Από αύριο Δευτέρα, άρχεται η νηστεία των αγίων Αποστόλων, στην οποία καταλύουμε ψάρι, εκτός Τετάρτης και Παρασκευής. Δηλαδή ουσιαστικά μια αποχη απο κρέας, γαλακτοκομικά, αυγά .
Αν επιπλέον συλλογιστούμε οτι το ψάρι είναι έτσι κι αλλιώς το πασχαλινό έδεσμα για όσους Χριστιανούς δεν κρεωφαγούν( λχ μοναχούς) καταλαβαίνουμε πόσο άνετη και χαριτωμένη περίοδο μας ετοιμάζει η Εκκλησία να διανύσουμε.
Νηστεία η οποία έχει περισσότερη σχέση ίσως με την κάθοδο του αγίου Πνεύματος, παρά με τους Αγίους Αποστόλους. Καθιερώθηκε μάλλον τον δ' αιώνα και έχει την εξής σημασία:Αφού ευφρανθηκαμε 50 ημέρες με την Ανάσταση και την αγία Πεντηκοστή, πνευματικά αλλά και με απολυτή κατάλυση εις πάντα την προηγούμενη εβδομάδα, δίκαιο είναι τώρα να νηστεψουμε για ενα μικρό διάστημα. Άλλωστε τώρα θυμόμαστε ότι το άγιο Πνεύμα κατέβηκε στους Αποστόλους και εκείνοι υπέφεραν πολλά μεταδίδοντας το μήνυμα του ευαγγελίου σε όλη την οικουμένη. Μαρτυρείται η παλαιότητά της πρακτικής αυτής να νηστεύουμε μετά την αγία Πεντηκοστή ήδη από την αυθεντία του Μεγάλου Αθανασίου.
Άλλωστε, είναι μια θαυμάσια ευκαιρία να κλειστούμε για λίγο στον θησαυρό της καρδιάς μας, απερίσπαστοι από κάθε ακαθαρσία και να αναλογιστούμε τις δωρεές που οικονόμησε ο Κύριος ο Παράκλητος για εμάς.
Είναι λοιπον η μόνη νηστεία ίσως η οποία δεν αφορά μια περίοδο προετοιμασίας , αλλά μόνο σεβασμό και τιμή στον Θεό άγιο Πνεύμα και τις δωρεές Του στην Εκκλησία, την οποία εικονίζουν οι Απόστολοι. Εφέτος κρατάει 22 μέρες.
Ανήμερα των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, και αυθις μετά την Λειτουργία λύεται η νηστεία και γίνεται καταλύσις εις πάντα. Άλλοι καταλύουν ψάρι και ανήμερα των Αποστόλων (29 Ιουνίου) και λύουν την νηστεία στην Σύναξη των 12 Αποστόλων (30 Ιουνίου). Άλλοι ιχθυοφαγούν μόνο Σαββατοκύριακο. Ο,τι αναπαύει τον καθένα και τα μέτρα που νομίζει ότι έφτασε, αρκεί να μην επιβάλλεται σε όλους .
Καλό είναι να τηρείται αυτή η νηστεία και να μη γίνεται συζήτηση για κατάργηση της. Είμαστε χαμένα παιδιά στο σκοτάδι που γυρεύουν απελπισμένα νήματα φωτός(πνευματικές ευκαιρίες) ! Τα γράφω αυτά γιατί δυστυχώς παμε να εξοβελίσουμε τον ασκητισμό από την Παράδοση και την πρακτική μας , ωσάν να αρκεί μόνο μια διανοουμενίστικη οπτική της Πίστης και ένας εξηθικισμός της χριστιανικής ζωής για να είμαστε τακτοποιημένοι με τον Θεό.
Ταπείνωση λοιπόν και ευχόμαστε "καλόν Απόστολο "!
Πρωτοπρεσβύτερος π. Παντελεήμων Κρούσκος
