Πέμπτη, 6 Απριλίου 2017

9 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

«Μερικοί άνθρωποι είναι σαν τα βράχια.
Όσο και να τους πληγώνεις θα είναι πάντα εκεί».
Μπαίνω στον πειρασμό να διατυπώσω το ακόλουθο σχολιάκι:
Αυτοί που όσο και να τους πληγώσεις θα είναι πάντα εκεί
(και τούτοι με ερωτηματικό,) είναι η υπομονετική τριάς: η μάνα σου, ο πατέρας σου, και καμιά ψυχή, αγαπητικιά, μαζοχίστρια του Κερατά, που δεν πρόλαβε να καταλάβει ακόμη τι κουμασάκι είναι ο "θεός" της, και η οποία ψυχή, αυτό το «θεό»,τον ανέχεται–άχρι καιρού-να τη φτύνει , να την τσαλαπατάει.
Ουδείς έτερος. ¨
Μην υπνωτίζεις τον κοσμάκη, με ψευδαισθήσεις, στρατιώτη.

Ανώνυμος είπε...

Tί έγινε βρέ κούκλα ,γιατί τόση καψούρα , τί σου έκανε ο θεότρελλος ; Κατ'αρχήν έχεις δεί κανέναν άνδρα νά μήν απολαμβάνει την αφοσίωση κάποιας ΄΄αγαπητικής ΄΄ ψυχής ; Εσύ όμως παραβίασες την εντολή ΄΄ου ποιήσεις σεαυτώ είδωλον ΄΄ και μάλιστα μέσα στον ψεύτικο κόσμο του διαδικτύου Επενδύεις προσδοκίες πού ,σέ έναν εικονικό κόσμο ; Ο άλλος θά σου πεί κατόπιν της απομάκρυνσης από το ταμείο ουδεμίαν ευθύνη φέρουμε Τά όνειρα είναι θνησιγενή και πρέπει να προστατεύουμε τον εαυτό μας από αυτά ,γιατί μέ το φώς της ημέρας αποκαλύπτεται η απατηλότητά τους και πεθαίνουν......Όμως δέν μπορούμε να ζήσουμε και χωρίς αυτά ,αλλά μέ την επίγνωση οτι είναι απλώς όνειρα .... δέν έχουν καμμία αντιστοιχία μέ την πραγματική ζωή ..... Αποκαθήλωσε σέ παρακαλώ τον ΄΄θεό ΄΄σου από το βάθρο που τον έβαλες και μήν λατρεύεις το χρυσό μοσχάρι .....κοίτα μόνο πώς θά περάσουμε την έρημο της ζωής προς την γή της επαγγελίας ....

Ανώνυμος είπε...

Νά σου πώ κούκλα και κάτι άλλο ; Ο ποιητης θα κοιτάξει ακόμα καί την στάχτη σου να την κάνει ποίημα Ειναι η φυση της τέχνης γενικά τέτοια ,να αξιοποιεί ό,τι βρεί μπροστά της ,ακόμα καί τά σκουπίδια ....και τότε λέμε μπράβο ! μεγάλος καλλιτέχνης ... Οι ευλαβικοί άνδρες αγαπούν να ασχολούνται με την παθογένεια των γυναικών, το ΄΄γυναικείο προσωπείο ΄΄ κ.τ.λ. Αν πούν όμως και οι γυναίκες για την παθογένεια των ανδρών ; Τά έχουμε δεί τά φαινόμενα.... Κάποιοι δημιουργούν ολόκληρους όμιλους τέτοιους , που βάση τους έχουν αυτό μέ τον ένα ή τον άλλο τρόπο
Είναι η ηδονή του αρσενικού για επικράτηση σέ ένα ευρύ ή σέ ένα στενό κύκλο Τά είπε κάποιος φιλόσοφος ονόματι Sade .....

Ανώνυμος είπε...

χμ..λέω να πω κάτι αλλά σε αδρές γραμμές με καλύπτει η 10:34.θα περιοριστώ απλά σ'αυτό:
"Όταν εξετάζω τον εαυτό μου και τον τρόπο σκέψης μου, συμπεραίνω συχνά ότι το χάρισμα της φαντασίας σημαίνει περισσότερα για μένα από οποιοδήποτε ταλέντο για αφηρημένη, θετική σκέψη"
Albert Einstein
συμπληρώνω πως σε μερικούς ανθρώπους λείπει τόσο η φαντασία, όσο και θετική σκέψη. το χειρότερο είναι πως κάποιες φορές τους λείπει απλά η σκέψη καθεαυτή έτσι ώστε μιλώντας, μάλλον εκ πείρας, να έχουν φάει φτύσιμο από θεούς ή δαίμονες.
τρελλογιάννη μου, τελικά είσαι καλός ή κακός αλήτης;

Ανώνυμος είπε...

Μανδάμ για να βοηθηθείς πρέπει να θέλεις η ίδια να βοηθήσεις τον εαυτόν σου Άν επέλεξες τον κόσμο σου τότε γιατί μας ζαλίζεις ;

Ανώνυμος είπε...

γράφει η 9:44 ή η 10:34;

Ανώνυμος είπε...

Γράφει η 10.34

Ανώνυμος είπε...

Γιατί ρε κοπέλα μου, το κάνεις πάλι αυτό; Αυτού του τύπου οι προσφωνήσεις με "χαλούν" γιατί απλούστατα θέλω ο άλλος να δείξει την ευγένειά του-αν έχει-με τις πράξεις του. Θα μου πεις εδώ που είμαστε δεν χωράνε πράξεις, ε τότε με τα λόγια του-σε περίπτωση που μπορεί. Τώρα, σχετικά με τον κόσμο μου που έχω επιλέξει, ε ναι στην κοσμάρα μου ζω ώρες ώρες, αλλά ξέρεις το πιο ανησυχητικό είναι που το απολαμβάνω. Όσον αφορά το αν σε ζαλίζω ή όχι, γι' αυτό πάλι ευθύνεται the boss.
Σχετικά με τη βοήθεια που λες, την οποία και χρειάζομαι και θέλω- κατακρίβειαν ψοφώ γι΄ αυτήν-ευτυχώς την έχω. Έτσι λοιπόν, σε ζόρικες καταστάσεις, παίρνω συγκεκριμένα μονοπάτια και το αποτέλεσμα τότε είναι εξαίσιο επειδή ακριβώς όμορφοι άνθρωποι, με μαθαίνουν κάθε μέρα και κάτι νέο:
1. Όταν κάνω λάθη, σε καμία περίπτωση να μην νιώθω φτύσιμο και τσαλαπάτημα-κάποιοι τύποι νιώθουν μονίμως αυτό λόγω άμετρου εγωκεντρισμού-αλλά να έχω τη μαγκιά να υποστώ τις συνέπειες του λάθους μου.
2. Όπως κάθετί, έτσι και ο μαζοχισμός όταν ξεπεράσει τα όρια του μέτρου γίνεται από πόνος γλυκός, πόνος αρρωστημένος και πάλι λόγω αρρωστημένου εαυτούλη.
3. Να μην θεοποιώ ούτε χρήμα, ούτε άνθρωπο παρά μόνο τον ίδιο τον θεό μου.
4. Να κτίζω τα θεμέλιά μου πάνω στα βράχια για να αντέχουν ταρακουνήματα από κάθε λογής τραμουντάνα, ανεμοστρόβιλο, σεισμό, τυφώνα.. όχι όμως πάνω στην άμμο. Τότε, το οικοδόμημά μου αναπόφευκτα θα γκρεμιστεί.
5. Να μην κάνω πως δεν βλέπω το δοκάρι που βρίσκεται στο μάτι μου και με τυφλώνει ενώ εύκολα παρατηρώ το άχυρο ή τη σκόνη που έχουν στα μάτια τους οι άλλοι. Να το αφαιρώ αμέσως ΓΙΑ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΚΑΙ ΝΑ ΚΡΙΝΩ ΠΙΟ ΣΩΣΤΑ.
Σας ευχαριστώ που διαβάσατε την έκθεσή μου.
Όχι, δεν είμαι μαθήτρια αλλά κάθε μέρα ΜΑΘΑΙΝΩ.
Γιατί γουστάρω να βοηθώ τον εαυτό μου ολοένα να μαθαίνει..μέσα σ' έναν όμορφο κόσμο. Όσο γίνεται. Αλλιώς..την έβαψα.
Γεια χαραντάν.

Ανώνυμος είπε...

Α και θες άμεσα και κάποια βοήθεια στο θέμα της ζάλης. Ζαλίζεσαι πολύ εύκολα ρε παιδάκι μου...μανδαμίτσα μου ήθελα να πω αφού σου αρέσουν τόσο πολύ οι προσφωνήσεις..