Πάτερ Νικόλαε, αν και τα Μύρα σιωπούν, αλλά όμως η ευωδία του Μύρου σου
και το πλήθος των θαυμάτων σου και οι καταδικασμένοι που σώθηκαν με τη
βοήθειά σου σε τραγουδούν με ύμνους δόξας. Αλλά κι εμείς, με ποιά
μελωδικά στεφάνια να καταστολίσουμε τον Ιεράρχη; Αυτόν που βρίσκεται
σωματικώς στα Μύρα αλλά πνευματικώς τους προφτάνει όλους όσους τον
ποθούν ειλικρινά; Αυτόν που είναι η βοήθεια και η ανακούφιση κάθε
θλιμμένου και το καταφύγιο κάθε ενός που βρίσκεται σε κίνδυνο; Αυτόν που
είναι ο πύργος της ευσέβειας και το τείχος των πιστών; Αυτόν που είναι η
ομορφιά των Ιεραρχών και η δόξα των Πατέρων και η βρύση των θαυμάτων
και ο μεγαλύτερος βοηθός των πιστών; Ας τον υμνήσουμε λοιπόν, ω
φιλέορτοι, λέγοντες: Χαίρε! Χαίρε! ο φρουρός των Μυρέων και ο άγιος
πρόεδρος και ο ασάλευτος στύλος. Χαίρε άστρο υπέρλαμπρο και θερμότατος
προστάτης των αδικουμένων. Και τώρα, παμμακάριστε Νικόλαε μη σταματήσεις
να πρεσβεύεις στο Χριστό τον Θεό μας για αυτούς που πάντα με πίστη και
πόθο τιμούν την ευφρόσυνη και υπέρλαμπρη μνήμη σου.
Παρασκευή 6 Δεκεμβρίου 2013
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου