Μάνος Χατζηδάκης
Τοῦ Κρίστοφερ Νόλαν τὸ ὄνομα ἦταν, μέχρι πρότινος, συνώνυμο τῆς ἐμμονικῆς προσηλώσεως στὴν ἱστορικὴ ἀκρίβεια. Ἀπὸ τὰ ἀληθινὰ πολεμικὰ πλοῖα τῆς Δουνκέρκης μέχρι τὴν ἀπουσία ψηφιακῶν ἐφέ στὸ Ὀπενχάιμερ, ὁ Βρετανὸς σκηνοθέτης εἶχε κερδίσει τὸν σεβασμὸ γιὰ τὴν ρεαλιστική του ματιά.
Φαίνεται ὅμως ὅτι ὁ σεβασμὸς αὐτὸς σταματᾶ ἐκεῖ ὅπου ἀρχίζει ἡ ἑλληνικὴ γραμματεία...
Ἡ νέα του ταινία, «Ἡ Ὀδύσσεια», σημειώνει μὲν ἐμπορικό θρίαμβο, ἀλλά, δυστυχῶς, ἐπιτυγχάνει κάτι πολὺ σκοτεινότερο: τὴν διεθνῆ δυσφήμηση καὶ παραχάραξη τῆς πολιτιστικῆς μας κληρονομιᾶς.
Οἱ καλλιτεχνικὲς ἐπιλογὲς τοῦ δημιουργοῦ δὲν ἀποτελοῦν ἁπλῶς «ἐλεύθερη διασκευή», ἀλλὰ μία βάναυση προσβολὴ τῆς ἱστορικῆς πραγματικότητος:
- Ὅταν ἡ Ὡραία Ἑλένη τῆς Σπάρτης παρουσιάζεται ὡς Ἀφρικανὴ -ἀγνοώντας προκλητικὰ τὴν ὁμηρικὴ περιγραφὴ τῆς «λευκωλένου»- δὲν πρόκειται γιὰ τέχνη. Πρόκειται γιὰ τὴν βίαιη ἐπιβολὴ τῆς σύγχρονης "woke" ἀτζέντας τοῦ Χόλιγουντ, ἡ ὁποία θυσιάζει τὴν γεωγραφικὴ καὶ φυλετικὴ ἀκρίβεια τῆς ἀρχαίας Μεσογείου χάριν τῆς «πολιτικῆς ὀρθότητος».
- Τὴν ἴδια ὥρα, ὁ ἀρχιστράτηγος τῶν Ἀχαιῶν, ὁ Ἀγαμέμνων, ἐμφανίζεται κρυμμένος πίσω ἀπὸ μία φουτουριστική, σκοτεινὴ πανοπλία ποὺ θυμίζει περισσότερο τὸν Batman ή τον... Darth Vader, παρὰ Μυκηναῖο ἄνακτα, ἀνακυκλώνοντας μία φθηνὴ αἰσθητική Comic.
- Ὅσο γιὰ τοὺς διαλόγους καὶ τῆς στολές; Οὐδεμία σχέση ἔχουν μὲ τὴν Ἐποχὴ τοῦ Χαλκοῦ, ἔχοντας ἐκσυγχρονισθεῖ σὲ βαθμὸ φαιδρότητoς.
- Τὸ πιὸ ἐξοργιστικὸ καὶ δομικὸ ἀτόπημα τῆς ταινίας εἶναι ὅτι ὁ Νόλαν ἐπέλεξε νὰ διαγράψει πλήρως ἀπὸ τὸ ἔργο τὸν πλέον ἐμβληματικὸ ἥρωα: τὸν Ἀχιλλέα. Ὁ κορυφαῖος πολεμιστῆς, ποὺ ἡ παρουσία του στὸν Κάτω Κόσμο (Νέκυια) προσφέρει μία ἀπὸ τῆς συγκλονιστικότερες δραματικὲς κορυφώσεις τοῦ ὁμηρικοῦ ἔπους, εἶναι παντελῶς ἀπών. Ἀντ' αὐτοῦ, ἡ βιομηχανία τοῦ Χόλιγουντ προτίμησε νὰ παίξει ἕνα φτηνὸ ἐπικοινωνιακὸ παιχνίδι ἐπὶ μῆνες, ἀφήνοντας νὰ ἐννοηθεῖ ὅτι τὸν ρωμαλέο ἡμίθεο θὰ ὑποδυόταν ὁ τράνς Ἔλιοτ Πέιτζ...
Τὸ θράσος τῶν ὑπερασπιστῶν τῆς ταινίας κορυφώνεται μὲ τὴν δικαιολογία ὅτι ὁ Νόλαν χρησιμοποίησε τὸ μεγαλύτερο ἔπος ποὺ γράφτηκε ποτὲ ὡς ἕναν ἁπλὸ «καμβᾶ» γιά νὰ μιλήσει γιὰ τὸ... μετατραυματικὸ στρὲς (PTSD) τῶν στρατιωτῶν καὶ νὰ κάνῃ τὸ ἔργο «προσβάσιμο σὲ ἕνα πολυπολιτισμικὸ κοινό»!...
Πρόκειται γιὰ μία ἠλίθια καὶ ἀπαράδεκτη πρόφαση.
Ἡ Ὀδύσσεια ἐπιβιώνει ἐδῶ καὶ 2.800 χρόνια ἀκριβῶς ἐπειδὴ οἱ ἀξίες της εἶναι πανανθρώπινες. Δὲν εἶχε, οὔτε ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ τίς «διορθώσεις» καὶ τίς ψυχολογικὲς θεωρίες τῶν στούντιο τοῦ Λος Ἄντζελες.
Ἐὰν ὁ κύριος αὐτὸς ἐπιθυμοῦσε τέτοιους πειραματισμούς, ἂς τοὺς ἐφήρμοζε στὸν συμπατριώτη του, τὸν Σαίξπηρ. Ἐκεῖ ὅμως ὑπάρχει σεβασμός.
Ἡ ἑλληνικὴ μυθολογία ἀντιμετωπίζεται ὡς «ἀδέσποτο κτῆμα» πρὸς ἐμπορικὴ ἐκμετάλλευση, γεγονὸς ποὺ προκαλεῖ θύελλα ἀντιδράσεων ἀνάμεσα σὲ Ἕλληνες καὶ ξένους ἱστορικούς.
Διαπρεπεῖς ἐπιστήμονες ἐπισημαίνουν ὅτι ἡ ταινία δὲν ἀλλοιώνει ἁπλῶς τὴν πλοκή, ἀλλὰ ἀκυρώνει τὴν ἴδια τὴν ἀρχαιολογικὴ καὶ γραμματολογικὴ ἀλήθεια τῶν ὁμηρικῶν ἐπῶν, μετατρέποντας τὴν ἱστορία σὲ φτηνὸ θέαμα ἐφέ. Σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο ἀποκαλύπτεται καὶ ὅλη ἡ ὑποκρισία τοῦ λεγόμενου "diversity" (τῆς συμπερίληψης) τοῦ Χόλιγουντ.
Ἂν ἕνας Ἕλληνας σκηνοθέτης τολμοῦσε νὰ ἀλλάξει τὴ φυλή, τὸ χρῶμα ἢ τὴν ἱστορία ἑνὸς παραδοσιακοῦ ἀφρικανικοῦ ἢ ἀσιατικοῦ ἔπους, θὰ κατηγοροῦνταν ἀμέσως γιὰ «πολιτισμικὴ οικειοποίηση» (cultural appropriation) καὶ θὰ ἀποκλειόταν ἀπὸ τὴ διεθνὴ κοινότητα. Ὅταν ὅμως τὸ Χόλιγουντ ἰσοπεδώνει τὴν ἑλληνικὴ ἱστορία, τότε τὸ ἔγκλημα βαφτίζεται «καλλιτεχνικὴ ἐλευθερία».
Ἡ εἰσπρακτικὴ ἐπιτυχία τῆς ταινίας εἶναι τὸ πιὸ ἐπικίνδυνο στοιχεῖο: αὐτὴ ἡ παραμορφωμένη, βεβηλωμένη ἐκδοχὴ εἶναι ἐκείνη ποὺ θὰ ἀποτυπωθεῖ στὴ συνείδηση ἑκατομμυρίων νέων παγκοσμίως. Τὸ Χόλιγουντ δὲν τίμησε τὸν Ὅμηρο· τὸν ἐλαφυραγώγησε.
Φωτογραφία 1: Η κινηματογραφική "Ωραία Ελένη" το 1956, το 2004 και... το 2026...
Φωτογραφία 2: Ο Αγαμέμνων ως... αρχαίος Batman στην εν λόγω ταινία.
Φωτογραφία 3: Πως ήταν ο πραγματικός Αγαμέμνων σύμφωνα με τις πηγές.
Από Μάνος Χατζηδάκης

3 σχόλια:
Τρέχουν όμως κατά χιλιάδες οι Έλληνες να δουν την ταινία αυτή στους κινηματογράφους και πολύ πιθανόν να τους αρέσει. To hollywood , το οποίο με βάση αυτά που έχουν καταγγείλει επώνυμοι που πέρασαν από αυτό και το σιχάθηκαν - π.χ. Μελ Γκίμπσον - θα έπρεπε να λέγεται pervertwood , χρηματοδοτεί ταινίες που διαμορφώνουν το συλλογικό υποσυνείδητο σε παγκόσμια κλίμακα και έχει αλωθεί εδώ και δεκαετίες από - μαντέψτε ποιους - την ίδια κλίκα ( υπ ) ανθρώπων που ελέγχουν το τραπεζικό σύστημα , την ελίτ των πεφωτισμένων - διεστραμμένων , τους περιούσιους ...
Στη κρατική τηλεόραση στο αφιέρωμα για τη ταινία που έκαναν πρόσφατα παρουσίαζαν τους εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης της Μεσσηνίας όπου έγιναν πολλά γυρίσματα για να πανηγυρίσουν για την αύξηση των εσόδων του τουρισμού που θα φέρει η προβολή παγκοσμίως. Την δόξα ( της πολιτιστικής μας κληρονομιάς ) πολλοί εμίσησαν, το χρήμα ουδείς ...
Με το χρήμα εξάλλου ελέγχουν και διαφθείρουν τους πάντες και τα πάντα !
.. οἱ λεπτεπίλεπειτες πινελιές
τ έ λ ο ς ... ! ! !
τὰ ἐπικοινωνιακά τρυκάκια
ποὺ ἡ χολυγουνδιάνα
μαστρωπός
τάϊζε τὶς μᾶζες,
ἐνῶ σιγοψιθύριζε
γλυκά λογάκια
ὣστε νὰ χτίσει ἐπάνω στὶς καμποῦρες
καὶ τὶς συνειδήσειις
τῶν λαῶν...
ἀ γ έ λ ε ς
εὔπλαστες,
ποὺ νὰ πουλᾶν κάθε πατρῖδα μπίτ παρᾶ
(φωνάζοντας ζήτω καὶ γειά
καθημερʹνά)
κι εἴχαν γιὰ χρόνια, ἔτσι, κεντρίσει τὴν ψυχή μας
ἀπαλούτσικα...
μὲ γλυκονανουρίσματα...
τελείωσαν...
(καὶ πᾶν καλιά τους)
κι ἔτσι ὅπως ὁ χρόνος
τρέχει πιὰ
καὶ οἱ ἐξελίξεις
οὖτε ποὺ τὸν
προλαβαίνουν
στὶς κακοτράχαλες
κατηφοριές,
μὲ τὰ τρεχαλητά
πάνω ἀπό ἀπόκρυμνες
τυφλές στροφές
καὶ τὸν βαθύ γκρεμό
ποὺ χάσκει κάτω...
μιὰ...
εὐκαιρία (...)
γιὰ
πετυχημένα...
σέλφις...
ἀξιοζήλευτα (...)
κι ἔτσι
ἀπότομα
καὶ ξάφνου
ἡ πόρτα τοῦ κλουβιοῦ,
βροντάει... κλείνει...
τὸ ὑπόγειο σφραγίζεται
κι οἱ φύλακες,
φτύνοντας καάτω
μὲ βλαστήμιες,
ἀπαιτοῦν...
σ κ α σ μ ό ...
κι ἄσπρο...
θὰ εἶναι τώρα πιὰ,
ὁ,τι... ἀναγράφεται...
στὸ ταμπελάκι...
κι ὁ νόμος...
μόνος (...)
θὰ τʹ ἀποφασίζει
τί εἶναι
μαῦρο... κι ἄραχλο... !!
(σκασμός...
βλαστήμιες...
χειροπέδες...
τὸ νέο τρίπτυχο τῆς
δημοκρατορίας μας...
γουάτ ἔλς...;;)
Έλεος,με τους βέβηλους!
Δημοσίευση σχολίου