τους στοιχεία, γιὰ νὰ μποροῦμε νὰ κρίνουμε τὸ ἐὰν μᾶς κάνουν οἱ ὄχι, πέραν κι ἔξω ἀπὸ ταμπέλες ἰδεοληψίας, κομμάτων ἢ συμφερόντων.
Ὅμως ἐμεῖς δὲν ψηφίζουμε ἔτσι κι αὐτὸ ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὶς λάθος ἐπιλογὲς τῆς πλειοψηφίας, οἱ ὁποίες, ὁσονούπω, ὑποβοηθῶνται ἐκ παραλλήλου καὶ πολὺ …διακριτικά, ἀπὸ παντὸς εἴδους προπαγάνδες καί, φυσικά, ἀπὸ τὴν ἑκάστοτε «singular»… Πάντα γιὰ τὸ …καλό μας!!!
Ἡ ψῆφος γιὰ νὰ ἔχῃ ἀξία καὶ νὰ μὴν εἶναι μέσον ἐκβιασμοῦ ἢ ἀποτέλεσμα προπαγάνδας πρέπει νὰ ἀφορᾶ μόνον σὲ πολῖτες συνειδητοποιημένους καὶ οὐδέποτε σὲ κομματόσκυλα, ἐκβιαζομένους, ἐξαπατημένους, παραπληροφορημένους ἢ ἐξαγορασμένους ψηφοφόρους.
Ἡ ψῆφος εἶναι ὑπόθεσις (καὶ μόνον) αὐτῶν ποὺ διαβιοῦν σὲ κάθε τοπικὴ κοινωνία, γιὰ θέματα ποὺ ἀφοροῦν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον τὴν κάθε τοπικὴ κοινωνία, τὰ ὁποία ἅπαντες οἱ ψηφοφόροι θὰ κατέχουν ἄριστα καὶ σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα. Ἑξασκώντας τὴν ψῆφο τους, συνειδητοποιημένοι, ἄριστα καὶ σὲ βάθος γνῶστες πολῖτες, θὰ ἀσκοῦν ἔλεγχο καὶ θὰ ὑποδεικνύουν τὸ ποιὸς (κι ἐάν) θὰ λάβη τὴν ἐξουσία, στὸ ποιὸς θὰ διαχειρίζεται τὰ οἰκονομικὰ τοῦ τόπου καὶ στὸ ποιὸς θὰ μεριμνᾶ γιὰ τὴν διασφάλισιν τῶν συνόρων καὶ στὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἐθνικῶν κινδύνων.
Βλέπετε νά ἔχουμε ἐμεῖς τέτοιες προϋποθέσεις; Ἤ μήπως μαζανθρωποιημένα καταθέτουμε τήν ψῆφο «ἀσκώντας τό νόμιμό μας δικαίωμα καί τήν ὑποχρέωσίν** μας» κατά πῶς …φυσᾶ ὁ ἄνεμος τῆς προπαγάνδας καί τῶν ἐμμονῶν μας;
Ἡ ψῆφος δὲν μπορεῖ, γιὰ πολὺ ἀκόμη, νὰ χρησιμοποιεῖται πρὸ κειμένου νὰ ἐκβιάζῃ καταστάσεις, γιὰ νὰ θησαύρίζουν τὰ μὲν σαπροφυτικὰ τοκογλυφικὰ πολυεθνικὰ μορφώματα εἰς βάρος τῶν δέ, ἐνᾦ στὴν πραγματικότητα, πίσω ἀπὸ τὶς ἀμέτρητές τους ἀτασθαλείες νὰ ἀποκρύβεται ἡ δική μας χειραγώγησις καὶ δουλοποίησις.
Ἡ ψῆφος δὲν γίνεται νὰ εἶναι ἀποτέλεσμα στενῶν καὶ κοντοφθάλμων προσκαίρων ἀπολαβῶν, ἀλλὰ ὀφείλει νὰ διέπεται, ἡ κάθε ἐπιλογή, μὲ κριτήρια τέτοια ποὺ νὰ ὑπερασπίζονται ἐθνικὰ δικαιώματα, μὰ καὶ ὑποχρεώσεις, ἐνᾦ θὰ τεκμηριώνεται ἄριστα καὶ ἄνευ ἀμφιβολιῶν ἡ κάθε ἐπιλογή.
Ἡ ψῆφος ὀφείλει καὶ πρέπει νὰ εἶναι τέτοια, ποὺ νὰ μὴν ἐπιδέχεται προσηλυτισμούς, προπαγάνδες ἢ ἄλλου εἴδους ἀλλοιώσεις.
Ἡ ψῆφος ὅπως εἶναι σήμερα εἶναι σκουπίδι καί, ἐπὶ τέλους, ὡς σκουπίδι πρέπει νὰ καταλήξῃ στὴν χωματερή.

πηγή


Σημειώσεις
Ἕνα ἁπλὸ παράδειγμα τοῦ τὶ σημαίνει ψῆφος, μᾶς δίδει ἡ Ἐλβετία, ὅπου γιὰ κάθε τοπικὸ ζήτημα, ἢ κατὰ περίπτωσιν κι ἐθνικό, ζήτημα, ἅπαντες οἱ πολῖτες ποὺ ἀφορᾶ στὶς ζωές τους τὸ ἐρώτημα, καλοῦνται νὰ ψηφίσουν. Ὅμως, ἡ σημαντικὴ λεπτομέρεια, ποὺ κάνει καὶ τὴν διαφορά, ἔγγειται στὸ γεγονὸς τῆς τοπικότητος, ὅπου καὶ ἡ ἐνημέρωσις εἶναι πολυεπίπεδος καὶ (σὲ καλὸν βαθμό) πλήρης, ἀλλὰ ἐπὶ πλέον παρέχεται τὸ δικαίωμα σὲ κάθε ψηφοφόρο νὰ ἐνημερωθῇ περαιτέρω ἐὰν τὸ ἐπιθυμῇ, νὰ ἐρευνήσῃ καὶ νὰ ἐπιλέξῃ κάτι, βασιζόμενος σὲ ὅσο τὸ δυνατὸν περισσότερα κριτήρια καὶ πληροφορίες. Δὲν εἶναι τὸ καλλίτερον σύστημα, ἀλλὰ εἶναι μία ἐνδιαφέρουσα ἐκδοχή του, ὅπου σαφῶς καὶ κάποια αὐστηρότερα μέτρα προστατεύουν τοὺς ψηφοφόρους.

Θὰ ἀναρωτηθεῖτε ἴσως… Μά καλά; Τί εἶναι αὐτά πού ἰσχυρίζομαι; Εἶναι δυνατόν νά εἴμαστε ὅλοι μας ἀνίκανοι καί ἀνίδεοι γιά νά διαχειρισθοῦμε μίαν ψῆφο;
Καί, καταληκτικῶς, γίνεται νά περνᾶμε ὅλοι οἱ ψηφοφόροι ἀπό …ἐξετάσεις γιά τό ἐάν μποροῦμε νά ἀσκοῦμε τό ὑποχρεωτικό δικαίωμα τῆς ψήφου;
Ὄχι φυσικὰ δὲν γίνεται κάτι τέτοιο.
Ἡ ἐνδιαφέρουσα λεπτομέρεια ὅμως, ποὺ ἀγνοοῦμε ὅλοι μας, εἶναι πὼς ἐπὶ τέλους ἄλλο εἶναι τὸ πρόβλημά μας. Οὐδέποτε ἦταν ἡ ψῆφος, ποὺ χρησιμοποιεῖτο (καὶ χρησιμοποιεῖται) ὡς καροτάκι, ἀλλὰ τὸ ἴδιο τὸ πολίτευμα. Ἐὰν δὲν ἀντιληφθοῦμε τὸ αὐτονόητον, τότε εἶναι ἀδύνατον νὰ διακρίνουμε καὶ τὸ ποῦ ἀκριβῶς πάσχουμε.

* Γιατί ἀπολύτως δικαιολογημένα; Μά, διότι, οἱ Ἕλληνες τῆς Ἀμερικῆς, τοὐλάχιστον οἱ παλαιώτεροι, ποὺ κατέφυγαν ἐκεῖ τὸν περασμένο καὶ τὸν προ-περασμένο αἰῶνα, ἔχουν τόσα πολλὰ ὑποστῆ ἀπὸ τὸ ἑλλαδοκαφριστικὸ δημοκρατικὸ καὶ σοσιαληστρικὸ μόρφωμα, ποὺ ναὶ μὲν μισοῦν (στὴν πλειοψηφία τους) κάθε σοσιαλιστικὸ πρακτοράκι, ἀλλὰ ἀδυνατοῦν ἀφ΄ ἑτέρου νὰ κατανοήσουν πὼς τὰ φερόμενα ὡς «δεξιά» κόμματα, οὐδόλως διαφέρουν ἀπὸ τὰ ἀπεχθῆ, γιὰ αὐτούς, σοσιαλιστικὰ μαγαζάκια.
** Ὀξύμωρα, ἀπολύτως παράλογα καὶ  ἀπὸ μόνα τους ἀντικρουόμενα λεκτικὰ σχήματα. Ἄκου «ὑποχρέωσις» καὶ «δικαίωμα». Πῶς γίνεται νά ἰσχύουν ταὐτοχρόνως δύο ἄσχετα καί ἀλληλο-ἀναιρούμενα μέταξύ τους λεκτικά σχήματα; Ὑποχρέωσις, γιὰ παράδειγμα, εἶναι ἡ στράτευσις, ἡ ὑπεράσπισις τῶν ἐθνικῶν συνόρων, ἡ διαπαιδαγώγησις τῶν παίδων… Δικαίωμα εἶναι τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα, ἡ ἴση ἐκ τοῦ νόμου ἀντιμετώπισις, ἡ ἀδιάβλητος δικαιοσύνη… Ἀπαντώντας στὸ …ὀξύμωρο τῆς ἀσυμβατότητος αὐτῆς, ἀπαντοῦμε αὐτομάτως στὸ γιατὶ  ἡ ψῆφος εἶναι ὑποχρέωσις, μὰ καὶ δικαίωμα. Ἡ ἔννοια τοῦ δικαιώματος εἶναι καταχρηστική, παραπλανητικὴ καὶ καθησυχαστική, ἐφ΄ ὅσον δὲν ὑφίστανται οἱ ἀναγκαῖες προϋποθέσεις, σὲ ἕνα ἄνομον, ἀνήθικον καὶ μισάνθρωπον κρατίδιον. Ἡ ἔννοια τῆς ὑποχρεώσεως ὅμως εἶναι ἀπολύτως συμβατή, διότι μᾶς θέλουν ὅλους συνεργοὺς στὸ εἰς βάρος μας ἔγκλημα. Βλέπετε στὴν δημοκρατία δὲν ὑπάρχουν ἀδιέξοδα, ἐφ΄ ὅσον οὐδείς, ὡς ἄτομον, θὰ ἀναλάβη γιὰ τὸ ὁ,τιδήποτε κάποιαν εὐθύνη, ἐφ΄ ὅσον ἡ εὐθύνη εἶναι κοινή, γιὰ ὅλους τοὺς ψηφοφόρους, καὶ τοὺς διαφωνοῦντες καὶ τοὺς συνφωνοῦντες.

Λίγες είναι οι γυναίκες που η αξία τους διαρκεί περισσότερο από την ομορφιά τους.

Λα Ροσφουκώ

152 βουλευτές. Ήρθε η ώρα να ρίξεις την κυβέρνηση. Στόχος η ανεξαρτητοποίηση Κώστα Ζουράρι

Αν έμειναν δυο δράμια φιλότιμου στον Κώστα Ζουράρι, τότε αυτός θα είναι ένας από τους δύο που πρέπει να ανεξαρτητοποιηθούν και να αποσύρουν την εμπιστοσύνη τους από την κυβέρνηση, ώστε να ακυρωθεί η Συμφωνία των Πρεσπών.


8 απλά βήματα:
1. Μπαίνεις στο YouTube εδώ και βλέπεις το πολύ σύντομο βίντεο 2 λεπτών.


 
2. Μπαίνεις στην εξής διεύθυνση
https://y2mate.com
Και αντιγράφεις την διεύθυνση του βίντεο στο βήμα 1. (https://youtu.be/tO-71JISvYc)
3. Πατάς download και κατεβάζεις το βίντεο στον υπολογιστή σου.
4. Αγοράζεις ένα άδειο cd και αντιγράφεις το βίντεο στο cd.
5. Αγοράζεις έναν φάκελο και βάζεις παραλήπτη τον εξής

Βουλευτή Κώστα Ζουράρι
Αθήνα,
Βουλής 4, Τ.Κ. 10562

6. Μέσα στο φάκελο βάζεις το cd και ένα χαρτί με την ακόλουθη επιστολή:

Αξιότιμε κύριε Ζουράρι,
Σας θυμίζω μια παλιά σας δήλωση. Παρακαλώ δείτε το βίντεο του cd. Ξεκινάει με την φράση σας: “Οποίος παραχωρεί όνομα, παραχωρεί έδαφος.”
Σας ζητώ να αποσύρετε αμέσως την στήριξή σας στην κυβέρνηση, ώστε να αποτραπεί η παραχώρηση ονόματος και εδάφους.
Με τιμή,
[Όνομα Επώνυμο
Διεύθυνση]

7. Πηγαίνεις στο ταχυδρομείο και στέλνεις τον φάκελο.
8. Σχολιάζεις κάτω από την ανάρτηση αυτή με τον αριθμό του βήματος στο οποίο προχώρησες. Δηλαδή, αν τα έκανες όλα γράφεις 8. Αν είσαι ακόμα στο 3 ή στο 4, γράφεις σε ποιο βήμα βρίσκεσαι. Όταν προχωράς στα βήματα, ενημερώνεις το σχόλιο αναλόγως.
9. (Προεραιτικό). Το λες και σε άλλους.
10. (Προεραιτικό). Παίρνεις και τηλέφωνο στο γραφείο του δηλώνοντας το όνομά σου και ο,τι γράφει η επιστολή. Χωρίς νεύρα ή ύβρεις.
τηλέφωνα γραφείου Ζουράρι: 210 3706239, 210 3706439
πηγή

Δος μου μόνο την καρδία σου και το θέλημα σου.

 

Είπε Γέρων:Θέλει γενναιότητα να μοιάσει κάποιος στα κρίνα του αγρού και τα πετεινά του ουρανού και να κυνηγά κάθε μέρα και στιγμή την βασιλεία Του, πιστεύοντας μέσα σε ένα είδος θεϊκής σαλότητος, πώς όλα του έχουν ήδη προστεθεί και ο ίδιος έχει αξία, αξία μπροστά σε έναν θεό πού δεν έχει δεί, αλλά πιστεύει ότι υπάρχει μέσα Του, πλάι του, παντού γύρω του και μεριμνά γι Αυτόν. Είναι τόσο αληθινό και αυθεντικό ένα τέτοιο βίωμα όσο τραγική είναι η διάθεση ορισμένων χριστιανών, πού νομίζουν πώς σήμερα ο Χριστός θέτει δύσκολα και ακατόρθωτα για τον αδύναμο άνθρωπο πράγματα και παλαίσματα και βιώματα.Και όλο αυτό γιατί κατορθώσαμε να ξεχάσουμε και ν απωθήσουμε την μοναδική αλήθεια: Τίποτα το ευαγγελικά προκείμενο δεν είναι ακατόρθωτο ή συμβολικό. Όλα είναι μέσα στο φως του ρεαλισμού μίας και μόνης αλήθειας: Χωρίς εμένα, λέγει Κύριος, δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα! Όλα είναι δοσμένα από μένα και εγώ συνεργώ σε αυτά! Δος μου μόνο την καρδία σου και το θέλημα σου.Όταν παραδοθείς στον Χριστό αποκτάς ελευθερία.Ποτέ πριν.Με αυτή την συνείδηση ενός ελεύθερου ανθρώπου, πού κέρδισε την ελευθερία του, μόνο όταν την απέθεσε στα δικά του χέρια, ας πορευτούμε από δω και μπρος.

Μεσσηνιακή Μάνη

Από τον Καζαντζάκη και την Καλόγρια στον Sir Patrick Leigh Fermor και την Καρδαμύλη

Μπορείς να περάσεις όλα τα καλοκαίρια της ζωής σου στη Μεσσηνιακή Μάνη. Να θυμάσαι τα παιχνίδια στις αμμουδιές της Καλόγριας και της Στούπας που χόρτασες παιδί, και τις σπηλιές του Φονέα από τα ανήσυχα χρόνια της νιότης… Με τα δικά σου –πια- παιδιά να ξαναγυρνάς στα χρόνια της αθωότητας και μεγαλώνοντας να αποτραβιέσαι στους πιο τραχείς όρμους της Καρδαμύλης, με τα μεγάλα άσπρα βότσαλα, τις σπηλιές και τα κυπαρίσσια που κατεβαίνουν ως τη θάλασσα...

Καλόγρια: στην παραλία του «Ζορμπά»
«Απομεσήμερο φτάσαμε στο αμμουδερό ακρογιάλι μας. Άσπρη ψιλοκοσκινισμένη αμμουδιά, ανθισμένες ακόμα πικροδάφνες, συκιές, χαρουπιές, και πιο πέρα, χαμηλό, σταχτερό, βουναλάκι άδεντρο που έμοιαζε με ανάγερτο πρόσωπο γυναίκας». Αυτή είναι η εικόνα του γιαλού που φιλοξένησε τον Καζαντζάκη και το Ζορμπά. Είναι η εικόνα που αγκάλιασε όλα τα «ονείρατα» του μεγάλου αυτού «καλαμαρά» και μαζί με τα δικά του, όλης της Οικουμένης. Κι έτσι όπως την περιγράφει είναι και σήμερα η παραλία της Καλόγριας, με τη διαφορά ότι το «πρόσωπο της γυναίκας» έχει κρυφτεί λίγο από τα νεόδμητα κτίσματα.

Στην παραλία της Καλογριάς έζησε για δύο χρόνια (1917-1918) ο Νίκος Καζαντζάκης μαζί με το λογοτεχνικό ήρωα του μυθιστορήματός του «Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά», με αφορμή την αγορά του λιγνιτωρυχείου της Πραστοβάς, όπου διόρισε το (Γιώργο) Ζορμπά ως αρχιεργάτη. Πράγματι, ο δρόμος που κατεβαίνει στην παραλία έχει το όνομά του. Στη μια μεριά της παραλίας βρίσκεται το σπίτι όπου έμενε με τον Ζορμπά, ενώ στο άλλο άκρο, πολύ κοντά από την αμμουδιά υπάρχει η «σπηλιά του Καζαντζάκη», την οποία μπορεί να προσεγγίσει κανείς κολυμπώντας ή με βάρκα.

Αν ταξιδεύετε με παιδιά, ακόμα κι αν είναι μικρά και δεν έχουν «ανακαλύψει» ακόμα τον Καζαντζάκη, η Καλόγρια είναι μια όαση μέσα στο άγριο τοπίο της Μάνης. Η άμμος χρυσίζει (προσφέρεται δε για πολλά κάστρα), τα νερά είναι κρυστάλλινα, πάντοτε λίγο δροσερά από τις πηγές που αναβλύζουν από το βυθό και στη βόρεια πλευρά της, τα βράχια είναι καταφύγιο για αναρίθμητα καβουράκια, που παλεύουν να ξεφύγουν από τις απόχες των παιδιών. Ένας αυτοσχέδιος βατήρας «μαθαίνει» δε βουτιές στα μεγαλύτερα παιδιά. Την τουριστική περίοδο, η παραλία γεμίζει ομπρέλες και ξαπλώστρες από τις παρακείμενες ταβέρνες, αλλά τουλάχιστον δεν υπάρχει ο «πόλεμος» με τα μπαλάκια και τις ρακέτες που κυριαρχεί σε άλλες ελληνικές παραλίες.

Κυριολεκτικά πάνω στην άμμο βρίσκεται το Ξενοδοχείο Kalogria Beach kalogria-beach.gr και λίγο πιο πάνω από την παραλία, με μαγευτική θέα υπάρχουν πολλά ξενοδοχεία φιλικά στις οικογένειες, όπως ο «Κολοκοτρώνης» www.gmkhotel.gr.

Η αμέσως επόμενη προς το νότο παραλία είναι η Στούπα. Είναι εφάμιλλης ομορφιάς, αλλά είναι η παραλία του ομώνυμου χωριού κι επομένως περνάει δρόμος, η κίνηση λόγω των καταστημάτων και των εστιατορίων είναι πολύ αυξημένη και η στάθμευση δύσκολη.

Στη γη των μεγάλων περιηγητών
«Εγώ χρειάζομαι καυτές πέτρες κι αγκάθια, λιόδεντρα και φραγκόσυκα» είχε πει ο Βρετανός συγγραφέας και περιηγητής Sir Patrick Leigh Fermor, που είχε διαλέξει με τη σύζυγό του να ζήσει σε αυτόν τον τόπο. Κι έτσι είναι πραγματικά το Καλαμίτσι.

Η περιοχή από το ύψωμα με τα κυπαρίσσια μέχρι κάτω την παραλία με το άσπρο βότσαλο –που πράγματι καίει- είναι σαν ένα καταφύγιο περισυλλογής για τα χρόνια της ωριμότητας. Για να φτάσετε στην παραλία, πρέπει να κατέβετε το δρόμο που βρίσκεται στη νότια πλευρά του όρμου. Ο χωματόδρομος θα σας οδηγήσει αφενός στην παραλία, αφετέρου στο μονοπάτι που οδηγεί στην κύρια είσοδο του πέτρινου σπιτιού των Leigh Fermor, που περιβάλλεται από λιόδεντρα.

Σήμερα, το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος χρηματοδοτεί τη συντήρηση και την επισκευή του σπιτιού, καθώς αυτό κληροδοτήθηκε από το ζευγάρι στο Μουσείο Μπενάκη, με την προοπτική να λειτουργήσει ως χώρος φιλοξενίας προσωπικοτήτων των γραμμάτων και των τεχνών. Μπορείτε να το επισκεφτείτε στις οργανωμένες ξεναγήσεις που προγραμματίζει το Μουσείο Μπενάκη. Περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα benaki.gr.

Ακριβώς κάτω από το κτήμα, μια στενή πέτρινη σκάλα οδηγεί σε μια μικρή βοτσαλωτή παραλία. Σε αυτήν την παραλία μπορείτε να φτάσετε από την κεντρική παραλία του Καλαμιτσίου, περπατώντας ανάμεσα στα βράχια από την ακροθαλασσιά. Ακριβώς απέναντι βρίσκεται το νησάκι Μερόπη – το οποίο συνήθιζε όπως λένε, να κολυμπάει περιμετρικά ο Βρετανός συγγραφέας- κι επάνω του βρίσκεται το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου του 1779.

Το μονοπάτι περιμετρικά του σπιτιού από την πίσω πλευρά, οδηγεί σε ένα πλάτωμα όπου οι ελιές σχηματίζουν στοά. Περνάει δίπλα από ένα κάτασπρο ξωκλήσι, φραγκοσυκιές, μερικά μαντριά με κατσίκια και καταλήγει στο ξενοδοχείο «Καλαμίτσι», το τέλειο μέρος για να αποτραβηχτείτε με το σύντροφό σας, όπως κάνουν κι όλοι οι συνταξιούχοι Ευρωπαίοι, όπως φαίνεται. Από το ξενοδοχείο ένα κάθετο μονοπάτι με μεγάλα σκαλιά από πέτρα οδηγεί σε έναν κλειστό όρμο πνιγμένο στο πράσινο και στρωμένο με λευκό άσπρο βότσαλο. Δείτε περισσότερα kalamitsi-hotel.gr.

Η Καρδαμύλη σε family friendly εκδοχή
Όπως και ο σοφός ο άνθρωπος μεγαλώνοντας δεν επιδεικνύεται και ξέρει να κρύβει καλά τους θησαυρούς του, έτσι και η Καρδαμύλη. Παραλιακός δρόμος δεν υπάρχει, κι έτσι, για να ανακαλύψετε τα όμορφα ταβερνάκια και τα γλυκοπωλεία πάνω στη θάλασσα, θα πρέπει να εξερευνήσετε τα καλντερίμια ένα-ένα, πέφτοντας πολλές φορές πάνω σε βραχώδη τελειώματα της γης που τα τρώει το κύμα.

Η Καρδαμύλη είναι τόπος ιδανικός για τις οικογένειες που αγαπούν τη φύση και την πεζοπορία. Όταν ο ήλιος είναι «μαλακός», την άνοιξη και το φθινόπωρο δηλαδή, υπάρχει ένα παλιό μονοπάτι που ξεκινάει από την Παλιά Καρδαμύλη και είναι κυκλικό, ιδανικό για οικογένειες. Είναι μια ευκαιρία για μια «ήπια» γνωριμία με το μανιάτικο τοπίο, που το χαρακτηρίζει η πέτρα και το φως που καίει τα πάντα στον ορίζοντα.

Τώρα που καλοκαίριασε όμως κι αναζητάμε όλοι τη δροσιά, η Κατερίνα και ο Γιώργος μας οδήγησαν κόστα-κόστα στους πιο απόκρυφους και μαγικούς όρμους από την Καρδαμύλη ως τη Στούπα με θαλάσσιο καγιάκ. Παραλίες με γαλαζοπράσινα νερά, απρόσιτες ή δυσπρόσιτες από τη γη, μας καλωσόριζαν σε κάθε στροφή, σε κάθε κάβο. Η περιήγηση με θαλάσσιο καγιάκ είναι μια αξέχαστη εμπειρία για όλη την οικογένεια, ειδικά αν συνοδεύεστε από τους ειδικούς για μεγαλύτερη ασφάλεια, όπως σε όλες τις φυσιολατρικές εμπειρίες. Δείτε περισσότερα για τους ειδικούς στη Μεσσηνία στην ιστοσελίδα exploremessinia.com.

Στην Καρδαμύλη συναντήσαμε τον Τάσο Κασσανδρινό και την Inga Nier που έχουν συστήσει την Local Moods, γιατί τους αρέσει να ανακαλύπτουν και να μοιράζονται δημιουργικούς τρόπους για να περάσει κάθε ταξιδιώτης τις διακοπές του σαν «ντόπιος» και να εκμεταλλευτεί το χρόνο μαθαίνοντας μία τέχνη. Χάρη σ’ αυτούς, συμμετείχαμε σε ένα μάθημα για την τεχνική του μωσαϊκού στην Καρδαμύλη που μας άφησε «παρακαταθήκη» ένα οικογενειακό έργο τέχνης που στολίζει το σαλόνι μας. Δείτε περισσότερα localmoods.com

Όταν ο ήλιος είναι έτοιμος να «βουτήξει» στη θάλασσα, βουτήξτε κι εσείς από το μώλο της Καρδαμύλης (έχει σκαλάκια για να ανεβείτε) και απολαύστε θαλασσινά στο ταβερνάκι του Χαρίλαου. Εδώ γυρίστηκε το 2013 η τελευταία σκηνή του Before Midnight, της τρίτης ταινίας μετά το Before the Sunrise και το Before Sunset, που απεικονίζει αντίστοιχα την τρίτη φάση ενός ερωτευμένου ζευγαριού που στοχάζεται τη ζωή και το μέλλον του όταν τα παιδιά του έχουν πια μεγαλώσει. Ιδανική διαμονή για οικογένειες στην Καρδαμύλη ο ξενώνας Elies elieshotel.gr.

Σαν πας (προς) στην Καλαμάτα…
Ανεβαίνοντας προς την Καλαμάτα, στη Μεγάλη Μαντινεία βρίσκεται ένα αγρόκτημα με καλλιτεχνικές «ανησυχίες», το Art Farm www.artfarm.gr, με δεντρόσπιτα και σκηνές για διαμονή, αυτοσχέδιες κούνιες και καλλιτεχνικές και εκπαιδευτικές εκδηλώσεις για μεγάλους και παιδιά. Συχνά δέχεται επισκέψεις από σχολεία, καθώς δίνει την ευκαιρία στα παιδιά να γνωρίσουν με βιωματικές δραστηριότητες την καλλιέργεια της γης και την επεξεργασία των καρπών της, αλλά ενδείκνυται και για οικογενειακές διακοπές κοντά στη φύση. Τα δεντρόσπιτα χωράνε μέχρι δύο άτομα και η μεγάλη σκηνή τρία. Έχει καφέ και υπάρχει η δυνατότητα για προετοιμασία φαγητού με προϊόντα της φάρμας (από τις κοτούλες, τις κατσίκες κ.λ.π.) Έχει και τη Μαριγώ, ένα πανέμορφο γαϊδουράκι, ατραξιόν για τα παιδιά.

Αν προτιμάτε τα ξενοδοχεία, στην παραλία της Καλαμάτας υπάρχουν πολλά φιλικά προς τις οικογένειες (μερικά από αυτά all inclusive) και πολύ ωραία καφέ και εστιατόρια με ομπρέλες και ξαπλώστρες. Τους καλοκαιρινούς μήνες, στην παραλία λειτουργεί υπαίθριος παιδότοπος (αφού πέσει λίγο ο ήλιος). Έχετε υπ’ όψη σας ότι η παραλία βαθαίνει απότομα και έχει κυρίως βότσαλα. Αν θέλετε μια πιο αμμουδερή κατάσταση, μπορείτε να πάτε στη Μπούκα και την Ανάληψη (έχουν και οι δύο καφέ και ταβέρνες).

Από την Καλαμάτα, μπορείτε με την έμπειρη καθοδήγηση της ομάδας του Explore Messinia να κάνετε μια περιήγηση με θαλάσσια καγιάκ προς τον Αλμυρό, τη Μικρή Μαντινεία, την Παλιόχωρα, το Ακρογιάλι, τη Σάντοβα και τις Κιτριές για να ανακαλύψετε πιο ήσυχες ακρογιαλιές, αγναντεύοντας τους πρόποδες του Ταϋγέτου και πάντα ακολουθώντας τις πλαγιές του όρους Καλάθι.

Στην Καλαμάτα μπορείτε επίσης με την Local Moods να οργανώσετε ένα οικογενειακό μάθημα κεραμικής, όπου γονείς με παιδιά δημιουργούν από κοινού αντικείμενα για το σπίτι και να κάνετε βόλτα στο Πάρκο των Σιδηροδρόμων, με τα παλιά τρένα και τις παιδικές χαρές (έχει σκιά και δροσιά καθ’ όλη τη διάρκεια της μέρας).

Όταν αρχίσει να πέφτει ο ήλιος, περιηγηθείτε στην παλιά πόλη, στο Κάστρο. Στην πλατεία των Αγίων Αποστόλων, τα παιδιά μπορούν να παίξουν άνετα, καθώς οι γύρω δρόμοι είναι πεζοδρομημένοι και από το απόγευμα λειτουργεί ο Τζίμης για σουβλάκια. Για ένα ξεχωριστό όμως παραδοσιακό πιάτο (κόκορα με μακαρόνια), πηγαίνετε στο Πήδημα στο «Μύλο» (πέρα από το ότι τα παιδιά θα φάνε καλά, το μέρος είναι τέλειο για παιχνίδι, επομένως και για να συνεχίσετε εσείς να τρώτε με την άνεσή σας). Έχετε υπ’ όψιν σας ότι μόλις τελειώσει η κατσαρόλα, το μαγαζί κλείνει!

πηγή

Οδοιπορικό αφιέρωμα

Στους περίφημους αδελφούς Καραμαζώφ, ο σπουδαίος Ντοστογιέφσκι γράφει πως μια αρχόντισσα πήγε στον στάρετς Ζωσιμά, που ήταν ο άγιος Αμβρόσιος της Όπτινα, και του είπε: «Όλους τους ανθρώπους αγαπώ, αλλά την υπηρέτρια μου δεν την αγαπώ». Και ο στάρετς της απάντησε: «Κανένα δεν αγαπάς!». Η χριστιανική αγάπη δεν είναι ποτέ αόριστη. Οι σύγχρονοι κοσμοπολίτες έχουν μια ανώδυνη αγάπη για όλους, αλλά όχι για τον πλησίον. Είναι ατομιστές και όχι φιλάνθρωποι, κυνικοί και αμοραλιστές. Αγαπώντας την πατρίδα μας, αγαπάμε κι όλο τον κόσμο. Οι πρόγονοι μας, οι γονείς μας, η οικογένεια μας, η πατρίδα μας, η πίστη μας, η παράδοση μας και ο πολιτισμός μας είναι στοιχεία της ταυτότητας μας. Σήμερα δυστυχώς, δεν υπάρχει κοινό όραμα και η εθνική μας ταυτότητα παραποιείται. 

+Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης

Την έχει πολύ άσχημα ο χείμαρρος στη Μάνδρα. Θα ξαναφάει μήνυση από τη Δούρου.

Μετά από 50 χρόνια "ανακάλυψαν" ότι η συγγραφέας της σειράς «Το Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι» ήταν «ρατσίστρια»

Το όνομα της Laura Ingalls Wilder (Λόρα Ίνγκαλς Ουάιλντερ) της συγγραφέως της παγκοσμίως γνωστής σειράς βιβλίων (που έγινε πετυχημένη τηλεοπτική σειρά) «Το Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι» ("Little House on the Prairie"), αφαιρέθηκε από ένα αναγνωρισμένο λογοτεχνικό βραβείο εξαιτίας θεμάτων που μερικοί περιγράφουν ως «ρατσιστικά».

Laura Ingalls Wilder (1867 - 1957)

 Παρά την τεράστια επιτυχία της ημιαυτοβιογραφικής σειράς, η American Library Association (ALA) με έδρα το Σικάγο αποφάσισε το Σαββατοκύριακο να ακυρώσει το μετάλλιο Wilder για την αριστεία στη παιδική λογοτεχνία, μια γνωστή διάκριση στον κόσμο της λογοτεχνίας για παιδιά.

Η διευθύντρια της ALA έχει την εμφάνιση που περιμένατε

"Τα έργα της αντικατοπτρίζουν τις απαρχαιωμένες πολιτιστικές συμπεριφορές απέναντι στους ιθαγενείς και τους ανθρώπους του χρώματος", ανέφερε δήλωση της Ένωσης.

Η διευθύντρια του Αμερικανικού Ινδιάνικου Κέντρου του Σικάγου, Heather Miller, δήλωσε ότι διάβαζε τα βιβλία κατά την παιδική ηλικία και δεν είδε την εθνότητα της να αντικατοπτρίζεται στις ιστορίες.

"Θα ήθελα να διαβάσω ξανά τα βιβλία", δήλωσε η Μίλερ. "Αλλά είναι επίσης σημαντικό να παρέχουμε την απαραίτητη εκπαίδευση για να εξηγήσουμε γιατί χρησιμοποιήθηκαν αυτά τα λόγια και τι συνέβαινε εκείνη την εποχή στην ιστορία".

Τα βιβλία, γραμμένα στη δεκαετία του 1930, περιλαμβάνουν τίτλους όπως το "The Long Winter" και "Farmer Boy".

Άνθρωποι από την Αυστραλία δήλωσαν σε εκπομπή του καναλιού CBS 2 ότι τα βιβλία επηρέασαν τη ζωή τους με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

"Για μένα, είναι μόνο μια ιστορία με οικογένειες που ζουν όμορφα και εργάζονται μαζί", δήλωσε η Louise Tait από την Μελβούρνη.

Η ιστορία της οικογένειας Ίνγκαλς εκτυλίσσεται στο αγρόκτημα Γουόλνατ Γκρόουβ στη Μινεσότα την περίοδο του 1800. Ο Τσαρλς με την αγαπημένη του γυναίκα Καρολάιν και τις τέσσερις κόρες τους, ζουν σε μία ξύλινη καλύβα και παρά τις κακουχίες και τη φτώχεια είναι ευτυχισμένοι. Κεντρικός ήρωας της υπόθεσης είναι η Λόρα, η δεύτερη κόρη της οικογένειας , η οποία στην πραγματικότητα ήταν η συγγραφέας των βιβλίων....

Η ALA γνωρίζει ότι τα βιβλία έχουν πολύ νόημα για πολλούς αναγνώστες και είπε ότι δεν ζητούν λογοκρισία - απλά μια κατανόηση των εποχών που αντικατοπτρίζονται στις ιστορίες.

ΚΟ / πηγή

«Επειδή στις ημέρες μας δεν έχουμε πνευματικούς οδηγούς, γίνεται απαραίτητη η συνεχής μελέτη των ιερών αυτών έργων, ώστε ν' ακο­λουθήσει κανένας ακίνδυνα αυτόν τον θαυμάσιον δρόμο που ανοίγει η τέχνη των τεχνών, η επιστήμη των επι­στημών της πνευματικής τελειοποιήσεως. Για να επιτύ­χουμε σε τούτο, είναι ανάγκη να έχουμε γνήσια ταπείνω­ση, ειλικρίνεια, εγκαρτέρηση και αγνότητα». Και όμως, εμείς οι Έλληνες, που έχουμε αυτόν τον θησαυρό της Ορθοδοξίας, θέλουμε να θραφούμε θρη­σκευτικά με λογής-λογής ξένα άχερα. Ο πατήρ Νίκων, σε κάποιον δικό μας που πήγε στ' Άγιον Όρος, είπε: «Πρέπει να θεωρείς τον εαυτό σου πολύ ευτυχισμένον που είσαι ορθόδοξος. Γιατί πολυτιμότερο πράγμα από την Ορθοδοξία δεν υπάρχει στον κόσμο».

-Φώτης Κόντογλου

Ὁ Ἰωάννης Καντακουζηνὸς ὑπερισχύει

Τοὺς κάμπους βλέπει ποὺ ἀκόμη ὁρίζει

μὲ τὸ σιτάρι, μὲ τὰ ζῶα, μὲ τὰ καρποφόρα

δένδρα. Καὶ πιὸ μακρυὰ τὸ σπίτι του τὸ πατρικό,

γεμάτο ροῦχα κ’ ἔπιπλα πολύτιμα, κι ἀσημικό.



Θὰ τοῦ τὰ πάρουν — Ἰησοῦ Χριστέ! — θὰ τοῦ τὰ πάρουν τώρα.



Ἄραγε νὰ τὸν λυπηθεῖ ὁ Καντακουζηνὸς

ἂν πάει στὰ πόδια του νὰ πέσει. Λὲν πὼς εἶν’ ἐπιεικής,

λίαν ἐπιεικής. Ἀλλ’ οἱ περὶ αὐτόν; ἀλλ’ ὁ στρατός;—

Ἤ, στὴν κυρία Εἰρήνη νὰ προσπέσει, νὰ κλαυθεῖ;



Κουτός! στὸ κόμμα νὰ μπλεχθεῖ τῆς Ἄννας —

ποὺ νὰ μὴν ἔσωνε νὰ τὴν στεφανωθεῖ

ὁ κὺρ Ἀνδρόνικος ποτέ. Εἴδαμε προκοπὴ

ἀπὸ τὸ φέρσιμό της. Εἴδαμε ἀνθρωπιά;

Μὰ ὥς κ’ οἱ Φράγκοι δὲν τὴν ἐκτιμοῦνε πιά.

Γελοῖα τὰ σχέδια της, μωρὰ ἡ ἑτοιμασία της ὅλη.

Ἐνῶ φοβέριζαν τὸν κόσμο ἀπὸ τὴν Πόλι,

τοὺς ρήμαξεν ὁ Καντακουζηνός, τοὺς ρήμαξε ὁ κὺρ Γιάννης.



Καὶ ποὺ τὸ εἶχε σκοπὸ νὰ πάει μὲ τοῦ κὺρ Γιάννη

τὸ μέρος! Καὶ θὰ τὄκαμνε. Καὶ θἄταν τώρα εὐτυχισμένος,

μεγάλος ἄρχοντας πάντα, καὶ στεριωμένος,

ἂν ὁ δεσπότης δὲν τὸν ἔπειθε τὴν τελευταία στιγμή,

μὲ τὴν ἱερατική του ἐπιβολή,

μὲ τὲς ἀπὸ ἄκρου εἰς ἄκρον ἐσφαλμένες του πληροφορίες,

καὶ μὲ τὲς ὑποσχέσεις του, καὶ τὲς βλακεῖες. 

 Καβάφης Κωνσταντῖνος

Χορτάσαμε (καί) ἀπὸ …«μετανοοῦσες Μαγδαληνές»!!!

Προσπαθώ αλλά δεν μπορώ με τίποτα να ξεχάσω…
Συνέντευξη στην καθεστωτική Εφημερίδα των Συντακτών έδωσε, ο καθ’ όλα άξιος Περικλής Κοροβέσης, για να πληροφορήσει το φιλοθέαμον κοινόν ότι η «Αυγή είναι προπαγανδιστικό όργανο της κυβερνήσεως».

Της ίδιας κυβερνήσεως που είχε υπηρετήσει ως βουλευτής του Σύριζα και μας είχε ζαλίσει τ’ @ρχίδια τότενες, με την δική του προπαγάνδα.

Κι’ έχουμε πιεί και δυο κρασιά μαζί, εκεί στου «Τσέλιγκα»στην Ιπποκράτους, σε άλλες εποχές ρε μπαγάσα.
Λοιπόν, για να τελειώνουμε με τις μετανοημένες «Μαγδαληνές»

• Ο Περικλής Κοροβέσης, άγρια βασανίσθείς επί Χούντας, κατάφερε να φέρει την περίπτωση των βασανιστηρίων του στο Συμβούλιο της Ευρώπης και εξαιτίας αυτού, ο πανευρωπαϊκός αυτός Οργανισμός εξεδίωξε την Ελλάδα από τις τάξεις του κι’ έκανε έξαλλο τον τότε ΥΠΕΞ Πιπινέλη, που απεχώρησε κραυγάζοντας «δεν έχω δουλειά σ’ αυτό το καφενείο».
  Επιτυχημένος συγγραφέας και για εμένα συνεπής αριστερός που έπεσε, όμως, στην λούμπα του Αλέξη και του Σύριζα, κατέβηκε και βγήκε βουλευτής, προσδίδοντας κάποιες δεκάδες χιλιάδες ψήφους στο «μόρφωμα» της δήθεν Αριστεράς, νομίζοντας -και το πιστεύω αυτό- ότι ήλθε η ώρα της Αριστεράς στην Ελλάδα.
  Στήριξε τον Σύριζα κι’ από την Βουλή και έξω απ’ αυτήν μ’ όλες του τις δυνάμεις κι όταν κατάλαβε το λάθος του δεν ξαναέβαλε υποψηφιότητα για βουλευτής.
  Τώρα γιατί μας ζαλίζει τα παπάρια με πράγματα που τα λέγαμε από το …2015.
• Ο Μανώλης Γλέζος, ήρωας της Εθνικής Αντιστάσεως, γιατί είχε κατεβάσει την «Σβάστικα» από την Ακρόπολη με τον Σιάντα, είχε πολιτογραφηθεί και πολύ σωστά, ως εμβληματική μορφή της Αριστεράς στην Ελλάδα.
  Την πάτησε κι’ αυτός με τον ανεπάγγελτο, τον αβαντάρισε όσο μπορούσε, έβγαλε φωτογραφίες μαζί του χαϊδεύοντάς τον στοργικά και παρέσυρε επάνω από μισό εκατομμύριο ψηφοφόρους να ψηφίσουν τον Αλέξη και τον Σύριζα.
  Τον έβαλαν υπό προθεσμία ευρωβουλευτή κι’ αφού τον έστιψαν σαν λεμονόκουπα, τον αντικατέστησαν με τον ….Κούλογου.
  Δεν έχει, συνεπώς, καμμία δικαιολογία τώρα, για όσα ψελίζει κατά του Τσίπρα και το καλύτερο είναι ν’ αποσυρθεί, να πάψει να μιλάει και να κάνει την αυτοκριτική του, για όσα δεινά, με την συμβολή του στο «μόρφωμα» της δήθεν αριστεράς, συσσώρευσε στους Έλληνες και στον τόπο.
• Ο Μίκης Θεοδωράκης, διεθνώς ανεγνωρισμένος μουζικοσυνθέτης, υπουργεύσας όμως σε κυβέρνηση Μητσοτάκη, βγήκε εμπρος όταν ο Τσίπρας διεκδίκησε την εξουσία, τον κανάκεψε, με δηλώσεις και φωτογραφίες και σκίσθηκε να τον κάνει πρωθυπουργό.
  Τώρα, συχνά πυκνά, μας ζαλίζει τον π@ύτσο, για τον απατεώνα., προδότη και ψεύτη Τσίπρα και θέλει να του δώσουμε και βάση.

Καλή ψυχή ρε, κι’ άστε μας ήσυχους στην …συνέπειά μας!!!
Ῥούσσης Νῖκος

Τα βιβλία είναι σαν τη ζωή... Όσο προχωράς παρακάτω, τόσο περισσότερο νόημα αποκτούν...

Στις χαραυγές ξεχνιέμαι

Κάθε καρδιά τραγουδά ένα τραγούδι, ελλιπές, έως ότου μια άλλη καρδιά ψιθυρίσει σε απάντηση. Εκείνοι που επιθυμούν να τραγουδήσουν πάντα βρίσκουν ένα τραγούδι. Με το άγγιγμα της αγάπης ο καθένας γίνεται ποιητής...
Άριστος φύλακας του ανθρώπου είναι ο λόγος σε συνδυασμό με την μουσική. Καθώς μόνο αυτός θα γίνει ο ισόβιος σωτήρας της αρετής, αν υπάρχει μέσα σ' αυτόν που την κατέχει...
Η μουσική είναι ένας ηθικός νόμος. Δίνει ψυχή στο σύμπαν, φτερά στο μυαλό, πτήση στη φαντασία, και τη γοητεία και τη ευθυμία στη ζωή.. 
Για την ζωή: "Σας προτρέπω να συμμετέχετε κι εσείς στη μεγάλη μάχη, η οποία είναι η μάχη της ζωής, και είναι μεγαλύτερη από κάθε άλλη γήινη μάχη... Γιατί μια ζωή που περνάει απαρατήρητη, δεν αξίζει να τη ζήσει κανείς. Γι' αυτό να ζεις με θάρρος. Το θάρρος είναι ένα είδος λύτρωσης, είναι να γνωρίζεις τι να μην φοβάσαι... Και να μην αδικείς. Αυτός που διαπράττει μια αδικία είναι πάντα πιο δυστυχής από αυτόν που την υφίσταται... "
Για τους γονείς: " Δεν ξέρω τίποτα άλλο, για το οποίο κάθε λογικός άνθρωπος θα έπρεπε να νοιάζεται περισσότερο, παρά το πώς το παιδί του θα γίνει ο πιο καλός άνθρωπος. Ας μάθουμε στους γονείς να κληροδοτήσουν στα παιδιά τους όχι πλούτη, αλλά το πνεύμα του σεβασμού..."
Για τον φόβο: " Φόβος είναι η ψυχική ταραχή που προκαλείται από την αναμονή του κακού..."
Και για τον έρωτα; "Όποιος ερωτεύεται γίνεται ποιητής..." Με ανοιχτά τα μάτια ο Πλάτων διευρύνει με τον τρόπο του τους ορίζοντες και το βλέμμα μας, ώστε να πάψουμε να είμαστε όπως τα αργόσυρτα μυρμήγκια μπροστά στο βάρος του χρόνου. Δείχνει έναν άλλο δρόμο να είμαστε ελεύθεροι μέσα μας. Μια διάφανη αθανασία πέρα από τις ανάγκες και τα πάθη του κόσμου. "Μόνο ο έρωτας" επαναλαμβάνει κάθε στιγμή "είναι ο αληθινός ρυθμός μας. Και οφείλουμε να διασχίσουμε τον χρόνο μας ατενίζοντας προς τα εκεί. Να βαδίσουμε μαζί μέσα στην Ομορφιά και να θαυμάσουμε τα δέντρα και τα κλαδιά της αφήγησης αυτού του ουράνιου και ελεύθερου φυτού, της ανθρώπινης ψυχής, που μας δίνει πάντα τη ζωτική του πνοή για να ζήσουμε και να βαδίσουμε προς το πέρασμα, για να φτάσουμε στο θαυμάσιο ξέφωτο που βρίσκεται η αληθινή ζωή. Να αφήσουμε να μας οδηγήσει στην κορυφή του βουνού. Στην θέα του φωτός. Στο Απολλώνιο Φως.."
 
Αρχαίος  φιλόσοφος  Πλάτωνας

 

Μάσκα δεν έχω να γυρνώ στο καρναβάλι ετούτο
μόνο μια απόχη να τρυγώ της θάλασσας την πονηριά
και της σιωπής τον πλούτο
Bάρα καλή, βάρα γερή, μια ντουφεκιά ζαχαρωτή
κι άσε να νιώσει η γαλαρία του χαρτοπόλεμου τη βία
Σκουπίδι η σκέψη την πετώ, τη λογική απαρνιέμαι
μ’ ένα σαράκι αρμένικο για δρόμους που δε θέλησα
στις χαραυγές ξεχνιέμαι
Bάστα το νου, βάστα το νου να μην γκρινιάξει του καιρού
πού `φτιαξε με τον πόνο κλίκα και τσιγκουνεύεται στη γλύκα

Σ’ ένα κόσμο σκοτισμένο μέσα στ’ αμέτρητα φώτα του, υπάρχει μόνο ένα Φως Αληθινό της ζωής. Πάλιν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς ἐλάλησε λέγων· ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου· ὁ ἀκολουθῶν ἐμοὶ οὐ μὴ περιπατήσῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ, ἀλλ᾿ ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς. (Ιω. 8,12)