Κι ἄν δέν μπορεῖς νά κάμεις τήν ζωή σου ὅπως τήν θέλεις,
τοῦτο προσπάθησε τουλάχιστον
ὅσο μπορεῖς: μήν τήν ἐξευτελίζεις
μές στήν πολλή συνάφεια τοῦ κόσμου,
μές στές πολλές κινήσεις κι ὁμιλίες.
Μήν τήν ἐξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ’ ἐκθέτοντάς την
στῶν σχέσεων καί τῶν συναναστροφῶν
τήν καθημερινήν ἀνοησία,
ὥς πού νά γίνει σά μιά ξένη φορτική.
Καβάφης Κωνσταντῖνος.
1 σχόλιο:
... πράγματι...
τόσο ξένη... τόσο ϕορτική...
ποὺ... ἴσως και νὰ καταντᾶ νὰ ἐπιθυμεῖ ὁ ἄνθρωπος,
κάπως νὰ τὴν ξεϕορτωθεῖ,
νὰ τὴν πετάξει
ἔστω καὶ κουρελιάζοντάς την
καὶ κλωτσῶντας την μακρυά...
...
ὅλη ἡ τραγικότητα τοῦ ἀδειου...
βιτρινάτου...
κυριλέ...
τάχα ἐκλεκτοῦ, ἀστικοῦ βίου...
ποὺ γέννησε καὶ διαμόρϕωσε η... -τρομάρα της- δῆθεν περίπου καὶ σχεδόν...χριστιανική Εὐρώπη...
κι ἐξάπλωσε μὲ τὸ μαστίγιο καὶ τὸ καρρότο
σ' ὅλη, σιγά-σιγά,
τὴν οἰκουμένη... !
Δημοσίευση σχολίου