Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2016

Η παραγωγή ελαιολάδου στην Αργεντινή ταρακουνά το "ροζ συννεφάκι" μας


Μπορεί η τεχνολογία να έχει ρίξει τα σύνορα και το διαδίκτυο να μας επιτρέπει σε πραγματικό χρόνο να έχουμε εικόνα για το τι συμβαίνει σε ολόκληρο τον κόσμο όμως μάλλον σε κάποια πράγματα εξακολουθούμε να είμαστε βαθιά νυχτωμένοι επιλέγοντας να ζούμε πάνω σ ένα "ροζ συννεφάκι".

Κι αυτό το συννεφάκι είναι τόσο ροζ στην περίπτωση των αγροτών μας που δεν τους αφήνει να δουν ξεκάθαρα ότι πλησιάζουν γύρω του απειλητικά τεράστια γκρίζα σύννεφα έτοιμα να ξεσπάσουν σε καταιγίδα.

Και για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι μιλάμε για τους ελαιοπαραγωγούς, που ενώ ο ανταγωνισμός γύρω τους έχει ξεφύγει πέρα από κάθε έλεγχο, εκείνοι εξακολουθούν να πιστεύουν πως βρίσκονται ακόμα μέσα στο "παιγνίδι" και έχουν τη δύναμη να το ορίζουν.

Τυχαία εντόπισα πρόσφατα στο blog hypothesis61 το διάλογο με έναν Έλληνα, τον Παύλο, που ζει πλέον στην Αργεντινή και δραστηριοποιείται επαγγελματικά στον τομέα του ελαιολάδου. Τα όσα περιέγραφε με άφησαν άφωνη καθώς δεν μπορούσα καν να διανοηθώ πως αυτή τη στιγμή η Αργεντινή είναι μια χώρα με τόσο προχωρημένη καλλιέργεια ελιάς.

 Και δεν μιλάμε απλά για τις απέραντες εκτάσεις με ελαιόδεντρα που διαθέτει αλλά και για μια ποιότητα λαδιού αξεπέραστη. Γιατί μέχρι σήμερα μπορεί να ξέραμε πως οι Τυνήσιοι και  οι Τούρκοι διαθέτουν επίσης μεγάλη παραγωγή λαδιού αλλά πάντα βάζαμε μπροστά τη δική μας ξεχωριστή ποιότητα στο προϊόν και νιώθαμε πως τουλάχιστον εκεί υπερτερούμε και κανείς δεν μπορεί να μας ξεπεράσει.

Όμως μάλλον οι γνώσεις μας περί του τι συμβαίνει στον κόσμο αναφορικά με το ελαιόλαδο είναι πολύ στενές και η οπτική μας πολύ κοντόφθαλμη.

Για τη συνέχεια  e-storieskritis

Δεν υπάρχουν σχόλια: