Σε κάθε πυρκαγιά σώζεται και ένα εκκλησάκι κάπου μέσα στο δάσος. Κι αυτό δεν είναι θρυλούμενο αλλά μια πραγματικότητα. Σκανδαλίζει πολλούς το γεγονός ότι ο Θεός ενδιαφέρεται να σώσει τα ντουβάρια και τα άψυχα και όχι τα ζώα και τους ανθρώπους που υποφέρουν. Αυτό όμως είναι καταχρηστική σοφιστεία, η οποία βέβαια μπορεί να υπαγορεύεται και από φόρτιση , όχι απαραίτητα από απιστία. Για το συγκεκριμένο μπορώ να εικάσω δύο πειστικές ερμηνείες- δεν είμαι από αυτούς που τα ξέρουν όλα. Η πρώτη είναι αυτό ακριβώς που λέει η λογική και η παρατήρηση. Τα εκκλησάκια κτίζονται σε ανοικτούς χώρους και όχι αγκαλιά με τα δέντρα και ο περιβάλλων χώρος τους αποψιλώνεται. Έτσι δεν τα φτάνει η πυρκαγιά. Η δεύτερη ερμηνεία υπαγορεύεται από την πίστη μου. Ο Θεός κρατάει όρθιο το εκκλησάκι σαν ενα σύμβολο ελπίδας και αναψυχής. Όχι βέβαια γιατί λυπαται τα ντουβάρια και τα τούβλα του, ως πιο ιερά από τις ζωές των εμψύχων. Γιατί δεν ειναι πιο ιερά από τον άνθρωπο. Για μας τα κρατάει ορθια. Τα άψυχα και τα υλικά ανάγουν στα πνευματικά για την δική μας παράκληση.
Για τις φονικές κατακλυσμιαίες πυρκαγιές τώρα, δεν φταίνε οι ασήμαντες αμαρτίες των πολλών αλλά η σατανική απληστία των πλουσίων. Οι μεγάλοι κατατρώνε με αδηφαγία την κτίση του Κυρίου, την κοινή χαρά και βασιλεία μικρών και μεγάλων , οικειοποιούνται την κοινή κυριαρχία και ευδαιμονία, γίνονται Σατανάς για την δημιουργία και για τα πλασματα. Και οι άνθρωποι της θρησκευτικής επιφάνειας μας λένε ότι μια μικρή καθημερινή αστοχία ζυγίζει στην ζυγαριά του Θεού όσο μια πράξη γενοκτονίας! Και αρα επειδή μια πεταλούδα αμαρτησε στο Τόκιο γίνονται σεισμοί στον Σαν Φρανσισκο! Δεν καταλαβαίνετε ότι αυτές οι ερμηνείες αμνηστεύουν πραγματικά εγκλήματα; Δεν είναι θέλημα Θεού να καεί ένα δάσος.Το δάσος το καίει κάποιος. Ο Θεός δεν κάνει μπιζνες με τους εμπρηστές για να τιμωρήσει τους υπολοιπους. Αν ήταν θέλημα Θεού να κάει κάτι θα ήταν όλο το ανθρωπινο γενος με την ανοησία μας οπως τις ημέρες του Νώε!Η μεγαθυμία Του τον κρατάει!Γιατί το πιστεύετε ή οχι, το είπε ο ίδιος ο Χριστός, δεν είναι ο βαθμός και η ποσοτητα της αμαρτίας που κάνει τον άλλο πιο αξιοτιμώρητο. Ολοι για κρεμαλα είμαστε. Πρέπει λοιπόν να παραμένουμε εξοργισμένοι με αυτά που γίνονται και να ζητάμε δικαιοσύνη. Διότι λαό που υποτάσσεται στην μοίρα του και δεν ζητάει το δικαιο τον αποστρεφεται ο Κυριος.
π. Παντελεήμων Κρούσκος
