Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2018

Δε φταίω εγώ που μεγαλώνω



Και να που τα ταξίδια μείναν μόνο όνειρα
και να που οι φωνές και τα τραγούδια σώπασαν
και να που η ζωή τώρα κυλάει πιο γρήγορα

και να που τα παιδιά και τα παιχνίδια χάθηκαν.
Δε φταίω εγώ που μεγαλώνω,
χτυπάει πισώπλατα ο χρόνος,
δε φταίω εγώ που μεγαλώνω,
φταίει η ζωή που είναι μικρή.

Ραγίσαν τα φεγγάρια που ‘χε φέρει η Άνοιξη,
μαρμάρωσε το φως στο τελευταίο νύχτωμα,
φτιασίδι ερωτικό που θα φοράει το αύριο,
στις πιάτσες της βροχής όταν πουλιέται Σάββατο.

Δε φταίω εγώ που μεγαλώνω,
χτυπάει πισώπλατα ο χρόνος,
δε φταίω εγώ που μεγαλώνω,
φταίει η ζωή που είναι μικρή. ( χ2 )

Δεν υπάρχουν σχόλια: