Πέμπτη 13 Δεκεμβρίου 2012

θαύματα τ'Αγιού

Από το Νησί των Φαιάκων,
Χρόνια Πολλά,
 με 1+1
(κ άλλα 2 bonus)
άκρως επίκαιρα, με ξεκάθαρη κοινωνική θέση...
(Φαντάζομαι πώς θα παρουσίαζαν κ θα σχολίαζαν τα γεγονότα στο Σκάι κ στην Καθημερινή στο σήμερα...)


1. Σε ...χρονική περίοδο, κατά την οποία η Κύπρος μαστιζόταν ...από λιμό,... οι πλούσιοι έμποροι του νησιού κατακρατούσαν κρυμμένα σε αποθήκες τα τρόφιμα που εμπορεύονταν, προκειμένου από την μεγάλη ζήτηση και την ελάχιστη προσφορά να ανεβαίνουν περισσότερο οι τιμές. Κάποιος άπορος κατέφυγε σε κάποιον φιλάργυρο πλούσιο, προκειμένου να του δανείσει λίγο καρπό για να θρέψει την οικογένειά του. Παρά τα απελπισμένα παρακάλια του, δεν κατόρθωσε να πείσει τον πλούσιο να τον ελεήσει. Κατέφυγε λοιπόν στον Άγιο Σπυρίδωνα, και του εξέθεσε αφενός την προσωπική του ανάγκη, αφετέρου την σκληρή στάση του πλουσίου. Ο Άγιος τον παρηγόρησε λέγοντάς του ότι, την επομένη ημέρα, ο φτωχός αυτός θα δει το σπίτι του γεμάτο από καρπούς, ενώ ο πλούσιος θα χλευάζεται από όλους και να παρακαλά, αν και δεν θα το κάνει αυτό με τη θέλησή του, τον φτωχό να πάρει όσο σιτάρι θα ήθελε. Το ίδιο βράδυ, έβρεξε τόσο πολύ, ώστε κατεστράφησαν οι αποθήκες του πλούσιου, και ξεχύθηκαν οι πρώην ασφαλισμένοι καρποί στο μέσο του δρόμου, από όπου ο καθένας έπαιρνε όσο ήθελε, χωρίς ο πλούσιος πρώην ιδιοκτήτης να μπορεί να κάνει τίποτα για να αποτρέψει αυτό που γινόταν. Μεταξύ όσων επωφελούμενοι μάζευαν τα σιτηρά, ήταν και ο φτωχός ... Αφού ο πλούσιος, όταν με τα λόγια και τις απειλές προσπαθούσε να προστατεύσει την περιουσία του όχι μόνο τίποτα δεν κατόρθωνε, αλλά και αντιμετώπιζε τον χλευασμό από το συγκεντρωμένο πλήθος, προκειμένου να δείξει «γνώμη φιλόχρηστον» άρχισε να καλεί το πλήθος να πάρει όσο καρπό ήθελε ο καθένας. Από αυτό το περιστατικό όμως ωφελήθηκε εκείνος ο φτωχός καθώς και άλλοι, ο φιλάργυρος όμως πλούσιος δεν συμμορφώθηκε.

Όσο για το τι χρησιμοποίησε, καθόλου τυχαία, ο Άγιος, για να μετατρέψει σε χρυσό,
στο παρακάτω:
2. Κάποιος φτωχός γεωργός, την περίοδο αυτή του λιμού, κατέφυγε στον εν λόγω πλούσιο, προκειμένου να δανειστεί και ο ίδιος σιτηρά, πιστεύοντας ότι εκείνος ο φιλάργυρος θα σωφρονιζόταν από το πάθημά του. Αυτός όμως δεν μετεβλήθη καθόλου, και αρνήθηκε να δανείσει το παραμικρό. Ο φτωχός κατέφυγε στον Άγιο Σπυρίδωνα και του διηγήθηκε τα πάντα, την δική του ανέχεια και την στάση του πλουσίου. Ο Άγιος παρηγόρησε τον άνθρωπο εκείνο και τον έστειλε πίσω στο σπίτι του. Την επομένη, ο Άγιος, βγαίνοντας έξω από το σπίτι του, βρήκε κάποιο φίδι, το μάζεψε με τα χέρια και το φίδι μετεβλήθη σε χρυσό. Αυτό το χρυσό αντικείμενο πήγε ο ίδιος ο Άγιος στο σπίτι του φτωχού και του το παρέδωσε, προκειμένου να δανειστεί χρήματα βάζοντάς το ενέχυρο. Όταν ήλθε η νέα σοδειά, το χωράφι αυτού του φτωχού απέδωσε τόσο πολύ καρπό, ώστε εκείνος και όλες του τις ανάγκες κάλυψε, αλλά και το χρέος που είχε αναλάβει ξεπλήρωσε. Θέλησε λοιπόν, παίρνοντας πίσω το ενέχυρο, να το επιστρέψει στον Άγιο. Εκείνος πήρε το χρυσό φίδι, και μπροστά στα μάτια του ανθρώπου εκείνου προσευχήθηκε και μετεβλήθη πάλι το άψυχο χρυσό αντικείμενο σε ζωντανό φίδι, το οποίο ελεύθερο έφυγε για τη φωλιά του.


Επ' ευκαιρίας επικαίρως,
απ' το κήρυγμα Άνθιμου Θεσσαλονίκης, την Κυριακή(!!):
"Πότε είναι νόμιμο το κράτος; Όταν φτιάχνει τους νόμους, όταν εφαρμόζει τους νόμους ή όταν τους παραβαίνει;"  Παίρνοντας αφορμή από το ευαγγέλιο, στο οποίο ο Χριστός μιλά για την εφαρμογή του Μωσαϊκού Νόμου το Σάββατο, υπογράμμισε ότι "Υπάρχουν νόμοι που δεν είναι δίκαιοι..." κι έφερε το παράδειγμα όσων έβγαλαν τα χρήματά τους στην Ελβετία, καθώς και των πολιτικών που πλούτισαν. Όπως τόνισε, "κάτι τέτοιο δεν είναι παράνομο, αλλά είναι ανήθικο". Εξέφρασε, επίσης, την άποψη ότι "η αντίσταση του Χριστιανού, μέσα στα πλαίσια της αποφυγής της βίας είναι δίκαιη και θα πρέπει να εκτιμάται".

και εν κατακλείδι,

"Σου δίνω με χαρά την ευλογία μου. Ναι, οπωσδήποτε και με κάθε τρόπο πείσε τον εργοδότη σου ν' αυξήσει τον μισθό των εργατών του. Τ' ότι δεν επιτρέπει μια λογική αμοιβή, που θα επέτρεπε σ' αυτούς τους βιοπαλαιστές να ζήσουν κάπως άνετα και, αντί να βαρυγγομούν, να δοξάζουν τον Θεό, είναι μια πολύ μεγάλη αμαρτία, που βοά προς τον ουρανό για εκδίκηση!
[]Ο Θεός επιδοκιμάζει και ευλογεί την απόφασή σου. Αν πετύχεις, θα δώσεις απέραντη χαρά σ 'αυτούς τους ταλαιπωρημένους ανθρώπους[...]"

(Άγιος Μακάριος της Όπτινα, "Πνευματικές νουθεσίες", "Μισθός εργαζομένων")


Δεν υπάρχουν σχόλια: