Σάββατο 12 Μαρτίου 2011

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑΙ, ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΟΧΙ!

- Σκούρα τα πράματα , φίλε μου.
Αυτή η πρόσκαιρη βελτίωση
πάλι καταιγίδα μου μυρίζει.
- Μπορεί ναι , μπορεί και όχι!
Εξαρτάται από ποιον αμπελώνα είναι
το κρασί που πίνει ο παρατηρητής !

Τα παρωνύμια των Σαρακατσάνων απ’ τ’ Άγραφα

Τα παρωνύμια των Σαρακατσάνων είναι πάμπολλα στην κάθε περιφέρεια και για κάθε είδους χαρακτηρισμό. Έτσι τα δίνουν και στ’άτομα και σπάνια ξεφεύγει Σαρακατσάνος που να μην έχει το παρατσούκλι του.
Όσους έχουν λιγότερα πρόβατα και περισσότερα γίδια τους λέγανε “Μανταβέληδες και Βλαχούληδες” ενώ όσους δεν είχαν τσέλιγγα και σμίγαν τα πρόβατά τους τρείς-τέσσερες οικογένειες μαζί τους λέγαν “Tσαποτότηδες”.
Πολλοί Ξηρομερίτες Σαρακατσάνοι που πάνε στ’ Αγραφιώτικα βουνά λέγαν αυτούς που κατεβαίνουν απ’ τα Τζουμέρκα στο Ξηρόμερο “Ελαφρομπαλάντζες” επειδή μένουν σε σπανά μέρη, δίχως μπόλικο χορτάρι και είναι και οι ίδιοι πολύ φτωχοί. Οι Σαρακατσάνοι των Αγράφων λέγανε “ Λογγήσιους” αυτούς που πηγαίνουν το καλοκαίρι γύρω στον Αλμυρό , σε κουτσολίβαδα κρυμμένα σε δάση από έλατα και δεν έχουν στ’ Άγραφα λιβάδια.
Επίσης λέγαν “Tουρκόβλαχους” τους Σαρακατσάνους της Θεσσαλίας επειδή κι όταν ακόμα στ ‘Άγραφα ανήκαν στο “ρωμαικό” αυτοί εξακολουθούσαν και πήγαιναν στο “ τούρκικο”

πηγή

Η έξαρση της «αντιρατσιστικής» φρενοβλάβειας




Το «αντιδόγμα» είναι και αυτό δόγμα: δόγμα εναντίον του «δόγματος»!
Το ίδιο και ο «αντιρατσισμός» είναι ρατσισμός: Ρατσισμός εναντίον του «ρατσισμού»!
Και τα δύο αυτά δόγματα (ρατσισμός-αντιρατσισμός) ανάγονται σε ιδεολογικό και πολιτικό θεώρημα ΠΑΝΤΑ από τις κυρίαρχες ελίτ της εξουσίας. Ιδιαίτερα σε εποχές κρίσεων και κοινωνικών αναστατώσεων τα ιδεολογήματα αυτά του μεγάλου κεφαλαίου και η ιμπεριαλιστική πολιτική αυτών των ιδεολογημάτων ανυψώνονται σε φρενοβλαβή, τρομοκρατική αυθάδεια.
Ο νεοταξικός, σήμερα, φασισμός έχει αναγάγει το ρατσισμό εναντίον του «ρατσισμού» («αντιρατσισμός) σε κυρίαρχο ιδεολόγημα και τρομοκρατική φρενολογία.

Στη θέση του «ρατσισμού» τοποθετούνται οι κοινωνίες, τα έθνη και οι λαοί, ιδιαίτερα οι αγωνιστικές, λαϊκές εκδηλώσεις εναντίον του καθεστώτος και της Νέας Τάξης.

Στη θέση του «αντιρατσισμού» βρίσκονται: Το διεθνές ιμπεριαλιστικό κεφάλαιο, ιδιαίτερα το χρηματιστηριακό, τα καθεστώτα, τα πολύχρωμα ιερατεία της εξουσίας, τα επιδοτούμενα όργανα των μαφιών του χρήματος και οι ποικίλες παραλλαγές της ηττημένης και ενσωματωμένης «αριστεράς».

Γίνεται φανερό ότι ο «αντιρατσισμός» είναι η πομπώδης ιδεολογική και πολιτική φρενοβλάβεια της Νέας Τάξης κατά των εθνών και των λαών της υφηλίου.

Είναι δηλαδή ο ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ των ισχυρών και των οργάνων τους κατά των λαών, των Κινημάτων και των εθνικών και κοινωνικών τους υποστάσεων…

Στη Ελλάδα, ΑΠΑΣΤΡΑΠΤΕΙ αυτή η ρατσιστική («αντιρατσιστική») μοχθηρία της Νέας Τάξης κατά του ελληνικού λαού και της εθνικής του ιστορικής συγκρότησης.

Σήμερα και οι τυφλοί βλέπουν ότι στο όνομα του «ρατσισμού» έχει κηρυχθεί ένας ανελέητος ρατσισμός («αντιρατσισμός») κατά του ελληνικού λαού, κατά της ιστορίας του και της εθνικής του υπόστασης…

Αυτή η «αντιρατσιστική» υστερία (ρατσισμός κατά της ελληνικής κοινωνίας) του καθεστώτος, των μηχανισμών του και των επιδοτούμενων οργάνων του, σήμερα έχει ενταθεί:

α). Συστηματική, καθημερινή και διαρκώς παραληρηματική «αντιρατσιστική» πλύση εγκεφάλου από τις προπαγανδιστικές ύαινες του καθεστώτος (ΜΜΕ) και τα επιτελεία των κομμάτων.

Με μπροστάρηδες τις ποικίλες παραλλαγές της νεοταξικής «αριστεράς».

β). Άγρια και σκανδαλώδης οικονομική και πολιτική ΕΠΙΔΟΤΗΣΗ των «δικτύων» και των «εστιών» του «αντιρατσισμού»

γ). Υπόθαλψη, ανοχή και ενθάρρυνση της αλλοδαπής αυθάδειας, βαρβαρότητας και του υστερικού φανατισμού τους.

Παράλληλα: Κατασκευή, οργάνωση και καθοδήγηση πλήθους αλλοδαπών «ομάδων κρούσης» και «συμμοριών».

δ). Τώρα επιχειρεί η κυβέρνηση να περάσει και τρόμο-νόμο για το «ρατσισμό και την ξενοφοβία» για να θωρακίσει ποινικά τον ΡΑΤΣΙΣΜΟ του καθεστώτος εναντίον της ελληνικής κοινωνίας, των λαϊκών κινημάτων και της ελευθερίας του Λόγου!!!

ε). Τελευταίο ρατσιστικό καθεστωτικό κρούσμα «αντιρατσιστικό»: Μπήκαν φουριόζοι στο χορό και οι εργατοπατέρες.

Ο πρόεδρος της ΟΛΜΕ Δημήτρης Πεππές και ο γενικός της γραμματέας, Νίκος Παπαχρήστος, προκλητικότατα ζήτησαν από την υφυπουργό Παιδείας κ. Εύη Χριστοφιλοπούλου- Κάλερ να οργανώσουν συζητήσεις στα Σχολεία εναντίον του «ρατσισμού», στις 21 Μαρτίου!

Οι εργατοπατέρες, αυτά τα παράσιτα του καθεστώτος θέλουν να διδάξουν τον «αντιρατσισμό» στους μαθητές, δίχως να έχουν την ελαχίστη ευαισθησία να αποφανθούν και στους γονείς των μαθητών- θυμάτων τους.

Τώρα το ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ δηλητήριο του καθεστώτος και της Νέας Τάξης, στο όνομα του «αντιρατσισμού» επιχειρείται να δοθεί, σε μεγαλύτερα δόσεις, και στους μαθητές.


Δίπλα στους εμπόρους ναρκωτικών που ανενόχλητοι πολιορκούν τα σχολεία, προστίθενται και οι εργατοπατέρες έμποροι της «αντιρατσιστικής» ηρωίνης…

Το γεγονός και μόνο ότι τα παράσιτα της καθεστωτικής συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, τα οποία έχουν διαλύσει τα πάντα στα Εκπαιδευτικά ιδρύματα, αναλαμβάνουν το έργο της «αντιρατσιστικής» διαπαιδαγώγησης των μαθητών, λέει πολλά: Το πόσο καθεστωτικό είναι το εμπόριο του «αντιρατσισμού» και το πόσο τρέμουν την ελληνική κοινωνία, ώστε να κινητοποιούνται και οι εργατοπατέρες της ΟΛΜΕ (οι «μπράβοι» του καθεστώτος) για να μολύνουν τους μαθητές με τα νεοταξικά ναρκωτικά

Στέλνοντας ένα βιβλίο στο Καστελόριζο

του Μόδεστου Σιώτου

Θυμόμαστε ότι αυτή η χώρα έχει πληθυσμούς στα σύνορα της σε σπάνιες περιπτώσεις όπως όταν η τηλεόραση προβάλλει εικόνες με μετανάστες να διασχίζουν τον Έβρο ή τουρκικά αερομαχητικά που πετούν πάνω από τα περήφανα, μα λησμονημένα, ακριτικά νησιά. Τον υπόλοιπο καιρό, οι έλληνες και το ελληνικό κράτος έχουν, κυριολεκτικά, ξεχασμένες αυτές τις περιοχές. Ενάντια σ' αυή την αδιαφορία, το ηλεκτρονικό περιοδικό για τη Γλώσσα, την Ιστορία και το Πολιτισμό, τα "24 γράμματα", πήραν τη πρωτοβουλία να βοηθήσουν με ένα κάπως διαφορετικό τρόπο ένα από τα πιο όμορφα και απομακρυσμένα μέρη της χώρας: το Καστελόριζο.

Ενώ θα μπορούσαν να ευαισθητοποιήσουν το κόσμο να προσφέρει στους κατοίκους του νησιού τρόφιμα ή φάρμακα, εκείνοι μας ζητάνε να προσφέρουμε... βιβλία. Γράφοντας μία δική μας αφιέρωση ή ένα μήνυμα στη πρώτη σελίδα του βιβλίου που θα στείλουμε, έχουμε την ευκαιρία να συνδεθούμε με μία "αόρατη κλωστή που θα μας δέσει για πάντα με το ωραιότερο νησί του Αιγαίου". Το περιεχόμενο του βιβλίου δεν έχει σημασία. Μπορεί να είναι από παιδικό μέχρι καθαρά επιστημονικό αφού τα βιβλία προορίζονται στους κατοίκους όλου του νησιού και όχι αποκλειστικά στους μαθητές του.

Αν θέλετε να συμμετάσχετε στη προσπάθεια του ηλεκτρονικού περιοδικού, μπορείτε να στείλετε ένα βιβλίο με ένα απλό γραμματόσημο. Μία απλή διαδικασία που πραγματικά αξίζει.

*Τα στοιχεία του παραλήπτη είναι: Δημοτικό Σχολείο Καστελόριζου ΤΚ 85111 (συμμετοχή στην εκστρατεία του www.24grammata.com).

Παρασκευή 11 Μαρτίου 2011

Το νόημα της απλότητας



Το νόημα της απλότητας
του χρόνου του δρόμου
της χαράς της λύπης μα
και ολόκληρης της ζωής
θρυμματίζεται μέσα στη σιωπή


όταν
δεν τολμούμε
να αφουγκραστούμε
την αλήθεια

να μοιραστούμε την ψυχή.





Δεν είναι θέμα επιλογης
αλλά μοιραίας πορείας
οπτικής και ενσυναίσθησης

aeriko

Χαιρετισμοί, το έαρ των ψυχών...



Αγαπημένο μου

με τους Χαιρετισμούς έχω -παιδιόθεν- συνδυάσει το έαρ των ψυχών, το κατανυκτικότατο...


Ήταν must σε κείνα τα χρόνια της λυπημένης αθωότητας, το να πάμε- οι καλές φιλενάδες- την Παρασκευή το απόγευμα στην εκκλησία, να ακούσουμε το υπέροχο-έτσι λέγαν οι μεγάλοι-


"Τη Υπερμάχω"- να χαρούμε που έστω και τυπικά...επιτελέσαμε τα θρησκευτικά μας καθήκοντα...σιγανά ψιλοκουβεντιάζοντας, χαζεύοντας απ' το γυναικωνίτη- όμοια γριές κουτσομπόλες, "τα ξόμπλια " που αναφέρει ο Παπαδιαμάντης- όσους έμπαιναν στο ναό, χαμογελώντας, τρώγοντας - στη ζούλα- και κανένα στραγάλι...


Υπήρξε αγαθή συνήθεια- δε θυμάμαι πώς την ξεκίνησα- αλλά συνεχίστηκε για χρόνια και χρόνια -ως αυτονόητο...


Μέχρις εδώ, σύμφωνη ...


Ε, τέσσερις , πέντε φορές το χρόνο, να ακούς τους Χαιρετισμούς, είχε κάτι το γραφικό, το κοντά στην Παράδοση...


Εντάξει. Ήταν κάτι το ιδιαίτερο και την ορθοστασία, την άντεχα.


Εκεί που ξαφνικά ενοχλήθηκα, πριν κάμποσα χρόνια, υπήρξε η στιγμή που ο μακαριστός, φίλος π. Θεοδώρητος, σύστησε να διαβάζω τους Χαιρετισμούς, καθ' εκάστην!


Δυστρόπησα...Χλιμίντρησα ξαφνιασμένη:


-Κάθε μέρα να διαβάζω τους Χαιρετισμούς π. Θεοδώρητε;

Μα για Όνομααα!
Εντάξει, δεν είπαμε!
Είναι ποίημα, θεολογικότατο, εντάξει, αλλά...καθ'εκάστην η ανάγνωσις;

Τόσο μπούρου μπούρου(Θε μου συχώρα με δηλαδή..)καθημερινά;


-Βαρετόοοοο φαίνεται!


Όρθια, μάλλον σηκώθηκαν τα λευκά, καλογερικά μαλλάκια του παπα Θεοδώρητου

(στ' άγια η αγνότατη ψυχούλα του) όμως ήπια, ξανάπε, πως θα 'ταν ευλογία να διαβάζω τους Χαιρετισμούς, ανελλιπώς, καθ'εκάστην..

Επέμενε ότι η Παναγία ήθελε να τους ακούει- απίστευτοι ισχυρισμοί-πώς γνώριζε τη διάθεση της Παναγίας;- εσύ το πιστεύεις;


Επέμενε ότι αν τους διάβαζα, θα είχα σπέσιαλ δωράκια απ' τη Χάρη Της...


-Τα βρίσκεις λογικά αυτά τα πράγματα;


Δεν το πίστευα...να εξομολογηθώ την αμαρτία μου, ως ιστορίες

για αγ(ρ)ίους μου φαίνονταν...

-Και μετά;

Τι έγινε μετά και άλλαξες τακτική, σαλεμένη μου, και καθιέρωσες ανελλιπώς, σπαστικότατη ανάγνωση;

-Κάτι συνέβη μετά...

Δε μπορώ να πώ λεπτομέρειες - ακούνε!

Όμως κάτι συνέβη...κάτι συμπτώσεις απίστευτες, κάποια αλλοίωση εσωτερική, θαυμαστή, κάποια άλλη , βαθύτερη όραση...και συν-κινήθηκα προς ανάγνωσιν του κειμένου..


Από τότε, λατρεμένο μου, μηδενός ...διώκοντος και μηδενός ιερέως πιέζοντος, πήρα το βιβλιαράκι και άρχισα να διαβάζω τους Χαιρετισμούς στην Υπεραγία Θεοτόκο, με πάσα ειρήνη και χριστιανική υπακοή στην εμπειρία των Αγίων Πατέρων και Μητέρων της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας...


Πλέον, αν δε πω τους Χαιρετισμούς- όσο κουρασμένη να είμαι, ό,τι ώρα και να 'ναι- δεν πέφτω για ύπνο...


Τους διαβάζω κάθε μέρα, όλες τις μέρες του χρόνου...

Και κάθε φορά ανακαλύπτω, στις λέξεις εντός, μια νέα, θαυμαστή,
ΑγιοΠνευματική Ωραιότητα...

Απ' τα σκηνικά τα μυστικά, τα απερίγραπτα, που συνέβησαν, το κατάλαβα πια -ο μπούφος των μπούφων- πως η Κυρά Παναγία,
πραγματικά, ευφραίνεται, και δίνει Ευλογία σε κάθε ψυχή- που επικαλείται -μέσ' απ' το μεγαλειώδη Ύμνο- τη Χάρη της...

Με τη σειρά μου, λοιπόν, και γω, τώρα- καθώς εμένα, ο πατήρ Θεοδώρητος άλλοτε -θα σε προτρέψω...


-Να τους διαβάζεις όλη σου τη ζωή, έως την ύστερη ώρα , τους Χαιρετισμούς
, περιστέρι μου...

Εξ εμπειρίας, θα το νιώσεις και συ κάποτε
...

Η Κυρά Παναγία θα σου δώσει μεγάλη Χαρά, και Ειρήνη και Δύναμη, όταν επικαλείσαι με πίστη, αγάπη και ευλάβεια, την ανέκφραστη Ομορφιά του θείου προσώπου Της...


Σαλογραία

Ωπα!!!



Ηρθε η γνωστή συμμορία για καφέ.
Συν δυο που είχαμε καιρό να ανταμώσουμε μια και δεν μένουν, σε ακτίνα... βολής.
Μέσος όρος ηλικίας 59.
Το κρύο τσουχτερό αλλά τη γριά δεν την σταματούν τα «ακραία» καιρικά φαινόμενα που μας έβγαλαν την πίστη! Εγινε της Μαλακάσας!

Απτόητες λοιπόν κουκουλωμένες, με τα μοντέρνα σκουφιά και κασκόλ άραξαν στον καναπέ.
Στο «μοντέρνα» θέλω εστίαση και για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα.
Αν νομίζεται πως «γιαγιά» σημαίνει… χούφταλο ντε και καλά, απατάσθε!
Αυτά που ξέρατε, ξεχάστε τα!
Κρατάνε εγγόνια σε οκτάωρες βάρδιες..
Αναμετρόνται με τα κατσαρολικά.. νηπιακούς σταθμούς.. κομμωτήρια.. μόδα.. διάβασμα..
Χθές είχε έρθει και το «πολύμπριζο»…η Ν.
Είχαμε να την δούμε καιρό.. τρία τα μικρά.. σύζυγος.. γονικά ..
Παρακολουθεί μαθήματα Λάτιν (χορευταρού από τα νιάτα της) μέλος στο σύλλογο Αλμα ζωής..
και πάντα με το γέλιο… Δεν είναι τυχαίο το ..παρατσούκλι…..

Φωνές καλωσορίσματος.. καφέδες.. κεράσματα..
Αναλύσαμε το χάλι της οικονομίας.. της ανεργίας.. κ.λ.π. άρχισαν οι επισκέψεις στα πίσω..
Τρις ώρες να μιλάμε όλες μαζί σαν τα πάνελ στα μεσημεριανά.. από το γέλιο στο δάκρυ..
Η μία κουκούλωνε την άλλη στην κουβέντα!
Μη μας πέσει τίποτα κάτω!

Και σκάει τη βόμβα η Ζ.
-Καλέ σας είπα, με τον Μανώλη παντρευόμαστε!
Χωρισμένη εδώ και δέκα πέντε χρόνια.. τώρα είναι 58.
Και σηκωθήκαμε χήρες, ζωντοχήρες και οι καλώς ευρισκόμενες σε γάμο...
Και να τα φιλιά και να κολάνε τα κραγιόνια στα μάγουλα.

Η Νότα χώθηκε στην κουζίνα να ετοιμάζει ότι πρόχειρο βρισκόταν.
Είχε φέρει σπανακόπιτα και παστίτσιο να τα δώσει στον γιόκα μου. Πήρε φωτιά ο φούρνος!
"Καλέ θα του ξαναφτιάξω άλλα του παιδιού!"

Κάτι ρολάκια από τα κορίτσια στις «Συνταγές καρδιάς» με ψωμάκια του τόστ και τυριά, μια ομελέτα με διάφορα… ανοίξαμε κρασί και περνούσε η ώρα ..

Ολες θέλαμε να γίνουμε ..παρανυφάκια!
Οσο ερχόταν η σκηνή στο μυαλό μας ντυμένες στα ροζ άρχιζε η συχνοουρία..
Αυτοσαρκασμός και τρέλα!
Σκηνοθετήσαμε την τελετή με ότι πιο κιτς... και γέλιο μέχρι δακρύων...

Μας διέκοπταν τα τηλέφωνα:
«Που είσαι;»
«Με τα κορίτσια καλέ! Να πάρεις τα παιδιά από τον σταθμό θα αργήσω!»

Μουσική και το κέφι στα καλύτερα του!
Τύφλα η Ζ!
«Τα παιδιά σου τι λένε ρε;»
«Μωρέ ποιος τα #$&^%; Τη ζωή τους. τη δική μου, Ωπα!!!»

Κορίτσια μου η καλύτερη πενταήμερη……. Σας λατρεύω!!!!!

γιαγιά Αντιγόνη

ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ ΜΕ ΤΙΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΤΟΥ ΕΛΥΤΗ

…Οπου ανθεί ο μέσος όρος παύω να υπάρχω. Μου είναι αδύνατον να ευδοκιμήσω μέσα στη μάζα της εκάστοτε πλειοψηφίας. Οι ωραίες μειοψηφίες είναι το κάτι άλλο. Η τις κάνω σμαράγδι να φωτίζουν τη νύχτα μου, ή τις τρώω με σοκολάτα και σαντιγύ. Γι αυτό και καμιά ολιγαρχία που εκτιμώ δεν έρχεται ποτέ στα πράγματα. Όμως, γι αυτό ακριβώς την επιλέγω. Για να μην έρχομαι ποτέ στα πράγματα. Ερχομαι όχι μια αλλά εκατό φορές σ΄ ένα οποιοδήποτε Verve στο La terre est blue comme une orange, στην Παρθένο της Σικίνου πριν να υπάρξει, στο Eau de Vervene, στο Poem in October, στον Ναυτίλο του Patek Philippe, στην Μικρή Πράσινη Θάλασσα. Ακριβές μειοψηφίες, σπάνια βιβλία, ιδίως αν το χαρτί τους είναι Velin pur fil Lafuma ή πάπυρος του 1600, όπως τα βρίσκουμε στα παλαιοπωλεία των μικρών πόλεων της Ευρώπης…


Τέτοια και άλλα παρόμοια ...παραδοξολογήματα γράφει ο ποιητής της Ιδιωτικής Οδού στο έργο του "Ο κήπος με τις αυταπάτες". Γι' αυτό και μας εκφράζει και μας συγκινεί ακαταπαύστως.
Ο “κήπος με τις αυταπάτες” του Οδυσσέα Ελύτη, λοιπόν, ένα έργο πολλαπλά επίκαιρο και μοναδικά ποιητικό στη δοκιμιακή μορφή του, αποτέλεσε την αφορμή για την ομότιτλη ομαδική έκθεση που συνδυάζει χρώμα, λόγο και δράση, στην Γκαλερί Cube, Μιαούλη 39 στην Πάτρα.
Εικαστικοί και λογοτέχνες προσκλήθηκαν να επισκεφθούν τον “κήπο με τις αυταπάτες”, όπου ο ποιητής με τη γοητευτική σύζευξη των κειμένων και των εικαστικών δημιουργιών του και με λόγο πολιτικό και μαζί τρυφερό καλλιεργεί τη μνήμη, την ομορφιά και την ευθύνη του ανθρώπου απέναντι στην ιστορία και στα όνειρά του.

Οι καλλιτέχνες με πρωτότυπα έργα και οι λογοτέχνες με σύντομα χειρόγραφα κείμενα, αποτυπώνουν – με τα δικά του υλικά ο καθένας – ό,τι βλέπουν, ό,τι νιώθουν και ό,τι φαντάζονται στο δικό τους “κήπο”.
Μέσα από τη συνεργασία εικαστικών και λογοτεχνών προκύπτουν νέα επίκαιρα έργα, όπως και ενδιαφέροντες διάλογοι μεταξύ εικόνας και λόγου.
Η έκθεση περιλαμβάνει ζωγραφική, γλυπτική, φωτογραφία, εγκατάσταση, κατασκευές και performance.
Την ελευθερία της έμπνευσης εγγυάται η βεβαιότητα της Άνοιξης και η ειλικρίνεια του βλέμματος σε μια συνάντηση εικόνων, σκέψεων και συναισθημάτων.
Εικαστικοί: Ηλίας Αηδονίδης, Διονύσης Ανδριόπουλος, Στάθης Ανδρουτσάκης, Hermann Blauth, Canuto Kallan, Χρήστος Γαρουφαλλής, Αντωνία Γρίβα, Έλλη Γρίβα, Άννα Καρατζά, Θεόφιλος Κατσιπάνος, Ιωάννα Καφίδα, Ανδρέας Κοντέλλης, Ένη Κούκουλα, Μένιος Κωστόπουλος, Χρήστος Κουτσούκης, Νίκος Μιχαλιτσιάνος, Ειρήνη Μπράττη, Δημήτρης Ντζουμάνης, Ηλίας Παπανικολάου, Νατάσσα Πουλάντζά, Δημήτρης Ταλιάνης, Magda Tammam, Γιώργος Τσεριώνης, Βαγγέλης Τζερμιάς, Παναγιώτης Φερεντίνος και οι νέοι εικαστικοί από τη Φλώρινα: Χρήστος Δημητριάδης, Πέννυ Κορρέ, Θωμάς Μακιναντζής, Βαγγέλης Μπραγιάντσης, Ειρήνη Μώρου, Γαβριήλ Φτελκόπουλος.
Λογοτέχνες: Γιάννης Αλεξανδρόπουλος, Σπύρος Βρεττός, Σταυρούλα Γάτσου, Θοδωρής Γκόνης, Νίκος Δήμου, Δημήτρης Κάββουρας, π. Παναγιώτης Καποδίστριας, Διονύσης Καρατζάς, Παναγιώτης Κερασίδης, Γιώργος Κοζίας, Μαρία Κοσσυφίδου, Βασίλης Λαδάς, Μαρία Λαϊνά, Κώστας Λογαράς, Θανάσης Πανουτσόπουλος, Ευγενία Παπανδρέου, Δημήτρης Παπανικολάου, Γιάννης Παππάς, Στρατής Πασχάλης, Φώτης Ρούμπος, Αντώνης Σκιαθάς, Γιώργος Τσακιράκης, Γιώργος Τσιρώνης, Μάγδα Χριστοπούλου, Γιάννης Χρυσανθόπουλος.


Τα εγκαίνια της έκθεσης είναι αύριο Σάββατο 12 Μαρτίου στις 8 το βράδυ.

Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα Τετάρτη Σάββατο 10.00 – 15.00
Τρίτη Πέμπτη Παρασκευή 10.00 – 15.00 & 18.00 – 21.00
Κυριακή κλειστά

Γίνε μετανάστης να σωθείς...


Αγαπητέ συμπατριώτη. Το μήνυμα που έστειλε η κυβέρνηση με την υπόθεση της Υπατίας είναι ξεκάθαρο και δεν χωρεί αμφισβήτηση: «Γίνε μετανάστης για να σωθείς»! Οι παράνομοι μετανάστες μπορούν με μία απεργία πείνας να απαιτούν και να πετυχαίνουν ό,τι θέλουν. Ταξιδιωτικά έγγραφα, άδεια εργασίας, ενδεχομένως και κάποιο επίδομα του δημοσίου (αυτό το τελευταίο το ξέχασαν). Οι Έλληνες πολίτες είναι καταδικασμένοι να πληρώσουν για όλα!

Στη χώρα του παραλόγου συνέβη κι αυτό. Κάποιοι αποφάσισαν να σύρουν μερικούς ταλαίπωρους στην Αθήνα και να τους χρησιμοποιήσουν για να ανοίξουν το δρόμο στη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών. Και τα κατάφεραν. Επειδή γνώριζαν ότι παραβιάζουν ανοικτές θύρες. Αυτή η κυβέρνηση είναι ανίκανη ακόμη και να εφαρμόσει το νόμο, όπως το ίδιο ανίκανες αποδείχτηκαν και οι προηγούμενες.


Για μία στιγμή πιστέψαμε ότι υπάρχει κράτος. Όταν ακούγαμε τον κ. Ραγκούση να χαράζει μία μεγάλη κόκκινη γραμμή και να λέει «ως εδώ». Δυστυχώς, όμως, όνειρο ήταν και πάει. Μέσα σε λίγες ώρες διαλύθηκαν οι όποιες ψευδαισθήσεις. Αν υπήρχαν εκλογικά βιβλιάρια θα τους τα έδιναν εκείνη την ώρα μπροστά στις κάμερες.


Τώρα ξέρουμε τη συνέχεια. Μία άλλη ομάδα παράνομων μεταναστών θα κάνει μία νέα απεργία πείνας για να απαιτήσει ακριβώς τα ίδια που πέτυχε η προηγούμενη. Ή ακόμη καλύτερα, μπορούν να προσφύγουν και στα ευρωπαϊκά δικαστήρια, απαιτώντας ισονομία!


Η κυβέρνηση με την υποχωρητικότητά της έστειλε προσκλητήριο για να μας έρθουν μερικές εκατοντάδες ακόμη μετανάστες από όλη την Οικουμένη. Τους κάλεσε στην Ελλάδα να ζήσουν το δικό τους μύθο. Όταν η ίδια η κυβέρνηση μιας χώρας δεν εφαρμόζει τους νόμους, πώς μπορεί να περιμένει από τους πολίτες της να κάνουν θυσίες αυτή τη δύσκολη ώρα; Για ποιόν λόγο; Για να πληρώνουν τα αεροπορικά εισιτήρια των εκβιαστών της Υπατίας, όταν οι τελευταίοι θα θέλουν να επισκεφτούν την πατρίδα τους για να δουν τα αγαπημένα τους πρόσωπα;


Η χώρα δεν αντέχει άλλους μετανάστες. Η οικονομία δεν αντέχει άλλους μετανάστες, η κοινωνία δεν αντέχει άλλους μετανάστες. Κατά πάσα πιθανότητα δεν αντέχει αυτούς που ήδη έχει. Το κακό είναι ότι τα όσα έγιναν συνέβησαν σε μία περίοδο που τα γεγονότα στη Βόρεια Αφρική δημιουργούν τις προϋποθέσεις για να γίνουμε μάρτυρες ενός νέου κύματος μεταναστών προς τη χώρα μας.


Όσο υποχωρητική είναι η κυβέρνηση με τους μετανάστες, τόσο αδιάλλακτη είναι με τους πολίτες της. Απειλεί να τους φυλακίσει για χρέη προς το δημόσιο μερικών χιλιάδων ευρώ, κόβει τις συντάξεις από απόμαχους της ζωής που καλούνται να ζήσουν με ψίχουλα. Τι πρέπει να κάνουν οι Έλληνες για να επιβιώσουν; Να μεταμφιεστούν σε μετανάστες ή να γίνουν πραγματικοί μετανάστες και να ξεριζωθούν από τα σπίτια τους, αναζητώντας μία καλύτερη ζωή σε μία άλλη πιο σοβαρή χώρα; Και τώρα που είναι ακόμη καιρός, όσο είμαστε μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης...


Θανάσης Μαυρίδης




Νηστεία ... Οφέλη, tips και ιδέες


του Γιώργου Κόκουβα

Τα ψυχολογικά οφέλη της «νηστίσιμης περιόδου» που μόλις άρχισε είναι αδιαμφισβήτητα για όσους πήραν την μεγάλη απόφαση. Καθαρισμός της ψυχής, λέει η ορθοδοξία. Και όχι μόνο, θα προσέθετε η επιστήμη, καθώς οι διατροφικές συνήθειες που πρεσβεύει η περίοδος της Σαρακοστής ωφελούν τον οργανισμό και μας επαναφέρουν στην διαιτολογική τάξη.

Οι μεζέδες, η λαγάνα και η ταραμοσαλάτα της Καθαρής Δευτέρας και τα –εκ των ων ουκ άνευ- ψάρια της Κυριακής του Λαζάρου δίνουν το έναυσμα. Οι βιταμίνες των λαχανικών και η γεύση των ανοιξιάτικων φρούτων συμπληρώνουν με δόσεις υγείας το πιάτο μας. Με αφορμή την νηστεία, λοιπόν, αποχαιρετούμε για τις επόμενες εβδομάδες το κρέας και αναζητούμε τις συμβουλές των ειδικών διαιτολόγων για να μάθουμε τα πάντα σχετικά με τα οφέλη, τους κινδύνους και τις γεύσεις της Σαρακοστής.

Νηστίσιμα οφέλη
Αποτοξίνωση, υγιεινή διατροφή και γεύσεις που ξεχνάμε και παραμελούμε όλη την υπόλοιπη χρονιά ξαναμπαίνουν στο παιχνίδι κατά την περίοδο της νηστείας. Το κρέας, που κανονικά θα έπρεπε να καταναλώνουμε δύο φορές την εβδομάδα αλλά καταχρηστικά έχουμε αναγάγει σε σταθερά του καθημερινού μας μενού, μετατρέπεται σε… outsider για σαράντα ημέρες και τα θρεπτικά συστατικά των νηστίσιμων τροφίμων που γίνονται ο κανόνας βελτιώνουν την εικόνα του οργανισμού μας και μας χαρίζουν ευεξία.

«Αρχικά, πρέπει να πούμε πως η περίοδος της νηστείας είναι μια αφορμή να γυρίσουμε στο μεσογειακό πρότυπο διατροφής, που είναι πολύ σωστό για την υγεία μας», μας αναφέρει ο νοσοκομειακός διαιτολόγος κ. Βασίλης Παπαμίκος.

Επιπλέον, όπως αναφέρει και η κλινική διαιτολόγος-διατροφολόγος κ. Μαρία Κολοτούρου σε σχετικό της δημοσίευμα στο iatronet.gr «η περιοδική φυτοφαγία που χαρακτηρίζει την νηστεία, έχει ως αποτέλεσμα να μειώνεται σημαντικά η πρόσληψη κορεσμένων λιπαρών και ζωϊκής πρωτεΐνης και να αυξάνεται η πρόσληψη σύνθετων υδατανθράκων, φυτικών ινών, βιταμινών, ιχνοστοιχείων και πολύτιμων φυτοχημικών που βρίσκονται στα φυτικά τρόφιμα». Ποια είναι, λοιπόν, τα οφέλη από αυτού του είδους τις ανακατατάξεις στο διαιτολόγιό μας;

«Ο αποκλεισμός των ζωικών τροφίμων από το διαιτολόγιο κατά την νηστεία είναι μια καλή ευκαιρία βελτίωσης του λιπιδικού προφίλ μας», μας λέει ο κ.Παπαμίκος. «Αυτό σημαίνει πως μπορούμε να μειώσουμε την κακή χοληστερίνη και με λίγη παραπάνω σωματική άσκηση να αυξήσουμε την καλή», συμπληρώνει.

«Επίσης», συνεχίζει, «εξαιτίας της αύξησης των φυτικών ινών στην διατροφή μας, ενισχύεται η καλή λειτουργία του εντέρου και μπορούν να προληφθούν ακόμη και κάποιες μορφές καρκίνου, όπως αυτός του παχέος εντέρου. Ακόμη, εφόσον τρώμε περισσότερα φρούτα και λαχανικά, αυξάνεται και το φυλλικό οξύ που προσλαμβάνουμε, το οποίο είναι εξαιρετικά σημαντικό για τα ερυθρά μας αιμοσφαίρια και για την προστασία του γενετικού μας υλικού».

Η κ. Κολοτούρου απαριθμεί με την σειρά της μερικά ακόμη από τα πιθανά οφέλη της νηστείας:
- Υιοθέτηση καλύτερων διατροφικών συνηθειών: Όταν τα φρούτα, τα λαχανικά, τα όσπρια και το ελαιόλαδο πρωταγωνιστούν στο πιάτο μας, κατ’ αντιστοιχία αυξάνονται και οι φυτικές ίνες, ο βιταμίνες, τα μονοακόρεστα λιπαρά και τα ιχνοστοιχεία που προσλαμβάνουμε, ενώ μειώνονται τα κορεσμένα λιπαρά, η χοληστερόλη και οι πρωτεΐνες ζωικής προέλευσης. Μάλιστα, αν αποφασίσουμε να ακολουθήσουμε την νηστεία για εκτεταμένο χρονικό διάστημα, θα είναι πιο εύκολο να διατηρήσουμε κάποιες από τις υγιεινές συνήθειες και μετά το πέρας της Σαρακοστής.
- Οι φυτικές ίνες που περιέχονται στα νηστήσιμα τρόφιμα (φρούτα, λαχανικά, δημητριακά) βοηθούν στην ρύθμιση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα, εφόσον δεν καταναλώνονται μεγάλες ποσότητες επεξεργασμένων υδατανθράκων, όπως αυτοί του λευκού ψωμιού.
- Λόγω αυξημένου καλίου και μειωμένου νατρίου, το οποίο περιέχεται στο γρήγορο φαγητό, ρυθμίζεται σε καλύτερα επίπεδα η αρτηριακή πίεση.

Φυσικά, δεν θα πρέπει να παραγνωριστεί και το ψυχολογικό όφελος από αυτή την αλλαγή στην διατροφή μας. Ευεξία, ψυχική ανάταση, αποτοξίνωση και αυτοπεποίθηση από πιθανή απώλεια βάρους είναι λίγες μόνο από τις εκφάνσεις μιας καλής διατροφής που αποτυπώνεται στο σώμα μας.

Τι πρέπει να προσέχουμε!
«Πολύ βασικό είναι να μην συγχέουμε την νηστεία με την δίαιτα», τονίζει ο κ. Παπαμίκος. «Πολλοί σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο και χάνουν το πραγματικό νόημα της νηστείας, οδηγούμενοι σε ακραίες καταστάσεις», συμπληρώνει. «Αυτό που μπορούμε να πούμε, είναι ότι η μακρά περίοδος αυστηρής νηστείας δεν συνίσταται σε όλους, παρά στους απόλυτα υγιείς ενήλικες χωρίς ειδικές διατροφικές ανάγκες».

Γι’ αυτόν τον λόγο, από την εκτεταμένη νηστεία, όπως μας λέει ο κ. Παπαμίκος, καλό είναι να απέχουν τα μικρά παιδιά που βρίσκονται στην ανάπτυξη, ιδιαίτερα αν αθλούνται, οι εγκυμονούσες γυναίκες, ιδίως αν βρίσκονται στο τρίτο τρίμηνο της κύησης και οι ηλικιωμένοι που πάσχουν από χρόνιες νόσους.

Όπως μας αναφέρει ο ειδικός, αυτό που μας απασχολεί κατά την περίοδο της νηστείας είναι η έλλειψη ορισμένων θρεπτικών συστατικών που περιέχονται κατά κύριο λόγο στο κρέας και στα γαλακτοκομικά: της πρωτεΐνης, του σιδήρου, του ασβεστίου και της βιταμίνης Β12. Το κάθε πιάτο μας πρέπει να περιέχει όλα τα θρεπτικά συστατικά που χρειαζόμαστε. Δείτε λοιπόν, πώς θα το πετύχουμε, ακόμη και στην νηστεία.

«Για όσους δεν ακολουθούν πολύ αυστηρούς κανόνες νηστείας και εντάσσουν στο διαιτολόγιό τους τα θαλασσινά, τρόφιμα όπως τα καλαμάρια, οι σουπιές ή ακόμη και τα σαλιγκάρια είναι πολύ καλές εναλλακτικές πηγές πρωτεϊνών», συμβουλεύει ο κ. Παπαμίκος. Οι πιο αυστηροί μπορούν να δοκιμάσουν συνδυασμούς φυτικών τροφίμων, που χαρίζουν πρωτεΐνη φυτικής προέλευσης, αλλά υψηλής βιολογικής αξίας. Τέτοια φαγητά είναι το φακόρυζο, το σπανακόρυζο, το ρεβιθόρυζο, τα φασόλια γίγαντες ή το πλιγούρι συνδυασμένο με ψωμί, το οποίο αν είναι ολικής άλεσης μας χαρίζει και τις φυτικές ίνες.

Για να ενισχύσουμε την πρόσληψη σιδήρου, εφόσον δεν τρώμε κόκκινο κρέας, ο κ. Παπαμίκος συμβουλεύει να εντάξουμε σαλιγκάρια και θαλασσινά στο πιάτο μας, αλλά και τρόφιμα όπως η φακή και το σπανάκι, αλλά πάντα συνδυασμένα με λεμόνι.

Και τι μπορούμε να κάνουμε για να μην έχουμε έλλειψη ασβεστίου, μιας και τα γαλακτοκομικά βγαίνουν επίσης από το «παιχνίδι»; Ο ειδικός μας ενημερώνει πως οι φυτικές πηγές ασβεστίου, όπως τα αμύγδαλα, τα καρύδια, το μπρόκολο και το σπανάκι μπορούν να βοηθήσουν, αλλά ταυτόχρονα εμπεριέχουν ορισμένα φυτικά οξέα που καθιστούν δύσκολη την απορρόφησή τους. Γι’ αυτό, σε όσους έχουν ανάγκες ασβεστίου, προτείνονται συμπληρώματα της ουσίας ή και το άγνωστο σε πολλούς δημητριακό κινόα, που μεταξύ άλλων είναι πλούσιο σε αμινοξέα και μπορούμε να το βρούμε σε καταστήματα βιολογικών ειδών. Τέλος, για να αναπληρώσουμε το έλλειμμα της βιταμίνης Β12 λόγω αποχής από το κόκκινο κρέας, μπορούμε να δοκιμάσουμε τρόφιμα όπως το τόφου και το γάλα σόγιας ή ρυζιού.

Ένα άλλο σημείο που μας υπογραμμίζει ο κ. Παπαμίκος είναι αυτό του αισθήματος κορεσμού. Η πρωτεΐνη είναι υπεύθυνη γι’ αυτό το αίσθημα, και γι΄αυτό, αφού έχουμε έλλειψη πρωτεϊνών κατά την νηστεία, υπάρχει ο κίνδυνος της υπερκατανάλωσης. Έτσι, τρώμε μεγάλες ποσότητες ζυμαρικών ή ψωμιού για παράδειγμα, με αποτέλεσμα να αυξάνονται τα τριγλυκερίδιά μας.

Επίσης, αυτό που παρατηρείται συχνά είναι μία έκρηξη όρεξης κατά την Κυριακή του Πάσχα. «Η καταπίεση που νιώθει κάποιος ο οποίος νηστεύει οδηγεί σε απότομη εκτόνωση και συναισθηματική υπερφαγία όταν λήγει η περίοδος νηστείας. Γι’ αυτό και οι καρδιολογικές και οι γαστρεντερολογικές κλινικές γεμίζουν την Δευτέρα του Πάσχα», μας λέει ο κ. Παπαμίκος.

«Επομένως, πρέπει να έχουμε υπόψη μας το πραγματικό νόημα της νηστείας, που είναι να απέχουμε από αυτά στα οποία έχουμε αδυναμία. Χρειάζεται δηλαδή μέτρο και ισορροπία σε όλα, ακόμη και σε αυτά που επιτρέπονται την Σαρακοστή», καταλήγει ο ειδικός. Στον κανόνα του μέτρου εμπίπτουν και η λογική κατανάλωση αλκόολ και τα νηστίσιμα μενού των ταχυφαγείων.

Νηστίσιμες συνταγές για νόστιμη Σαρακοστή

- Γαριδομακαρονάδα
Υλικά: 1 πακέτο μακαρόνια, 500 γραμμάρια γαρίδες καθαρισμένες, 2 κουτιά ντομάτες κονκασέ, μισό κρεμμύδι ψιλοκομμένο, 2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο, 4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο, μισή κούπα λευκό κρασί, αλάτι, πιπέρι, ζάχαρη (από ένα κουταλάκι).

Εκτέλεση:
Ζεσταίνουμε το λάδι σε μια κατσαρόλα και ρίχνουμε το κρεμμύδι. Μετά από 2 λεπτά προσθέτουμε και το σκόρδο και ανακατεύουμε για λίγα λεπτά. Στην συνέχεια, προσθέτουμε το κρασί, αφήνουμε για δύο λεπτά και ρίχνουμε τις ντομάτες, το αλάτι, το πιπέρι, την ζάχαρη και όποιο μυρωδικό επιθυμούμε. Αφήνουμε στην φωτιά μέχρι να δέσει η σάλτσα. Στην συνέχεια, προσθέτουμε τις γαρίδες και αφήνουμε για 7 περίπου λεπτά. Κατεβάζουμε την κατσαρόλα από την φωτιά, και σε μία άλλη βράζουμε τα ζυμαρικά σε αλατισμένο νερό για οκτώ με δέκα λεπτά. Στραγγίζουμε τα μακαρόνια και τα προσθέτουμε στην κατσαρόλα με την σάλτσα, ξαναβάζοντάς την στην φωτιά και ανακατεύοντας για δύο λεπτά. Σερβίρετε σε μια μεγάλη πιατέλα.

- Σουπιές με σπανάκι
Υλικά: 1 κιλό σουπιές, 1 κιλό σπανάκι χοντροκομμένο, Μισή κούπα ελαιόλαδο, 1 κούπα λευκό κρασί, 1 κούπα νερό, Μία κουταλιά πελτέ ντομάτας, 2 μέτρια κρεμμύδια ψιλοκομμένα, αλάτι και πιπέρι (από ένα κουταλάκι).

Εκτέλεση:
Καθαρίζουμε και κόβουμε τις σουπιές σε μικρά κομμάτια. Τις βράζουμε σε κατσαρόλα, στην οποία έχουμε προσθέσει το νερό και το κρασί, για περίπου 20 λεπτά, μέχρι να «πιουν» το ζουμί. Προσθέτουμε το κρεμμύδι, τον πελτέ και το ελαιόλαδο και αφήνουμε να βράσουν για άλλα 20 λεπτά με σκεπασμένο την κατσαρόλα. Καθαρίζουμε το σπανάκι και το προσθέτουμε στην κατσαρόλα μαζί με το αλάτι και το πιπέρι, ανακατεύετε ελαφρά και σκεπάζετε την κατσαρόλα, αφήνοντας να βράσει για άλλα 20-25 λεπτά.

- Ρεβίθια στον φούρνο με λαχανικά
Υλικά: 500γρ. ρεβίθια, 120ml λάδι, 2-3 κρεμμύδια κομμένα σε καρέ, 1 πράσινη και 1 κόκκινη πιπεριά κομμένες σε καρέ, 2 καρότα κομμένα σε καρέ, ½ φλιτζάνι χυμό πορτοκαλιού, 1 ματσάκι σέλερι κομμένο, ½ φλιτζάνι χυμό λεμόνι, ½ κουταλάκι αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι.

Εκτέλεση:
Αφήνουμε τα ρεβίθια σε νερό από το προηγούμενο βράδυ. Τα βράζουμε για περίπου δύο ώρες και τα στραγγίζουμε. Τσιγαρίζουμε τα λαχανικά και προσθέτουμε τον χυμό πορτοκαλιού. Βάζουμε τα ρεβίθια σε ένα πήλινο σκεύος και περιχύνουμε από πάνω τα λαχανικά με το ζωμό τους. Προσθέτουμε το αλατοπίπερο και το λεμόνι και ψήνουμε σε προθερμασμένο στους 200 βαθμούς φούρνο για 45 περίπου λεπτά στους 180 βαθμούς.

- Πολίτικος χαλβάς σιμιγδαλένιος
Υλικά: 2 φλιτζάνια του τσαγιού σιμιγδάλι, 2 φλιτζάνια ζάχαρη, 1 φλιτζάνι ελαιόλαδο, 5 φλιτζάνια νερό, 50 γρ. αμύγδαλα καθαρισμένα, 50 γρ. κουκουνάρια, 2 κομμάτια ξύλο κανέλλας.

Εκτέλεση:
Σε μια κατσαρόλα, βάζουμε το λάδι να ζεσταθεί και προσθέτουμε το σιμιγδάλι. Ανακατεύουμε συνεχώς και προσθέτουμε το κουκουνάρι και τα αμύγδαλα. Ανακατεύουμε μέχρι το σιμιγδάλι να ξανθύνει (περίπου 10-15 λεπτά). Σε άλλη κατσαρόλα, ετοιμάζουμε σιρόπι με το νερό, την ζάχαρη και τα φύλλα κανέλλας και το ρίχνουμε στην κατσαρόλα με το σιμιγδάλι. Ανακατεύουμε συνεχώς, χαμηλώνοντας την φωτιά, μέχρι το σιμιγδάλι να απορροφήσει το σιρόπι και να αποκτήσει την υφή που θέλουμε. Τοποθετούμε το μίγμα σε φόρμα και σερβίρουμε τον χαλβά, πασπαλίζοντάς τον με κανέλλα.

Τὸ θέλημα καὶ ἡ ἀνάπαυση καί, προπαντός, ἡ συνήθεια σ᾿ αὐτά, ὁδηγοῦν τὸν ἄνθρωπο στὴν πτώση.

Ἀββᾶς Ποιμήν

Χαίρε Νύμφη Ἀνύμφευτε, Ἱερά Μονή Εἰκοσιφοίνισσας.

Ετοιμάζεται χρεοκοπία ή επιστροφή στη δραχμή;


του Κ. Στούπα
Μια παλιά παροιμία λέει πως ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται. Μια κρίση, έστω και ελεγχόμενης, χρεοκοπίας, μοιάζει με αναμπουμπούλα…

Τι φοβάται η κοινή γνώμη στην Ελλάδα σήμερα;

Μια ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, την επιστροφή στη δραχμή, την αναβίωση της οθωμανικής αυτοκρατορίας και την επιστροφή σε αυτή, τον Αρμαγεδδώνα ενόψει του 2012...

Όσο από τον τόπο θα απουσιάζει ηγεσία ικανή να εμπνεύσει εμπιστοσύνη και να σχεδιάσει ένα χάρτη με την πορεία της εξόδου, οι καφετζούδες και οι απατεώνες έχουν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να εκμεταλλευτούν τους αδαείς...

Από δεκάδες πλευρές τις τελευταίες μέρες φτάνει ένα e-mail που αφορά μια επιστολή ενός δήθεν υψηλόβαθμου τραπεζικού που ανωνύμως μας μεταφέρει με λεπτομέρειες πως έχει υποπέσει στην αντίληψή του ένα σχέδιο εξόδου της χώρας από το ευρώ με όλα τα τραγικά συμπαρομαρτούντα...
Είναι προφανές πως προέρχεται από τους ίδιους κύκλους που ένα χρόνο πριν είχαν ασφαλείς πληροφορίες εκ των ένδων, πως στο Χολαργό είχε αρχίσει η εκτύπωση της νέας δραχμής...

Τι υποστηρίζει το περίφημο μήνυμα "εκ των ένδων"...


«Είμαι υψηλόβαθμο στέλεχος σε έναν από τους μεγαλύτερους τραπεζικούς οργανισμούς της χώρας μας και θέλω να σας ενημερώσω ότι από την προηγούμενη εβδομάδα επικρατεί πανικός στις μεταφορές κεφαλαίων προς το εξωτερικό.

Συγκεκριμένα σχεδόν όλες οι μεγάλες εταιρείες ελληνικών και ξένων συμφερόντων μεταφέρουν τα κεφαλαία τους σε... τράπεζες του εξωτερικού και έχει δοθεί σαφής εντολή να σταματήσει κάθε είδους πληρωμή.
Έχουν μεταφέρει ακόμα και τα αποθεματικά των μισθοδοσιών αυτού του μήνα. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με τα ιδιωτικά κεφάλαια επιχειρηματιών, στελεχών σε εταιρείες, πολιτικών, δημοσιογράφων και τραπεζικών. Καθημερινά γίνονται μεταφορές αυτών σε τράπεζες του εξωτερικού.

Από την τράπεζα στην οποία εργάζομαι έχει δοθεί οδηγία να μην αναφέρουμε πουθενά αυτό που συμβαίνει.

Σε επαφές και συναντήσεις που είχα με συναδέλφους αλλά και με άτομα του υπουργείου οικονομικών, όλοι έχουν την ίδια άποψη.

Ετοιμάζεται χρεοκοπία ή επιστροφή στη δραχμή σε λίγες ημέρες και δεν το ανακοινώνουν για να δεσμεύσουν τις καταθέσεις των ιδιωτών και να αποφύγουν τον πανικό και το bank run.

Από άτομα του υπουργείου εσωτερικών πληροφορήθηκα ότι στο γενικό λογιστήριο του κράτους έχει τεθεί σε λειτουργία ο μηχανισμός παύσης πληρωμών σε μισθούς και συντάξεις. Ο κρατικός μηχανισμός έχει ήδη επεξεργαστεί τα στοιχεία και το μόνο που απομένει είναι μόνο η εντολή.

Μετά την συνάντηση του πρωθυπουργού με τους πολιτικούς αρχηγούς πραγματοποιήθηκε άτυπη σύσκεψη με τους κυριότερους τραπεζικούς παράγοντες της χώρας μας, εκπροσώπους του υπουργείου οικονομικών εσωτερικών δημόσιας τάξης και αμύνης. Το περιεχόμενο της συνάντησης δεν το γνωρίζω.

Από χθες το απόγευμα σε τηλεφωνικές επικοινωνίες που είχα με άτομα του υπουργείου οικονομικών, συναδέλφους του τραπεζικού κλάδου αλλά και δημοσιογράφους όλοι είχαν ακριβώς την ίδια πεποίθηση. Πάμε για χρεωκοπία.

Ο λόγος που γράφω τώρα αυτά είναι η συζήτηση που είχα με συντάκτη κεντρικού δελτίου ειδήσεων μεγάλου καναλιού σήμερα το πρωί..

Σας παραθέτω αυτά που μου είπε.

"Η πτώχευση είναι πλέον θέμα ημερών και έχει προγραμματιστεί για τις 25 του μηνός. Θα αναγγελθεί αργά το βράδυ της παρασκευής και θα παρουσιαστεί σαν αναγκαστικό αποτέλεσμα από την συνδιάσκεψη της 25ης Μαρτίου. Το σαββατοκύριακο που ακολουθεί είναι ιδανικό για να αποφύγει η κυβέρνηση τις αντιδράσεις. Δημόσιες υπηρεσίες δεν θα λειτουργούν και ο κόσμος θα περάσει το πρώτο σοκ σπίτι του.

Ο πρωθυπουργός θα κάνει διάγγελμα και θα προσπαθήσει να παραληρήσει την κατάσταση με την εθνική μας επέτειο.

Το κλίμα του διαγγέλματος θα είναι κάπως έτσι.

Θα αναφέρει ότι για ακόμα μία φορά η χώρα μας δέχεται επίθεση από κάποιους που θέλουν να την καταστρέψουν και εμείς πρέπει να αγωνιστούμε και να κάνουμε θυσίες για να αποτρέψουμε αυτό το γεγονός. Μάλιστα θα αναφέρει ότι όπως αγωνιστήκαμε τότε και δώσαμε την ψυχή μας για την εδαφική ελευθερία και ανεξαρτησία, έτσι πρέπει να αγωνιστούμε και τώρα για την οικονομική μας ελευθερία και ανεξαρτησία. Η Ελλάδα το 1821 έκανε μόνο την αρχή και τώρα εξαρτάται από εμάς αν θα ολοκληρώσουμε το έργο των προγόνων μας. Αν τότε πολεμήσαμε για την εδαφική μας ανεξαρτησία σήμερα θα πολεμήσουμε για την οικονομική μας ανεξαρτησία. Μόνο που αυτός ο πόλεμος δεν θα έχει μάχες και στρατηγούς θα είναι διαφορετικός. Ήρωας θα είναι ο κάθε Έλληνας που δεν θα το βάλει κάτω και θα κάνει τις απαραίτητες θυσίες για να αποκτήσει για πρώτη φορά στην ιστορία του νέου Ελληνικού έθνους εδαφική και οικονομική ανεξαρτησία ταυτόχρονα."

Πιστεύω ότι καταλάβατε το νόημα.

Εγώ έκανα αυτό που υπαγόρευε η συνείδηση μου και γι αυτό δημοσιοποίησα όλα τα παραπάνω.

Ελπίζω να πράξετε κι εσείς το ίδιο και να τα γνωστοποιήσετε στον Ελληνικό λαό….


Εγώ έκανα αυτό που υπαγόρευε η συνείδηση μου και γι αυτό δημοσιοποίησα όλα τα παραπάνω.

Ελπίζω να πράξετε κι εσείς το ίδιο και να τα γνωστοποιήσετε στον Ελληνικό λαό.

Με εκτίμηση Γ.Β.
»


Τι δεν μας λέει ο «τραπεζίτης»...


Ο ίδιος μόλις διάβασα το παραπάνω κείμενο δεν είχα καμιά αμφιβολία. Έχουμε να κάνουμε με κάποιο βλάκα που ακούει και διαβάζει αυτά που θέλει, ή με κάποιο απατεώνα που προσπαθεί να κερδίσει κάτι από τον πανικό…


Υπάρχει περίπτωση ο ανώνυμος «τρομοκράτης» να λέει την αλήθεια;


Και αν ναι ή όχι πως θα το μάθουμε αυτό; Σίγουρα όχι ρωτώντας δεξιά και αριστερά τον μπατζανάκη, του κουμπάρου, της αδερφής, της κομμώτριας κάποιου που γνωρίζει το γιο συντάκτη του κεντρικού δελτίου...


Συνήθως δεν χρειάζεται να έχει ειδικές και αποκλειστικές πληροφορίες κάποιος, αλλά να κάνει τις σωστές σκέψεις... Όπως δηλ. συμβαίνει και στο χρηματιστήριο κατά τη γνώμη αυτής της χρηματιστηριακής στήλης που σε δύσκολους δημοσιονομικούς καιρούς ασχολείται με τα της μεταρρυθμιστικής προσαρμογής, τις καταθέσεις και την μακροοικονομική λογιστική...


Ας υποθέσουμε πως η Ελλάδα θέλει να αποχωρήσει από το ευρώ και να επιστρέψει στη δραχμή. Κατά τα ειωθότα του φτωχού αλλά άρτια λειτουργούντος κοινοβουλευτικού μας συστήματος ποιος και με ποιο τρόπο θα έπρεπε να πάρει αυτή την απόφαση;


Σίγουρα όχι ούτε ένας πρωθυπουργός μόνος του, ούτε κάποιοι υπουργοί σε μια άτυπη και μυστική σύσκεψη...

Μια απόφαση αυτού του βεληνεκούς θα αποφασιζόταν μετά από μήνες δημόσιου διαλόγου και αντεγκλήσεων τουλάχιστον με τις ψήφους των 2/3 της Βουλής... Δεν βρισκόμαστε ακόμη στην τζαμαχιρία του Καντάφι όπου τέτοια θέματα τα αποφασίζει η οικογένεια μεταξύ της...


Όπως και πέρυσι που κάποιοι κυκλοφορούσαν πως τυπώνονται οι δραχμές... Κανείς δεν έχει το δικαίωμα και ούτε και τη διάθεση να αποφασίσει μυστικά για ένα τέτοιο θέμα. Είναι απλά τα πράγματα, απλούστερα δεν γίνονται. Ιστορίες σαν την παραπάνω συνιστούν είτε πλάκες, είτε παπαγαλισμούς κάποιων πλανόδιων ντίλερς ξένων τραπεζών. Έστω να αποτελούν σατανικό νετσαγιεφικό σχέδιο αποσταθεροποίησης ακροαριστερών ή ακροδεξιών εξτρεμιστών...


Νομίζω πως δεν κινδυνεύουμε από την κακοήθεια των άλλων περισσότερο απ’ ό,τι κινδυνεύουμε από τη δική μας βλακεία όταν δίνουμε βάση σε τέτοιες ιστορίες από τις οποίες βρίθει το διαδίκτυο...


Το σενάριο της δραχμής...
Κατά τη γνώμη μου το σενάριο της δραχμής δεν παίζει καθόλου τώρα. Το σενάριο της δραχμής θα είχε κάποια μικρή πιθανότητα μετά από χρόνια, αν οι μεταρρυθμίσεις δεν προχωρήσουν, έχει διαλυθεί ο κοινωνικός, οικονομικός και πολιτικός ιστός της χώρας και αφού μας έχουν «αποστειρώσει» οι ευρωπαίοι, μας οδηγήσουν στην έξοδο...


Μια απόφαση αυτού του βεληνεκούς προϋποθέτει ευρεία πλειοψηφία και δεν νομίζω πως σήμερα καμιά σοβαρή πολιτική δύναμη ή ρεύμα στη χώρα μας προωθεί αυτή την άποψη...


Λαμβάνοντας υπόψη τις αρνητικές συνέπειες που συνεπάγεται αυτό, οι οποίες είναι πολύ περισσότερες από τις θετικές, δεν νομίζω πως είναι δόκιμο σενάριο με τα δεδομένα που υπάρχουν.


Η άποψή μου παραμένει πως και η ευρωζώνη θα ανταπεξέλθει με επιτυχία της κρίσης αλλά και η Ελλάδα θα παραμείνει εντός αυτής και στα τέλη της δεκαετίας που διανύουμε θα είναι αγνώριστη οικονομικά. Τόσο αγνώριστη, που το πιο επιτυχημένο μοντέλο μεταρρύθμισης του ΔΝΤ η γειτονική Τουρκία, θα είναι «χλωμό»...


Στις ανάποδες περιόδους οι άνθρωποι βγάζουν τις αρνητικές πλευρές τους, αλλά μετά το πρώτο σοκ, η λογική επιστρέφει και μαζί με αυτή και οι περισσότερο λογικές συμπεριφορές μέχρι που ο τροχός της κοινωνικής συμπεριφορικής αλλάζει και ξεκινά μια περίοδος που οι άνθρωποι συναγωνίζονται με θετικό πρόσημο...


Υ.Γ. Για άλλη μια σχετική επιστολή από τραπεζικό φίλο της στήλης, βλέπε:Κινδυνεύουμε μόνο από τη βλακεία μας...


Διαβάστε επίσης:Η «είδηση» για τη χρεωκοπία στις 25 Μαρτίου βρωμάει!!!

Οι τροφές της «ντροπής»

Ιδρώτας και κακοσμία: τα καυτά ντους με έξτρα δόσεις σαπουνιού, το «λούσιμο» με αρώματα και το μάσημα τσίχλας με άρωμα δυόσμου ή μέντας δεν λύνουν το πρόβλημα. Το σκόρδο , τα καυτερά φαγητά… ο παστουρμάς αφήνουν ανεξίτηλο το…άρωμα τους στο ανθρώπινο σώμα, με τους επιστήμονες να επιμένουν πως για όλα τα «παράξενα» υπάρχει μία εξήγηση.


Γιατί κάποια τρόφιμα μας κάνουν να ιδρώνουμε

Αρκεί κανείς να δαγκώσει μία καυτερή φτερούγα από κοτόπουλο –βουτηγμένη σε φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι και πάπρικα – για να διαπιστώσει την ταχύτητα με την οποία το κάψιμο στο στόμα θα μεταφερθεί στο μέτωπο, με τις σταγόνες του ιδρώτα να στάζουν μετά από κάθε μάσημα.
Η καψικίνη, η ουσία που κάνει…
καυτές τις κόκκινες πιπεριές, διεγείρει τους νευρικούς υποδοχείς του στόματος και ουσιαστικά «κοροϊδεύει» το νευρικό σύστημα κάνοντας το να πιστέψει πως ο οργανισμός φλέγεται. Συνεπώς, το σώμα αντιδρά όπως σε εκείνη την περίπτωση που η θερμοκρασία θα ξεπερνούσε τους 40 βαθμούς Κελσίου.
Αστραπιαία ο εσωτερικός θερμοστάτης – που εντοπίζεται στον υποθάλαμο του εγκεφάλου – στέλνει σήμα για την ενεργοποίηση των ιδρωτοποιών αδένων. Έτσι, ο ιδρώτας βρίσκει διέξοδο στο δέρμα και εξατμίζεται, σε μία προσπάθεια να διώξει από το σώμα την θερμότητα.
Ακόμη και τα ζεστά ροφήματα κάνουν τον οργανισμό να ιδρώνει. «Ο καυτός καφές και το τσάι αλλά και οι ζεστές σούπες προκαλούν σε κάποιους ανθρώπους εφίδρωση, παρόλο που η θερμοκρασία του σώματος τους δεν είναι υψηλή», λέει η Dee Anna Glaser, καθηγήτρια Δερματολογίας στο Πανεπιστήμιο του St. Louis και Πρόεδρος της Διεθνής Κοινότητας Υπερεφίδρωσης (International Hyperhidrosis Society).

Οι τροφές που μας κάνουν να ντρεπόμαστε

«Οι «ένοχοι» σε ορισμένα αρωματικά τρόφιμα δεν είναι παρά πτητικές οργανικές ενώσεις, οι οποίες απελευθερώνονται ενόσω ο οργανισμός μεταβολίζει τις τροφές» εξηγεί ο George Preti, διδάκτωρ Οργανικής Χημείας του Κέντρου Χημικών Αισθήσεων Monell και ειδικός στις ανθρώπινες μυρωδιές.
Οι ενώσεις αυτές βρίσκουν τον τρόπο να διεισδύσουν στο κυκλοφορικό σύστημα και τελικά καταφέρνουν να βρουν ένα μονοπάτι ώστε να ξεφύγουν από το σώμα. «Βρίσκουν διέξοδο στα ούρα, στην αναπνοή και στον ιδρώτα», προσθέτει ο Preti.
Ανεξήγητο ωστόσο παραμένει, γιατί οι ενώσεις των τροφίμων αφήνουν το αρωματικό «αποτύπωμα» τους σε κάποιους ανθρώπους ενώ σε κάποιους άλλους η μυρωδιά εξαφανίζεται. Πάντως, όπως υποστηρίζει ο Preti, φαίνεται να συμβάλλουν αρκετοί παράγοντες: δηλαδή, εξαρτάται από την ποσότητα του τροφίμου που καταναλώνει κανείς, από τα ένζυμα του σάλιου που διασπούν τις τροφές ακόμη και από τα γονίδια που φέρει κάθε άνθρωπος.

Το σκόρδο της… ντροπής

Πάντως, δεν χρειάζεται να διεξάγει κανείς έρευνα για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το σκόρδο είναι μία από τις πιο «βρομερές» τροφές. Οι επιστήμονες όμως, έχουν την εξήγηση. Ο λόγος που το σκόρδο βρίσκεται στο νούμερο «ένα» της λίστας των τροφίμων της…ντροπής και όχι οι ντομάτες, βρίσκεται στην σύνθεση του συγκεκριμένου τροφίμου.
Το δέρμα και η αναπνοή προδίδουν εκείνους που έφαγαν για παράδειγμα τζατζίκι, χάρη στις ενώσεις θείου.
Η σκορδαλιά όμως, δεν είναι το μοναδικό τρόφιμο, που κάνει τους γύρω μας να κλείνουν την μύτη τους κάθε φορά που ανοίγουμε το στόμα μας. Το κρεμμύδι για παράδειγμα, επίσης ευθύνεται για έντονη και ιδιαίτερη σε ό,τι αφορά την οσμή εφίδρωση.
Μια άλλη κατηγορία τροφίμων που διακρίνεται για το άρωμα της είναι το μπρόκολο, το λάχανο και τα λαχανάκια Βρυξελλών.
Μπαχαρικά όπως είναι το κάρι και το κύμινο επίσης έχουν την ιδιότητα να αφήνουν ένα παρατεταμένο άρωμα στο δέρμα. Έτσι, άλλωστε εξηγείται πως όταν καταναλώνει κανείς τρόφιμα αρωματισμένα με τα συγκεκριμένα μπαχαρικά μυρίζει όπως ένα Ινδικό εστιατόριο.
Ακόμη όμως, και τα τρόφιμα με διακριτική οσμή μπορούν να αλλάξουν την μυρωδιά που εκπέμπουν οι άνθρωποι, όταν τα καταναλώνουν σε μεγάλες ποσότητες. Σε μία έρευνα, επιστήμονες ζήτησαν από μια ομάδα γυναικών να συγκρίνουν την μυρωδιά ανθρώπων που επί δύο εβδομάδες τρέφονταν σχεδόν αποκλειστικά με κρέας και ανθρώπων που για το ίδιο διάστημα απείχαν από την κατανάλωση κράτος. Που κατέληξαν οι γυναίκες «λαγωνικά»; Οι «λάτρεις» του κρέατος είχαν πιο έντονη μυρωδιά και λιγότερο ελκυστική.

Πως μπορούμε να «σβήσουμε» τις οσμές των τροφίμων

Τα νέα δεν είναι ιδιαίτερα ευχάριστα, αφού δεν υπάρχει μαγικό χάπι που βάζει «φρένο» στις οσμές που βγαίνουν από το σώμα μετά από την κατανάλωση ενός λαχταριστού πιάτου βουτηγμένου σε σος σκόρδου. Έτσι η λύση είναι μονόδρομος: για να αποφύγει κανείς τις οσμές της «ντροπής» πρέπει να αποφεύγει συστηματικά και τις ένοχες τροφές.
H Glaser λέει πως κάποιοι ασθενείς της επιχείρησαν να πιουν πολλά υγρά μετά από την κατανάλωση τροφών που προκαλούν δυσοσμία. Τα αποτελέσματα όμως δεν ήταν θεαματικά: ναι μεν περιόρισαν το φαινόμενο, αλλά δεν το εκμηδένισαν.
Επίσης μερικές φορές, βοηθάει η κατανάλωση μαγειρεμένων αντί για ωμών τροφών. Για παράδειγμα, το ψημένο σκόρδο έχει μειωμένη επίδραση στην οσμή που αναδύουν ορισμένοι άνθρωποι σε σύγκριση με το ωμό σκόρδο.

Μην ιδρώνετε – αναζητήστε βοήθεια

Ακόμη κι αν κάποιοι ενδίδουν σε αρωματικά ή καυτερά φαγητά, δεν θα πρέπει να θεωρούν δεδομένες τις αλλαγές στον ιδρώτα τους και στην μυρωδιά τους.
Όσοι ιδρώνουν υπερβολικά ή διακρίνουν μια διαφορετική και παρατεταμένη οσμή στο δέρμα τους, πρέπει να γνωρίζουν πως αυτό μπορεί να συμβαίνει λόγω προβλημάτων υγείας.
Πολλές παθήσεις, συμπεριλαμβανομένων του διαβήτη αλλά και τις παθήσεις του θυρεοειδούς, μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά τον τρόπο που ιδρώνει ή μυρίζει κάποιος. Μάλιστα, μία σπάνια πάθηση,η τριμεθυλαμινουρία, είναι υπεύθυνη για την οσμή ψαριού που χαρακτηρίζει τους ασθενείς ακόμη και μετά το μπάνιο – έτσι άλλωστε εξηγείται πως ο ιατρικός κόσμος αποκαλεί την συγκεκριμένη πάθηση και «σύνδρομο οσμής ψαριού».
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η μυρωδιά αυτή οφείλεται στο γεγονός πως το σώμα τους δεν μπορεί να διασπάσει μια ένωση που μυρίζει όπως το ψάρι και βρίσκεται σε μερικές τροφές.
Συνεπώς, οι ειδικοί συμβουλεύουν εκείνους που παρατηρούν διαφορές στο σώμα τους να απευθύνονται στον γιατρό τους, αναζητώντας ιατρική συμβουλή.

πηγή

Κοίτα µε στα µάτια



Ετοιµάζεται
να προσγειωθεί στο νησί Μάλγκας, τη ζώνη αναπαραγωγής του στη Νότια Αφρική. Μοιάζει να κοιτά στα µάτια τον φωτογράφο, τον Γερµανό Τόµας Πέστσακ, και το βλέµµα του δείχνει θυµό – δεν έχει και λίγους λόγους άλλωστε να είναι θυµωµένο, η ζωή του απειλείται από την υπεραλιεία και χιλιάδες κλωσσόπουλα έχουν πεθάνει από την πείνα. Η φωτογραφία χάρισε στον Πέστσακ το πρώτο βραβείο στην κατηγορία Φύση τού 55ου κατά σειρά διαγωνισµού World Press Photo. Οσο για το θαλασσοπούλι που πρωταγωνιστεί, πέραν της επιβίωσης του είδους του µόνο µία ακόµα επιθυµία έχει: να πάψει να ονοµάζεται επιστηµονικά… Σούλα του Ακρωτηρίου, όπως είναι η µετάφραση του Sula (Morus) capensis.

Με πήρανε κι εμένα στο παιδομάζωμα του -70

Του JZ

Ελλάδα μου, Μάνα μας, σε φιλώ.


Έλειπα χρόνια μακρυά σου και σε λησμόνησα. Ήμουν εδώ, κι όμως έλειπα.

Με πήραν στο παιδομάζωμα, Μάνα. Εκεί στις αρχές του Σεπτέμβρη του -75, εμένα κι άλλους πολλούς απ’ την ίδια γέννα μας πήραν απ’ τον κόρφο σου και μας έβαλαν στη στράτα να μας κάνουν αναλλώσιμα για τις ιδεολογίες τους, τις λέρες και τις απαταιωνιές τους.
Οι αλήτες, μάνα, που ‘ρθαν απ’ τα ξένα με τα τρανά ονόματα και το δανεικό εγγλέζικο βρακί, την αμερικάνικη τρύπια κάλτσα και τις γαλικές κολώνιες… Αυτοί ήρθαν να σ’ αποτελειώσουν κόβοντας τα κεφάλια μας. Κι είχαν μαχαίρια και λόγχες που τέτοιες δεν ξανά ‘δες ούτε του πέρση βασιλιά, ούτε του τούρκου, ούτε του γερμανού.

Μας πήγαν στα “σχολειά” τους να μας τυφλώσουν, να μας σπάσουν τα δάχτυλα να στραβώσουν τα μυαλά μας, να γίνουμ’ ένα με δαύτους και να τους υπηρετούμε μια ζωή. Κι άρχισαν να σε ξεγυμνώνουν εμπρός μας… πρώτα τη γαλάζια ποδιά, ύστερα τα σχολικά Σάββατα, κατόπιν τους τόνους και τα πνεύματα… τα νεύματα. Πήραν τα βιβλία και τα κιτρίνησαν… έκαναν τα σχολεία κουτιά. Τσιμεντένιες αυλές, κάγγελα στα παράθυρα, τσιμέντο και σοβάς παντού… σχολείο αδιάφορο, άχρωμο, άοσμο, άγευστο… η χειρότερη πόρτα για να μπεις στη ζωή.

Γυμνάσιο… στραγκαλισμός των εφηβικών ονείρων… αίθουσες κονσέρβες των 35 και των 40 ψυχών, ευνουχισμός της
κρίσης, ο βωμός της παπαγαλίας. Εκεί μας μάθανε πως δεν είμαστε παιδιά σου Μάνα, και πως στα χώματά σου ήρθαμε “ινδοευρωπαίοι” και σφάξαμε τον κόσμο σου. Πως το αλφάβητό σου είναι του Γιαχβέ και ο Πλάτωνας αντέγραφε το Μωυσή και πως οι αρχαίοι μας παπούδες ήταν κύναιδοι, ομοφυλλόφιλοι και παιδεραστές… Γυμνάσιο… εκεί σκοτώσανε το Διόνυσο μέσα μας… Σκονάκια στα μανίκια, τσιγάρο στην πίσω αυλή, κοπάνες, αλάνικο περπάτημα, ουίσκια και μπύρες στα κλεφτά, μπιλιάρδα και ρέφα στα ουφάδικα, βιντεοταινίες με το Ντούζο στις καφετέρειες… μαγκιές, κλανιές, ροχάλες και χουφτώματα… Αυτά μας τάϊζαν, αυτά τρώγαμε, άλλο δρόμο δε μας δείξαν…

Ύστερα Λύκειο, Πολυκλαδικά πειράματα, Τεχνικά αλητοκότετσα, Γενικά της πτυχιακής παραμύθας. Πάλης ξεκίνημα, σχολείο μπουρδέλο απ’ τις παρατάξεις και τα κόματα… Ο γιός του βουλευτή πρόεδρος στο 15μελές… αλλαξοκωλιές με τα γαλαζοπράσσινα συμβούλια καθηγητών, βουτιές στο “ταμείο”, μίζες απ’ τις εκδρομές… κονόμα τρελή στην πενταήμερη… Μαθητές κοματόσκυλα, σιχαμένες “προεκλογικές” εκστρατίες… αφίσσες τυπωμένες απ’ το κόμμα, ανορθόγραφα συνθήματα στον τοίχο που μόλις άσπρισε ο επιστάτης… και μετά κοπάνα, σούζες κι ορθάδικο ο ένας πάνω στον άλλο.

Δώδεκα χρόνια στα θρανία και δεν μου μάθαν να κοιτώ την ομορφιά σου Ελλάδα μου. Και οι δάσκαλοι στο χορό της συνδίκας ως τα κέρατα βουτηγμένοι. Η ταυτότητά μας, ένα χαρτί πλαστικοποιημένο, αυτό μόνο.
Πανεπιστήμιο… ευνουχιστήρια κρίσης, φυτόριο κοματόσκυλων. Μια μάντρα προπτυχιακών προβάτων… αφίσες για το πάρτυ της ΠΑΣΠ με το ξεκώλι γκεστ-σταρ, εκπαιδευτική της ΔΑΠ στη Μύκονο για παρτούζες, οι άλλοι με τα κόκκινα κολημένοι στα υπόγεια με το Βασίλη να σκούζει “Πρώτη Μαϊου” κλπ κλπ. Εξεταστική, πεντάρια, τάβλι και φράπα, κλαμπάκι κι άπλυτο το άδειο απο μέρες τάπερ με τα γεμιστά… Ένα ολόκληρο κράτος να μη μπορεί να ενεργοποιήσει τα νιάτα του, να μη μπορεί να τα δείξει πως ν’ αναπνέουν στο φως….

Στρατός… λούφα, αγγαρία, υποταγή στον καραβανά μαλάκα με τα συμπλέγματα εξουσίας και τη σκοπιά να κοιτάει τοίχο. Κανένα ιδανικό για σένα , όλος ο στρατός ένα πεδίο μίζας και βολέματος. Αρχαία ρητά παντού… ποιός να διαβάσει…
«Ω ΞΕΙΝ, ΑΓΓΕΛΕΙΝ ΛΑΚΕΔΑΙΜΟΝΙΟΙΣ ΟΤΙ ΤΗΔΕ ΚΕΙΜΕΘΑ ΤΟΙΣ ΚΕΙΝΩΝ ΡΗΜΑΣΙ ΠΕΙΘΟΜΕΝΟΙ» ποιός να το καταλάβει με την σαχλή “τυρόπιτα” στο κεφάλι και τη χακί “μπυτζάμα” για στολή… Βολές με μπαγιάτικα πυρομαχικά, το g3 ολογυάλιστο αλλά στο “γάμο του καραγκιόζη”… 18 μήνες πεταμένοι στο βωμό των δεικτών της ανεργίας…
Μετά δουλειά στην αρένα του κάπιταλ, σε τσιφλικάδες που αγόρασαν τα πάντα με κολώχαρτα τυπωμένα από τραπεζίτες, ΣΤΑΖΙ και CIA. Πέντε – δέκα τύποι αφέντεψαν τα πάντα.
Μεγαλέμποροι που βάλαν χέρι στην κοινή περιουσία και μεγαλοψιλικατζήδες που με..
τις εφημερίδες και τα κανάλια γέμιζαν τα ρεζερβουάρ της μπουλντόζας που ‘χε τη μίζα στη Βουλή. Πέντε – δέκα τσιφλικάδες “εργολάβοι” αγόρασαν τις μετοχές της ζωής μας, των παπούδων και των παιδιών μας. Τώρα μας “νοικιάζουν” τη ζωή μας με πανωτόκια. Πέντε – δέκα τοκογλύφοι που τίποτα δεν κάναν στη ζωή τους παρά μόνο, αγόραζαν ομάδες, συνειδήσεις, κόματα, πολιτικούς… Πάμπλουτοι μεγιστάνες που κοντράραν τα μεγέθη τους στα κότερα και τις θαλαμηγους και το στόλο των ελικοπτέρων… Όσοι είχαν εργοστάσια και δίναν’ δουλειές τα κλείσαν και γίναν έμποροι. Μια Ελλάδα άνεργη να ταϊζει μεγιστάνες…

Εδώ στα χάμω, πόλεμος για την επιβίωση… Αν δεν έχεις καγιέν δεν είσαι τίποτα στα μέρη σου Ελλάδα. Και το τίποτα δε νοιάζεται για σένα… Τελευταία ρουφηξιά στο μάλμπορο, τ’ αποτσίγαρο στο δρόμο, διπλοπαρκαρισμένες αγονίες, “χέρι” στο φπα… Ημιυπαίθριος βίος, ξυστό και στοιχηματζήδικο για την άσπρη μέρα… Ο “κονομημένος” είν’ ο έξυπνος – μουρμουράς όταν τον βλέπεις - κι ας τρώει απ’ τη σύνταξη του πατέρα και το γάλα του αγέννητού σου.

Γεννοκτονία γίνεται μάνα μου Ελλάς. Πραγματική γεννοκτονία των Ελλήνων στον τόπο σου. Στρατιές τηλεβοθράρηδων ξερνάνε μίσος για σένα και για ότι δικό σου, αμέτρητοι τηλεπούστηδες του λάϊφστάϊλ λένε στις κόρες σου να ξεπαρθενιαστούν στα 12 για να πουλάνε τα μαγαζιά μπιχλιμπίδια και τα γειρατιά να γαμάνε με πολυεθνικά βιάγκρα. Φέραν’ και δυο εκατομμύρια δύστυχους απ’ έξω και μας κλείσανε στα πίσω απ’ τα κάγγελα των παραθύρων μας να κοιτάμε τα βλήματα του Μέγκα, τα πρωϊνά φερέφωνα και τα σιχάματα του μεσημεριού.

Γενοκτονία… που και γιατί να φέρεις παιδί στα μέρη σου Ελλάδα μου σήμερα αφού δεν θα σε γνωρίσει… Οι γονείς δε μεγαλώνουν τα παιδιά τους, αλλά η μουρόχαβλη στην πλάσμα με τα εξτένσιον. Οι γονείς δουλεύουν διπλοβάρδιες για το χιλιάρικο, οι παπούδες δουλεύουν κι αυτοί να μαζέψουν τα ένσημα – το νόμισμα για το Χάρο…

Λυπάμαι μάνα μας Ελλάδα μου γλυκειά. Αν συνέβαλα κι εγώ στο χάλι αυτό να ξέρεις πως το έκανα στο δρόμο για την επιβίωση. Ζωή άξιά σου δεν ζήσαμε, τον ουρανό σου δεν τον είδαμε, τη σημαία σου την αφήσαμε κουρελιασμένη και τον ύμνο σου τον κομπιάζουμε… Δεν είμαστε προδότες όμως και δεν φεύγουμε αν οι αλήτες που σε γδάρανε δεν τα πληρώσουν όλα και με πανωτόκια.
Ένα νέο μνημόνιο για πολιτικούς – δημοσιογράφους – και καρχαρίες…
Μέχρι η Πέτρα σου Ελλάδα να ξαναγίνει άορνος….

πηγή

Xαῖρε, σιγῆς δεομένων πίστις.


Μια απάντησις εις την Ακαδημίαν Θεολογικών Σπουδών Βόλου



Τοῦ Μοναχοῦ Μωυσέως Ἁγιορείτου.

Η Ἀκαδημία Θεολογικῶν Σπουδῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Δημητριάδως, σὲ ἀπάντησή της σὲ πρόσφατα δημοσιεύματα, σχετικὰ μὲ ἀρνητικὲς κριτικὲς σὲ συνέδριά της, ὡς ἄλλος ἀρχάγγελος φωνάζει: «Στῶμεν καλῶς…»!Μήπως πρὸς τὴν Ἀκαδημία θὰ ἔπρεπε ν᾽ ἀπευθυνθεῖ ἡ προσταγὴ αὐτή;

Ἡ δεκάχρονη παρουσία τῆς Ἀκαδημίας ἔχει δημιουργήσει ἀρκετὰ προβλήματα καὶ σχετικὰ σχόλια.Ὡς ἀναφέρει, δὲν διεκδικεῖ κανένα ἀλάθητο—ἂν ἦταν ποτὲ δυνατόν;— ἀλλὰ ἐνίοτε φέρεται διὰ τῶν ἐκπροσώπων της καὶ τῶν δηλώσεών τους νὰ τὸ κατέχει. Ἐπειδὴ καὶ ἡ ταπεινότητά μου παρακινήθηκε νὰ γράψει κάτι γιὰ τὸ ἐπίμαχο συνέδριο τῆς «μεταπατερικῆς θεολογίας, ἀναγκάζεται νὰ καταθέσει λόγο ταπεινό, ἐγκάρδιο, μὲ πόνο ψυχῆς καὶ ἂς χαρακτηρισθεῖ «δημοσιογραφικός», «κατηχητικός», ἢ καὶ «ζηλωτικός».Ἀσφαλῶς καὶ βεβαίως δὲν ἔχουμε ἀπολύτως τίποτε μὲ τὸ πρόσωπο τοῦ οἰκείου Ἐπισκόπου, μὲ τὸν ὁποῖο γνωριζόμεθα ἀπὸ ἐτῶν, καὶ πολλὲς φορὲς συζητήσαμε καὶ μάλιστα μὲ σεβασμὸ ἐκφράσαμε ἐντελῶς ἀντίθετες ἀπόψεις μας, μίλησα στὴν ἐπαρχία του ἀρκετές φορές, ἀλλὰ καὶ σ᾽ ἐκπομπές του στὸ ραδιόφωνο καὶ τὴν τηλεόραση.Νομίζουμε ὅμως ὅτι φέρει εὐθύνη γιὰ τοὺς ὁμιλητὲς καὶ τὶς ἀπόψεις τους, ποὺ προσκαλοῦνται στὴν Ἀκαδημία.Τί θὰ μποροῦσε νὰ προσφέρει στοὺς Ὀρθοδόξους μία ἐπισκοπίνα ἀγγλικανίδα; Ὅπως ὑπάρχει ἐλευθερία λόγου στὴν Ἀκαδημία, ὑπάρχει ἐλευθερία καὶ γιὰ κρίσεις. Ἢ ὄχι;

Ἐμεῖς οὔτε κακόβουλοι, οὔτε κακοπροαίρετοι, οὔτε ἀνώνυμοι, οὔτε ὄψιμοι ὑπερασπιστὲς τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς ἀλήθειας, οὔτε συκοφάντες, οὔτε τρομοκράτες, οὔτε φονταμενταλιστές εἴμεθα. Κληρικοὶ καὶ μάλιστα Ἱεράρχες, θεολόγοι καὶ ἁπλοὶ ἄνθρωποι δὲν μποροῦν νὰ ἔχουν μία διαφορετικὴ γνώμη; Γιατὶ νὰ χάνεται τόσος χρόνος σὲ ἀναζητήσεις, ἀναθεωρήσεις, νεολογισμούς, παρατηρήσεις, παραδοσιοφοβίες, γκρίνιες καὶ φλυαρίες; Δὲν ὑπάρχουν τόσα οὐσιαστικά, ζωντανά, σημαντικὰ θέματα ὀρθοδόξου οἰκοδομῆς, πλούσιου ἁγιοπατερικοῦ λόγου καὶ τρέχουμε στοὺς κυρίους καὶ τὶς κυρίες τῆς Δύσης καὶ τῆς Ἀνατολῆς, γιὰ νὰ μὴ μᾶς ποῦν ὅτι εἴμαστε κλεισμένοι στὸ καβούκι μας;

Τώρα δίνεται ἄλλη ἐξήγηση στὸ ὅρο «μεταπατερικὴ» θεολογία. Ἡ Θεολογία μας πάντα εἶναι μόνο μία· ἡ Ὀρθόδοξη, τῆς Ἁγίας Γραφῆς, τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ τῶν Ἱερῶν Συνόδων.Δὲν ὑπάρχει προπατερικὴ καὶ μεταπατερικὴ θεολογία. Μὴ παίζουμε μὲ τὶς λέξεις σὲ μία συνεχῆ εὐσεβῆ φλυαρία. Δὲν ὑπάρχει κριτικὴ καὶ ἐπιστημονικὴ ἀνάγνωση τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας, ἀλλὰ ταπεινὴ μελέτη, ἐντρύφηση καὶ σπουδή. Ὁ χρόνος εἶναι πολύτιμος κι ἂς μὴ σπαταλᾶται σὲ μωρὲς συζητήσεις καὶ κενολογίες. Αὐτὸ ἔλειπε τάχα νὰ κριθεῖ στὸ ὡς ἄνω συνέδριο καὶ τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως! Ὁ ἐκκλησιαστικὸς τρόπος τοῦ θεολογεῖν εἶναι στὴν ἄσκηση, τὴ νήψη, τὴν προσευχή, τὴ μελέτη, τὴν κάθαρση καὶ τὸν φωτισμὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Τὰ ὀρθόδοξα δόγματα ἔχουν ἄριστα διατυπωθεῖ, σαφῶς ἐκφρασθεῖ καὶ δὲν χρειάζονται οὔτε ἐπιδέχονται καμίας νέας ἐπανερμηνείας. Ἡ παράδοση εἶναι ὅτι λέει καὶ ὁ σοφὸς π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ καὶ ἄλλοι ὁμόφρονές του. Δὲν εἴμεθα παραδοσιόπληκτοι, ρωμαντικοὶ καὶ ἀφελεῖς, οὔτε φοβόμαστε τὴ συντηρητικότητα.

Φοβόμαστε τὸν παράξενο μοντερνισμό, τὸν περίεργο ὀρθολογισμὸ καὶ τὴ μετ᾽ ἐπάρσεως πρωτοτυπία.

Ἡ εὐλάβεια, ἡ εὐσέβεια, ἡ ἁπλότητα, τὸ ἀρχαῖο ἦθος δυστυχῶς θεωροῦνται ἀπὸ τοὺς μεγάλους θεολόγους τῶν Ἀκαδημιῶν νοσηροὶ συναισθηματισμοί, ὑποκειμενικὲς ἀκρότητες, δημοσιογραφικὸ ἐπίπεδο καὶ ἄκρατος ζηλωτισμός.

(Ἀπόπειρες λαθεμένης κριτικῆς προσέγγισης τῶν Ἁγίων Πατέρων μας, μᾶς ἔδωσαν βιβλία ὡς τοῦ Ἀρχιμ. Ἰωάννου Ἀρσενιάδη πρόσφατα). Ἦταν λάθος ἡ πλατύτερη διάδοση κι ἐκλαΐκευση τῶν Πατέρων καὶ ἀποτελεῖ «συρμὸ» καὶ «κατεστημένο»; Μὰ τὶ ἄλλο ἀκόμη θ᾽ ἀκούσουμε; Κάθε συντηρητικὸς εἶναι φονταμενταλιστής; Κάθε πατριώτης ρατσιστής; Μποροῦν νὰ θεολογοῦν μόνο οἱ μοντέρνοι, οἱ προοδευτικοὶ καὶ οἱ οἰκουμενιστές; Ποιὸς εἶπε πὼς μόνο ὁ γραπτὸς λόγος κρίνεται καὶ ὄχι ὁ προφορικός;

Μακάρι τὰ προφορικὰ λάθη νὰ τυπωθοῦν διορθωμένα στὰ πρακτικὰ τοῦ συνεδρίου. Εἴμεθα ὁλόψυχα ὑπὲρ τῆς οἰκουμενικότητος τῆς Ὀρθοδοξίας. Συμφωνοῦμε μὲ τὴν καταδίκη τοῦ ἐθνοφυλετισμοῦ. Τ᾽ ὅτι ὁ οἰκουμενισμὸς εἶναι παναίρεση τὸ εἶπε ὁ Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς. Παρελθόν, παρὸν καὶ μέλλον μέσα στὴ θεία Λειτουργία εἶναι ἕνα. Ποτὲ τὸ ἕνα δὲν λειτουργεῖ σὲ βάρος τοῦ ἄλλου. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δὲν ἔχει ἀνάγκη ἀναγεννήσεως, ἀλλὰ κυρίως οἱ ἐκπρόσωποί της. Τοὺς Πατέρες δὲν τοὺς προδίδει ὅποιος τοὺς μελετᾶ καὶ ἀκολουθεῖ, ἀλλὰ ὅποιος τοὺς διορθώνει καὶ παρερμηνεύει κατὰ τὸ δοκοῦν. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δὲν ἦταν οὔτε εἶναι κατὰ τῶν διαλόγων. Σημασία ὅμως μεγάλη ἔχει τὸ πῶς γίνονται. Μὴ ἡ ἀγάπη εἶναι σὲ βάρος τῆς ἀλήθειας. Νὰ συζητήσουμε, λένε, αὐτὰ ποὺ μᾶς ἑνώνουν καὶ ὄχι αὐτά, ποὺ μᾶς χωρίζουν. Πρὸς τί; Γιὰ νὰ ταξιδεύουν, καὶ νὰ κουβεντιάζουν ἀτελείωτα; Δὲν νομίζω ὅτι εἶπε κανεὶς ὅτι πρόκειται γιὰ προδοσία τῆς πίστεως, ἀλλὰ γιὰ νὰ εἴμεθα σοβαροὶ καὶ εἰλικρινεῖς, ποιὸ εἶναι τὸ οὐσιαστικὸ κέρδος μετὰ τόσων δεκαετιῶν διαλόγους;

Μπορεῖ κανεὶς ν᾽ ἀναφέρει πλῆθος χωρίων ἀποστολικῶν, ἁγιογραφικῶν καὶ ἁγιοπατερικῶν, ποὺ μιλοῦν αὐστηρότατα γιὰ παραίτηση μετὰ ἀπὸ κάθε πρώτη καὶ δεύτερη νουθεσία καὶ ἀποφυγὴ στοὺς ἀμετάπιστους αἱρετικοὺς καὶ αὐτοῦ τοῦ χαιρετισμοῦ. Οἱ ἱεροπρεπεῖς Κολλυβάδες καὶ μάλιστα οἱ Ἅγιοι Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης καὶ Ἀθανάσιος ὁ Πάριος ἔχουν ἐντελῶς ἀντίθετες ἀπόψεις ἀπὸ αὐτές, ποὺ ἀναφέρονται σὲ συμπροσευχὲς καὶ δόση ἀντιδώρου.

Δὲν πιστεύω ὅτι οἱ λόγοι αὐτοὶ τῶν Ἁγίων μας, ὡς καὶ τῶν ἁγίων Νεκταρίου Πενταπόλεως καὶ Ἰουστίνου Πόποβιτς, ὅτι εἶναι «ἀθεολόγητες κορῶνες». Ὅτι οἱ μακαριστοὶ Γέροντες Ἱερώνυμος Σιμωνοπετρίτης, Φιλόθεος Ζερβάκος, Γαβριὴλ καὶ Θεόκλητος Διονυσιάτες, Παΐσιος Ἁγιορείτης, Ἐφραίμ Κατουνακιώτης καὶ ἄλλοι πολλοὶ εἶναι «φωνασκοῦσες καὶ θορυβώδεις ζηλωτικὲς μειοψηφίες». Ὅλοι οἱ Ἁγιορεῖτες εἶναι ἀντιοικουμενιστές.

Ἡ Ὀρθοδοξία στὴ Δύση δὲν ἔγινε γνωστὴ ἀπὸ τὸ «Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν» ἀλλὰ ἀπὸ ἱερὲς μορφὲς τῶν μεγάλων Ρώσων Θεολόγων τῆς διασπορᾶς· τοῦ Γέροντος Σωφρονίου Σαχάρωφ, τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου Μαξίμοβιτς, τοῦ π. Νικολάου Πεκατώρου, τοῦ π. Σεραφεὶμ Ρόουζ, τοῦ π. Πλακίδα Ντεσιλὲ στὴ Γαλλία καὶ τοῦ π. Ἐφραίμ Φιλοθεΐτου στὴν Ἀμερική. Ὁ π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ ἔλεγε πὼς πηγαίνουμε στοὺς διαλόγους ὡς ἱεραπόστολοι τῆς μόνης Ἀλήθειας.

Τὸ αὐτὸ ἔλεγε καὶ ὁ μεγάλος θεολόγος μας π. Ἰωάννης Ρωμανίδης. Προσπαθοῦμε κι ἐμεῖς νὰ κατανοήσουμε, γιατὶ ἡ Ἀκαδημία Θεολογικῶν Σπουδῶν νὰ μὴ στραφεῖ σὲ τόσα πολλὰ ἄλλα θέματα, ποὺ τόσο μεγάλη ἀνάγκη ἔχει ὁ τόπος, οἱ καιροί, οἱ πιστοί, οἱ ἀναζητητὲς τοῦ γνήσιου, τοῦ ἀτόφιου, τοῦ ἀληθινοῦ, τοῦ ὡραίου, τοῦ ἱεροῦ, τοῦ ὀρθοδόξου. Τὴν Ἐκκλησία δὲν τὴ σώζει καὶ διορθώνει οὔτε ἡ Ἀκαδημία τοῦ Βόλου οὔτε κανένας φιλόδοξος σωτήρας. Τὴν Ἐκκλησία διατηρεῖ ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, ποὺ εἶναι ὁ Λυτρωτὴς καὶ Σωτήρας τοῦ σύμπαντος κόσμου.

Γίναμε κι ἐμεῖς οἱ μικροί, κατὰ τὴν ὄχι καὶ τόσο ψύχραιμη ἀπάντηση τῆς Ἀκαδημίας, ἀνόητοι καὶ ἀφήσαμε «τὸν κανόνα τῆς νήψης, τῆς ἡσυχίας καὶ τῆς προσευχῆς, γινόμενοι πιὸ κοσμικοὶ καὶ ἀπὸ τοὺς κοσμικούς, ποὺ παραδόθηκαν στὴν τύρβη καὶ τὶς μέριμνες τοῦ αἰῶνος τούτου, «ὑπερασπιζόμενοι, ὑποτίθεται, τὴν Ὀρθοδοξία», ἢ ποὺ ὑπέκυψαν στὸ δέλεαρ τῆς δημοσιογραφικῆς καὶ πολεμικῆς γραφῆς». Ἂν χειροκροτούσαμε σὲ ὅλα τὴν Ἀκαδημία, θὰ εἴμασταν τότε καλοὶ καὶ ἀληθινοὶ μοναχοί; Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς εἶπε: «Τὸ κακὸ θὰ ἔλθει ἀπὸ τοὺς γραμματισμένους». Φυσικὰ οὐδόλως συμφωνοῦμε μὲ ὅσους ὑβρίζουν. Ἀπτόητα μπορεῖ νὰ συνεχίζει ἡ Ἀκαδημία τὴν πορεία καὶ τὸ ἔργο της. Ἂς μὴ φοβᾶται κι ἐνοχλεῖται ἀπὸ τὶς ἀντιδράσεις.

Ἀφοῦ ἔχει ἤρεμη συνείδηση ὅτι πράττει ἀγαθά, ἂς μὴ χρησιμοποιεῖ ἐκφράσεις, ποὺ δὲν θέλει νὰ τῆς ἀποδίδουν. Ἐμεῖς, δὲν κάνουμε «ἱεροεξαταστικοῦ τύπου ἐπιθέσεις καὶ συκοφαντίες», ἀλλὰ ταπεινὰ προσυπογράφουμε τὸν λογισμό μας, παρακαλώντας θερμὰ γιὰ ἀναθεώρηση κάποιων θέσεων, ποὺ ἀντιβαίνουν στὴν παράδοση τῆς ὀρθόδοξης θεολογίας, τῆς θείας λατρείας καὶ τῆς ζωῆς τῶν πιστῶν, τοὺς ὁποίους δὲν θὰ πρέπει νὰ σκανδαλίζουμε. Μπορεῖ νὰ εἶναι συντηρητικοί, ἀντιοικουμενιστές, ὄχι σπουδαῖοι θεολόγοι, ἀλλὰ εἶναι ἄνθρωποι πιστοί, ἀδελφοὶ ἐλάχιστοι, πρόσωπα ἱερά. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μὲ τὴν παραδοσιακὴ καὶ διακριτικὴ στάση της δὲν περιθωριοποιήθηκε ἐπὶ τόσους αἰῶνες. Νομίζετε ὅτι μὲ τὶς ἀλλαγές, τὶς καινοτομίες, τὶς ἐκπτώσεις, τὶς συντομεύσεις, τὶς ἁπλοποιήσεις, τὶς μεταφράσεις καὶ ἁπλουστεύσεις θὰ κυριαρχήσετε στὸν 21ο αἰώνα;

Καταργήθηκαν τὰ ἰδιόρρυθμα Μοναστήρια καὶ ἔγιναν ὅλα κοινόβια, ὁ κόσμος τρέχει στὶς Ἱερὲς Μονές, στὶς ἀγρυπνίες, στὸ Ἅγιον Ὄρος, στοὺς Γέροντες. Ὑπάρχει φιλομόναχο καὶ φιλασκητικὸ πνεῦμα στὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ. Μίλησα μὲ παιδιὰ στὰ σχολεῖα καὶ μοῦ εἶπαν ὅτι θέλουν ἱερεῖς καλούς, παραδοσιακούς, ἁγίους, νὰ μυρίζουν λιβάνι καὶ ὄχι κολώνια.

Ὁ Ἑλληνισμὸς δὲν θὰ συρρικνωθεῖ μὲ τὴν ἁγιότητα, ποὺ τελικὰ εἶναι τὸ μόνο ζητούμενο. Ἔχουμε ἀνάγκη μεγάλη ἀπὸ Ἁγίους. Γράφοντας τὰ παραπάνω δὲν τὰ βάζουμε μὲ κανένα προσωπικά. Γιατὶ ἄλλωστε;Δὲν συμφωνοῦμε μὲ ὁρισμένες ἰδέες καὶ δὲν νομίζουμε ὅτι δὲν μποροῦμε νὰ τὸ καταθέσουμε. Εἴμεθα ὑπὲρ τοῦ διαλόγου. Ὁ διάλογος ἐπιτέλους ν᾽ ἀρχίσει μὲ τὸν Θεό, τὸν ἑαυτό μας καὶ τὸν ἐγγὺς πλησίον, ἀποφεύγοντας τὰ φοβερὰ ἄκρα τοῦ οἰκουμενισμοῦ καὶ τοῦ ζηλωτισμοῦ κατὰ τὸν π. Ἐπιφάνιο Θεοδωρόπουλο.


πηγη

Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011

Νηστίσιμη αγιορείτικη σουπιά ,στιφάδο!

http://kelliakalives.pblogs.gr/files/f/381291-05.jpg


Υλικά (για 4 μερίδες):

ενάμισι κιλό σουπιές καθαρισμένες

8 ως 10 μεγάλα κρεμμύδια ξερά

5 με 6 σκελίδες σκόρδο

2 ή 3 κουταλιές πελτές

1 ποτήρι κόκκινο κρασί

5 ως 6 φύλλα δάφνης

μαυροπίπερο σε σπυριά

κανέλα σε ξύλο

γαρίφαλο σε καρφάκια

300 γραμμάρια λάδι

αλάτι

Μπορούμε να τις καθαρίσουμε μόνοι μας, αν δεν φοβόμαστε μήπως μαυρίσουν οι άκρες των νυχιών μας. Αφαιρούμε πρώτα το κόκαλο και τα εντόσθια μαζί με τα μελάνια, τις πλένουμε και τις βράζουμε για σαράντα πέντε λεπτά περίπου. Μπορούμε όμως να τις αγοράσουμε καθαρισμένες από τον ψαρά μας. Επίσης υπάρχουν καταψυγμένες πολύ καθαρές. Όπως και να είναι, θέλουν πρώτα ζεμάτισμα. Κατόπιν τις κόβουμε σε κομμάτια αναλόγως της αρεσκείας μας. Ψιλοκόβουμε τα κρεμμύδια και τα σκόρδα και τα σοτάρουμε με το λάδι. Ρίχνουμε δυο κουταλιές από το ζουμί, στο οποίο τις βράσαμε, καθώς και όλα τα μυρωδικά και το κρασί. Αφού βράσουν αρκετά επί τριάντα λεπτά περίπου, ρίχνουμε στον ταβά τις σουπιές και τον πελτέ αραιωμένο, καθώς και το αλάτι (έπειτα από δέκα λεπτά δυνατού βρασμού). Χαμηλώνουμε κατόπιν στο ελάχιστο τη φωτιά και περιμένουμε ώσπου να φύγουν όλα τα ζουμιά.

από το βιβλίο ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

του Μοναχού Επιφάνιου Μυλοποταμινού.



πηγή