( Η επιστολή γράφηκε το 371 προς τον στρατηγό του Βυζαντίου Αβούργιο, ο οποίος ήταν γερμανός εκ πατρός και Καππαδόκης εκ μητρός)
" Αν και είναι πολλά τα προσόντα που καθιστούν τον χαρακτήρα σου ανώτερον των άλλων, κανένα από αυτά δεν σου είναι τόσον χαρακτηριστικόν όσον ο ζήλός σου δια την πατρίδα (εννοεί την Καισάρεια). Της προσφέρει δικαίας αμοιβάς, διότι εξεκίνησες από αυτήν και έγινες τόσον μέγας, ώστε η φήμη σου να είναι γνωστή εις όλην την οικουμένην. Αυτή λοιπόν η πατρίς που σ' εγέννησε και σε ανέθρεψε, περιήλθεν εις το απίστευτον κατάντημα των παλαιών διηγήσεων. Και, αν έλθει κανείς εις την πόλιν μας, ακόμη και καλός γνώστης αυτής, δεν θα την αναγνωρίσει. Τόσον τελείως ξαφνικά έχει μεταμορφωθεί εις ερημίαν, αφού από τους πολιτικούς παράγοντας πολλοί μεν είχαν αποσπασθεί από αυτήν και προηγουμένως, τώρα δε σχεδόν όλοι αυτοί μετεφέρθησαν εις την Ποδανδόν. Οι δε υπόλοιποι παράγοντες αποχωρισθέντες αυτών έχουν πέσει εις τελείαν απόγνωσιν και έχουν μεταδώσει εις όλους τόσον καταθλιπτικήν αθυμίαν, ώστε η πόλις να υποφέρει πλέον και από μείωσιν του αριθμού των κατοίκων και τα εδώ να έχουν μεταβληθεί εις θλιβεράν ερημίαν, θέαμα εις μεν τους φίλους ελεεινόν, εις δε τους εχθρούς που ανέκαθεν ενήδρευαν δια την πτώσιν μας πρόξενον χαράς και ευθυμίας.
Ποίου λοιπόν έργον είναι να μας δώσει χείρα βοηθείας; Εις ποίον αρμόζει ν' αφήσει δάκρυον συμπαθείας δι' ημάς, αν όχι εις την ημερότητά σου, αν όχι εις εσέ, ο οποίος και μαζί με ξένην πόλιν θα συνέπασχες, αν υπέφερε τοιαύτα, πολύ δε περισσότερον μαζί με αυτήν που σ' έφερεν εις την ζωήν; Εάν λοιπόν έχεις κάποιαν δύναμιν εις χείρας σου, να την δείξεις τώρα εις την παρούσαν κατάστασίν μας....Μόνον είναι ανάγκη να λάβεις την απόφασιν να επιδοθείς με όλην σου την καρδίαν εις την φροντίδα υπέρ ημών και να χρησιμοποιήσεις την δύναμιν που έχεις εις την βοήθειαν των συμπολιτών σου"
ΕΠΕ, Πατερικαί Εκδόσεις " Γρηγόριος ο Παλαμάς, τ. 2 , Θεσσαλονίκη 1972, σ.225-227.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου