Πέμπτη 13 Μαρτίου 2014

Αλήθεια γιατί τόσα «διατί;»

Πηγή: Αναστάσιος 

Όταν προσερχόμαστε στη Θεία Λειτουργία, θέλουμε να φεύγουμε ειρηνικοί και γαλήνιοι, όπως μας εύχεται ο ιερέας. Πώς όμως να φύγεις ειρηνικός, ‘όταν το κήρυγμα είναι επιθετικό και ελεγκτικό και όχι εποικοδομητικό;  Αν περιέχει έντονες αντιπατριαρχικές κορώνες, αναθεματισμούς και μισαλλοδοξίες, όπως: «ο Θεός να μας φυλάξη από τον καθηγητή Ζηζιούλα, που τον έχει ο πατριάρχης διαπραγματευτή στο διάλογο με τους Ρωμαιοκαθολικούς. Σημειωτέον ότι ο Ζηζιούλας, Μητροπολίτης Περγάμου και Ακαδημαϊκός, είναι ο μεγαλύτερος ευχαριστιακός Θεολόγος του αιώνα.
Κι ερωτούν οι εκκλησιαζόμενο: Γιατί σήμερα μας γύρισε την πλάτη και δεν μας κοινώνησε ο ιερέας, Γιατί η Μεγάλη Είσοδος, που συμβολίζει την πορεία του Κυρίου στον Γολγοθά, δεν γίνεται όπως ορίζει η Εκκλησία; Γιατί το αντίδωρο δεν μας το δίνει ο ιερέας, που σκοπό έχει ν’ ασπαστούμε την «χείρα» του, που τέλεσε το Μυστήριο;
Αλήθεια γιατί τόσα «διατί;».

Γιατί όπως λέει η σοφία του λαού, «μ’ όποιο δάσκαλο καθίσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις».
Ασπρομάλλης και σεβάσμιος κληρικός έλεγε σε νέο στην ηλικία και στην ιερωσύνη συμπρεσβύτερό του  «Αν στα μαλλιά σου δεν βγάλεις άσπρη τρίχα, το κήρυγμα και οι συμβουλές σου να είναι πολύ προσεκτικές, μόνο εποικοδομητικές και ποτέ ελεγκτικές».


Ένας απλός πιστός

Σχόλιο: Απλός πιστός δέν υφίσταται. Απλός είναι μόνον ο Θεός. Αλλά καί ο ταπεινολόγος , Ο εκπεσών άνθρωπος πού είναι σάν θεός. Στήν Θ. Λειτουργία δέν θέλουμε, πάμε νά μάθουμε τό ΓΕΝΝΗΘΗΤΩ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΣΟΥ. Ο χριστανός ζητά τήν ειρήνη τού χριστού δέν προσπαθεί νά πετύχει τήν δική του καταργώντας τίς εξωτερικές αιτίες. Αυτό είναι η δικτατορία. Ενας μοναχός ζήτησε από τόν θεό νά τού πάρει τόν θυμό καί ο θεός τού τόν πήρε. Βγαίνοντας από τό εκκλησάκι πού είχε προσευχηθεί έπεσε πάνω σ' έναν αδελφό ο οποίος διαμαρτυρήθηκε έντονα καί πήγε νά θυμώσει. Επιστρέφει λοιπόν στό εκκλησάκι καί ρωτάει τόν θεό. Καλά δέν μού πήρες τόν θυμό; Σού τόν πήρα αλλά δέν θά σού πάρω καί τίς αιτίες τού θυμού! Στήν ασκητική τής εκκλησίας είναι αυτός πού τρέφεται από τά αισθητήρια, πού μεγαλώνει τόν Γολιάθ. Ανήκει σέ όσους θέλουν μεταφράσεις, εκσυγχρονισμό καί προσαρμογή τής πίστης. Ο Ζηζιούλας ευχαριστεί γιά τήν σωτηρία πού ήδη μάς έχει χαρίσει ο Κύριος διά τής αναστάσεως. Η Εκκλησία ευχαριστεί γιά τούς Αγιους πού μάς έχει χαρίσει τηρώντας τίς υποσχέσεις  Του καί ελπίζει. Ο Ζηζιούλας είναι αιρετικός έστω καί άν ο ιερεύς είναι αδιάκριτος.

Αμέθυστος

2 σχόλια:

ΕΛΕΝΑ είπε...

Αν μου επιτρέπεται μία μικρή παρέμβαση, θα ήθελα να πω ότι στο ναό πηγαίνουμε γιατί εκεί (με όποιον άξιο ή ανάξιο, φωνασκούντα ή ήρεμο ιερέα)εκεί είναι ο Κύριος.
Πηγαίνουμε γιατί εκεί και μόνον εκεί Τον συναντούμε και ενωνόμεθα μαζίΤου(προσωπικά,αναξίως)μεταλαμ-βάνοντας Σώμα και Αίμα.
Τόσο απλά....
Ο Κύριος είναι που θα κρίνει τόσον εμάς όσον και τους ιερείς.
Και όσο και αν φωνάζει ο παπάς, Εκείνος "φωνάζει" περισσότερο! Αρκεί να τείνουμε ευήκοον ους....

Ανώνυμος είπε...

Θλιβερό κείμενο που ο Αναστάσιος το θεώρησε άξιο και κατάλληλο προς δημοσίευση. Θίχτηκε βλέπετε ο "δεξιός βραχίονας", ο πολύς Ζηζιούλας που έχει κατασκαναδαλίσει το ποίμνιο. Αλλά το τελευταίο δε φαίνεται να απασχολεί ούτε τον "απλό πιστό" ούτε τον Αναστάσιο. Μπράβο στο λεβεντόπαπα που δε μασάει! Αρκετά πια με το θράσος των οικουμενιστών!