Τετάρτη 19 Μαΐου 2021

Την πινακωτή τη θυμάστε ;;

Μπορεί να είναι εικόνα παιδί, στέκεται και εξωτερικοί χώροι
Ελλάδα 1955.
Το βασικό είδος διατροφής ήταν βέβαια και τότε το ψωμί και μετά το λάδι. Όμως ο μεγάλος αγώνας ήταν για το ψωμί της χρονιάς. Προσπάθεια του κάθε αγρότη ήταν να αυξήσει την παραγωγή του σιταριού και του κριθαριού, για να χορτάσει η οικογένειά του ψωμί. Βέβαια το αποτέλεσμα δεν ήταν πάντα θετικό. Τότε αναγκάζονταν να αγοράσουν στάρι ή έτοιμο αλεύρι.
Ο πλάστης, το πλαστήρι, η πινακωτή (σανίδια χοντρά από κορμούς πεύκων με κοιλώματα ανάλογα το μήκος), η μεγάλη πήλινη ή ξύλινη λεκάνη ήταν τα χρειαζούμενα της νοικοκυράς, η οποία ζύμωνε το ψωμί της οικογένειας για ολόκληρη εβδομάδα. Από το βράδυ της προηγούμενης ημέρας έπιανε το προζύμι. Ένα κομμάτι ζυμάρι που είχε φυλαγμένο στην παγωνιέρα από το ψωμί της προηγούμενης εβδομάδας, το δούλευε με νερό και αλεύρι, έτσι που να γίνει πηκτός χυλός και τον άφηνε κουκουλωμένο με μάλλινη κουβέρτα όλη τη νύχτα. Μ’ αυτή τη μαγιά, πολύ πρωί την άλλη μέρα ζύμωνε το ψωμί, το κουκούλωνε και πάλι με την κουβέρτα και το άφηνε να ανεβεί. Ύστερα κράταγε πάλι ένα κομμάτι ζυμάρι (προζύμι), για να κάνει το ψωμί της επόμενης εβδομάδας. Με το υπόλοιπο έπλαθε 4-5 μεγάλα καρβέλια (όσα και οι θέσεις της πινακωτής), που ήταν στρωμένη με βαμβακερές πετσέτες καλά αλευρωμένες. Δίπλωνε τις πετσέτες πάνω από τα ψωμιά και σκέπαζε την πινακωτή με την κουβέρτα, για να μην κρυώσει η ζύμη και για να φουσκώσει γρήγορα. Όταν φούσκωνε το ψωμί, έβαζε την πινακωτή στον ώμο και το πήγαινε στο φούρνο.
Φωτό του Hans Gerber.

 

3 σχόλια:

ἐμπεσῶν εἰς λάκκον τις είπε...

Ψωμί και λάδι

ή αλλού...
ψωμί και βούτυρο και γάλα και τυρί

ή αλλού, ψωμί και φρέσκα ψαράκια, στο μαυροτήγανο

...

η υψηλή ποιότητα
αυτών τών τροφών,

δεν συγκρίνεται με τήν...
άφθονία και ποικιλία, μεν,

αλλά, τόσο... νοθευμένων...πλέον
και χαμηλής ποιότητας, τροφών,

που βρίσκονται
σήμερα στό ...

εμπόριο...

...

Μιλώντας γιά φωμί
...
βγήκε μόλις πρίν από λίγο...από τον φούρνο...

μοσχομυριστό

κι εξαφανίστηκε,
-ζεστό ακόμη-

πρίν προλάβει να...στεγνώσει...

Μπροστά του...
όλες οι διατροφικές
π α ρ α ξ ε ν ι έ ς

τών σύγχρονων παιδιών...

ε ξ α ν ε μ ί ζ ο ν τ α ι...!


Ανώνυμος είπε...

Μου δίνεις την εντύπωση ότι θεωρείς την ευμάρεια ως κάτι κακό.

Ανώνυμος είπε...

Ο γνωστός μύθος του Ηρακλή με το δίλλημα στο σταυροδρόμι των οδών της Αρετής και της Κακίας είναι πολύ σοφός! Διδάσκουμε πλέον στα παιδιά μας και τα οδηγούμε στον δρόμο της Κακίας ... Αυτό είναι το σημαντικό μας λάθος και η "ευμάρια" και η "ευημερία" δεν χρησιμοποιούνται σοφά, δηλαδή όπως πρέπει! Δυστυχώς, ο δρόμος της Κακίας είναι πιό ΕΥΚΟΛΟΣ!!!
Δημοσθένης ο Μακεδών