15.57΄12΄΄4/11/2016
Χρυσός κι ἀσῆμι κι ὄνειρα, λιακάδες ποτισμένα
κι αἷμα μαζύ καί δάκρυα, γιά τήν Ἐλευθερία
κι Ἥλιου πορφυρογέννητα, Βοσπόρου ἀγκαλιασμένα,
γενιῶν Ἑλλήνων Ἅγια τους, σέ Φράγκικ’ Ὁμηρία..
Τῆς Ρωμηοσύνης γέννημα, τῆς Ρωμηοσύνης Πόλη
κι ἐσύ Βατάτζη Ἅγιε μας, Ἅγιε μας Βασιλέα…
στόν Πάπα μ’ ἕνα γράμμα σου, εἶπες στόν κόσμο ὅλη,
τήν Ἅγια Ἱστορία μας κι ἀπάντηση γενναῖα,
τοῦ ἔδωσες… κι ἀλλοίμονο, ὀκτώ μετά αἰῶνες,
ἄς στέκονταν οἱ Ἕλληνες, δικοί σου ἀπογόνοι….
κι ὄχι Ραγιάδων ἄμοιρων, πού δέν τολμοῦν ἀγῶνες
καί φοβισμένοι κλείνουνε, σέ κάθε ξένο γόνυ.
Ἄχ μιά στιγμή νά ξύπναγες, μία στιγμή μονάχα,
νά κοίταζες τόν Ἕλληνα, στά μάτια τά θολά του,
ἴσως καί νά ντρεπότανε κι ἴσως ποιός ξέρει τἄχα,
ἴσως τότες νά ξύπναγε κι ἡ περηφάν-ει-ά του.
Γ.Μ.
κι ἐσύ Βατάτζη Ἅγιε μας, Ἅγιε μας Βασιλέα…
στόν Πάπα μ’ ἕνα γράμμα σου, εἶπες στόν κόσμο ὅλη,
τήν Ἅγια Ἱστορία μας κι ἀπάντηση γενναῖα,
τοῦ ἔδωσες… κι ἀλλοίμονο, ὀκτώ μετά αἰῶνες,
ἄς στέκονταν οἱ Ἕλληνες, δικοί σου ἀπογόνοι….
κι ὄχι Ραγιάδων ἄμοιρων, πού δέν τολμοῦν ἀγῶνες
καί φοβισμένοι κλείνουνε, σέ κάθε ξένο γόνυ.
Ἄχ μιά στιγμή νά ξύπναγες, μία στιγμή μονάχα,
νά κοίταζες τόν Ἕλληνα, στά μάτια τά θολά του,
ἴσως καί νά ντρεπότανε κι ἴσως ποιός ξέρει τἄχα,
ἴσως τότες νά ξύπναγε κι ἡ περηφάν-ει-ά του.
Γ.Μ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου