Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017

Όταν ο λαός του Θεού είναι αποφασισμένος!

Αναμφίβολα το μεγάλο όπλο του Χριστιανού είναι η Προσευχή. Ιδιαίτερα όταν γίνεται με ακράδαντη Πίστη, πόνο και ταπείνωση, τότε η Προσευχή γίνεται υπερόπλο. 
Όμως υπάρχουν πάμπολλες φορές που πρέπει η Πίστη και η Προσευχή να συνοδεύεται ΚΑΙ από έργα, καθώς, όπως είπε κι ο Άγ. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος "ἡ πίστις χωρὶς τῶν ἔργων νεκρά ἐστιν" (Επιστ. Ιακ. Β,20).  
Στο θέμα λ.χ. της ομολογίας Πίστεως κανείς μπορεί να δει ότι η Εκκλησιαστική ιστορία είναι γεμάτη από ομολογητές Αγίους που δεν στηρίχτηκαν μόνο στην Προσευχή τους για τα κακώς κείμενα αλλά και στην έμπρακτη ομολογία τους η οποία τις πιο πολλές φορές είχε αποτέλεσμα την κακοπάθειά τους! Ενδεικτικά μόνο παραδείγματα αποτελούν οι Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής και Αγ. Ιωάννης ο Δαμασκηνός. Εάν η έμπρακτη ομολογία δεν ήταν σημαντική, τότε γιατί να κακοπαθήσουν; Γιατί να μην παραμείνουν μόνο στην έμπονη Προσευχή;
   
Πρόσφατα διαβάσαμε στο βιογραφικό του μακαριστού
Μητροπολίτου Κισάμου και Σελίνου κυρού Ειρηναίου Γαλανάκη, στην επίσημη ιστοσελίδα της εν λόγω Μητροπόλεως τα κάτωθι:
«Το Δεκέμβριο του 1957 εξελέγη από την Ι. Σύνοδο της Εκκλησίας Κρήτης Επίσκοπος Κισάμου και Σελίνου...
Το 1971 εξελέγη από την Ι. Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου Μητροπολίτης της νεοσύστατης Ελληνορθόδοξης Μητρόπολης Γερμανίας...
Το 1982 ο Μητροπολίτης Ειρηναίος Γαλανάκης, τη φροντίδι και επιμονή Κλήρου και Λαού των Επαρχιών Κισάμου και Σελίνου επανήλθε και πάλι στη Μητρόπολη Κισάμου και Σελίνου.
»

Εκείνο που δεν διευκρινίζει το εν λόγω βιογραφικό είναι σε τι συνίστατο αυτή η επιμονή; Τι ακριβώς έκανε ο Λαός και επέστρεψε τελικά ο Ποιμενάρχης τους από τη Γερμανία;
Είναι βέβαιο ότι το Ποίμνιό του προσεύχονταν για να γυρίσει. ΔΕΝ έμειναν όμως μόνο σε αυτό. 
Οι παρακάτω φωτογραφίες είναι ενδεικτικότατες όπως και το εκπληκτικό βίντεο-αφιέρωμα που ακολουθεί (μετά το 34:20 μιλούν για τα συγκεκριμένα γεγονότα με αποκόμματα από τις τότε εφημερίδες και μαρτυρίες ανθρώπων που τα έζησαν).

Η δική μας απορία: 
Τόλμησε κανείς να αποκαλέσει "φονταμενταλιστές", "ακραίους", "φανατικούς", "χριστιανοταλιμπάν", "γραφικούς" και άλλα παρόμοια τους λεβέντες Χριστιανούς της Κρήτης που έκαναν όλα αυτά; Τόλμησε κανείς να τους ψέξει που αντιστάθηκαν στην απόφαση της Ιεραρχίας; 


πηγή

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Πώ ! Πώ ! Βλέπω και τσιμεντόλιθους στά χέρια !

Ανώνυμος είπε...

To 1982 είναι 35 χρόνια πριν. Ίσως δεν μιλούσαν τότε με τόση ευκολία για "ταλιμπάν"..
Σήμερα όμως τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά.
ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ Η ΧΩΡΑ όχι μόνο ένα μάθημα θρησκευτικών ή μια προσευχή στο σχολείο ή μια έπαρση σημαίας. Τελειώνει, γιατί μας έπνιξαν από παντού, εθνικά, κοινωνικά, οικονομικά. Και δεν μας αφυπνίζει τίποτα. Έπρεπε να έχουν σηκωθεί και οι πέτρες!

Ανώνυμος είπε...

Πρώτος που μιλησε για ΄΄ταλιμπάν΄ ηταν ο πολύς Χριστόδουλος!Μας αηδίασε η΄΄κυρ-ιλάτη΄΄ ευπρέπειά τους !