Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017

Η χαρά λοιπόν είναι λύπης όλεθρος. Επομένως όταν μας χτυπήσουν τα βέλη αμαρτίας, των πονηρών παθών, των εμπαθών λογισμών, τα βέλη των κακών ανθρώπων ή οποιαδήποτε άλλα, όταν φαίνεται η δυσωδία του προτέρου μας βίου, όταν η αποτυχία της ζωής μας έλθει να μας χτυπήσει, τότε η χαρά είναι όλεθρος της λύπης. Η χαρά είναι σαν μια ασπίδα που χτυπούν τα βέλη και φεύγουν και δεν παθαίνεις τίποτε. Όλοι εκείνοι και όλα εκείνα που έρχονται να θλίψουν την δική μας ψυχή καταστρέφονται, απόλλυνται. Η τροφή των εν Χριστώ ασκουμένων είναι η χαρά. Η χαρά τρέφει την ψυχή, το πνεύμα, τον νου, ώστε να μπορούν να ανεβαίνουν και να δίδωνται εις τον Θεόν. Καμία άσκησις, καμία εγκράτεια, κανείς πόθος, καμία αγάπη δεν μπορεί να φτάσει εις το τέρμα εάν δεν τρέφεται. Σκεφτείτε κάποιον που θέλει να είναι καλός αθλητής και δεν τρώει. Απλούστατα θα πέσει εις τον δρόμο. Έτσι ακριβώς παθαίνει και κάποιος πνευματικός ασκητής αν δεν έχει χαρά.


 Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

2 σχόλια:

Mαρίνος Ριτσούδης είπε...

Καί ο οικουμενιστής είναι πεθαμένος όμως χαίρεται αυτή την μαύρη χαρά της προδοσίας τη ρίζα.
Και η Ηθικολογία είναι κούφια, όταν δεν πηγάζει από καρδιές Άγιες και Ορθόδοξες, διότι πάντοτε τα λόγια υπερασπισης του νόμου δεν στέκονται από τούς ανόμους...Ο έχων ώτα...

Ανώνυμος είπε...

H χαρά,η χαρά.....!!!!Αφήστε το κείμενο του γέροντος Αιμιλιανου ως έχει.