Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2018


"Τρέξτε, τρέξτε: ο Σταυρός που κάνει θαύματα"! Είναι κάτι περιπτώσεις που δείχνουν τη διαδικτυακή ανικανότητα ορισμένων να διαχειριστούν την πληροφορία και μολονότι δηλώνουν ως ιστοχώροι ότι έχουν έναν πνευματικό χαρακτήρα καταλήγουν να αποκτούν -ένεκα βλακείας- θεομπαιχτικό χαρακτήρα. 
 
Εδώ και κανα μήνα κυκλοφορούν αναρτήσεις σε σχέση μ' έναν τίμιο σταυρό ο οποίος περιοδεύει στην Ελλάδα και κάνει θαύματα. 
 
Προσοχή: όπως μας πληροφορεί το ένθεο διαδίκτυο, μόνο ο σταυρός αυτός κάνει θαύματα και γι' αυτό άνθρωποι απ' όλη την Ελλάδα θέλουν να πάνε να τους σταυρώσει μόνο ο συγκεκριμένος παπάς που είναι κάτοχος αυτού του σταυρού. 
 
Εγώ δε λέω ότι ο σταυρός δε κάνει θαύματα. Άλλωστε δεν είναι δική μου δουλειά να διαπιστώσω ή όχι την θαυματουργία. 
 
 Αυτό όμως -ως χρήστη του διαδικτύου- που με ενοχλεί είναι η ευκολία ορισμένων ιστοχώρων στην αναπαραγωγή δημοσιεύσεων που καταλήγουν να ομοιάζουν με προτροπές από πάγκο λαϊκής του στυλ "πάρτε, πάρτε, εδώ ο καλός ο τίμιος σταυρός, ο θαυματουργός".
 
 Το θαύμα δεν είναι για να βγαίνει κανείς με ντουντούκα να το διαλαλεί. Το θαύμα θέλει την ησυχία του γιατί ο Θεός που το επιτελεί δεν έχει καμιά ντουντούκα. Το κάνει ήσυχα κι αναπαύει αντίστοιχα στην ησυχία τον άνθρωπο. Όταν λοιπόν, διαδικτυακά και μη, διατυμπανίζουμε το θαύμα σαν 'έμποροι' και με σύνθημα "εδώ το καλό θαύμα", τότε ο κόσμος εύλογα θα σκεφτεί "κοίτα τι σκαρφίστηκαν οι παπάδες για να βγάλουνε ευρώ... Μωρ' δε ντρεπόμαστε"; Όχι, δεν ντρεπόμαστε και μάλιστα ξεχνάμε ότι όταν διαφημίζουμε το θαύμα, ο Θεός που 'κανε το θαύμα, μας έχει ήδη εγκαταλείψει.

Ιερομ. Ιάσων

3 σχόλια:

George Paparounas είπε...

Εξαιρετικο...

Δημήτρης Ρόδης είπε...

Δεν ξέρω, ή μπορεί να ξέρω τι γίνεται στόν Λυκαβηττό. Μπορεί να έχουν γίνει θαύματα, να υπάρχουν μαρτυρίες, περιστατικά, όντως γεγονότα κλπ.

Έπειτα η έπαρση εξακολουθεί να υπάρχει και να πολεμά ακόμη και τις πιο καθάριες ψυχές λέγει ο Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος, έπειτα πολλοί έκαναν θαύματα και μετά δεν πρόσεξαν και έπεσαν, και έχασαν και την ψυχή τους, λέγει ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος.

Οτι και αν ελεεί ο Θεός πρός ωφέλεια των πιστών, θέλει προσοχή μεγάλη, θέλει ''τρόπο'' και θαρρώ με εννοήσατε... Οσο για το τι κάνουν τα ιστολόγια, ο Θεός να φυλάει απο πολλές πλευρές.

Αυτό που δεν καταλαβαίνω όμως είναι η υπάρξη και τα όρια ιερέων ''μοντέρνων'' με προοδευτικές - Ουνίτικες - οικουμενιστικές θεωρίες, και θαυμαστές του Αθηναγόρα, κλπ. όπως ο π. Ιάσων Κεσέν, που σαν έφταναν ολα τα προηγούμενα, ''είδε'' προφανώς ο πατήρ, πως πρέπει να αναλάβει πιο έντονο ρόλο και να ''κλήνει και στόματα'' άλλων ιερέων, που προφανώς δεν γνώρισαν, ούτε έπιασαν τα ύψιστα θεολογικά πεδιά που εκείνος εβρίσκετε, οι ταλαίπωροι και αμόρφωτοι εκείνοι φτωχοπαπάδες...

Και αναφέρομαι βεβαίως στο εξείς: «Θα ‘θελα να ‘μουν στο εκκλησίασμα για να σου κλείσω το στόμα!» – Ένας ιερέας της νέας γενιάς απαντά στον παπα-Χρήστου

Mικρό απόσπασμα: {Δε βαριέσαι; Ντόρος να γίνεται: τόσο μίσος και τόσο αλάτι στις πληγές, ο λόγος του πάπα Χρήστου, αντιδωρίζει με κατάρα. Δεν ευαγγελίζεται ειρήνη αλλά σκοτάδι σκορπά. Και κανένας, μα κανένας απ’ τους χριστιανούς εκεί, δε σηκώθηκε το στόμα του παπά απ’ τη Ρόδο να κλείσει…

Κοιτάζω το δικό μου ρούχο, το ίδιο ράσο σα του πάπα- Χρήστου. Σκέφτομαι «ρε φίλε, δε γίνεται -είναι αδύνατον- να φοράς το ίδιο ρούχο, να πιστεύεις δηλαδή τα ίδια πράγματα»… Δεν είμαι μόνο εγώ, είναι και πάρα πολλοί από τους αδελφούς μου που ‘χουμε τις ίδιες σκέψεις. Ο κόσμος ωστόσο αγαπά πολύ το σαματά κι ο παπάς απ’ τη Ρόδο φαίνεται από θορύβους να κατέχει. Ο Χριστός απ’ την άλλη διδάσκει στη σιγή του. Αυτό μας άφησε. Κι όπου γίνεται σαματάς στ’ όνομά του, εκείνος -είμαι σίγουρος- ότι απουσιάζει. Ο Χριστός μας θέλει ευαίσθητους, ο Χριστός μας θέλει ποιητές. Τους αναίσθητους, τους χλιαρούς, ο Θεός μια μέρα θα ξεράσει.

Θα ‘θελα πολύ να ‘μουν στο εκκλησίασμά σου την Κυριακή, παπα- Χρήστο, για να σου κλείσω το στόμα!

π. Ιάσων Κεσέν }

Tι κρίμα να μην υπάρχει ένας Κεσέν- παπάς το 21... να κλείση το στόμα του Παπαφλέσσα. Ντροπή ωρε.

Ύστερα σκέφτηκα για ποιά πατρίδα λέγω τώρα, εδω πούλησαν πρώτα την πίστη. Ζήτω ο Άγιος Αθηναγόρας, ζήτω ο Πατριάρχης, ζήτω η αδελφή ''εκκλησία'' του Βατικανού, ζήτω η Αγιά και Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης, ζήτω το κατά Κεσέν ευαγγέλιο. (...)

https://mikropragmata.lifo.gr/guest_posts/tha-thela-na-moun-sto-ekklisiasma-gia-na-sou-kleiso-to-stoma-enas-iereas-tis-neas-genias-apanta-ston-papa-christou/

Ανώνυμος είπε...

Συμφωνώ μέ Δημήτρη Ρόδη !