Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
Δυστυχώς
οι ποικίλες μορφές της γιόγκα εξαπλώνονται συνεχώς. Κέντρα ολιστικής
ιατρικής ανακοινώνουν την οργάνωση την οργάνωση μαθημάτων γιόγκα και
άλλων παραφυάδων της πλάνης αυτής, όπως ολιστική γιόγκα, σατυανάντα
γιόγκα, ολιστική θεραπευτική hatha γιόγκα κλπ. Στις μέρες μας σε κέντρο
ολιστικής ιατρικής προσφέρεται ακόμα και γιόγκα για παιδιά.
Προβάλλουν το πολυδιαφημιζόμενο ότι μέσω της γιόγκα θα βοηθηθεί ο άνθρωπος ‘’να ενεργοποιήσει το δυναμικό του νου και της δημιουργικότητάς του’’. Γιόγκα σύμφωνα με ορισμούς ψευδοδισκάλων της πλάνης αυτής είναι «ο έλεγχος των νοητκών διακυμάνσεων».
Το αλληλένδετο της γιόγκα με τον ινδουϊσμό, το ομολογούν πολλοί που
ασχολούνται με την πλάνη αυτή. Ο Χριστιανός δεν πρέπει να περιπλέκεται
σε τέτοιες ατραπούς. «Νουν καθαρίσαι μόνον του Αγίου Πνεύματος εστίν», λέγει ο Άγιος Διάδοχος Φωτικής. Αυτή είναι η οδός της κάθαρσης του νου και όχι η πλάνη της γιόγκα.
Δυστυχώς προσφέρερται η γιόγκα ακόμα και στα πλαίσια “Γυμναστικής’’.
Τα κέντρα εναλλακτικής θεραπευτικής που προσφέρουν τα διάφορα είδη της
γιόγκα ολοένα πληθαίνουν. Ένα επιχείρημα αυτών που προτείνουν τη γιόγκα
είναι ότι βοηθά να ‘’εμβαθύνουν’’ στον διαλογισμό. Η ονομασία
γιόγκα έλκει την καταγωγή της από τη σανσκρητική λέξη yuj που σημαίνει
ένωση. Στην τεχνική της πλάνη αυτής ομιλούν για εναρμόνιση σώματος και
πνεύματος, με τελικό σκοπό τη πλάνη του διαλογισμού. Όλα τα υποσχόμενα
από την ολιστική για παράδειγμα γιόγκα, με τις ‘’θεοποιημένες’’ ανθρώπινες
δυνάμεις, οδηγούν τον ανυποψίαστο Χριστιανό στην ζοφώδη ψευδαίσθηση της
ολιστικής πλάνης γιόγκα. Ισχυρίζονται ότι γίνεται μια ‘’μεταμόρφωση’’ στα κύτταρά των και ότι αποκτούν ξανά επαφή με τη φύση και το σύμπαν.
Είναι πολύ επικίνδυνη η πλάνη της γιόγκα για την εν Χριστώ ζωή. Η υποσχόμενη ‘’νοητική’’
ηρεμία χωρίς Θεό, γαλήνη χωρίς Θεό, ψυχική ισορροπία χωρίς Θεό κλπ,
έχει ως επακόλουθο να λησμονήσει, ο ασχολούμενος με την πλάνη της
γιόγκα, τον δοτήρα της πραγματικής ειρήνης Κύριο ημών Ιησού Χριστό.
«Ωσανεί νεφέλαι τινές ζοφώδεις»
κατά τη φράση του Αγίου Διαδόχου Φωτικής, σκοτίζουν το νου του
ανθρώπου, κατακρατώντας τον στις ψευδαισθήσεις της πλάνης αυτής. Μακριά,
λοιπόν, από την πλάνη της γιόγκα με τα ποικίλα είδη της. Στην εν Χριστώ
ζωή γνωρίζομε ότι «νουν καθαρίσαι μόνον του Αγίου Πνεύματος εστίν», καθώς λέγει ο Άγιος Διάδοχος Φωτικής.
1 σχόλιο:
(Κλ. Κένεθ, Θεοί, είδωλα, γκουρού, σελ. 117, 119-120, 140-141, 177, 242-244 – βλ. και την αυτοβιογραφία του Χιλιάδες μίλια προς τον τόπο της καρδιάς, εκδ. Εν πλω 2009).
«Όποιος ασχολείται με αυτή τη μορφή διαλογισμού, συνδέεται απευθείας, σαν με έναν ομφάλιο λώρο, με τον κόσμο των ινδουιστικών και βουδιστικών θεοτήτων, ειδώλων και δαιμόνων. […] Στη διάρκεια της ιστορίας της Εκκλησίας – και των νεωτέρων χρόνων ακόμη – δεν έχει υπάρξει ούτε ένας άγιος που να χρησιμοποίησε τη γιόγκα, ώστε να πλησιάσει το Θεό. Αντιστρόφως, όμως, καθένας που ασχολιόταν με τη γιόγκα, την εγκατέλειψε, μόλις γνώρισε το Χριστό».
«Στη διάρκεια της εξάσκησής μου στο διαλογισμό μετατρεπόμουν σε ένα μέσον και λειτουργούσα ως τηλεβόας πνευμάτων, των οποίων την προέλευση (χωρίς το Άγιο Πνεύμα) δεν μπορούσα με τίποτα να διακρίνω. Γινόμουν δίαυλος και μετέδιδα μηνύματα πεθαμένων διδασκάλων (στην πραγματικότητα επρόκειτο για δαίμονες που μιμούνταν τη φωνή των νεκρών) προς άτομα που στέκονταν κοντά μου. Είχα στη διάθεσή μου μια ολόκληρη ποικιλία σαγηνευτικών για μένα ανεξήγητων φαινομένων, τα οποία άλλωστε έχω ήδη αναφέρει. Μπορούσα να γίνω αόρατος, να βλέπω την αύρα του αντικρινού μου, να εξέρχομαι από το σώμα μου, να κάνω αστρικά ταξίδια, να κινούμαι πέρα από τα σύνορα του χωροχρόνου, να βλέπω UFO, να υπεισέρχομαι στις σκέψεις και τον εσωτερικό κόσμο του άλλου και με αυτή τη δύναμη να τον οδηγώ όπου εγώ ήθελα».
«Η επικοινωνία κι ο πνευματικός συγχρωτισμός με θεότητες του τρόμου, με πνεύματα του κακού, με βρικόλακες, θεές της εκδίκησης, διαβόλους και αγγελιαφόρους του θανάτου, την οποία προσωπικά πρωτοσυνάντησα στο Νεπάλ με τη μορφή τρομακτικότατων προσωπείων, έφερε τη σταδιακή καταβύθιση σε πιο φοβερές συναντήσεις και συγκεκριμένα με έριξαν κατευθείαν στα χέρια μιας καταστροφικής θεάς, της μαύρης Κάλι, που παγκοσμίως θεωρείται από τις πλέον φοβερές και αποκρουστικές θεότητες εν γένει. Η ίδια με είχε παραλάβει στο ναό της στην Καλκούτα για ένα ταξιδάκι εξωσωματικό. Η ισχυρή και αλησμόνητη αυτή εμπειρία με έκανε την εποχή εκείνη, γεμάτο καμάρι κι υπερηφάνεια, να πιστεύω πως είχα επιτέλους φθάσει το στόχο μου, δηλαδή να είμαι αφ’ εαυτού θεός και να κατανικώ με τις δικές μου δυνάμεις το θάνατο. […]
Κανένας που δεν έχει τύχει ποτέ να συναντήσει τέτοιους δαίμονες απλά, σωματικά μπροστά του, δεν μπορεί να καταλάβει τον τρόμο μου, όταν αυτοί με επισκέπτονταν στη διάρκεια, αλλά και μετά το διαλογισμό, τόσο στο μοναστήρι στην Ταϊλάνδη, όσο και αργότερα στη Βολιβία. Ήταν βιολογικά ορατοί, πραγματικές υπάρξεις».
Δημοσίευση σχολίου