Προέρχεται από το Εξαποστειλάριο της Κυριακής των Μυροφόρων. Ο Χριστός προτρέπει τις Μυροφόρες να αναγγείλουν στους Αποστόλους την Ανάσταση.
Ο λόγος που η αναγγελία της χαράς ανατίθεται σε γυναίκες, λέει ο Χριστός, είναι ότι θέλει να αναγγελθεί η χαρά από το ίδιο μέρος από όπου προήλθε η λύπη: τη γυναίκα, δηλ. την προμήτορα Εύα.
Γυναῖκες ἀκουτίσθητε, φωνὴν ἀγαλλιάσεως, Τύραννον ᾍδην πατήσας,
φθορᾶς ἐξήγειρα κόσμον,
δράμετε φίλοις εἴπατε, τοῖς ἐμοῖς εὐαγγέλια·
βούλομαι γὰρ τὸ πλάσμα μου,
χαρὰν ἐκεῖθεν αὐγάσαι,
ἐξ ἧς προῆλθεν ἡ λύπη.
Η λογική της ίασης μέσω του αντικειμένου ή της αιτίας της ίδιας της πληγής είναι συνήθης στην υμνογραφία (πβ. ξύλῳ γὰρ ἔδει τὸ ξύλον ἰάσασθαι). Ας σημειωθεί βέβαια ότι πρόκειται για εικονολογική γλώσσα (η Εύα ως αρχή της δημιουργίας), όχι ανθρωπολογικό-κοινωνικό σχόλιο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου