Τετάρτη 19 Ιανουαρίου 2022

Μία από τις πιο σημαντικές διαφορές μεταξύ ανθρώπων και ζώων, είναι ότι...Τα ζώα ποτέ δεν θα επέτρεπαν στο πιο ηλίθιο να γίνει αρχηγός της αγέλης.

 

«Άθλιε γελωτοποιέ,

το δηλητήριο που χύνεις θα σε σκοτώσει...»

Verdi, Rigoletto

Μπορεί να είναι εικόνα 4 άτομα

5 σχόλια:

δον κιx ο τις είπε...

Η δημοκρατία(;) τών ηλιθίων
σε μεγάλες δόξες...

πώς αλλιώς όμως... θα έπεφταν οι μάσκες...

πώς να διαλυθούν οι τόσες ψευδαισθήσεις μας, οι σφιχτοδεμένες
με λογής μικροσυμφεροντάκια...;

"πάντα ταύτα δεί γενέσθαι" λοιπόν!

...

...το νού μας πάντως
γιατί ίσως... νέοι τσίπρες
να κατασκευάζονται στά μουλωχτά
και νέα βαρουφάκια νομίζω πώς ανιχνεύονται ήδη στο παρασκήνιο...
ορμώμενοι με φόρα μεγάλη
να καταλάβουν το προσκήνιο...

το Νού μας ...σε ποιούς εναποθέτουμε τίς ελπίδες μας,
καθώς είμαστε λαός παρορμητικός
κι όπως συχνά γράφουμε ιστορία
με μεγαλεία...

κάποτε κάνουμε και μεγάλες πατάτες!

...το Νού μας...!

Orthodox True είπε...

Δεν είναι σύγκριση μεταξύ ανθρώπων και ζώων οι παραπάνω οριοθετήσεις. Άλλο άνθρωπος και άλλο υπάνθρωπος που δήλωσε υποταγή στα πάθη του, ήτοι έγινε εργαλείο του διαβόλου. Το εργαλείο του διαβόλου παρέδωσε τα πολύτιμα που έχει για να ζεί για το τομάρι του. Τελικά ούτε για το τομάρι του θα ζήσει.

harry είπε...

Ναι, αλλά έτσι δεν κατακρίνουμε;

Orthodox True είπε...

Η κατάκριση έχει πρόσωπο συγκεκριμένο. Εμείς μιλάμε γενικά για το φαινόμενο στις μέρες μας.

ORTHODOXIA ORTHO είπε...


Το θέμα εγγειται στο αν ξέρεις να γητευεις καθώς πιστεύεις ότι η αγέλη είναι θηριοτροφείο.....αυτό ακριβώς κάνουν οι γητευτες,νομίζοντας πως έχουν να κάνουν με άγρια ζώα και ημερα γιατί,γιατί δεν αγάπησαν ούτε αυτα.
Ο παράφρων είναι πατέρας του μίσους και έχει θυγατέρες τον φθόνο και την ζήλια.
Και αυτό δείχνει η Ιστορία γιατί ,γιατί όποιος αγαπά τον διπλανό του,τον πλησίον του,τον εχθρό του,δεν κάνει ποτέ κακό σε αυτόν,πως λέει Απ'.Παυλος "αγαπήσεις τον πλησίον σου ως τον εαυτόν σου "την προς Ρωμ.επιστ.

Έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους,με ζωές,με ψυχές...
Το να αγαπάς τον πλησίον ,σημαίνει όχι να του αφήνεις ένα ξεροκομματο να φάει κ τελείωσε!ούτε μόνον να τον αγαπάς προσδοκώντας την σωτηρία του,ξύλινα ψυχρά...

Αλλά να τον συμπονας που πάσχει,που δοκιμάζεται,που κινδυνεύει,που φοβάται και να ανησυχείς γιαυτον,πως λέει ο άγιος Νικόδημος πως όταν το χέρι σου κοπεί τρέχεις πάνω κάτω ,κοιτάς να το ιατρευσεις,δεν το μπουμπουλωνεις και συνεχίζεις να εργάζεσαι γιατί αυτό θα σαπίσει και είσαι εσύ υπευθυνος.Ετσι δικαιολογώ το αγαπήσεις τον πλησίον σου ως εαυτόν!

Εδώ νοσεί ο Συμπας και η ανοσία της αγέλης τρώει μαστίγιο....