Κάποτε συμβαίνει να προλαβαίνεις τα πράγματα
στην παιδική τους ηλικία: το αυλιδάκι,
το κουζινάκι, τη λεμονίτσα, τις λιμνούλες.
Αντιλαμβάνεσαι πόσο λίγη σημασία έχει ο χρόνος, αν δεν είσαι ληξίαρχος.
Και ρίχνεις την καθετή σου μέσα στα γεγονότα
για ν’ ανασύρεις, απλώς, λίγην ευφράδεια νερών,
μιαν αντανάκλαση, μια κυανή διαφάνεια.
Τ’ άλλα, και δη σε κατάσταση ωμή, σου είναι άχρηστα.
Βγάνουν συμφέρον, οξυγόνο δε βγάνουν.
Κι η φρόνηση της ελαίας από κοντά.
στην παιδική τους ηλικία: το αυλιδάκι,
το κουζινάκι, τη λεμονίτσα, τις λιμνούλες.
Αντιλαμβάνεσαι πόσο λίγη σημασία έχει ο χρόνος, αν δεν είσαι ληξίαρχος.
Και ρίχνεις την καθετή σου μέσα στα γεγονότα
για ν’ ανασύρεις, απλώς, λίγην ευφράδεια νερών,
μιαν αντανάκλαση, μια κυανή διαφάνεια.
Τ’ άλλα, και δη σε κατάσταση ωμή, σου είναι άχρηστα.
Βγάνουν συμφέρον, οξυγόνο δε βγάνουν.
Κι η φρόνηση της ελαίας από κοντά.
Απο την ιδιωτική οδό του Ο. Ελύτη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου