Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου 2011

Εμφάνιση της αγίας Ευφημίας στον Γέροντα Παΐσιο

Στις 16 Σεπτεμβρίου εορτάζεται η μνήμη της αγίας Ευφημίας. Παραθέτουμε παρακάτω την επίσκεψη της αγίας στον Γέροντα Παΐσιο όπως την περιγράφει ο ίδιος ο Γέροντας και όπως διασώθηκε στο βιβλίο του Ιερομονάχου Ισαάκ, Βίος «Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου». Η εικόνα της Αγίας που δημοσιεύουμε είναι αυτή για την οποία σημειώνεται ότι αγιογραφήθηκε από τις μοναχές της Σουρωτής κάτω από την καθοδήγηση του Γέροντος Παϊσίου μετά το παρακάτω θαυμαστό γεγονός.

Ήταν στην αυλή της Καλύβης του ο Γέροντας, όταν τον επισκέφθηκε κάποιο πνευματικό του τέκνο Επανελάμβανε συνεχώς από την καρδιά του: «Δόξα σοι ο Θεός», πάλιν και πολλάκις. Σε μια στιγμή ο Γέροντας του είπε: «Αχρηστεύεται κανείς με την καλή έννοια»;

-Ποιός, Γέροντα;...

-Ήσυχα καθόμουν στο Κελλί μου, ήρθε και με παλάβωσε. Ωραία περνούν επάνω.
-Τι συμβαίνει, Γέροντα;
-Θα σου πω, αλλά μην το πεις σε κανέναν.
Του διηγήθηκε τότε το έξης: «Είχα γυρίσει από τον κόσμο, όπου είχα βγει για ένα εκκλησιαστικό θέμα. (Με το μακαρίτη Τρίτση).

Την Τρίτη, κατά η ώρα 10 το πρωί, ήμουν μέσα στο Κελί μου και έκανα τις Ώρες. Ακούω χτύπημα στην πόρτα και μια γυναικεία φωνή να λέει: «Δι' ευχών των αγίων Πατέρων ημών…». Σκέφθηκα:

«Πώς βρέθηκε γυναίκα μέσα στο Όρος;». Εν τούτοις ένιωσα μια θεία γλυκύτητα μέσα μου και ρώτησα:

-Ποιος είναι;

-Η Ευφημία! (απαντά).

-Σκεφτόμουν, «ποια Ευφημία; Μήπως καμιά γυναίκα έκανε καμιά τρέλα και ήρθε με ανδρικά στο Όρος; Τώρα τι να κάνω;». Ξαναχτυπά. Ρωτάω: «Ποιος είναι;». «Η Ευφημία», άπαντα και πάλι. Σκέφτομαι και δεν ανοίγω. Στην τρίτη φορά που χτύπησε, άνοιξε μόνη της η πόρτα, που είχε σύρτη από μέσα. Άκουσα βήματα στον διάδρομο. Πετάχτηκα από το Κελί μου και βλέπω μια γυναίκα με μανδήλα. Την συνόδευε κάποιος, που έμοιαζε με τον Ευαγγελιστή Λουκά, ο οποίος εξαφανίσθηκε. Παρ’ όλο πού ήμουν σίγουρος ότι δεν είναι του πειρασμού, γιατί λαμποκοπούσε, την ρώτησα ποια είναι·

-Η μάρτυς Ευφημία, (απαντά).

-Αν είσαι η μάρτυς Ευφημία, έλα να προσκυνήσουμε την Αγία Τριάδα. Ό,τι κάνω εγώ να κάνης και συ.

Μπήκα στην Εκκλησία, κάνω μια μετάνοια λέγοντας: «Εις το όνομα του Πατρός». Το επανέλαβε με μετάνοια. «Και του Υιού». «-Και του Υιού», είπε με ψιλή φωνή.

-Πιο δυνατά, ν’ ακούω, είπα και επανέλαβε δυνατότερα.

-Ενώ ήταν ακόμα στο διάδρομο έκανε μετάνοιες, όχι προς την Εκκλησία, αλλά προς το Κελί μου. Στην αρχή παραξενεύτηκα, αλλά μετά θυμήθηκα ότι είχα μια μικρή χάρτινη εικονίτσα της Αγίας Τριάδος, κολλημένη σε ξύλο, πάνω από την πόρτα του Κελιού μου. Αφού προσκυνήσαμε και για τρίτη φορά.

-«Και του Αγίου Πνεύματος»

Μετά είπα: «Τώρα, να σε προσκυνήσω και εγώ». Την προσκύνησα και ασπάστηκα τα πόδια της και την άκρη της μύτης της. Στο πρόσωπο το θεώρησα αναίδεια να την ασπασθώ.

-Ύστερα κάθισε η Αγία στο σκαμνάκι και εγώ στο μπαουλάκι και μου έλυσε την απορία που είχα (στο εκκλησιαστικό θέμα).

-Μετά μου διηγήθηκε την ζωή της. Ήξερα ότι υπάρχει μια αγία Ευφημία, αλλά τον βίο της δεν τον ήξερα. Όταν μου διηγείτο τα μαρτύρια της, όχι απλώς τα άκουγα, αλλά σαν να τα έβλεπα· τα ζούσα. Έφριξα! Πα, πα, πα!

-Πώς άντεξες τέτοια μαρτύρια; ρώτησα.

-Αν ήξερα τι δόξα έχουν οι Άγιοι, θα έκανα ό,τι μπορούσα να περάσω πιο μεγάλα μαρτύρια.

-Μετά απ’ αυτό το γεγονός για τρεις μέρες δεν μπορούσα να κάνω τίποτα. Σκιρτούσα και συνεχώς δόξαζα τον Θεό. Ούτε να φάω, ούτε τίποτα… συνεχώς δοξολογία».

Σε επιστολή του αναφέρει: «Σ’ όλη μου τη ζωή δεν θα μπορέσω να εξοφλήσω την μεγάλη μου υποχρέωση στην αγία Ευφημία, η οποία ενώ ήταν άγνωστη μου και χωρίς να είχε καμιά υποχρέωση, μου έκανε αυτή την μεγάλη τιμή…».

Διηγούμενος το γεγονός πρόσθεσε με ταπείνωση ότι παρουσιάστηκε η αγία Ευφημία, «όχι γιατί το αξίζω, αλλά επειδή με απασχολούσε εκείνο τον καιρό ένα θέμα που είχε σχέση με την κατάσταση της Εκκλησίας γενικά, και για δύο άλλους λόγους».

Εντύπωση έκανε στον Γέροντα «πώς αυτή η μικροκαμωμένη και αδύνατη άντεξε τόσα μαρτύρια; Να πεις ήταν καμία… (εννοούσε σωματώδης και δυνατή). Μια σταλιά ήταν».

Μέσα σε αυτήν την παραδεισένια κατάσταση συνέθεσε προς τιμήν της Αγίας ένα στιχηρό προσόμοιο: «Ποίοις ευφημιών άσμασιν ευφημήσωμεν την Ευφημίαν, την καταδεχθείσαν από άνωθεν και επισκεφθείσασαν κάτοικον μοναχόν ελεεινόν εν τη Καψάλα. Εκ τρίτου την θύραν πάλιν του έκρουσε τετάρτη ηνοίχθη μόνη εκ θαύματος και εισελθούσα με ουράνιον δόξαν, του Χριστού η Μάρτυς, προσκυνούντες ομού Τριάδα την Αγίαν».

Και ένα εξαποστειλάριο κατά το «Τοις μαθηταίς συνέλθωμεν…», που άρχιζε: «Μεγαλομάρτυς ένδοξε του Χρίστου Ευφημία, σ’ αγαπώ πολύ-πολύ μετά την Παναγία…». (Φυσικά αυτά δεν τα είχε για λειτουργική χρήση, ούτε τα έψαλλε δημοσίως).

Παρά την συνήθειά του βγήκε πάλι στην Σουρωτή και έκανε τις αδελφές μετόχους αυτής της ουράνιας χαράς. Με την βοήθειά του και τις οδηγίες του αγιογράφησαν την Αγία, όπως του εμφανίσθηκε.

Ο Γέροντας φιλοτέχνησε το αρνητικό της εικόνος της Αγίας σε μήτρα ατσάλινη με την οποία έκανε πρεσσαριστά εικονάκια και τα μοίραζε ευλογία στους προσκυνητές εις τιμήν της αγίας Ευφημίας. Κατά το σκάλισμα δυσκολεύτηκε να κάνη τα δάχτυλα του αριστερού της χεριού. Είπε: «Παιδεύτηκα να κάνω το χέρι της, αλλά μετά έβαλα έναν καλό λογισμό: «Ίσως επειδή και εγώ την παίδεψα την καημένη».


πηγή

9 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Την προηγουμενη φωτογραφια της κοπελιας θαχε ο Παισιος στο μυαλο του απο τον κοσμο, θα τον βασανιζε, κ την μετονομασε Ευφημια... τα υπολοιπα δικα σας... . Λυκειος

ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ είπε...

Ε΄λααα πρωί πρωί ,αν δεν καταλαβαίνουμε κάτι δεν υπάρχει λόγος να το κατεβάζουμε στην δική μας μικρότητα ..

Ανώνυμος είπε...

Αγαπητε μου,ξερω οτι θελετε καλα κ σωνει να τον αγιοποιησετε ,δεν εχω προβλημα , αλλα ξαναδιαβαστε τον Μεταληνο...επειτα βαλτε κ κανα σοβαρο αρθρο...Ερρωσω. Λυκειος Λεωσθενους Αετιδευς. Επικουρειος.

ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ είπε...

Μεγα λάθος δεν αγιοποιούμε κανέναν ,ποιοι είμαστε εμείς; Τον γέροντα παισιο τον γνωρίσαμε και τον εκτιμήσαμε ,ΑΥΤΟ ! Συμφωνώ δε απόλυτα με τις θέσεις του π Γεώργιου !!
Κοίταξε ,το ιστολογιο μας έχει ένα συγκεκριμένο προσανατολισμό ή διαφωνείς και το προσπερνάς ή συνεχίζεις να το μελετάς ,τελικά το τι είναι «σοβαρό» επαφίεται στην κουλτούρα την παιδεία τις ανάγκες του καθενός..

Να περνάς καλά

Τ

Ανώνυμος είπε...

T, συμφωνω με το "τις αναγκες του καθενος " διαφωνω με "το κουλτουρα κ παιδεια"εκτος αν το δευτερο το εχουν μονο οι συμφωνοντες με τις θεσεις σου....Λυκειος Λεωσθενους Αετιδευς

Ανώνυμος είπε...

Τ., ως προς τις αναγκες συμφωνω.Ως προς την παιδεια κ κουλτουρα διαφωνω... Λυκιος

Ανώνυμος είπε...

Μαλολον ο εγωισμος σου δεν αφηνει τα σχολια μου να παρασουν..ωραια χριστιανικη μαρτυρια.Λυκειος

ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ είπε...

Μάθε να μη βιάζεσαι ,δεν κοιμάμαι αγκαλιά με τον υπολογιστή ώστε να δημοσιεύουμε τα σχόλια τάχιστα , έχουμε και άλλα πολυτιμότερα από αυτό…
Έτσι λοιπόν το σχόλιο περί εγωισμού περιγράφει μάλλον μια επιπόλαιη νοοτροπία ..!!

Δεν απαιτείται να συμφωνεί κάποιος με την ματιά μας αγαπητέ και ούτε καταδικάζουμε τους διαφωνούντες.
Απλά έχουμε διαπιστώσει πολλάκις να γράφουν και να διαφωνούν κάποιες ψυχές απλά για να περνά η ώρα..ούτε θέσεις έχουν ,ούτε όραμα , συζητούν για να συζητούν.

Ανώνυμος είπε...

Συγνωμη, δεν γνωριζω τον τροπο εργασιας σου..οσο για οραμα να λεφτερωσουμε την πατριδα απο τα εβραικα παραμυθια ....Λυκιος