Η αρχική σημασία της λ. "πετεινός" δεν ήταν «κόκορας» ήταν «αυτός που έχει φτερά και πετάει», από όπου και το ουδέτερο "πετεινόν" «πτηνο». Προήλθε από το θέμα "πετ-" του ρ. "πέτομαι" «πετώ» με επίθημα -εινός (κατ’ αναλογίαν προς τα φωτ-εινός, φα-εινός, ὀρ-εινός κ.ά.).
Η σημ. «κόκορας» είναι ελληνιστική., οπότε η λ. αντιδιαστέλλεται προς το αρχ. ὄρνις, -ιθος (που περιορίστηκε στη σημ. «κότα»).
ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΡΙΖΑ (pet): πετώ, πετεινός, πτηνό, πτήση, πτώμα, πτώση, ποταμός, πέφτω, φτερό – pedir, Feder, feather…
______

ἐμβλέψατε εἰς τὰ π ε τ ε ι ν ὰ τοῦ οὐρανοῦ,
ὅτι οὐ σπείρουσιν οὐδὲ θερίζουσιν
οὐδὲ συνάγουσιν εἰς ἀποθήκας,
καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τρέφει αὐτά

1 σχόλιο:
... κοίτα νὰ δεῖς, ποὺ ἀπό μία γλῶσσα ἐξεκινήσαν ὅλα ἐν τέλει,
-τοῦ λόγου προϋπάρχοντος καὶ ἐνδιάθετου-
καὶ ἀπό μιά παρότρυνση νὰ ὀνομαστοῦν τὰ ζῶα
(μὲ τὶς ἰδιότητές τους καὶ τὶς ἰδιομορϕίες τους),
ὡς γιὰ νὰ λάβει ἀρχή
κι ἡ ἐπιστήμη κι ἡ ϕιλοσοϕία
ὡς θεάρεστα ἀνθρώπινα δημιουργήματα,
καὶ ποὺ ϕτάσαμε τώρα
καὶ πῶς τὰ καταντήσαμε
κι ἐτοῦτα ὅλα
βαβελικά καὶ μισοβέζικα καὶ ἄκρως ἐπικίνδυνα...
καὶ ἀν ὑπῆρξεν... "πιεστική"
ἡ... ἀνάγκη... κάποτε
πᾶν κανά δυό αἰῶνες τώρα,
εἰς στοὺς Τεύτονας
(καὶ τέκτονας.. ;)
γιὰ μιάν...
ἰνδοευρωπαϊκήν γλῶτταν προτογενήν καὶ ριζιμιά...
ἴσως ἡ ἔρευνα, αὔριον...
νὰ ϕέρει περισσότερα στοιχεῖα
καὶ νὰ ϕανεῖ
πὼς τούτη ἡ ρῖζα,
πάει καὶ πιό πέρα καὶ περ'σότερο βαθειά... !
Δημοσίευση σχολίου