Ο μακαριστός πατέρας μας Γεώργιος, αφού άφησε την πατρίδα του, το γένος του και κάθε κοσμική επιδίωξη, πήγε στα Ιεροσόλυμα για να προσκυνήσει τον ζωοποιό Τάφο του Σωτήρα μας Ιησού Χριστού.
Αφού προσκύνησε όλους τους ιερούς και αγίους τόπους γύρω από την Ιερουσαλήμ, που είναι γεμάτοι θαυμαστά γεγονότα, και αφού γεύτηκε την αγιότητα και τη χάρη τους, στη συνέχεια αφιέρωσε τον εαυτό του στο μοναστήρι που ονομάζεται Χοζεβά. Από αυτό πήρε και το όνομα Χοζεβίτης. Εκεί έγινε μοναχός και εντάχθηκε στην αδελφότητα των πατέρων και αδελφών της μονής.
Από την αρχή κιόλας φάνηκε τόσο ανδρείος και πρόθυμος σε κάθε πόνο και σκληρή ασκητική άσκηση, ώστε μιμούνταν τον Χριστό, τον Θεό μας, που για χάρη μας νεκρώθηκε κατά σάρκα, και αγωνιζόταν να νεκρωθεί μαζί Του και να συσταυρωθεί μαζί Του μέσω της απάθειας, σαν να ήταν άσαρκος. Γι’ αυτό προκαλούσε τον θαυμασμό όλων και τους παρακινούσε σε ζήλο και μίμηση της υπεράνθρωπης ανδρείας και γενναιότητάς του.
Αφού έφτασε στο ύψιστο μέτρο της απάθειας, φάνηκε γεμάτος από τη χάρη του Παναγίου Πνεύματος. Έτσι έγινε σαν ζωντανή στήλη και εικόνα κάθε αρετής μπροστά στους αδελφούς του μοναστηριού του και σε όλους τους άλλους, και μέχρι το τέλος ο τρισευτυχισμένος δεν χαλάρωσε καθόλου την αυστηρότητα της άσκησής του.
Γι’ αυτό και βρήκε ανάπαυση από τους πολλούς του αγώνες και κόπους. Αναχώρησε λοιπόν προς τον ποθητό Θεό, για να απολαμβάνει πιο καθαρά και πιο φανερά, μαζί με τους Αγγέλους, το φως και τη μακαριότητα που πηγάζουν από την Αγία Τριάδα.
ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ
