Τρίτη, 5 Ιουνίου 2018

Απόγευμα στο δέντρο


Ο κόσμος ξεμακραίνει
ωραία στιγμή μου ξένη
Βαθαίνουν τα πηγάδια
ζωή μου που `σαι άδεια

Ο κόσμος ξεμακραίνει, είναι βράδυ
ωραία στιγμή μου ξένη, στάσου λίγο
Βαθαίνουν τα πηγάδια, το φεγγάρι
ζωή μου που `σαι άδεια, γέλα λίγο αν μ’ αγαπάς

Ο κόσμος ξεμακραίνει, είναι βράδυ, μη μιλάς
ωραία στιγμή μου ξένη, στάσου λίγο αν μ’ αγαπάς
Βαθαίνουν τα πηγάδια, το φεγγάρι οταν κοιτάς
ζωή μου που `σαι άδεια, γέλα λίγο αν μ’ αγαπάς

Ανθίζουνε τ’ αστέρια, όνειρό μου,
όταν περνάς
δώσ’ μου τα δυο σου χέρια
και τον κόσμο αν μ’ αγαπάς

1 σχόλιο:

Ευλαλία είπε...

Ποιο απόγευμα και ποιο δεντρο με τετοια ζέστη..

Μου εχεις κάνει την ζωή μου κόλαση

Γιαννης Παριος.